Δείτε παρακάτω τι ισχύει σχετικά με τις απουσίες που κάνουν οι μαθητές των Γυμνασίων. Ενδιαφέρει γονείς και μαθητές.
Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
Επειδή δεν τα είπαμε...
Aγαπητέ φίλε, σε σένα αναφέρομαι που μένεις εδώ πιό πέρα, στο κάστρο σου. Στο κάστρο πάνω απ΄τη χερσόνησο της κυνόσουρας και ξέρω πως όταν αφήνεις ελεύθερη τη ματιά σου, αυτή η τελευταία ψάχνει στο βάθος να δεί ένα σημάδι ονείρου...Για σένα αναρτώ αυτές τις δυό φωτό. Θυμάσαι τα μέρη;
Στην αμμουδιά των αριθμών...
Σ΄ εκείνη την αμμουδιά των αριθμών
και των προχωρημένων σκέψεων
εκεί, το χαμόγελο άνθισε.
΄Κείνος ο Βοριάς μετέφερε τ΄ άρωμα των ρόδων
και απόηχους τραγουδιών
που ψέλλιζαν αλήθειες ζωής.
Η διαστολή των σκέψεων
διατηρούσε την κάθε υποβάθμιση
σε θέσεις τοπικών ακροτάτων.
Κι αυτά τα τοπικά ακρότατα ήταν τοπικά ελάχιστα.
και των προχωρημένων σκέψεων
εκεί, το χαμόγελο άνθισε.
΄Κείνος ο Βοριάς μετέφερε τ΄ άρωμα των ρόδων
και απόηχους τραγουδιών
που ψέλλιζαν αλήθειες ζωής.
Η διαστολή των σκέψεων
διατηρούσε την κάθε υποβάθμιση
σε θέσεις τοπικών ακροτάτων.
Κι αυτά τα τοπικά ακρότατα ήταν τοπικά ελάχιστα.
Στο Κ. Σούλι χτες βράδυ.
Εξαιρετική η παρέα μας χτες βράδυ στο Κ. Σούλι και εξαιρετικά τα εδέσματα στο γνωστό κατάστημα εκεί. Μου άρεσε όλη η κουβεντούλα που είχαμε. Και παρά το καλαμπούρι που κάναμε και το είχαμε όλοι ανάγκη, με προβλημάτισε το γεγονός κάποιων μαθητικών συμπεριφορών σε σχολείο της ευρύτερης περιοχής...Η σχολική βία είναι γεγονός στις μέρες μας και εξαπλώνεται. Με απασχολεί ο περιορισμός της. Πως θα αντιδράσουμε σαν εκπαιδευτική κοινότητα;
Φίλε Δημήτρη σε περιμένω να περάσεις από το σχολείο για να τα πούμε. Εξακολουθείς και παραμένεις ασύγκριτος στο δικό σου τομέα, πάντως... Και η απάντηση στο ερώτημα που έβαλες χτες βράδυ εξακολουθεί να παραμένει ίδια...Ναι θα διατηρήσω τις αντοχές μου. Σε πείσμα της αντίστασης των φωνητικών χορδών!!!
Φεύγοντας από εκεί η θέα των φώτων του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου εντυπωσίαζε. Άνεμος δε φυσούσε και η θέα του φωτισμένου νερού μου άρεσε πολύ!!! Φίλοι να ξαναπάμε, ε?
Φίλε Δημήτρη σε περιμένω να περάσεις από το σχολείο για να τα πούμε. Εξακολουθείς και παραμένεις ασύγκριτος στο δικό σου τομέα, πάντως... Και η απάντηση στο ερώτημα που έβαλες χτες βράδυ εξακολουθεί να παραμένει ίδια...Ναι θα διατηρήσω τις αντοχές μου. Σε πείσμα της αντίστασης των φωνητικών χορδών!!!
Φεύγοντας από εκεί η θέα των φώτων του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου εντυπωσίαζε. Άνεμος δε φυσούσε και η θέα του φωτισμένου νερού μου άρεσε πολύ!!! Φίλοι να ξαναπάμε, ε?
Σημειώσεις για τη ν-οστή ρίζα πραγματικού αριθμού.
Διαβάστε παρακάτω σημειώσεις για τη ν-οστή ρίζα πραγματικού αριθμού που έγραψε ο παλαίμαχος και μάχιμος συνάδελφος κ. Αν/ Κυριακόπουλος. Μου άρεσαν πολύ.
NIOSTH RIZA
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Δικαιώματα παιδιών-μαθητών με γονείς διαζευγμένους ή σε διάσταση
Διαβάστε εδώ την εγκύκλιο του ΥΠΔΒΜΘ σχετικά με τα δικαιώματα παιδιών-μαθητών στην Α/θμια και Β/θμια Εκπαίδευση των οποίων οι γονείς βρίσκονται σε διάσταση ή είναι διαζευγμένοι και ο ένας από αυτούς δεν ασκεί την επιμέλειά τους.
Σημειώσεις
Δείτε εδώ σημειώσεις για το κεφάλαιο των συναρτήσεων στα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας Γ΄ Λυκείου όπως τις έγραψε ο συνάδελφος κ. Αθ. Νικολόπουλος.
Ωριαίο διαγώνισμα για μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου.
Δείτε εδώ θέματα πρόχειρου ωριαίου διαγωνίσματος για μαθητές της Γ΄ Τάξης Γυμνασίου. Τα θέματα είναι μέχρι και το ΕΚΠ και το ΜΚΔ.
O μικρός ήρωας...ο ήρωας της εποχής μας...
Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί
για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
"Νομίζω πως τον κρύβεις στην κουζίνα".
Εσύ να παίζεις με τον θάνατο κρυφτό
κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτέ
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους συντρίβω και το αίμα τους θα στάζει".
Πίσω απ' τον τοίχο ο ασύρματος καλεί,
είναι απ' τη Μέση Ανατολή, απ' το αρχηγείο.
Θα σoυ αναθέσουν μια καινούργια αποστολή
μ' ευχές για καλή τύχη απ' το αρχηγείο.
Η Κατερίνα σ' αγαπούσε σιωπηλά,
αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες.
Χωρίς το Σπίθα ίσως να 'ταν πιο καλά,
παρ' όλ' αυτά εσύ τον συγχωρούσες.
Όταν ακούω να μιλάνε γι' Αφρική,
για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
σκέφτομαι, λέω, πού να ξέραν μερικοί
πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει.
Πως όταν ήταν στην Ελλάδα κατοχή,
μέσα στις σφαίρες μες στο κρύο, μες την πείνα,
με τους Εγγλέζους να εξοπλίζουνε τη γη
μου έδειχνες μια ξένοιαστη Αθήνα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτέ
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους θερίζω και το αίμα τους θα στάζει".
Εσύ μπορούσες να οδηγήσεις φορτηγό,
μοτοσικλέτα, οτομοτρίς κι αεροπλάνο
κι όπου κι αν ήσουν πάντα δίπλα ήμουν κι εγώ,
μαζί σου ή να ζήσω ή να πεθάνω.
Ήσουνα πάντα εκδικητής και τιμωρός
γι αυτόν που γέμισε τον τόπο με στρατό του
και μ' ένα χτύπημά σου έπεφτε ο φρουρός
με μια στροφή γύρω απ' τον εαυτό του.
Μπορούσες πάλι να ημερεύεις τα σκυλιά
με κάποιο σφύριγμα που σου 'μαθε τσομπάνος
κι έτσι που πέταγες με κόλπο τη θηλιά
θα έπρεπε να είσαι Αμερικάνος.
Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το 'χει πει κανένας για κανέναν,
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω.
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Όπου κι αν είσαι, θα 'χεις γεράσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
"Νομίζω πως τον κρύβεις στην κουζίνα".
Εσύ να παίζεις με τον θάνατο κρυφτό
κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτέ
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους συντρίβω και το αίμα τους θα στάζει".
Πίσω απ' τον τοίχο ο ασύρματος καλεί,
είναι απ' τη Μέση Ανατολή, απ' το αρχηγείο.
Θα σoυ αναθέσουν μια καινούργια αποστολή
μ' ευχές για καλή τύχη απ' το αρχηγείο.
Η Κατερίνα σ' αγαπούσε σιωπηλά,
αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες.
Χωρίς το Σπίθα ίσως να 'ταν πιο καλά,
παρ' όλ' αυτά εσύ τον συγχωρούσες.
Όταν ακούω να μιλάνε γι' Αφρική,
για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
σκέφτομαι, λέω, πού να ξέραν μερικοί
πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει.
Πως όταν ήταν στην Ελλάδα κατοχή,
μέσα στις σφαίρες μες στο κρύο, μες την πείνα,
με τους Εγγλέζους να εξοπλίζουνε τη γη
μου έδειχνες μια ξένοιαστη Αθήνα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
"Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτέ
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους θερίζω και το αίμα τους θα στάζει".
Εσύ μπορούσες να οδηγήσεις φορτηγό,
μοτοσικλέτα, οτομοτρίς κι αεροπλάνο
κι όπου κι αν ήσουν πάντα δίπλα ήμουν κι εγώ,
μαζί σου ή να ζήσω ή να πεθάνω.
Ήσουνα πάντα εκδικητής και τιμωρός
γι αυτόν που γέμισε τον τόπο με στρατό του
και μ' ένα χτύπημά σου έπεφτε ο φρουρός
με μια στροφή γύρω απ' τον εαυτό του.
Μπορούσες πάλι να ημερεύεις τα σκυλιά
με κάποιο σφύριγμα που σου 'μαθε τσομπάνος
κι έτσι που πέταγες με κόλπο τη θηλιά
θα έπρεπε να είσαι Αμερικάνος.
Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το 'χει πει κανένας για κανέναν,
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω.
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα.
Πού είσαι τώρα και σ' έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Όπου κι αν είσαι, θα 'χεις γεράσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.
Εγρήγορση ενώπιον της παρακμής
Μου αρέσουν τα άρθρα που υπογράφει ο κ. Νίκος Ξυδάκης και δημοσιεύονται στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Ενα από αυτά αναδημοσιεύω εδώ.
Ταξίδι στη θάλασσα της Ιστορίας
Διαβάστε το εδώ δημοσίευμα από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που αναφέρεται στο βιβλίο του κ. Βασίλη Κρεμμυδά.
Προς Ανθιμον Α΄ Επιστολή
Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που υπογράφει ο κ. Κώστας Γεωργουσόπουλος. Τα σχόλια δικά σας.
Xρήστος Καρράς
Διαβάστε εδώ ερωτήσεις που του τέθηκαν και απαντήσεις που έδωσε ο κ. Χρήστος Καρράς που έχει διδακτορικό δίπλωμα στη φιλοσοφία της μουσικής.
Θα δραπετεύσω...
Θα δραπετεύσω... Θα δραπετεύσουμε... Θα πάμε λίγο ψηλότερα...
Πριν ακούστε το βίντεο κλείστε τη μουσική του blog ( πάνω και δεξιά ).
Πριν ακούστε το βίντεο κλείστε τη μουσική του blog ( πάνω και δεξιά ).
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Για μένα, για εμάς...
Διαβάστε εδώ το βιβλίο της διδακτορικής διατριβής του κ. Γιώργου Γουρναρόπουλου, που αφορά τη συμβολή του Δ/ντή μιας σχολικής μονάδας στη διαμόρφωση του σχολικού κλίματος.
«Καλλικράτης» και για το υπ. Παιδείας
Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ που αναφέρεται σε αλλαγές που σχεδιάζονται και αφορούν τη διοίκηση της εκπαίδευσης.
Έκτυπη κρίση
Διαβάστε εδώ το άρθρο του κ. Παντελή Μπουκάλα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, που αναφέρεται στην κρίση του Τύπου.
Δίπλα και πάνω από την Μονή Γωνιάς...
Eκεί, στο γύρω αυτού του Μοναστηριού θα προσέρχομαι προσκυνητής στην ιερή μνήμη των αθανάτων και του πατέρα. Εδώ έζησαν, εδώ πολέμησαν, εδώ πρόσφεραν, εδώ ένιωσαν την έννοια του χρέους. Και σε εκείνη τη φράση, αέναη παρακαταθήκη της λεβεντιάς των Ελλήνων, θα ατενίζω και θα αισθάνομαι τη θυσία των "προμαχούντων". Και για την Κρήτη και για την Ελλάδα.
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
Στην εθνική βιβλιοθήκη σήμερα...

Σαν κάθησα εκεί, στα τραπέζια της αχανούς αίθουσας, ένιωσα αμήχανος αρχικά. Μα σαν άρχισα να καταγράφω όλα τα στοιχεία της ιστορίας από τα κιτρινισμένα βιβλία του 1880, ε! τότε ένιωσα μιαν άλλην ευχαρίστηση. Το πνεύμα, αυτό το ανεκτίμητο δώρο του Πλάστη στον άνθρωπο, μου πρόσφερε τόση μα τόση ψυχική ανάταση...Ταξίδεψα το μεσημέρι, πάλι και πάλι. Ηταν δικαίωμά μου. Κι εσύ μετά με κατέστησες βιβλιοθηκάριο των τόμων των ιδεών σου. Σκέφτομαι την καταγραφή που εντάλθηκα να κάνω στη βιβλιοθήκη του νησιού μας. Ετοιμάζω τα σύνεργα. Θα βοηθήσεις;
Ευχές...
Καλό μήνα και καλές γιορτές να έχουμε, όλοι. Ας ξαναγεννηθεί ο Χριστός επιτέλους στην καρδιά μας, τις μέρες τούτου του μήνα!!!
Mια πίστα φώσφορο...
Αφού κλείστε την μουσική του blog ( επάνω δεξιά ) μυηθείτε στη μυσταγωγία τούτης της μουσικής...
Αν ήτανε το έδαφός σου πρόσφορο
θα σου φτιαχνα μια πίστα από φώσφορο
με δώδεκα διαδρόμους, δώδεκα τρόμους
με βίσματα κι εντάσεις φορητές
με πείσματα κι αεροπειρατές...
Αν ήτανε η αγκαλιά σου όαση
θα σου φερνα δισκάκια για ακρόαση
στο λίκνισμα της άμμου στάλα η καρδιά μου
κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός
κι απάνω της ζωής ο αετός....
Όνειρα, όνειρα
φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου
Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι
σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι
απ' τ'άσπρο σου το χιόνι δίχως σεντόνι
στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή
κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί....
Όνειρα, όνειρα
φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου..
Στους δικούς μου διαδρόμους της κρύας νύχτας εκείνου του απόμακρου Δεκέμβρη. Οταν εκείνες οι σκέψεις σου παιδί μου, με απογείωσαν απότομα από τις πίστες του δικού μου φώσφορου... Και το ταξίδι προς τη Γη του πυρός ήταν ανέλπιστα ήρεμο για μένα. Είχε προηγηθεί η δική σου προσευχή βλέπεις!!!
θα σου φτιαχνα μια πίστα από φώσφορο
με δώδεκα διαδρόμους, δώδεκα τρόμους
με βίσματα κι εντάσεις φορητές
με πείσματα κι αεροπειρατές...
Αν ήτανε η αγκαλιά σου όαση
θα σου φερνα δισκάκια για ακρόαση
στο λίκνισμα της άμμου στάλα η καρδιά μου
κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός
κι απάνω της ζωής ο αετός....
Όνειρα, όνειρα
φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου
Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι
σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι
απ' τ'άσπρο σου το χιόνι δίχως σεντόνι
στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή
κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί....
Όνειρα, όνειρα
φλόγες μακρινές μου
του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου..
Στους δικούς μου διαδρόμους της κρύας νύχτας εκείνου του απόμακρου Δεκέμβρη. Οταν εκείνες οι σκέψεις σου παιδί μου, με απογείωσαν απότομα από τις πίστες του δικού μου φώσφορου... Και το ταξίδι προς τη Γη του πυρός ήταν ανέλπιστα ήρεμο για μένα. Είχε προηγηθεί η δική σου προσευχή βλέπεις!!!
Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
Παρελθόν ο καταναλωτισμός, μέλλον η αειφορία
Διαβάστε εδώ το άρθρο του Ερικ Ασαντουριάν, του Αμερικανού ανθρωπολόγου και περιβαλλοντολόγου. Είναι ενδιαφέρον.
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010
Χτες βράδυ...
Χτες βράδυ καθώς τηλεφώνησα να ευχηθώ στην εορτάζουσα καπετάνισσα... σε σκέφθηκα πάλι. Σε συζητήσαμε πάλι...Σε κάθε κουβέντα μαζί της, θυμόμαστε εσένα μα κι εκείνες τις μέρες. Τις μέρες που σεργιάνιζες στα ΄Ψηλού καθώς πήγαινες στις γαλακτισμένες εκκλησιές να δώσεις στην έννοια της μάνας μιαν άλλη διάσταση... Θυμάσαι ε? Στις άνοιξες και στα φθινόπωρα του τότε...Ξέρεις η καπετάνισσα πάει καλά. Μα θέλει και τη δική σου συνδρομή, από ΄κεί που ΄σαι. Έλα πάρτη της και πάλι το χέρι. Κράτα την γερά και κατεβείτε τα σκαλάκια για τη Θεοσκέπαστη. Και σαν ο νεοκώρος ανοίξει με το παλιό σκουριασμένο κλειδί την πόρτα άστε να φύγουν αβίαστα η δική σου και η δική της αυτοσχέδια προσευχή προς την Κυρία των Αγγέλων. Εκεί κάτω από τη σκέπη του θαύματος, οι προσευχές σας θα εισακουστούν καλύτερα. Η καπετάνισσα θα αισθάνεται καλύτερα τότε και θα σε νιώθει πιό πολύ κοντά της. Να θυμηθείς να της πεις τα νέα για τον αδικοχαμένο Καπετάν Αντρέα. Τα περιμένει. Μη ξεχάσεις να κάνεις αυτά που σου είπα καρδιά μου.
Σκέψεις...
Ξέρεις καθώς πορεύομαι στη ζωή, καθώς κωπηλατώ, πολλές φορές νιώθω τη δύναμη των ανέμων... Αλλοτε πλέω με σύμμαχο τον άνεμο μα πολλές φορές η δύναμη αυτή είναι αντίρροπη της δύναμης των θέλω μου.
Πολλές φορές , στο παρελθόν, ταξίδεψα με μποφόρια πολλά. Βλέπεις , η ζωή η ίδια, με δοκίμαζε εξαιτίας των νησιώτικων γονιδίων μου, ίσως. Κι εγώ , πορευόμουν , ενώ είχα αποτινάξει τα θέλω μου, κάνοντας εκπτώσεις συνεχείς. Πόσο άπερίσκεπτα φερόμουν.... Έπρεπε να ανοίξω εκείνους τους οδηγούς χρήσης, να εντρυφήσω σ΄ αυτούς.... Έπρεπε να έχω ανοίξει τους χάρτες πορείας...
Μα θυμάσαι και την άλλη πορεία μου ; Πόσες και πόσες φορές δεν πέταξα δίπλα απ΄τους γλάρους και τ΄ άστρα του Αιγαίου; Πόσες και πόσες φορές τα βράδυα μου δεν πέταξα πάνω από τη γη του πυρός, στην προσπάθειά μου να νικήσω τους Μήδους που είχαν εισβάλει εντός μου;
Μέσα απ΄ όλα τούτα ένιωσα τη δύναμη των τραγουδιών και των στίχων τους!!! Ήταν μια εποχή που βιβλιοδετούσα τις σελίδες της ζωή μου, στο δικό μου υπόγειο βιβλιοδετείο...
Κι ύστερα...ύστερα από την αποφοίτηση από ένα σχολείο της ζωής, ανασήκωσα τους φεγγίτες της ζωής μου. Τότε είδα το πιάνο εμπρός μου. Κι άρχισα, δίχως να έχω μυυθεί στα μυστικά των πλήκτρων, να παίζω τις μελωδίες μιας προσδοκίας...Ταξίδεψα τότε...Στις απαράμιλλες ομορφιές της χώρας των ονείρων...
Λάθεψα λες;
Πολλές φορές , στο παρελθόν, ταξίδεψα με μποφόρια πολλά. Βλέπεις , η ζωή η ίδια, με δοκίμαζε εξαιτίας των νησιώτικων γονιδίων μου, ίσως. Κι εγώ , πορευόμουν , ενώ είχα αποτινάξει τα θέλω μου, κάνοντας εκπτώσεις συνεχείς. Πόσο άπερίσκεπτα φερόμουν.... Έπρεπε να ανοίξω εκείνους τους οδηγούς χρήσης, να εντρυφήσω σ΄ αυτούς.... Έπρεπε να έχω ανοίξει τους χάρτες πορείας...
Μα θυμάσαι και την άλλη πορεία μου ; Πόσες και πόσες φορές δεν πέταξα δίπλα απ΄τους γλάρους και τ΄ άστρα του Αιγαίου; Πόσες και πόσες φορές τα βράδυα μου δεν πέταξα πάνω από τη γη του πυρός, στην προσπάθειά μου να νικήσω τους Μήδους που είχαν εισβάλει εντός μου;
Μέσα απ΄ όλα τούτα ένιωσα τη δύναμη των τραγουδιών και των στίχων τους!!! Ήταν μια εποχή που βιβλιοδετούσα τις σελίδες της ζωή μου, στο δικό μου υπόγειο βιβλιοδετείο...
Κι ύστερα...ύστερα από την αποφοίτηση από ένα σχολείο της ζωής, ανασήκωσα τους φεγγίτες της ζωής μου. Τότε είδα το πιάνο εμπρός μου. Κι άρχισα, δίχως να έχω μυυθεί στα μυστικά των πλήκτρων, να παίζω τις μελωδίες μιας προσδοκίας...Ταξίδεψα τότε...Στις απαράμιλλες ομορφιές της χώρας των ονείρων...
Λάθεψα λες;
Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010
Δε σε ξέχασα φίλε...
Φίλε Μιχάλη δε σε ξέχασα. Ο συνδετικός μας κρίκος αντέχει σε πολλές αντιξοότητες... Θα βρεθούμε και πάλι παρέα με τους αγαπημένους κοινούς φίλους και φίλες, για να καταθέσουμε τα της γενέθλιας γης!!! Κι αυτό θα γίνει σύντομα.
Είναι απλό...
Είναι πάρα πολύ απλό. Κέρδισα επειδή έχασα...Κι αυτό είναι σημαντικό για μένα...Σκέψου το λίγο...
Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Aπλή σκέψη...
Kαι να θυμάσαι πως η χτεσινή κουβεντούλα στη Ραφήνα ήταν σημαντική γιατί είχαμε σύντροφους τους αριθμούς. Και μάλιστα όλων των συστημάτων αρίθμησης...
Xτες βράδυ...
Χτες βράδυ έγινε στο Ξενοδοχείο ΜΥΡΤΩ , στο Μάτι, η βράβευση των δύο καλύτερων σε επίδοση μαθητών των ΓΕΛ Μαραθώνα και Νέας Μάκρης , από το Ροταριανό Όμιλο Νέας Μάκρης, στην οποία παραβρέθηκα. Τη βράβευση έκανε ο Διοικητής της 2470 Περιφέρειας του Διεθνούς Ρόταρυ ροτ. Γιάννης Ηλιάκης με το Πρόεδρο του Ρ.Ο. Νέας Μάκρης ροτ. Βασίλη Μεγαπάνο. Μεστά περιεχομένου τα λόγια που ακούσαμε από τον κ. Ηλιάκη. Χάρηκα που είδα τόσο καλούς φίλους από τα παλιά με τους οποίους με συνδέουν πολλά. Εξαιρετική η φροντίδα για την εκδήλωση από τη Ροτ. Λίλλη Καρανικόλα που εν τέλει πρέπει να τη θεωρώ συμπατριώτισσα.... Δημήτρη, Κώστα, Βασίλη, Λίλλη, Γιώργο, Άννα, Κώστα η κουβέντα μας είναι πάντα ουσιαστική. Να είστε όλοι καλά.
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Τα λόγια των ονείρων...
Σαν είπε να γεννηθεί η θάλασσα
είδαμε σ΄αυτήν μικρούς όμορφους κόσμους
με το φως να πλημμυρίζει δίχως άμπωτες...
Σ΄ εκείνους τους κόσμους μας έφερνε κοντά
η δύναμη του απροσδιόριστου
κι η σκέψη μας ήταν γοργόφτερη.
Δε ξεχνάμε τις ανθισμένες διαστάσεις μας τότε.
Εκεί γινόταν η ανάδειξη του εντός μας...
Ευλαβικά γονατίσαμε ΄κείνες τις στιγμές
και χαράξαμε όνειρα στους πράσινους βράχους.
Αποστήθισες, αλήθεια, τα λόγια αυτών των ονείρων;
είδαμε σ΄αυτήν μικρούς όμορφους κόσμους
με το φως να πλημμυρίζει δίχως άμπωτες...
Σ΄ εκείνους τους κόσμους μας έφερνε κοντά
η δύναμη του απροσδιόριστου
κι η σκέψη μας ήταν γοργόφτερη.
Δε ξεχνάμε τις ανθισμένες διαστάσεις μας τότε.
Εκεί γινόταν η ανάδειξη του εντός μας...
Ευλαβικά γονατίσαμε ΄κείνες τις στιγμές
και χαράξαμε όνειρα στους πράσινους βράχους.
Αποστήθισες, αλήθεια, τα λόγια αυτών των ονείρων;
Στη Ραφήνα σήμερα...
Βάλσαμο... ήταν για μένα η σημερινή επίσκεψη στο λιμάνι της Ραφήνας μαζί με συναδέλφους. Απολαύσαμε το όμορφο τοπίο, τον ήλιο, την καθαρή ατμόσφαιρα, το ψαρομεζέ που γευτήκαμε στο κατάστημα της πριν 30 χρόνια μαθήτριάς μου Β.Π. Τα είπα με την ίδια και το σύζυγό της μα και η κουβεντούλα που είχα με τους συναδέλφους μου πολύ με χαλάρωσε και μου άρεσε. Θα ξαναπάμε σύντομα , έτσι συνάδελφοι;
Το "Πηνελόπη" ήταν αγκυροβολήμένο εκεί και έτσι είχα την ευκαιρία να... πεταχτώ λίγο απέναντι στην Ανδρο, νοερά πάντα. Τι δεν θα έδινα να μπορούσα να μεταβω στο νησί, στην πραγματικότητα όμως...
Είδαμε και τα παιδιά, τους καλούς μου φίλους, τους γιατρούς...του υπολογιστή μου...Πάντα με το χαμόγελο και το καλό λόγο οι Νίκος και Θοδωρης. Εμ...τέτοια κάνετε και αδυνατώ να σας γράψω στο δικό μου, το προσωπικό μου ποινολόγιο, παλιόπαιδα.... Να είστε καλά. Και φυσικά σας περιμένω εδώ, ε?
Το "Πηνελόπη" ήταν αγκυροβολήμένο εκεί και έτσι είχα την ευκαιρία να... πεταχτώ λίγο απέναντι στην Ανδρο, νοερά πάντα. Τι δεν θα έδινα να μπορούσα να μεταβω στο νησί, στην πραγματικότητα όμως...
Είδαμε και τα παιδιά, τους καλούς μου φίλους, τους γιατρούς...του υπολογιστή μου...Πάντα με το χαμόγελο και το καλό λόγο οι Νίκος και Θοδωρης. Εμ...τέτοια κάνετε και αδυνατώ να σας γράψω στο δικό μου, το προσωπικό μου ποινολόγιο, παλιόπαιδα.... Να είστε καλά. Και φυσικά σας περιμένω εδώ, ε?
Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010
Σκέψεις
Η χαρά των συναντήσεών μας είδα πως ήταν μεγάλη για σένα. Χάρηκα κι εγώ που έσμιξα με φίλους ύστερα από πάρα πολύ καιρό και είπαμε τα νέα μας. Χάρηκα που οι επιστημονικές μας αναζητήσεις είναι αφορμή για κοινωνικές επαφές και σμίξιμο. Θα παρακολουθώ το ιστολόγιό σου και θα διαβάζω τις αναρτήσεις σου. Διαπιστώνω , για μια ακόμη φορά, πως εμείς οι μαθηματικοί έχουμε τόσες μα τόσες ευαισθησίες... Κι ας μας κατηγορούν. Η μυστική γλώσσα των αριθμών είναι ατραπός για τη σμίλευση της ψυχής μας. Την καλημέρα μου έχεις.
Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010
Ιεροκλής Μιχαηλίδης
Διαβάστε εδώ ερωτήσεις που τέθηκαν στον ηθοποιό και σκηνοθέτη κ. Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τις απαντήσεις που έδωσε αυτός.
Συζητείται ότι πάσχω από μανία καταδιώξεως...
Διαβάστε εδώ το χτεσινό δημοσίευμα από το "Βιβλιοδρόμιο" της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που αναφέρεται στην αλληλογραφία των Νίκου Καββαδία και Μανώλη Καραγάτση.
Επιμορφωτικές δράσεις...

Τούτο το Σ/Κ καθώς τελειώνει, μου αφήνει πίσω του μια κούραση. Μια κούραση γλυκιά, με πνευματοφόρους απόηχους...Πολλές φορές όταν βρίσκομαι με συναδέλφους μου επισημαίνω την αξία της επιμόρφωσης για εμάς τους εκπαιδευτικούς. Μιας επιμόρφωσης που πρέπει να είναι συνεχής και σε πολλά αντικείμενα επάνω.
Έτσι το 3-ήμερο που μας πέρασε παραβρέθηκα στο συνέδριο της Ελλ. Μαθηματικής Εταιρείας στη Χαλκίδα, μα το Σάββατο το πρωί διέκοψα την παρακολούθησή του για να παρεβρεθώ στο σεμινάριο που οργάνωσαν οι υπεύθυνες της Περιβ. Εκπαίδευσης Αν. Αττικής για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, στο χώρο του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου και με τη λήξη του ανεχώρησα άμεσα για τη Χαλκίδα και πάλι.
Πήρα πολλά, στο συνέδριο της Ε.Μ.Ε. Είδα συναδέλφους από όλη την Ελλάδα , φίλους και συμφοιτητές από τα χρόνια των σπουδών μου. ΄Ομως χάρηκα που συνάντησα πανεπιστημιακούς δασκάλους μου που το πέρασμα του χρόνου δεν τους έχει αφήσει ίχνη...
Τα τηλέφωνα που ανταλλάξαμε με τους καλούς μου συναδέλφους είναι μια ακόμα ευκαιρία να συζητήσουμε για το διάβα της ζωής καθενός μας ανάμεσα από τις συμπληγάδες της τελευταίας. Δώσαμε ραντεβού για το επόμενο συνέδριο της Αθήνας και να είμαστε όλοι μας καλά να βρεθούμε και πάλι.
Η εμπειρία μου εμπλουτίστηκε όμως κι από το σεμινάριο Π.Ε. για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, αυτό το φυσικό πλούτο της περιοχής μας. Ελπίζω τα όσα είπαμε και σχεδιάσαμε να υλοποιηθούν με όφελος τόσο για την εκπαίδευση όσο και για την κοινωνία μας.
Έτσι το 3-ήμερο που μας πέρασε παραβρέθηκα στο συνέδριο της Ελλ. Μαθηματικής Εταιρείας στη Χαλκίδα, μα το Σάββατο το πρωί διέκοψα την παρακολούθησή του για να παρεβρεθώ στο σεμινάριο που οργάνωσαν οι υπεύθυνες της Περιβ. Εκπαίδευσης Αν. Αττικής για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, στο χώρο του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου και με τη λήξη του ανεχώρησα άμεσα για τη Χαλκίδα και πάλι.
Πήρα πολλά, στο συνέδριο της Ε.Μ.Ε. Είδα συναδέλφους από όλη την Ελλάδα , φίλους και συμφοιτητές από τα χρόνια των σπουδών μου. ΄Ομως χάρηκα που συνάντησα πανεπιστημιακούς δασκάλους μου που το πέρασμα του χρόνου δεν τους έχει αφήσει ίχνη...
Τα τηλέφωνα που ανταλλάξαμε με τους καλούς μου συναδέλφους είναι μια ακόμα ευκαιρία να συζητήσουμε για το διάβα της ζωής καθενός μας ανάμεσα από τις συμπληγάδες της τελευταίας. Δώσαμε ραντεβού για το επόμενο συνέδριο της Αθήνας και να είμαστε όλοι μας καλά να βρεθούμε και πάλι.
Η εμπειρία μου εμπλουτίστηκε όμως κι από το σεμινάριο Π.Ε. για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, αυτό το φυσικό πλούτο της περιοχής μας. Ελπίζω τα όσα είπαμε και σχεδιάσαμε να υλοποιηθούν με όφελος τόσο για την εκπαίδευση όσο και για την κοινωνία μας.
Κάτω από το κάστρο...
Κάτω από το κάστρο των αντίρροπων δυνάμεων...
εκεί οι νόμοι του σύμπαντος επαληθεύτηκαν...
και οι μουσικές συμφωνίες ήταν άκουσμα
ενός παραδείσου...
εκεί οι νόμοι του σύμπαντος επαληθεύτηκαν...
και οι μουσικές συμφωνίες ήταν άκουσμα
ενός παραδείσου...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)