Σάββατο, 10 Μαρτίου 2012

Η παρουσία μου στην διημερίδα της Σχολής Αυγουλέα-Λιναρδάτου

Το προηγούμενο σ/κ παρακολούθησα την επιμορφωτική διημερίδα της σχολής Αυγουλέα-Λιναρδάτου στο Περιστέρι.  Διαβάστε το περιεχόμενο δύο εισηγήσεων, από τις πολλές, που παρακολούθησα. Ήταν παρών εκεί κι ο εκλεκτός συνάδελφος από το Γυμνάσιο Μαραθώνα κ. Στέλιος Ξυδιάς  και άλλοι συνάδελφοι και φίλοι. Παρούσα και η Σχ. Σύμβουλος Μαθηματικών της περιοχής μας κ. Στ. Τσικοπούλου.




Από την εισήγηση για το ρόλο  του Δντή Σχολικής Μονάδας.


 Από την εισήγηση για τη δημιουργία των video της εκπ/κής τηλεόρασης.

To exit...

Παραθέτω παρακάτω αυτούσιο και δίχως κανένα σχολιασμό το άρθρο του Πανεπιστημιακού δασκάλου Γιώργη Γραμματικάκη. Αν θέλτε, διαβάστε το....


Η μόνη μου επιθυμία είναι να εξέλθω. To exit. Να εξέλθω από αυτό που είναι σήμερα η πατρίδα, από όσα ζούμε καθημερινά και τα όσα προοιωνίζεται το μέλλον.
Να εξέλθω. To exit. Οι πολιτικοί και τα καμώματά τους μου προκαλούν αποστροφή και μόνον τις «Ειδήσεις των 8» -τι είναι άραγε είδηση;- αφορούν η εκλογολογία και οι πληκτικές δηλώσεις τους. Δεν αντέχω άλλο την διαρκή συζήτηση για τα «μέτρα» που έπονται ή την δόση που εκκρεμεί, ούτε για το πόσο κρίσιμος είναι για πολλοστή φορά ο μήνας που διανύομε. Κουράστηκα να είμαι κι εγώ μέρος της μελαγχολίας, που όλο και περισσότερο τυλίγει τα πρόσωπα και τους δρόμους. Δεν αντέχεται η βεβαιότητα: Ότι αν προχωρήσουμε έτσι, μας μέλλονται χειρότερα δεινά, η τραγωδία ενεδρεύει.
Να εξέλθω λοιπόν. Αυτό επιθυμώ. Έχω μάλιστα την υποψία ότι αυτό επιθυμούν και πολλοί άλλοι. Αυτό επιθυμούμε για τον καινούργιο χρόνο, που μετρά ήδη τα πρώτα του βήματα. Να εξέλθομε. Διότι, αντί η κρίση να φέρει στην χώρα την σοβαρότητα και την ευθύνη, έχει εκτραπεί σε μια περιδίνηση περί το μηδέν, σε μια αφόρητη φλυαρία με λίγο περιεχόμενο. Τον τόνο δίδουν πάλι οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες, οι διανοούμενοι της εγωπάθειας, οι αναλυτές της δυστυχίας μας. Όπως ένα ποτάμι, που παρασύρει στην ορμητική ροή του σκουπίδια και λάσπες και στο τέλος κυριαρχείται από αυτά.
Η μόνη λοιπόν λύση είναι: Το exit. Δεν αντέχεται άλλο μια καθημερινότητα, που ενώ η «κρίση» εκδηλώνεται σε κάθε της γωνία, επιμένει επίσης να μιλά ασταμάτητα για την κρίση. Αρνούμαι στο εξής να ακούσω όσους επαγγέλλονται διαρκώς την «σωτηρία» μας, αλλά και ορισμένους άλλους, που οραματίζονται την ταπείνωση και την επιστροφή μας στην «δραχμή». Με εξοργίζουν εκείνοι που δήθεν υπερασπίζονται τα ιερά και τα όσια του τόπου - ή την εθνική κυριαρχία μας - ενώ είμαστε οι Έλληνες που τον παραδώσαμε στο μπετόν και την ασχήμια. Δεν με συγκινεί πια ο θρήνος των συνδικαλιστών και των λογής «εκπροσώπων»: την εξουσία τους υπερασπίζονται μόνον, για την δική τους βολή ενδιαφέρονται συνήθως.

Εμείς λοιπόν, όλοι οι άλλοι, είναι ανάγκη να εξέλθομε. Σε ένα σπουδαίο αλλά ελάχιστα γνωστό διήγημα του Ιουλίου Βέρν -το «Πείραμα του δόκτορος Οξ»- οι κάτοικοι μιας ολόκληρης πόλεως περιέρχονται αργά σε μια κατάσταση ανεξήγητη. Ο παραλογισμός και η ένταση κυριαρχούν. Η κατάσταση όμως αυτή εκτονώνεται ευθύς ως κάποιοι από τους κατοίκους περιπατήσουν τυχαία προς την κορυφή ενός λόφου. Εκεί ανακαλύπτουν και πάλι τον πραγματικό εαυτό τους, τις ξεχασμένες αξίες και τα πράγματα που τους συνδέουν. Η ερμηνεία δεν αργεί: Ένας παρανοϊκός επιστήμων, ο δόκτωρ Οξ, διοχέτευε στην πόλη και προς χάριν των πειραμάτων του ένα αέριο με καταστρεπτικές επιδράσεις στα νεύρα και την προσωπικότητα των κατοίκων. Αρκούσε ο καθαρός αέρας του λόφου, για να επανέλθουν οι τυχεροί σε ένα κώδικα αξιών και συμπεριφοράς, που περιόριζε την επίδραση των τοξικών αερίων.
Έξω λοιπόν, προς τον καθαρό αέρα, προς την κορυφή του λόφου. Ας παραμερίσομε προσωρινά το πολύπλοκο ερώτημα: Ποιός άραγε ή ποιοί είναι εκείνοι, που διοχετεύουν τα τοξικά αέρια στην Πόλη; Νά 'ναι λοιπόν το «σύστημα», οι ανάξιοι πολιτικοί, η τρόικα -ή μήπως μια Ευρώπη που ξέχασε τους πρωταρχικούς λόγους της υπάρξεως της; Με αυτά τα ερωτήματα ασχολούνται ωστόσο κατά κόρον οι πρωινές εκπομπές της τηλεόρασης, επίκαιρα αφιερώματα και ειδικά βιβλία, βαρύγδουποι αναλυτές και δημοσκόποι. Η ίδια η επιδημία δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει, κυρίως περιγράφουν τα συμπτώματα της. Εμείς εδώ, που δεν ακολουθούμε αυτό το ρεύμα, ας εστιάσομε στο μόνο εθνικό αίτημα: Έξω, στον καθαρό αέρα. Εκεί που κινούνται ακόμα άνθρωποι, με τις αδυναμίες και την μεγαλοσύνη τους και όχι τα θύματα ενός παρανοϊκού δόκτορα. Εκεί, που κυριαρχεί το ερώτημα «τι μπορούμε να κάνομε;» και όχι το εξαντλημένο «ποιος φταίει». Εκεί: Δίπλα στον άνεργο, όσοι μπορούμε, κοντά στα θύματα του δόκτορα Οξ, όσοι αντέχομε.
To exit, φίλοι. Αυτό είναι το μόνο αίτημα -και όχι βέβαια οι εκλογές!- που έχει περιεχόμενο και σημασία. To exit: Από μια Ελλάδα, που σέρνεται πάλι από τις αμαρτίες και την πολιτική της ευτέλεια, στην άλλη Ελλάδα, την παράλληλη Ελλάδα, που δεν έπαυσε να υπάρχει. Εκεί βρίσκεται πάντοτε ο δάσκαλος, που διδάσκει σωστά τα παιδιά ή ο γιατρός, που δεν βλέπει τον πάσχοντα ως χαρτονόμισμα. Στην παράλληλη Ελλάδα ανήκουν οι άνθρωποι της Τέχνης που, συχνά ανέστιοι και πένητες, επιμένουν να δημιουργούν στο θέατρο, στη μουσική, στον κινηματογράφο. Εκεί πάλι ανήκουν όσοι κινητοποιούνται, χωρίς την αυτοπροβολή που επιδιώκουν άλλοι, για το καλό του διπλανού τους, για να διασωθεί μια ομορφιά που χάνεται, για να γίνει η σιωπηρή οργή μας φροντίδα και πράξη.
Είναι ο μόνος τρόπος: Tο exit. Από την Ελλάδα του κενού λόγου και του παροξυσμού, στην άλλη Ελλάδα, που υπάρχει δίπλα μας και μέσα μας. Ενώ όμως τα φωτεινά σήματα δείχνουν τον δρόμο, ας μην νομίσει κανείς ότι είναι εύκολος και ασφαλής. Κυρίως επειδή σε κάθε του στροφή, σε κάθε του πέρασμα, πρέπει να κοιτάζομε κατάματα τους νέους ανθρώπους και να ψιθυρίζομε ένα συγγνώμη.

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Πέμπτη, 8 Μαρτίου 2012

Ενα τραγούδι

Ευχαριστώ όλες και όλους που ενδιαφερθήκατε να μάθετε γιατί απουσίασα από εδώ... Πάω καλά και θέλω να επιστρέψω το συντομώτερο στο σχολείο μου. Και σαν ενα μικρό ευχαριστώ, ακούστε αυτό το τραγούδι του Αλκίνοου ( Μη ξεχάστε να κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου.)



ΑΟΖ. Από τη Στρατηγική Κίνηση στην Οικονομική Λύση

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.






Eνα περιοδικό για βιβλία

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε  ένα περιοδικό για βιβλία.

Ελληνογερμανικοί μονόλογοι

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε τις απόψεις του δημοσιογράφου Κώστα Καλφόπουλου.

Ενα εξαιρετικό βίντεο

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.





Fractals, τα χρώματα του απείρου...

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου δείτε κι ακούστε το βίντεο.



Ενημερωτικό δελτίο ΚΕΜΕΤΕ

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το ενημερωτικό δελτίο του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ.

Bίντεο με fractals...

Aφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.



Μιά δήλωση τοῦ Francis Collins, Δ/ντοῦ Προγράμματος Ἀνθρωπίνου Γονιδιώματος, στὸ CNN

Kάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε μιαν "εξομολόγηση" αυτού του επιστήμονα, όπως τη δημοσίευσε στο ιστολόγιό του, ο συνάδελφος Σωκράτης Ρωμανίδης.

Εφαρμογές του GEOGEBRA

Kάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και επισκεφθείτε ένα δικτυακό τόπο με πολλές εφαρμογές του προγράμματος GEOGEBRA. Ευχαριστώ πολύ τον αγαπητό συνάδελφο και φίλο Γιάννη Λιάπη που μου το έστειλε.

Η Ελλάδα δεν απέτυχε... κοιμάται

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο του Νίκου Κωνσταντάρα.

Eνα εύκολο πρόβλημα για μαθητές Α΄ Γυμνασίου

Ο Τοτός  αγόρασε ένα τετράδιο και μια τσίχλα και έδωσε 2,20€. Αν το τετράδιο κόστιζε 2€ περισσότερο από την τσίχλα, πόσο κόστιζε η τσίχλα;

Τι δεν είδαν οι νέοι από την Κολωνία

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη.

Λαός και έθνος, ως φαντάσματα

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο του Νίκου Ξυδάκη.

«Οταν το Εθνος ευρίσκεται εις κόμματα»...

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο του Παντελή Μπουκάλα.

Βάστα, καημένο Greece!

Kάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο της Μαριάννας Τζιαντζή.

Το αιματοβαμμένο 1948 του Εμφυλίου

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο του Πανεπιστημιακού Ιάκωβου Μιχαηλίδη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Ο νικητής των φυλλομετρητών

Kάντε κλικσ τον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Οι νέοι μιλάνε μέσα στην κρίση, ακούει κανείς;

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε κριτική για ένα βιβλίο.

Η φορολογική συνοχή της κοινότητας

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Η φωνή που κουβαλάει τις πληγές μας

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε τι είπε η Χάρις Αλεξίου στη δημοσιογράφο Γιώτα Συκκά.

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Aναβολή ομιλίας

Λόγω ξαφνικής ασθένειας του admin, η ομιλία του για την παιδική βία που είχε προγραμματιστεί για απόψε στις 21.00, αναβάλλεται για αργότερα.

Σχολικός εκφοβισμός

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου, δείτε κι ακούστε το βίντεο.


Σχολικός εκφοβισμός

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου, δείτε κι ακούστε το βίντεο.


Σχολική βία...

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε τα δύο μικρά βίντεο..








Ηλεκτρονικός εκφοβισμός

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.



Ψηφιακή παρενόχληση

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε τι συστήνει η Υπ/νση ηλεκτρονικού εγκλήματος της ΕΛΑΣ για το θέμα. Είναι μια πολύ καλή δουλειά. Αν είστε γονείς να επισκεφθείτε το δικτυακό αυτό τόπο.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

H βία και πως να την αντιμετωπίσετε...

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.




Συσχετισμοί...

Σαν έφυγες χτες...προβληματίστηκα για την επαναστατικότητα και το ληξικέλευθο λόγο σου...Χαιρόμουν να σε ακούω αν και ξέρεις πως μου αρέσει ιδαίτερα η μετριοπάθεια στην έκφραση. Ξέρω...είναι τα γονίδιά σου προερχόμενα και από άνθρωπο της έντονης έκφρασης, τότε....Σε χαιρόμουν επειδή ήθελες να μου δώσεις μια κουπαστή της σκέψης σου, όσο κι αν εγώ σκεφτόμουν να ακουμπήσω...Τα συναισθήματα βλέπεις, πολλές φορές δε τα οριοθετείς...Και σαν έφυγες, στην ανηφορική σου πορεία, μου ήρθε αστραπιαία ο ορισμός της απόλυτης τιμής ενός αριθμού...Δε νομίζω να τον ξέχασες;;;  "Η απόλυτη τιμή κάθε πραγματικού αριθμού ισούται με τον ίδιο τον αριθμό, αν ο αριθμός είναι μεγαλύτερος ή ίσος του μηδενός...".Πόσες αλήθειες κρύβει αλήθεια αυτός ο ορισμός, που είχα πρωτοδιαβάσει σ΄ εκείνο το εκπληκτικό βιβλίο του Ηλία Ντζιώρα ( αυτό για τους καλούς μου συναδέλφους...). Χάρηκα που μου έδωσες το δικαίωμα μιας άλλης σκέψης. Χάρηκα για τη διάθεση αλληλεγύης που επέδειξες...Σου χαμογελώ και σε ρωτώ...Πάμε Διποτάματα;;;

Κυριακή απόγευμα απέναντι απ το μουράγιο...

Μαγική η εικόνα και χτες, στο λιόγερμα...Τα πλοία ερχόντουσαν το ένα πίσω από το άλλο για να αποβιβάσουν ανθρώπους και αυτοκίνητα, στη διαδρομή τους προς τη θορυβώδη πολιτεία της πρωτεύουσας...Κι εγω απολαμβάνοντας ένα καφέ και τον αληθινό λόγο, έβλεπα και θυμόμουν...Οι μνήμες ήταν εκεί μα και ταξίδευαν...Περνούσαν δίπλα απ τους Πεταλιούς, απ΄ το Καφηρέα και έμεναν αρόδο στο Γαύριο και στο Στιβάρι.... Ομως η ζωή είναι ένα δυναμικό φαινόμενο...Και σαν οι γλάροι μου έκαναν νόημα να πετάξω μαζί τους, άφησα τη σκέψη μου λεύτερη...Να ακούσει έναν καθάριο λόγο, έναν λόγο της αλήθειας και των Μαθηματικών...Δε μπορω να αποχωριστώ απ τους αριθμούς βλέπετε...Και εκείνη η συναδελφική παρέα, η σχετικά πολυπληθής, μου γέμισε τις μπαταρίες...Εκεί, που βρέθηκα στην ανατολή της νέας χρονιάς...Με τις μουσικές των χρωμάτων μιας προσωρινότητας...Έφυγα γυρνόντας απο οικείους δρόμους προς τα εδώ. Εφυγα ξεκούραστος και γαλήνιος... Με το νου να προσορμίζεται στην πραγματικότητα αλλά και με διάθεση για δημιουργία...Γένοιτο είπα....

Θάθελα να ξέρω...

Ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σε προηγούμενη ανάρτηση, αγαπητέ φίλε. Θα ήθελα όμως να ξέρω ποιος είσαι. Δε νομίζω πως είναι κακό να αποκαλυφθείς. Περιμένω λοιπόν...

Εκπομπή ενημέρωσης

Αύριο και στις 21.00 ( ώρα Ελλάδος ) θα μιλήσω στο διαδικτυακό μου κανάλι προς τους γονείς και τους μαθητές μας για το σχολικό εκφοβισμό, τη βία στα σχολεία και το  cyberbullying. H  εκπομπή θα δίνει τη δυνατότητα ερωτήσεων από τους ακροατές, διατυπώνοντας μέσω πληκτρολογίου τα ερωτήματά τους.
Η διεύθυνση του διαδικτυακού μου καναλιού είναι

www.livestream.com/ds1954

H εκπομπή γίνεται στα πλαίσια σχετικής εγκυκλίου του Υπ.Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων σχετικά με την ημέρα της 6ης Μαρτίου.

Μονόκερως και πορσελάνη...

Θα το αναρτήσω Γιάννη μου το ομώνυμο βιντεάκι, εδώ. Απλά θα το βάλω αργότερα. Σ ευχαριστώ πολύ φίλε. Ακόμη ζωντανή είναι η γεύση από τη Geogebra 4, που αμφότεροι απολαύσαμε χτες στη σχολική αίθουσα των δυτικών προαστείων...Καλημέρα φίλε και καλή εβδομάδα.

Bροχή των αστεριών ή αστέρια της βροχής...

Κλείστε πρώτα τη μουσική του ιστολόγιου και μετά απολαύστε το άκουσμα...













Φίλε, μου μίλησες για τη πυξίδα, χτες..Κατάλαβα πως κι εσύ δυσκολευόσουν να διακρίνεις τις πινακίδες με τα ονόματα των δρόμων των εγκεφαλικών μου ημισφαιρίων...Μα κι αν κάποιος από τους μαθητές του σχολείου μου μ έβλεπε να γραφω στον πίνακα την ισότητα 1 + 1 =10, θα έλεγε...πάει τρελλάθηκε ο Δ/ντής....Κι όμως θυμήσου τις πράξεις στο δυαδικό σύστημα αρίθμησης....Η ισότητα είναι αληθής στο σύστημα αυτό....Μα θέλω να σε ρωτήσω...Έχεις ακούσει για τη σκέψη των Μαθηματικών, έχεις ακούσει για μια φράση που ίσως δείχνει να έχει μια "βερμπαλιστική" χροιά; Έχεις ακούσει φίλε για την "τραγωδία των μαθηματικών". Εχεις ακούσει για τη διαίσθηση που, σαν σημειακός μετασχηματισμός, μεταβάλλεται σε αλήθεια ανόθευτη;  Έχεις ακούσει για τους βασικούς νόμους της πιθανοθεωρίας που είναι και νομοι της ίδιας της ζωής;;; Έχεις ακούσει για εκείνον τον περίφημο νόμο του de Morgan....Έχεις ακούσει πως η   πρόταση "αν p  τότε q"  είναι ισοδύναμη με την "αν όχι q τότε όχι p";  Έχεις ακούσει για βασικές προτάσεις της πιθανοθεωρίας που έχουν εφαρμογή στην καθημερινότητα;  Έχεις ακούσει για το θεώρημα του Bolzano και για τα τοπικά ακρότατα που εφαρμόζονται στην καθημερινότητά μας;  Μα όλα τούτα απαιτούν καλέ μου φίλε συμμετοχή σε μυητικές διαδικασίες...Κι εγώ είχα την προνομία να συμμετέχω σε πολλές τέτοιες διαδικασίες...Κι όχι μόνο αυτό... Αλλά ατέρμονη θέλω να είναι τούτη η τάση μου...Μη με ρωτήσεις που και πότε πρωτομυήθηκα....Αν θυμάμαι καλά ήταν κάπου στα τέλη της εφηβείας μου....Ίσως να ήταν νωρίτερα, ίσως να ήταν αργότερα. Μα τι απάντηση να δώσω για το που;;;  Ίσως μέσα σε κάποιες σελίδες...απρόσιτες για τους πολλούς...Κάτι θα έχεις ακούσει όμως ...πως  οι διαδικασίες αυτές είναι επίμονες, επίπονες, ματώνουν...Κι έρχεται μετά  εκείνη η φράση που τολμώ να ψελλίσω "Δεν είναι όλα τα γήινα συμβατά με τις μαθηματικές θεωρείες και τα πορίσματά τους..." και μας προσθέτει ερωτήματα κι ανεβάζει τον πήχυ....Όμως εκείνο το τρεμουλιαστό φως , στη διάρκεια της μύησης, είναι ικανό να σε οδηγήσει, με κλειστά μάτια αρχικά, στις ατραπούς...Διακρίνεις μόνο τις Εστιάδες, τότε....
Δε ξέρω αν χρειάζεσαι πλέον μια πυξίδα  ή και άλλες...Δεν ξέρω αν είσαι δυνατός σε ερμηνείες, αν και πιστεύω στη ποιότητα της σκέψης σου. Εδώ είμαι και σε περιμένω, εν μέσω της απόλαυσης που προέρχεται από μια μικρή δόση καφεΐνης, να τα πούμε σαν τότε. Περιμένω την απάντησή σου φίλε. Σας τότε, πριν 20 περίπου χρόνια, όταν είμαστε οι πρώτοι εκπαιδευτικοί του 2ου Γυμνασίου. Καλημέρα και καλή εβδομάδα φίλε.

Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

Η εξαφάνιση της μπετονιέρας

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο της Μαριάννας Τζιάντζη. Μου άρεσε πάρα πολύ.

Διακριτικά πτωχός

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το άρθρο της Μαρίας Κατσουνάκη. Μου άρεσε πολύ.

Στις όχθες της Συγγρού

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο του Νίκου Ξυδάκη.

Ο Οδυσσέας στην οδό Αιόλου

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το εξαιρετικό δημοσίευμα του Παντελή Μπουκάλα.

Ανάγνωση της «Διαύγειας» με ένα κλικ

Kάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Η γυναικεία φωνή της Πλατείας Ταχρίρ

Kάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το δημοσίευμα της Μικέλας Χαρτουλάρη.