Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Βιβλίο και τηλεόραση: πορείες ασύμπτωτες

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Συμφωνείτε;

Ενας ποιητής της ψυχής μας...

Διαβάστε εδώ για τον ποιητή Αλέξανδρο Δαμουλιάνο και αναρωτηθείτε για το ποιοί τελικά είναι οι αγωνιστές της ζωής...

Τα κορόιδα μπαΐλντισαν

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα με τον παραπάνω τίτλο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Σαν το παλιό καλό κρασί

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του κ. Τάκη Θεοδωρόπουλου από ΤΑ ΝΕΑ.

Ασύλου σύληση

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ του Πανεπιστημιακού καθηγητή κ. Κώστα Γεωργουσόπουλου.

2012: έρχεται η συντέλεια του κόσμου;

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του κ. Σ. Μανουσέλη από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Θα προσθέσω πως προσωπικά βαρέθηκα τις φήμες, που διάφοροι διαδίδουν ανα την υφήλιο.

Εύρηκα...

Σήμερα το "καθήκον" με καλούσε να παρουσιαστώ σε μια περιοχή της Αθήνας όπου ένας φίλος, ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος, είχε την ανάγκη μου. Δεν μου το ζήτησε να μεταβώ εκεί. Η ανάγκη όμως να βοηθήσω κι εγώ στο πρόβλημα που δημιουργήθηκε εντελώς ξαφνικά και αναίτια, με πήγε εκεί, στις ανηφόρες των Τουρκοβουνίων. Κι εκεί που είχα αρχίσει να κουράζομαι και να απελπίζομαι, εκεί έτσι ξαφνικά η λύση του προβλήματος και η λήξη της αγωνίας. 'Ηταν αυτονόητη η συγκίνησή μας, έτσι μας βγήκε. Λύτρωση...για σένα φίλε. Κι εγώ εκείνη την ώρα πήρα ένα δώρο δίχως διατίμηση. Το δώρο της χαράς όταν προσφέρουμε ανιδιοτελώς, επειδή είμαστε απλοί άνθρωποι. Εκείνη την ώρα , σε εκείνη τη μικρή κατηφόρα, θυμήθηκα τα γραφόμενα της Αλκυόνης Παπαδάκη...

"Ακόμα κι αν σμιλεύεις τις μέρες σου πάνω σε βράχο,
συνέχιζε να το κάνεις.
Ακόμα κι αν μέσα στην παραζάλη έχασες τη σμίλη σου,
χρησιμοποίησε εν ανάγκη και τα νύχια σου.
Συνέχισε.
Αν δε χάσεις το σφυγμό του πόθου σου, αν δε χάσεις την ηδονή
ν΄ ανοίγεις αυλακιές στα όνειρα που τίποτα δε σου υποσχέθηκαν,
τότε...
΄Ακου με που σου λέω.

Κάποια νύχτα, εκεί που δεν το περιμένεις,
θα ΄ρθει ο Θεός νυχοπατώντας να πιεί νερό
από τη μικρή λακκούβα του βράχου σου".

Και σήμερα το μεσημέρι δεν ξέρω αν ήρθε ο Θεός , αλλά ο προστάτης σου ΄Αγιος ήρθε εκεί, στο μικρό κατηφορικό στενάκι. Και για άλλη μια φορά, καθώς σκέφτηκα τη φράση που μου είπε ο θεολόγος συνάδελφος του σχολείου, επιβεβαιώθηκε ο μακαρισμός " Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται". Να είσαι καλά φίλε. Και μη ξεχνάς πως κι εγώ σε ευχαριστώ που με τιμάς με τη φιλία σου.

Χριστούγεννα στους Αγίους Τόπους...

Aφού κλείσετε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε το video. O Χριστός ξανάρχεται αλλά όχι για όλους μας.