Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Ο στοχασμός

Οι άνθρωποι φοβούνται το στοχασμό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, περισσότερο από την καταστροφή, περισσότερο ακόμα και από τον ίδιο το θάνατο. Ο στοχασμός είναι ανατρεπτικός και επαναστατικός, καταστρεπτικός και φοβερός. Είναι ανελέητος μπροστά στα αξιώματα, στα καθιερωμένα και τις συνήθειες. Ο στοχασμός κοιτάζει στο βάραθρο της κόλασης και δε φοβάται. Ο στοχασμός είναι σπουδαίος, καταιγιστικός κι ελεύθερος, το φως του κόσμου και η ύψιστη μεγαλοπρέπεια του ανθρώπου.
Bertrand Russell

Υπάρχει ελπίδα

Διάβασα....

Κάποτε θάρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ΄αγαπούν
και πως σε θένε.
΄Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε.
Κάποτε θάρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν
έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν.
Και όταν έρθουν οι καιροί
που θα ' εχει σβήσει το κερί
στη καταιγίδα
υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλυτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.

41 χρόνια πριν...

41 χρόνια πριν. Στο τότε Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, στα Εξάρχεια. Κάναμε μάθημα απόγευμα. Λίγο μετά τις 14.00 αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας διέτρεχαν τον αθηναϊκό ουρανό. Χαζεύαμε το θέαμα από τα μπαλκόνια που κάναμε διάλειμμα. Υποθέταμε ότι θα έκαναν ασκήσεις. Οι καθηγητές μας φαίνονταν ανήσυχοι. Μα κανείς μας δεν έδωσε σημασία. Σχολάσαμε νωρίτερα. Τηλεόραση δεν είχαμε και το ραδιόφωνο μετέδιδε συνεχώς την είδηση "Ο Κωνσταντίνος και οι συνωμότες κρύβονται από χωρίου εις χωρίον...". Διέκρινα στους δικούς μου την αίσθηση ενός αδιόρατου κινδύνου.....Το βράδυ η νέα κατάσταση είχε παγιωθεί. Ηταν άλλη μια ανηφόρα των Ελλήνων.

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2008

Tον εαυτό του παιδί




Κι άλλη μια μουσική απόλαυση!!!

Να και οι στίχοι.

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι κρατάει

στα ίδια μέρη κι απόψε η ζωή θα τους πάει.

θα περάσουν ξανά απ' της μνήμης τα σπίτια

από θάλασσες άδειες, απ' του φόβου τα δίχτυα.

Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε

σαν καράβια οι στιγμές που ποτέ δε γερνάνε

και τα πρόσωπα που έγιναν δρόμοι κι αιώνες

και τα όνειρα που έσκαψαν μες στα χρόνια κρυψώνες.

Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο

για να κρύβομαι εκεί απ' τη ζωή όταν λείπω

όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο

να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο.

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι θα πιάσει

σαν γυαλί μια στιγμή θα ραγίσει, θα σπάσει

θα χωρίσουν μετά κι ο καθένας θα πάει

σ' έναν κόσμο μισό που τους δυο δεν χωράει.

Για τα παιδιά όλου του κόσμου που ταξίδεψαν νωρίς.

Για τα παιδιά που βιάστηκαν να "βιώσουν" τις διαστάσεις ενός άλλου κόσμου.

Μα μπορεί ο νους να βιώνει τέτοιες πραγματικότητες;

Δείτε το βίντεο για την ακολουθία του Fibonacci.
Eτοιμάζω κι άλλες σχετικές αναρτήσεις.




Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Μια περιήγηση

Ανοίξτε ηχεία και απολαύστε ένα ταξίδι στο μαγικό κόσμο των fractals.


Αν έπεφτε στο σχολείο.

Αυτό πιά κι αν ήταν δείγμα υπεύθυνης εργασίας.
Και μάλιστα από εκείνο το κομμάτι της πολιτείας που αγρυπνεί...
Αν το κομμάτι από το ελικόπτερο, δεν έπεφτε στην αγροικία αλλά στο σχολείο, αντιλαμβάνεστε τι θα γινόταν.
Αλλά ξέρω....
Ανησυχείτε μπας και και αργήσετε να φτάσετε στο κλεινόν άστυ.
Σας βλέπω με τα αυτοκίνητα και τις μηχανές σας.
Μαρσάρετε και καλά κάνετε.
Λίγη περισσότερη υπευθυνότητα όμως δεν βλάπτει να δείξετε!!!

Παράλειψη..

Τι λέτε βρε παιδιά???
Αν δεν ακούγαμε την άποψη του εις πολλάκις ισόβια καταδικασμένου, δεν θα είμαστε πλουραλιστικά ενημερωμένοι???
Αυτό κι αν ήταν έλλειμμα δημοκρατίας!!!
Οχι δε τρελλαθήκαμε ξαφνικά.
Κάτι άλλο μας χρειάζεται.
Να κλείνουμε τα κουμπιά σε τέτοιες "ενημερώσεις".
Και όχι μόνο.

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

Στης Καρατζόβας τα μέρη

Τυχαία το είδα το video. Kαι πήγα 25 χρόνια πίσω. Στα μέρη τα γνωστά. Εκεί στα πρώτα χρόνια της δικής μου πορείας. Συγκινήθηκα. Πόσο άλλαξαν πολλά. Νοσταλγώ να ξαναπάω.



Kαρατζόβα. Μια άλλη όμορφη Ελλάδα. Θηριόπετρα το μικρό χωριό που τόσοι άνθρωποι μας αγκάλιασαν με αγάπη.

Tα σμυρνέικα τραγούδια

Τα σμυρνέικα τραγούδια ποιος σου τα μάθε
να τα λες και να δακρύζεις
της καρδιάς μου ανθέ...




Και οι μνήμες γοργόφτερες στα ανατολικά!

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Σκέψεις

Οταν σβήνει ένα παιδικό χαμόγελο, ο κόσμος γίνεται φτωχότερος!
Οταν ένα παιδί παύει να είναι ανάμεσά μας, ο αχός του γεγονότος είναι έντονος. Αντιφωνούμε τότε τουλάχιστον με τη σιωπή μας.
Οταν η δύναμη γίνεται δυνάστης ζωής, η κοινωνία χωλαίνει.
Πότε θα πιστέψει η κοινωνία μας ότι όλα είναι θέμα παιδείας;

Η ζωή είναι ένα τραγούδι

Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι η ζωή είναι ένα τραγούδι;
Ενα τραγούδι με μια ανεξερεύνητη συχνότητα των ήχων για το καθένα από εμάς!!!
Απολαύστε το λοιπόν και μεταφερθείτε στη δική σας πορεία....






Yann Tiersen - Le Banquet

Μια άλλη μουσική. Σας αρέσει;


CARUSO

Βιώνοντας τη μυσταγωγία της μουσικής...



Μένεις άφωνος. Η ακοή κάνει τις άλλες αισθήσεις να υπολειτουργούν!!!

O Bόσπορος

Ναι αγναντεύω στις πολεμίστρες....
Σας βλέπω με τη σημαία και την αγωνία που εκφράζεται με ιδρώτα.
Είστε αθάνατοι...



Ταξιδεύω εκεί...

Το βαλς των χαμένων ονείρων

Απολαύστε ήχο και εικόνα.






Σας αρέσει;

Αγία Δύναμη.



Κατεβαίνοντας την οδό Μητροπόλεως φτάνεις στη διασταύρωση με την οδό Πεντέλης. Ψηλό με ένα άχαρο καφετί χρώμα και με μια εικόνα εγκατάλειψης υψώνεται το ογκώδες κτίριο που μέχρι πριν 1-2 χρόνια στέγαζε το Υπουργείο Παιδείας. Στη γωνία αριστερά, λοιπόν, ένα μικρό εκκλησάκι που δείχνει ακόμη πιό μικρό...Η Αγία Δύναμη. Η καταπράσινη κληματαριά στην είσοδο, παραπέμεπει σε εικόνες της παλιάς Αθήνας. Το εκκλησάκι είναι μετόχι της Μονής Πεντέλης και η παράδοση θέλει να έχει κτιστεί πάνω σε αρχαίο ναό που είχε ανεγερθεί προς τιμήν του Ηρακλή. Στους τοίχους του οι σωζόμενες αγιογραφίες έχουν μαυρίσει από τα χρόνια. Πήρε το όνομά του από τη Παναγία στην οποία προσεύχονταν οι γυναίκες για να πάρουν δύναμη και να γεννήσουν γερά παιδιά. Κάτω από την Αγία τράπεζα υπάρχει ένας χώρος σε βάθος δεκαπέντε μέτρων, σαν υπόγεια σπηλιά. Οι λαϊκές δοξασίες ισχυρίζονται πως από το χώρο αυτό ξεκινούν υπόγειες στοές που φτάνουν πολύ μακριά, ίσως μέχρι το σημείο της Ακρόπολης και το μοναστήρι της Κιασαριανής. Η πρώτη φωτό είναι τραβηγμένη πρόσφατα , ενώ η δεύτερη πριν πολλά χρόνια.


Geogebra

Aν θέλετε να διαβάσετε σχετικά με εφαρμογές του GEOGEBRA πάνω στα Μαθηματικά και των τριών τάξεων του Λυκείου καντε κλικ εδώ....

http://www.intracom-schools.gr/likeio/odigos_egkatastasis/mathimatika_me_tin_geogebra_a_g.htm

Οι συντάξαντες τα κείμενα έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά.

Μια εφημερίδα εδώ.

Αν θέλετε να διαβάσετε την εφημερίδα LIFO όπως τυπώνεται, καντε κλικ στη δ/νση

www.lifo.gr

και μετά κάντε στη κλικ στο εικονίδιο με την pdf έκδοση.

Eικόνα και επίλυση προβλήματος

Για να διαβάσετε για την συμβολή των εικόνων στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων στο Δημοτικό σχολείο κάντε κλικ στο σύνδεσμο που ακολουθεί.

http://www.math.uoa.gr/me/conf2/papers/theodgag.pdf

FRACTALS

Ενα άρθρο από την εφημερίδα το ΒΗΜΑ για τα FRACTALS εδώ...
Ισως το βρείτε ενδιαφέρον.

Oι εννέα μούσες

Οι εννέα μούσες ήταν θεές προστάτιδες των τεχνών. Επειδή ίσως έχουμε ξεχάσει σε τι αναφερόταν και πως παριστάνεται στα δημιουργήματα των αρχαίων Ελλήνων κάθε μιά, ας θυμήσω ότι:
Η Ερατώ ήταν η μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Παριστάνεται κρατώντας λύρα και άνθη μυρτιάς.
Η Ευτέρπη ήταν η μούσα της μουσικής. Παριστάνεται να κρατά έναν αυλό. Το όνομά της προέρχεται από το "ευ" και το "τέρπω".
Η Θάλεια ήταν η μούσα της κωμωδίας και των βουκολικών τραγουδιών, δηλ. της δημοτικής μουσικής.Παριστάνεται να κρατάει θεατρική μάσκα, ράβδο και να φοράει στεφάνι από κισσό.
Η Καλλιόπη ήταν η μούσα της επικής ποίησης και της ρητορικής τέχνης. Παριστάνεται μεγαλόπρεπη με χρυσό ή δάφνινο στεφάνι, κρατώντας είτε πινάκιο και γραφίδα είτε βιβλίο.
Η Κλειώ ήταν η μούσα της ιστορίας. Παριστάνεται να κρατά ρολό από περγαμηνές ή σωρό από πλακίδια.
Η Μελπομένη ήταν η μούσα της τραγωδίας. Παριστάνεται κρατώντας τραγική μάσκα και κοθόρνους.
Η Ουρανία ήταν η μούσα της αστρονομίας. Παριστάνεται φορώντας ατεροειδή στέφανο και κρατάει σφαίρα και διαβήτη.
Η Πολύμνια ήταν η μούσα της ύμνων προς τιμήν των θεών και των ηρώων, της γεωμετρίας, της γεωργίας και του διαλογισμού. Παριστάνεται ως μια σοβαρή και σκεπτική γυναίκα.
Η Τερψιχόρη ήταν η μούσα του χορού και των δραματικών χορικών. Παριστάνεται συνήθως καθιστή έχοντας στα χέρια της μια λύρα.