Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

Χτες βράδυ...


Χτες βράδυ καθώς τηλεφώνησα να ευχηθώ στην εορτάζουσα καπετάνισσα... σε σκέφθηκα πάλι. Σε συζητήσαμε πάλι...Σε κάθε κουβέντα μαζί της, θυμόμαστε εσένα μα κι εκείνες τις μέρες. Τις μέρες που σεργιάνιζες στα ΄Ψηλού καθώς πήγαινες στις γαλακτισμένες εκκλησιές να δώσεις στην έννοια της μάνας μιαν άλλη διάσταση... Θυμάσαι ε? Στις άνοιξες και στα φθινόπωρα του τότε...Ξέρεις η καπετάνισσα πάει καλά. Μα θέλει και τη δική σου συνδρομή, από ΄κεί που ΄σαι. Έλα πάρτη της και πάλι το χέρι. Κράτα την γερά και κατεβείτε τα σκαλάκια για τη Θεοσκέπαστη. Και σαν ο νεοκώρος ανοίξει με το παλιό σκουριασμένο κλειδί την πόρτα άστε να φύγουν αβίαστα η δική σου και η δική της αυτοσχέδια προσευχή προς την Κυρία των Αγγέλων. Εκεί κάτω από τη σκέπη του θαύματος, οι προσευχές σας θα εισακουστούν καλύτερα. Η καπετάνισσα θα αισθάνεται καλύτερα τότε και θα σε νιώθει πιό πολύ κοντά της. Να θυμηθείς να της πεις τα νέα για τον αδικοχαμένο Καπετάν Αντρέα. Τα περιμένει. Μη ξεχάσεις να κάνεις αυτά που σου είπα καρδιά μου.

Σκέψεις...

Ξέρεις καθώς πορεύομαι στη ζωή, καθώς κωπηλατώ, πολλές φορές νιώθω τη δύναμη των ανέμων... Αλλοτε πλέω με σύμμαχο τον άνεμο μα πολλές φορές η δύναμη αυτή είναι αντίρροπη της δύναμης των θέλω μου.
Πολλές φορές , στο παρελθόν, ταξίδεψα με μποφόρια πολλά. Βλέπεις , η ζωή η ίδια, με δοκίμαζε εξαιτίας των νησιώτικων γονιδίων μου, ίσως. Κι εγώ , πορευόμουν , ενώ είχα αποτινάξει τα θέλω μου, κάνοντας εκπτώσεις συνεχείς. Πόσο άπερίσκεπτα φερόμουν.... Έπρεπε να ανοίξω εκείνους τους οδηγούς χρήσης, να εντρυφήσω σ΄ αυτούς.... Έπρεπε να έχω ανοίξει τους χάρτες πορείας...
Μα θυμάσαι και την άλλη πορεία μου ; Πόσες και πόσες φορές δεν πέταξα δίπλα απ΄τους γλάρους και τ΄ άστρα του Αιγαίου; Πόσες και πόσες φορές τα βράδυα μου δεν πέταξα πάνω από τη γη του πυρός, στην προσπάθειά μου να νικήσω τους Μήδους που είχαν εισβάλει εντός μου;
Μέσα απ΄ όλα τούτα ένιωσα τη δύναμη των τραγουδιών και των στίχων τους!!! Ήταν μια εποχή που βιβλιοδετούσα τις σελίδες της ζωή μου, στο δικό μου υπόγειο βιβλιοδετείο...
Κι ύστερα...ύστερα από την αποφοίτηση από ένα σχολείο της ζωής, ανασήκωσα τους φεγγίτες της ζωής μου. Τότε είδα το πιάνο εμπρός μου. Κι άρχισα, δίχως να έχω μυυθεί στα μυστικά των πλήκτρων, να παίζω τις μελωδίες μιας προσδοκίας...Ταξίδεψα τότε...Στις απαράμιλλες ομορφιές της χώρας των ονείρων...
Λάθεψα λες;

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

Δε σε ξέχασα φίλε...

Φίλε Μιχάλη δε σε ξέχασα. Ο συνδετικός μας κρίκος αντέχει σε πολλές αντιξοότητες... Θα βρεθούμε και πάλι παρέα με τους αγαπημένους κοινούς φίλους και φίλες, για να καταθέσουμε τα της γενέθλιας γης!!! Κι αυτό θα γίνει σύντομα.

Είναι απλό...

Είναι πάρα πολύ απλό. Κέρδισα επειδή έχασα...Κι αυτό είναι σημαντικό για μένα...Σκέψου το λίγο...

Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

Aπλή σκέψη...

Kαι να θυμάσαι πως η χτεσινή κουβεντούλα στη Ραφήνα ήταν σημαντική γιατί είχαμε σύντροφους τους αριθμούς. Και μάλιστα όλων των συστημάτων αρίθμησης...

Xτες βράδυ...

Από αριστερά ο Πρόεδρος του Ρ.Ο. Ν. Μάκρης ροτ. Βασίλης Μεγαπάνος, τα παιδιά που βραβεύτηκαν και δεξιά ο admin.



To δίπλωμα της Κατερίνας, ενός εξαιρετικού παιδιού που πέρασε από το Γυμνάσιό μας.


Χτες βράδυ έγινε στο Ξενοδοχείο ΜΥΡΤΩ , στο Μάτι, η βράβευση των δύο καλύτερων σε επίδοση μαθητών των ΓΕΛ Μαραθώνα και Νέας Μάκρης , από το Ροταριανό Όμιλο Νέας Μάκρης, στην οποία παραβρέθηκα. Τη βράβευση έκανε ο Διοικητής της 2470 Περιφέρειας του Διεθνούς Ρόταρυ ροτ. Γιάννης Ηλιάκης με το Πρόεδρο του Ρ.Ο. Νέας Μάκρης ροτ. Βασίλη Μεγαπάνο. Μεστά περιεχομένου τα λόγια που ακούσαμε από τον κ. Ηλιάκη. Χάρηκα που είδα τόσο καλούς φίλους από τα παλιά με τους οποίους με συνδέουν πολλά. Εξαιρετική η φροντίδα για την εκδήλωση από τη Ροτ. Λίλλη Καρανικόλα που εν τέλει πρέπει να τη θεωρώ συμπατριώτισσα.... Δημήτρη, Κώστα, Βασίλη, Λίλλη, Γιώργο, Άννα, Κώστα η κουβέντα μας είναι πάντα ουσιαστική. Να είστε όλοι καλά.

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Τα λόγια των ονείρων...

Σαν είπε να γεννηθεί η θάλασσα

είδαμε σ΄αυτήν μικρούς όμορφους κόσμους

με το φως να πλημμυρίζει δίχως άμπωτες...

Σ΄ εκείνους τους κόσμους μας έφερνε κοντά

η δύναμη του απροσδιόριστου

κι η σκέψη μας ήταν γοργόφτερη.

Δε ξεχνάμε τις ανθισμένες διαστάσεις μας τότε.

Εκεί γινόταν η ανάδειξη του εντός μας...

Ευλαβικά γονατίσαμε ΄κείνες τις στιγμές

και χαράξαμε όνειρα στους πράσινους βράχους.

Αποστήθισες, αλήθεια, τα λόγια αυτών των ονείρων;

Στη Ραφήνα σήμερα...

Βάλσαμο... ήταν για μένα η σημερινή επίσκεψη στο λιμάνι της Ραφήνας μαζί με συναδέλφους. Απολαύσαμε το όμορφο τοπίο, τον ήλιο, την καθαρή ατμόσφαιρα, το ψαρομεζέ που γευτήκαμε στο κατάστημα της πριν 30 χρόνια μαθήτριάς μου Β.Π. Τα είπα με την ίδια και το σύζυγό της μα και η κουβεντούλα που είχα με τους συναδέλφους μου πολύ με χαλάρωσε και μου άρεσε. Θα ξαναπάμε σύντομα , έτσι συνάδελφοι;
Το "Πηνελόπη" ήταν αγκυροβολήμένο εκεί και έτσι είχα την ευκαιρία να... πεταχτώ λίγο απέναντι στην Ανδρο, νοερά πάντα. Τι δεν θα έδινα να μπορούσα να μεταβω στο νησί, στην πραγματικότητα όμως...
Είδαμε και τα παιδιά, τους καλούς μου φίλους, τους γιατρούς...του υπολογιστή μου...Πάντα με το χαμόγελο και το καλό λόγο οι Νίκος και Θοδωρης. Εμ...τέτοια κάνετε και αδυνατώ να σας γράψω στο δικό μου, το προσωπικό μου ποινολόγιο, παλιόπαιδα.... Να είστε καλά. Και φυσικά σας περιμένω εδώ, ε?

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

Σκέψεις

Η χαρά των συναντήσεών μας είδα πως ήταν μεγάλη για σένα. Χάρηκα κι εγώ που έσμιξα με φίλους ύστερα από πάρα πολύ καιρό και είπαμε τα νέα μας. Χάρηκα που οι επιστημονικές μας αναζητήσεις είναι αφορμή για κοινωνικές επαφές και σμίξιμο. Θα παρακολουθώ το ιστολόγιό σου και θα διαβάζω τις αναρτήσεις σου. Διαπιστώνω , για μια ακόμη φορά, πως εμείς οι μαθηματικοί έχουμε τόσες μα τόσες ευαισθησίες... Κι ας μας κατηγορούν. Η μυστική γλώσσα των αριθμών είναι ατραπός για τη σμίλευση της ψυχής μας. Την καλημέρα μου έχεις.

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

Ιεροκλής Μιχαηλίδης

Διαβάστε εδώ ερωτήσεις που τέθηκαν στον ηθοποιό και σκηνοθέτη κ. Ιεροκλή Μιχαηλίδη και τις απαντήσεις που έδωσε αυτός.

Συζητείται ότι πάσχω από μανία καταδιώξεως...

Διαβάστε εδώ το χτεσινό δημοσίευμα από το "Βιβλιοδρόμιο" της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ που αναφέρεται στην αλληλογραφία των Νίκου Καββαδία και Μανώλη Καραγάτση.

Επιμορφωτικές δράσεις...

Μια άποψη του ολυμπιακού κωπηλατοδρομίου του Σχοινιά.




Η αφίσα του 27ου Συνεδρίου της Ελλ. Μαθηματικής Εταιρείας



Έργο συναδέλφου από την ΕΛΜΕ Εύβοιας στην έκθεση εικαστικών που λειτούργησε την είσοδο του χώρου του Συνεδρίου της Ε.Μ.Ε.



Τούτο το Σ/Κ καθώς τελειώνει, μου αφήνει πίσω του μια κούραση. Μια κούραση γλυκιά, με πνευματοφόρους απόηχους...Πολλές φορές όταν βρίσκομαι με συναδέλφους μου επισημαίνω την αξία της επιμόρφωσης για εμάς τους εκπαιδευτικούς. Μιας επιμόρφωσης που πρέπει να είναι συνεχής και σε πολλά αντικείμενα επάνω.
Έτσι το 3-ήμερο που μας πέρασε παραβρέθηκα στο συνέδριο της Ελλ. Μαθηματικής Εταιρείας στη Χαλκίδα, μα το Σάββατο το πρωί διέκοψα την παρακολούθησή του για να παρεβρεθώ στο σεμινάριο που οργάνωσαν οι υπεύθυνες της Περιβ. Εκπαίδευσης Αν. Αττικής για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, στο χώρο του Ολυμπιακού Κωπηλατοδρομίου και με τη λήξη του ανεχώρησα άμεσα για τη Χαλκίδα και πάλι.
Πήρα πολλά, στο συνέδριο της Ε.Μ.Ε. Είδα συναδέλφους από όλη την Ελλάδα , φίλους και συμφοιτητές από τα χρόνια των σπουδών μου. ΄Ομως χάρηκα που συνάντησα πανεπιστημιακούς δασκάλους μου που το πέρασμα του χρόνου δεν τους έχει αφήσει ίχνη...
Τα τηλέφωνα που ανταλλάξαμε με τους καλούς μου συναδέλφους είναι μια ακόμα ευκαιρία να συζητήσουμε για το διάβα της ζωής καθενός μας ανάμεσα από τις συμπληγάδες της τελευταίας. Δώσαμε ραντεβού για το επόμενο συνέδριο της Αθήνας και να είμαστε όλοι μας καλά να βρεθούμε και πάλι.
Η εμπειρία μου εμπλουτίστηκε όμως κι από το σεμινάριο Π.Ε. για το Εθνικό Πάρκο του Σχοινιά, αυτό το φυσικό πλούτο της περιοχής μας. Ελπίζω τα όσα είπαμε και σχεδιάσαμε να υλοποιηθούν με όφελος τόσο για την εκπαίδευση όσο και για την κοινωνία μας.

Κάτω από το κάστρο...

Κάτω από το κάστρο των αντίρροπων δυνάμεων...

εκεί οι νόμοι του σύμπαντος επαληθεύτηκαν...

και οι μουσικές συμφωνίες ήταν άκουσμα

ενός παραδείσου...