Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2009

Απόψε...

Μου κράταγες το χέρι απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Σε άκουγα με προσοχή, απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Με χάιδεψες στα μαλλιά, απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Με σκέπασες με τη κουβέρτα, απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Θυμάμαι τα δάκρυά σου, απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Προσευχήθηκες για μένα με θέρμη, απόψε.

Σαν τότε... Αραγε να θυμάσαι;

Μη με ρωτήσεις αν θυμάμαι εγώ.

Δε θα σε ξεχάσω ποτέ.

Ήσουν η μάνα.

Η δική μου μάνα.

Ετσι...

Σου ανάβω ένα κερί στο μανουάλι της μνήμης απόψε.

Στη μνήμη σου!!!