Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Λουλούδια...







Ναι, ο κήπος θα πάρει το όνομά σου!!!

Λίγο το έχεις να το φέρει το όνομα αυτό;

Η ομορφιά συμμαχεί με την ομορφιά κι όχι με την ασχήμια.

Εμπρός λοιπόν...

Προχωράμε και δημιουργούμε...

Δίχως γκρίνιες και παράπονα...

Στη Καΐρειο Βιβλιοθήκη της Χώρας στην Ανδρο

Αφού κλείσετε τη μουσική του blog στα δεξιά του δείτε κι ακούστε...Ταξιδέψτε στο νησί των ανέμων...


Πριν 35 χρόνια, σαν σήμερα...


Σαν σήμερα πριν 35 χρόνια. Το πραξικόπημα εναντίον του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Η αρχή ενός δράματος στη μεγαλόνησο του Ελληνισμού. Γιατί κάποιοι νόμισαν ότι τα όπλα για την εθνική άμυνα της χώρας ήταν ικανά να ασκήσουν και να καθορίσουν εξωτερική πολιτική... Και η ματωμένη πορεία του κυπριακού Ελληνισμού ήταν στην αρχή της...Εισβολή και δέυτερη εισβολή ακολούθησαν...Με τα γνωστά επακόλουθα. Πότε η ελπίδα θα ανθίσει και πάλι στο έδαφος της Κύπρου μας;

Richard Claydermann

Aφού κλείσετε τη μουσική του blog ( στα δεξιά του) απολαύστε Richard Claydermann και ταξιδέψτε για τη χώρα των δικών σας ονείρων. Να θυμάστε ότι εκεί , στην "άγονη γραμμή" της ψυχής σας ,δεν υπάρχει αποβάθρα για τα πλοία των πολλών , αλλά μόνο ένας μικρός μώλος για τη δική σας σχεδία...

Νομπέρτο Μόμπιο...

Μπορώ να πω μόνο ότι οι προκαταλήψεις γεννιούνται στο μυαλό των ανθρώπων. Γι' αυτό εκεί πρέπει να καταπολεμηθούν, δηλαδή με την ανάπτυξη των γνώσεων και συνεπώς με τη μόρφωση, μέσω της αδιάκοπης μάχης κατά κάθε μορφής σεχταρισμού. Υπάρχουν άνθρωποι που σκοτώνονται για έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Πού γεννιέται το πάθος αυτό, αν όχι στο μυαλό τους;



Nίκου Εγγονόπουλου λόγια...

Απόσπασμα από ποίημα για το Μπολιβάρ


Για τους μεγάλους, για τους ελεύθερους,
για τους γενναίους, τους δυνατούς,
Αρμόζουν τα λόγια τα μεγάλα, τα ελεύθερα,
τα γενναία, τα δυνατά,
Γι' αυτούς η απόλυτη υποταγή κάθε στοιχείου, η σιγή,
γι' αυτούς τα δάκρυα, γι' αυτούς οι φάροι,
κι οι κλάδοι ελιάς, και τα φανάρια
Όπου χοροπηδούνε με το λίκνισμα των καραβιών και
γράφουνε στους σκοτεινούς ορίζοντες των λιμανιών,
Γι' αυτούς είναι τ' άδεια βαρέλια που σωριαστήκανε στο
πιο στενό, πάλι του λιμανιού, σοκάκι,
Γι' αυτούς οι κουλούρες τ' άσπρα σκοινιά, κι οι αλυσίδες,
οι άγκυρες, τ' άλλα μανόμετρα,
Μέσα στην εκνευριστικιάν οσμή του πετρελαίου,
Για ν' αρματώσουνε καράβι, ν' ανοιχτούν, να φύγουνε,
Όμοιοι με τραμ που ξεκινάει, άδειο κι ολόφωτο μέσ' στη
νυχτερινή γαλήνη των μπαχτσέδων,
Μ' ένα σκοπό του ταξειδιού: προς τ' άστρα...

...Σαν μιλάς, φοβεροί σεισμοί ρημάζουνε το παν,
Από τις επιβλητικές ερημιές της Παταγονίας
μέχρι τα πολύχρωμα νησιά,
Ηφαίστεια ξεπετιούνται στο Περού και ξερνάνε
στα ουράνια την οργή τους,
Σειούνται τα χώματα παντού και τρίζουν
τα εικονίσματα στην Καστοριά,
Τη σιωπηλή πόλη κοντά στη λίμνη.
Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας...

...Μπολιβάρ! Είσαι του Ρήγα Φερραίου παιδί,
Του Αντωνίου Οικονόμου ― που τόσο άδικα τον σφάξαν ―
και του Πασβαντζόγλου αδελφός,
Τ' όνειρο του μεγάλου Μαξιμιλιανού ντε Ρομπεσπιέρ
ξαναζεί στο μέτωπό σου.
Είσαι ο ελευθερωτής της Νότιας Αμερικής.
Δεν ξέρω ποια συγγένεια σε συνέδεε, αν είτανε απόγονός σου
ο άλλος μεγάλος Αμερικανός, από το Μοντεβίντεο αυτός,
Ένα μονάχα είναι γνωστό, πως είμαι ο γυιος σου.

Αρχιεπισκοπικό μήνυμα

Εστω κι αργά διάβασα αυτό το κείμενο του Μ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών που αποτελει μήνυμα προς τους νέους που δοκιμάστηκαν το προηγούμενο μήνα στις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Σας το παραθέτω αυτούσιο, δίχως σχολιασμό. Η σιωπή μου ας είναι ένας πολύ ασήμαντος λόγος για την αξιολόγηση ενός κειμένου που δύσκολα βρίσκουμε στις μέρες μας.


«Ήρθε ο καιρός του επόμενου βλέμματος» (Καρούζος, Τα ποιήματα, Α’). Καιρός που οι λέξεις δέχονται το αποτέλεσμα της πρώτης ωρίμανσης. Της αρχικής αναζήτησης. Κανένα εξεταστικό σύστημα δεν έχει τη δυνατότητα να αξιολογήσει την ομορφιά αυτής της περιπέτειας.

Άρα θα πρέπει να αντιλαμβάνεσθε ότι οι οποιεσδήποτε εξετάσεις δεν αγγίζουν το όραμα σας, τις ελπίδες σας, το μέλλον και τη δημιουργικότητά σας. Κάθε εξεταστικό σύστημα προσπαθεί «αντικειμενικά» να μετρήσει επίπεδα γνώσης. Έχουν αποτύχει όμως. Ο άνθρωπος και οι δυνατότητές του τα ξεπερνούν.

Επομένως μην παγιδευτείτε στη λογική της «αποτυχίας» ή της «επιτυχίας». Κάθε αποτέλεσμα αντιμετωπίστε το ως πρόκληση. Ως κάλεσμα για νέα αρχή, για αλλαγή πορείας. Ακόμα και πρόχειρα αν διατρέξετε την Αγ.Γραφή θα διαπιστώσετε πολλούς «αποτυχημένους» που κοσμούν τις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.

Θα διαπιστώσετε επίσης ότι τίποτε δεν κρίνεται από το αποτέλεσμα μιας προσπάθειας αλλά από την αγάπη . Από τη φλόγα που πληρώνει την καρδιά μας. Από την αφοσίωση και την πίστη στο όραμά μας.

Στα σύνορα του τέλους της σχολικής σας ζωής και της αρχής μιας νέας προσεύχομαι, να συνοδοιπορείτε με τον Αναστάντα Κύριό μας, να νοιώσετε, όπως οι μαθητές Του στο δρόμο προς την Εμμαούς, την Χαρά και τη Φλόγα της Συνάντησης να καίει την καρδιά σας.

Τοπωνύμια

Κάντε κλικ παρακάτω και διαβάστε ελληνικά τοπωνύμια στη Τουρκία!!!

http://einai-adynaton.blogspot.com/search/label/%CE%9A%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7

Σαιξπηρικός λόγος Νο-2

Έλεγα πως μπορώ να παρομοιάσω

τούτη τη φυλακή μου με τον κόσμο.

Μα επειδή μέσα στον κόσμο υπάρχουν άνθρωποι,

και εδώ δεν υπάρχει άλλη ψυχή από εμένα,

δεν το πετυχαίνω.

Κι όμως θα το βρω.

Το μυαλό μου,

θα γίνει για το πνεύμα μου η γυναίκα.

Το πνεύμα μου ο πατέρας.

Κι’ από το γάμο αυτό,

θα ‘ρθει ένα γένος στοχασμών,

που ολοένα θα γεννούνε.

Κι όλοι αυτοί οι στοχασμοί

θα πλημμυρήσουν το μικρό τούτον κόσμο,

ταραγμένοι καθώς του κόσμου οι άνθρωποι.

Γιατί ευχαριστημένοι στοχασμοί δεν υπάρχουν.

Ακόμη κι οι καλύτεροι,

όπως οι στοχασμοί μας για τα Θεία,

είναι γεμάτοι δισταγμούς

και βάζουν ως και το Θείο το Λόγο

αντίθετα στον ίδιο το Θείο Λόγο, όπως:

«Αφήστε τα παιδιά να ‘ρθούνε» από τη μια,

κι από την άλλη: «Είν’ έτσι δύσκολο να ‘ρθει κανένας,

όπως να περάσει μια καμήλα από το μάτι της βελόνας»!




Μονόλογος από το Ριχάρδο το Γ!
Του Σαίξπηρ φυσικά.

Λόγια του Σαίξπηρ

Τα ωραία πλάσματα ποθούμε να πληθαίνουν,

να μένει πάντα η ομορφιά τους θαλερή,

ώστε βορά του χρόνου όταν πεθαίνουν,

ν' αφήνουν διάδοχο, τη μνήμη να φρουρεί...



Με άγγιξαν τούτα τα λόγια.
Και τα έβαλα εδώ για να τα ευχαριστηθείτε κι εσείς.

O χορός του ποταμού

Aπολαύστε το χορό του ποταμού, με καταγωγή από την Ιρλανδία.
Εμένα μου άρεσε. Εσάς;
Πριν να κάνετε κλικ για να παίξει το βίντεο, κλείστε τη μουσική του blog στα δεξιά του.