Σάββατο, 14 Αυγούστου 2010

Τι μεταμορφώνει την αγέλη σε κοινωνία;


Διαβάστε εδώ το σημερινό άρθρο του Πανεπιστημιακού κ. Χρήστου Γιανναρά από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ με τον παραπάνω τίτλο.

Σιωπηλή ηρωίδα


Καλημέρα και σε ευχαριστώ για τα σχόλια, εσένα που διαβάζεις τις αναρτήσεις μου. Θάθελα να σου πω πως κι εγώ θα κάνω μια μικρή ταπεινή, απλή πάντα , προσευχή για το θαύμα. Και ποτέ δε ξέρεις... Αυτό δεν μας δίδαξε η ζωή; Και σαν με αξιώσει ο Θεός να ξανάρθω εκεί, θα πάρω το φίλο μου και θα πάμε μια βόλτα με το αυτοκίνητο οι δυό μας. Θέλω να πάμε λίγο έξω απ΄τα Φραγκάτα. Κι εκεί κάτω από τις πράσινες φυλλωσιές που κραυγάζουν θρησκεία και ιστορία, να του καταθέσω τις δικές μου σκέψεις και τις δικές μου αγωνίες...Εκεί θέλω να του ανοίξω τη δική μου ψυχή. Και να του πω πως αισθάνομαι τα θέλω του. Να του πω κι άλλα. Πολλά άλλα... Φαίνεται ότι η μοίρα είναι πολύ σκληρή μαζί του... Μα υπάρχει και μια άλλη μοίρα, πιό αδιάκριτη, που του ανοίγει το μυαλό, του προσδίδει άλλες διαστάσεις, τον κάνει, όπως όλους τους χτυπημένους, να βλέπει τα πράγματα από άλλες οπτικές γωνίες. Όμως μιας και αναφέρθηκες στη μάνα... Η μάνα πάντα θα προσεύχεται για το κάθε παιδί της. Πάντα μαζί με το μοσχοθυμίαμα θα ψελλίζει λόγια της προσμονής, της ελπίδας και των δακρύων της που θέλει να γίνουν χαμόγελα. Η Παναγιά η Φιδούσα να ξέρεις πως ακούει... Απλά εμείς δεν είναι δυνατό να ερμηνεύσουμε τη σιωπή της. Ισως όμως αυτό το βλέμμα της Παναγιάς να μας δίνει και να της δίνει , της μάνας εννοώ, τη δύναμη που χρειάζεται. Ετσι αύριο μέρα γιορτής, μαζί με τη μικρή προσευχή για εκείνον, ας κάνουμε και μια άλλη για την ηρωίδα μάνα μα και για τον πατέρα. Να πιστεύεις πως ο απόηχος της δικής μας σκέψης θα φτάσει εκεί, στο νησί σου, και ίσως λίγο τους ξεκουράσει. Μα οι ήρωες δεν γεννήθηκαν για να είσαι ξεκούραστοι. Μη το ξεχνάς αυτό...

Φωτό από την Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη του Αργοστολίου

Η είσοδος του κτιρίου της βιβλιοθήκης



στο εσωτερικό



στο εσωτερικό.



Εντός



Μπαίνοντας.



Κάτω από τον καθρέπτη.



Ενας άλλος χάρτης του νησιού στην είσοδο.



Από την είσοδο.


Αν θέλετε να επισκεφθείτε το δικτυακό τόπο της Κοργιαλενείου Βιλιοθήκης κάντε κλικ εδώ.

Το βίντεο με την εκτέλεση του Σολωμού Σολωμού

Αφού κλείσετε την μουσική του blog ( στα δεξιά του ) δείτε το βίντεο με την εν ψυχρώ δολοφονία του Σολωμού Σολωμού.



Mνήμη Σολωμού Σολωμού

O Σολωμός Σολωμού ενώ προσπαθεί να αναρριχηθεί στον ιστό της κατοχικής σημαίας.



Αιμόφυρτος στο έδαφος.



Τούτος ο γενναίος έγινε όντως φίλος με το χάρο.



τα τελευταία δευτερόλεπτα της ζωής του.



Διαβάζω στο wikipedia...

Ο Σολωμός Σολωμού (1970-14 Αυγούστου 1996) ήταν Ελληνοκύπριος από το Παραλίμνι, γνωστός σήμερα μέσα από τα γεγονότα που οδήγησαν στη δολοφονία του, την ημέρα της κηδείας του Τάσου Ισαάκ στην Κύπρο.

Στις 24 Ιουνίου 2008 το ευρωπαϊκό δικαστήριο βρήκε ένοχη την Τουρκία για την δολοφονία των Σολωμού και Ισαάκ. Σύμφωνα με το δικαστήριο η Τουρκία κρίθηκε ένοχη για την παραβίαση του άρθρου 2 της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί δεν έγινε καμία έρευνα για να βρεθούν οι υπαίτιοι για τον θάνατο του. Επίσης εκδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Σολωμού.

Tην ημέρα της κηδείας του Tάσου Iσαάκ, στις 14 Αυγούστου 1996, ημέρα μνήμης της κατάληψης της Aμμοχώστου, μία ομάδα από διαδηλωτές κατευθύνθηκαν προς το οδόφραγμα της Δερύνειας για να εναποθέσουν στεφάνια και λουλούδια στο χώρο της δολοφονίας του Tάσου Iσαάκ. Η σκηνή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν εμφανίστηκε μια ομάδα «Γκρίζων Λύκων» και άρχισαν τον πετροπόλεμο. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τους Κυανόκρανους πέρασε στη νεκρή ζώνη και προπάθησε ν΄ ανέβει σε έναν ιστό για να κατεβάσει την τουρκική σημαία, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές από το απέναντι τουρκικό φυλάκιο τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό. Στη συνέχεια άρχισαν να ρίχνουν προς τους διαδηλωτές. Oι εθνοφρουροί πήραν θέση μάχης. H σορός του Σολωμού απομακρύνθηκε από την περιοχή. Επίσης αρκετά ακόμα άτομα τραυματίστηκαν από τις σφαίρες των Tούρκων στο χώρο του επεισοδίου.

Σύμφωνα με τις Ελληνοκυπριακές αρχές, ένας από τους δολοφόνους του Σολωμού Σολωμού, ήταν και ο Kενάν Aκίν, έποικος, πρώην αξιωματικός του τουρκικού στρατού , υπουργός του ψευδοκράτους και πράκτορας των Tουρκικών μυστικών Δυνάμεων[1]. Ομάδα ανακριτών του Αρχηγείου Αστυνομίας και της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αμμόχωστου, μετά από συντονισμένες εξετάσεις, εντόπισαν τους δράστες εναντίον των οποίων εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης. Το υλικό που εξασφαλίσθηκε χρησιμοποιήθηκε για προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Τουρκίας. Κανένας από τους δράστες δεν συνελήφθη.

Επαναληπτικό φυλλάδιο για την ΄Αλγεβρα Α΄ Λυκείου

Αναρτώ εδώ το φυλλάδιο με επαναληπτικά θέματα Άλγεβρας Α΄ Λυκείου που έγραψε ο συνάδελφος κ. Μάκης Χατζόπουλος. Τον ευχαριστώ και από εδώ για την έγκριση της δημοσίευσης του φυλλαδίου.



Tα φιδάκια στην Παναγιά της Κεφαλονιάς

Ένα από τα φιδάκια που δεν πειράζουν τους προσκυνητές



Τόλμη μα και πίστη εδώ.



Ίδια σκέψη.



Σημαιοστολισμός στη χάρη Της.



Το εικόνισμα της Παναγιάς.


Στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς, σε μια πλαγιά γεμάτη από δένδρα, βρίσκεται ο Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Στην Εκκλησιά αυτή εμφανίζονται κάθε χρόνο από 6 Αυγούστου μέχρι 15 του ίδιου μήνα τα φίδια της Παναγίας, πού κρέμονται από τις εικόνες με τις καντήλες, τα στασίδια χωρίς να πειράζουν κανένα. Η εικόνα της Παναγίας, σύμφωνα με την παράδοση, βρέθηκε μέσα σ' ένα σκίνο (δένδρο), πού άγνωστο πώς, πήρε φωτιά χωρίς να καταστραφεί η εικόνα. Ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κεφαλληνίας.
Πήρε το όνομα Φιδιώτισσα από ένα θαύμα της, το οποίο θυμίζει κάθε χρόνο στους προσκυνητές της με ένα άλλο θαύμα της. Ψηλά στην πλαγιά του χωριού Μαρκόπουλο (στη νότια Κεφαλονιά), πριν χρόνια οι χωρικοί είδαν ένα δέντρο (σχίνο) να καίγεται και οι φλόγες να ανεβαίνουν πολλά μέτρα ψηλά. Το δάσος πήρε φωτιά σκέφτηκαν. Ανησύχησαν και έτρεξαν να σβήσουν τη φωτιά για να μην καεί το δάσος και το χωριό. Όταν έφθασαν οι χωρικοί είδαν το δέντρο εντελώς καμένο και στην καμένη ρίζα του ήταν ακουμπισμένη μια πολύ όμορφη εικόνα της Παναγίας, που η φωτιά δεν την άγγιξε. Οι χωρικοί συγκινημένοι πήραν την εικόνα στα χέρια τους, την προσκύνησαν και χαρούμενοι την κατέβασαν στο χωριό και την τοποθέτησαν στην εκκλησία του χωριού τους, που ήταν στην πλατεία. Το επόμενο πρωί πήγαν και οι άλλοι χωρικοί στην εκκλησία για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας. Όμως η εικόνα έλειπε και δεν βρισκόταν πουθενά. Κάποιος πήγε στο βουνό και βρήκε την εικόνα στο καμένο δέντρο, την κατέβασε στο χωριό και ρωτούσε ποιος την πήγε εκεί. Έτσι οι κάτοικοι αποφάσισαν να κλειδώσουν την εκκλησία. Όμως τρεις φορές η εικόνα έλειπε και την ξανάβρισκαν στο καμένο δέντρο. Τότε οι χωρικοί πίστεψαν πως η επιθυμία της Παναγίας είναι να βρίσκεται εκεί και γι' αυτό έχτισαν μία εκκλησία και έβαλαν μέσα σε ένα ωραίο εικονοστάσι την Παναγία. Μετά από λίγο καρό χτίστηκε μοναστήρι γυναικών. Οι μοναχές προσεύχονταν καθημερινά στην Παναγία. Ένα πρωί είδαν να πλησιάζουν πειρατικά καράβια και να ανηφορίζουν πειρατές στο μοναστήρι με σκοπό να το λεηλατήσουν. Τότε οι μοναχές φοβήθηκαν και ζήτησαν την προστασία της Παναγίας. Κι αυτή έκανε το θαύμα της. Φίδια κύκλωσαν το μοναστήρι κι όταν πήγαν οι πειρατές φοβήθηκαν κι έφυγαν. Οι μοναχές σώθηκαν και ευχαρίστησαν την Παναγία. Από τότε κάθε χρόνο εμφανίζονται φίδια.Το περιοδικό «Ο Φανός της Κεφαλονιάς» του Χρήστου Βουνά γράφει το 1968: «Φίδια αθώα κι άκακα αναφαίνονται στη γύρω από την εκκλησούλα της Παναγίας της Λαγκουβάρδας λαχτιά, που την ημέρα της Γιορτής ξεθαρρεύουν και μπαίνουν ακόμα και μέσα εις το ναόν. Κι ανεβαίνουν στο τέμπλο, στους κηροστάτες, στις άγιες εικόνες και στέκονται να τα πιάσει και να τα χαϊδέψει ο κάθε προσκυνητής.
Φίδια που λες και συμμετέχουν στη χαρά του πανηγυριού, φίδια που ποτέ δεν δάγκωσαν ούτε ζώο, ούτε άνθρωπο. Φίδια, τα οποία θα' πρεπε να μελετηθούν επιστημονικά. Διότι είναι πραγματικά ανεξήγητη η εμφάνισή τους στις αρχές του Αυγούστου κι η τελεία εξαφάνισή τους στο τέλος του ίδιου μήνα...
Εξήγηση εύκολη δεν μπορείς να δώσεις, κρατάς το λόγο σου επιφυλακτικά μην κι ο άλλος σε γελάσει ή την πίστη σου αγνοήσει!!! Μα πολλοί λένε πως το φυσικό φαινόμενο συνυπάρχει με το θρησκευτικό και πορεύονται και κυκλώνονται μαζί μια φορά το χρόνο στην γιορτή της Παναγίας τις 15 Αυγούστου!
Κόσμος πολύς, πιστοί και περίεργοι, κάνουν το σταυρό τους και νιώθουν πως τούτο το σημάδι της εμφάνισης των φιδιών στης Παναγίας την γιορτή είναι καλό και θείο και άφοβο. Και έτσι ησυχάζει το πνεύμα και ορθώνεται η πίστη. Πάνω σ'; αυτή την πίστη μύριοι έρχονται την ημέρα της Γιορτής να προσκυνήσουν και να δουν από κοντά τα ";φίδια της Παναγίας";. Οι κάτοικοι του νησιού κάθε χρόνο με αγωνία ρωτούν αν και πάλι τα φίδια βγήκαν! Αυτό θεωρείται σημάδι καλό για του νησιού την πορεία. Μα ο λόγος της Παράδοσης συχνά ακούγεται πως εάν την εμφάνισή τους δεν κάνουν όταν γιορτάζει η Παναγιά, κάτι κακό μεγάλο στο νησί θα συμβεί! Το 1940 και το 1953 την παρουσία τους δεν έδωσαν τα φίδια και το νησί βαριά πληγώθηκε από κατακτητές και στη συνέχεια χτυπήθηκε ανελέητα από την καταστροφική μανία του Εγκέλαδου. Μα αν σταθείς διαβάτη και προσκυνητή κι έχεις ανοιχτό ορίζοντα στο νου σου και πίστη στο Θεό, τότε μελετάς της άλλης Παράδοσης την εξήγηση. Στο μέρος αυτό, λέει η μνήμη του λαού, υπήρχε ένα παλιό μοναστήρι της Παναγιάς, μεγάλο και πλούσιο. Το έζωναν τείχη ψηλά και στην καρδιά του το υπηρετούσαν πολλές καλόγριες. Φθονερό και πεινασμένο το μάτι του πειρατή και κουρσάρου που θέριζε το Ιόνιο, έβαλε σκοπό να γυμνώσει το μοναστήρι.
Στον αγώνα της λευτεριάς και στο κράτημα της πίστης οι καλόγριες δεν το παρέδωσαν ...; Μη μπορώντας όμως να κάνουν αλλιώς, αφού ο αγώνας των όπλων και της βολής έλλειπε, όταν κυκλώθηκαν από τις πύρινες γλώσσες της φωτιάς των επιδρομέων, συγκεντρώθηκαν όλες τριγύρω από την Αγία Τράπεζα για μια τελευταία έκκληση προς το Θείο, για την ύστατη προσευχή σωτηρίας!

Από ορθόδοξο blog

Παρασκευή, 13 Αυγούστου 2010

Για εσάς τους άγνωστους...γνωστούς φίλους που με διαβάζετε στην Κεφαλονιά.

Η φωτό, τραβηγμένη από μένα πρόσφατα, αφιερώνεται σε όλους εσάς, τους αναγνώστες μου.



Για εσάς λοιπόν ένα ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Ενα ευχαριστώ που όταν με διαβάζετε σας αρέσουν οι σκέψεις μου. Ομως με τα να ακούω τα λόγια σας παραμένω σε "θέση μάχης". Εννοώ, να διατηρώ το επίπεδο αυτού του ιστολογίου δίχως εκπτώσεις...Το προσπαθώ , τουλάχιστον. Μα η συνειδητοποίηση της ευθύνης προσθέτει κόπο. Δεν με κουράζετε, φυσικά...
Σας στέλνω τους χαιρετισμούς μου από εδώ, από τη γη της ελευθερίας και τολμώ να σας αποκαλύψω πως επίκειται η βράβευση μιας μικρής συμπολίτισσάς σας σε ένα διαγωνισμό καθώς ατενίζουμε προς την ιστορία και τις επετείους της. Αλλά θα σας ενημερώσω πληρέστερα για το τελευταίο όταν ο χρόνος είναι κατάλληλος.

Φωτό από το Αργοστόλι

Tούτες τις μέρες της ζέστης που καταντάει ανυπόφορη, θυμάμαι τις μέρες που πέρασα στο νησί του Λασκαράτου, που ήταν πραγματικά όμορφες. Ο φακός της μηχανής μου κατέγραψε όμορφα τοπία από πολλά μέρη του νησιού και θέλω να σας τα δείξω. Παρακάτω θα δείτε φωτό από το Αργοστόλι και πάλι.


Από την παραλία της πόλης αγναντεύοντας απέναντι



Το πράσινο ως τη θάλασσα. Ομορφιά!!!



Άποψη μέρους του λιμανιού.



Τα σχέδια μου αρέσουν πάντα...



Κι εδώ...η προκυμαία





Κατηφορίζοντας προς την προκυμαία.



Θυμάμαι.



Ανεβαίνοντας για το λαογραφικό μουσείο.



Ο ίδιος δρόμος.

Αν κάντε κλικ πάνω σε κάθε φωτό θα τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος.

Δημήτρης Δημητριάδης: Μια μικρή συνέντευξη


Διαβάστε εδώ τις ερωτήσεις που του τέθηκαν και τις απαντήσεις που έδωσε ο Δημήτρης Δημητριάδης, από το "βιβλιοδρόμιο" της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.

Τι κοινό έχουν ο Καμπανέλλης, ο Αγγελόπουλος και ο Σκαλκώτας;

Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από το "βιβλιοδρόμιο", από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Μου άρεσε πολύ.

Στη Σουμελά 88 χρόνια μετά ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΙΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


Διαβάστε εδώ το αφιέρωμα από ΤΑ ΝΕΑ για τις αλησμόνητες πατρίδες. Βρήκα μεγάλη αρτιότητα παρουσίασης καθώς το διάβαζα. Αξίζει να το δείτε κι εσείς.

Φωτό από το Αργοστόλι

Το Αργοστόλι από την απέναντι περιοχή που αποκαλείται "ο μύλος του Πετρία".



Το κτίριο του Δημοτικού Θεάτρου



Έξω από το Αρχαιολογικό Μουσείο.



Ένα στενό της πόλης πίσω από το Δημ. Θέατρο.

To χτεσινό φαινόμενο των Περσίδων







Ποια είναι η προέλευση των Μετεώρων;

Κατά μία άποψη, ένα λαμπρό μετέωρο αποτελεί την επιβράβευσή μας από τη φύση για το χρόνο που περνάμε ατενίζοντας για ώρες τον νυχτερινό ουρανό, αλλά αυτά τα αντικείμενα που συχνά αποκαλούμε “πεφταστέρια”, δεν έχουν καμία σχέση με τους αστέρες. Ένα τυπικό μετέωρο δημιουργείται όταν ένα κομμάτι πετρώματος με μέγεθος μπιζελιού εισέρχεται με μεγάλη ταχύτητα (συνήθως 20-60 χλμ/δευτ) στη γήινη ατμόσφαιρα και αναφλέγεται εξαιτίας της τριβής που αναπτύσσει με αυτή. Όταν αυτά τα σώματα ταξιδεύουν στο Διάστημα, τα ονομάζουμε μετεωροειδείς, ενώ κατά τη διάρκεια της πύρινης καθόδου τους μέσα στην ατμόσφαιρα, τα αποκαλούμε μετέωρα. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις που είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μη προλάβουν να καούν ολοκληρωτικά και πέσουν στην επιφάνεια της Γης, έχουμε τους μετεωρίτες.

Κάτω από κανονικές συνθήκες, περίπου έξη μετέωρα φωτίζουν το σκοτεινό ουρανό κάθε ώρα. Κάποιες νύχτες, ωστόσο, ο ουρανός μπορεί να κατακλύζεται από δεκάδες μετέωρα που εμφανίζονται συνεχώς από ένα συγκεκριμένο σημείο του ουρανού και ταξιδεύουν απομακρυνόμενα ακτινικά ως προς αυτό. Οι υπεύθυνοι αυτών των κοσμικών πυροτεχνημάτων, δεν είναι άλλοι από τους κομήτες.

Καθώς ένας κομήτης ταξιδεύει γύρω από τον Ήλιο, αφήνει στο διάβα του λεπτόκοκκα υλικά υπό μορφή σκόνης. Όταν η Γη τύχει να περάσει από εκεί που πέρασε ο κομήτης, αμέτρητα μικροσκοπικά σωματίδια από το υλικό αυτό εισέρχονται στην ατμόσφαιρα προκαλώντας μια “βροχή μετεώρων”. Καθώς η Γη εισέρχεται στο ίχνος της τροχιάς του κομήτη την ίδια στιγμή κάθε χρόνο, η βροχή επαναλαμβάνεται ετήσια.

Παρόλο που τα σωματίδια που παράγουν το φαινόμενο αυτό ταξιδεύουν σε παράλληλες πορείες (ουσιαστικά η Γη ταξιδεύει ως προς αυτά), δημιουργείται η εντύπωση ότι εμφανίζονται από ένα σημείο του ουρανού, που ονομάζεται ακτινοβόλο σημείο ή σημείο εκπομπής (radiant). Το φαινόμενο αυτό είναι ανάλογο με την ψευδαίσθηση που μας δημιουργείται όταν σταθούμε ανάμεσα στις ράγες μιας σιδηροδρομικής γραμμής και κοιτάξουμε ευθεία. Ενώ οι γραμμές είναι παράλληλες μεταξύ τους, μοιάζει, όσο μακρύτερα κοιτάμε να συγκλίνουν μεταξύ τους. Τα ονόματα που δίνουμε στις βροχές μετεώρων (Περσίδες, Λεοντιδείς, κτλ.) προέρχονται από τον αστερισμό στον ουράνιο θόλο, στον οποίο περιέχεται το ακτινοβόλο σημείο.

Ο όρος “βροχή μετεώρων” είναι λίγο παραπλανητικός. Τα μετέωρα που θα δούμε δεν είναι τόσα πολλά όσο οι σταγόνες της βροχής. Κατά τη διάρκεια μιας μικρής “βροχής μετεώρων”, για παράδειγμα, έχουμε ένα με δέκα μετέωρα κάθε τέταρτο της ώρας. Ωστόσο κατά τη διάρκεια μεγάλης έντασης εμφανίσεων του φαινομένου, όπως κατά τις Περσίδες και τις Διδυμίδες, μπορούμε να δούμε έως και ένα μετέωρο το λεπτό. Βέβαια οι εμφανίσεις αυτές δεν γίνονται σε κανονικά χρονικά διαστήματα. Μπορεί να μην εμφανιστεί κανένα για πέντε - δέκα λεπτά, και μετά μια ομοβροντία αρκετών μαζί σε πού μικρό χρονικό διάστημα.

Οι αστρονόμοι θεωρούν ότι υπάρχουν περιοχές στην τροχιά των κομητών με μεγαλύτερη πυκνότητα σκόνης από ότι άλλες. Όταν η Γη διαπερνά μια τέτοια πυκνή περιοχή -κάτι το οποίο συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια- το φαινόμενο γίνεται πολύ εντονότερο και ονομάζεται καταιγίδα μετεώρων. Σε αυτή την περίπτωση, είναι δυνατόν να έχουμε έως και μερικά μετέωρα το δευτερόλεπτο!

Πως και πότε μπορώ να δω μετέωρα;

Η παρατήρηση μιας βροχής μετεώρων, είναι μια ωραία και χαλαρωτική εμπειρία, είτε πρόκειται για αρχαρίους είτε για έμπειρους αστρονόμους. Ένας ελάχιστος εξοπλισμός είναι απαραίτητος. Το μοναδικό οπτικό βοήθημα, είναι τα μάτια μας. Μια αναπαυτική πολυθρόνα με πλάτη που “πέφτει” προς τα πίσω, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη, ειδικά όταν πρόκειται να μείνουμε έξω για ώρες. Κουβέρτες ή και ένας υπνόσακος, ειδικά για χειμωνιάτικες κρύες νύχτες, κάποιο έντομο-απωθητικό τις καλοκαιρινές είναι ευπρόσδεκτα.

Τη νύχτα που αναμένεται το φαινόμενο, βρείτε μια περιοχή με μικρή φωτορύπανση, που να παρέχει καλή θέα στο σημείο εκπομπής και γύρω από αυτό. Δώστε 10 - 15 λεπτά στα μάτια σας να εγκλιματιστούν στο σκοτάδι. Αν έχει αρχίσει η βροχή, στα επόμενα λεπτά θα δείτε τα πρώτα μετέωρα. Καθώς περνά η ώρα και τα μάτια προσαρμόζονται καλύτερα στο σκοτάδι, όλο και περισσότερα μετέωρα θα γίνονται ορατά.

Τα περισσότερα από αυτά θα εμφανίζονται σαν μικρά φωτεινά σημεία που ταξιδεύον με μεγάλη ταχύτητα και εξαφανίζονται τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκαν. Που και που κάποιο μετέωρο θα αφήνει πίσω του μια πύρινη ουρά. Ποιο σπάνια είναι τα λαμπερά μετέωρα που ονομάζονται και fireballs, τα οποία φωτίζουν όλο τον ουράνιο θόλο. Εκτός αυτόν υπάρχουν και οι “βολίδες” που μοιάζουν αρχικά με fireballs που όμως εκρήγνυνται στον αέρα.

Οι βροχές μετεώρων φαίνονται καλύτερα αργά το βράδυ μέχρι νωρίς το πρωί. Σε αρκετές περιπτώσεις, το σημείο εκπομπής δεν ανατέλλει πριν από αυτή την ώρα. Άλλος ένας λόγος που κάνει το φαινόμενο πιο έντονο αυτές τις ώρες, είναι η θέση της Γης. Όταν κοιτάζουμε προς τα επάνω μετά το ηλιοβασίλεμα, ουσιαστικά κοιτάμε προς τη διεύθυνση από την οποία η Γη μόλις ήρθε. Επόμένος πρέπει να περιμένουμε μέχρι η Γη να περιστραφεί κι άλλο, να βλέπουμε πλέον προς τη διεύθυνση που ταξιδεύει στο Διάστημα. Τότε κοιτάμε ακριβώς στην περιοχή της σκόνης του κομήτη επομένως τα μετέωρα κινούνται προς τα πάνω μας και ο αριθμός αυτών που γίνονται φανερά αυξάνεται κατακόρυφα. Για να γίνει καλύτερα κατανοητό, ας θυμηθούμε ότι όταν το αυτοκίνητό μας ταξιδεύει και βρέχει, στο εμπρός τζάμι (παρμπρίζ) πέφτουν πολύ περισσότερες σταγόνες από ότι στα διπλανά και το πίσω.

Η παρατήρηση των μετεώρων μπορεί να είναι μια πολύ ευχάριστη ενασχόληση. Μερικοί αυτόνομοι ερευνητές αλλά και διάφορες ερευνητικές ομάδες, προσπαθούν να μετρήσουν και να καταγράψουν τον αριθμό των μετεώρων, ώστε να καθορίσουν τον ρυθμό και την ώρα μέγιστης έντασης του φαινομένου. Σε αρκετές περιπτώσεις το χρονικό διάστημα με τη μέγιστη ένταση μπορεί να διαρκέσει για αρκετές νύχτες. Σε άλλες περιπτώσεις πάλι όπως οι Λεοντιδείς, μπορούν να έχουν ένα έντονο μέγιστο που διαρκεί μόλις μία με δύο ώρες. Οι ερευνητές επίσης χαρτογραφούν τις εμφανίσεις μετεώρων σε αστρικούς χάρτες του ουρανού ώστε να καθορίσουν το ακτινοβόλο σημείο. Υπάρχουν ακόμη και αφοσιωμένοι παρατηρητές μετεώρων, που σαρώνουν τον νυχτερινό ουρανό κάθε βράδυ, ψάχνοντας να βρουν άγνωστες μέχρι σήμερα βροχές μετεώρων. Άλλωστε πρέπει να έχουμε πάντα στο νου ότι ποτέ δε μπορούμε να προβλέψουμε πότε θα πέσει το επόμενο μετέωρο ή ακόμα και πότε θα γίνουμε μάρτυρες μιας ενδεχόμενης βροχής.

Aπό το δικτυακό τόπο www.greekastronomy.gr

Τι σημαίνει η λειτουργία στη Μονή Σουμελά

Η εικόνα της Παναγίας της Σουμελά.



Το ιστορικό μοναστήρι στον Πόντο.



Διαβάστε εδώ για το τι σημαίνει να τελεστεί θεία λειτουργία στο ιστορικό μοναστήρι του Πόντου.

O χρυσός αριθμός "Φ"

Διαβάστε εδώ για τον χρυσό αριθμό "Φ" όπως είναι γνωστός στην επιστημονική κοινότητα, ανά τον κόσμο.
Δείτε παρακάτω τα ονόματα των νέων Δ/ντών Διευθύνσεων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όλης της χώρας. Είναι αυτονόητο το καλωσόρισμα του νέου Δ/ντή μας στην Ανατολική Αττική κ. Σ. Καπέλλα.




Oι βάσεις της αναλυτικης γεωμετρίας


Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα για τις βάσεις της αναλυτικής γεωμετρίας από το δικτυακό τόπο www.ellinikoarxeio.com.

Ο Κύβος του Ρούμπικ «μπορεί πάντα να λυθεί με 20 ή λιγότερες κινήσεις»


Διαβάστε εδώ για τη λύση του προβλήματος με το κύβο του Ρούμπικ. Η είδηση είναι από το δικτυακό τόπο in.gr

Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

Ελάχιστο και μέγιστο.


Στις πολιτείες των μονόκερων άνοιξα τα βλέφαρα

ύστερα απ΄τον ύπνο που μου χάρισες.

Ένιωσα το μέγιστο και το ελάχιστο της στιγμής.

΄Ηταν μετέωρος ο νους μου

ως προς την επιλογή του νησιού, τότε.

Συμμετρική ήταν η ιδιότητα εκείνη.

Το αντίγραφο ήταν πιστό ομοίωμα του πρωτότυπου.

Η λήψη της απόφασης ήταν επιτακτική.

Σε ΄κείνο στο λιόγερμα της μέρας

ήταν αστραφτερή η διαστολή των σκέψεων.

Γιατί να απαντάς όταν σε καλούν;


Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ.

Aπό την κλίμακα του λίθου...


Αφότου ΄ξώκειλε το ζαφειρί αστέρι

ξέρα ο νους η ουλή βυθός

μόνο εσύ ώ ποίηση

έμεινες να φέγγεις

μέσ΄ από βράχο διάφανο

το μόνο πλοίο.

Από την ποιητική συλλογή "η κλίμακα του λίθου"
του μαθηματικού και ποιητή ΄Εκτορα Κακναβάτου

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ρωτάς και απαντώ έμμεσα...

Με ρωτάς γιατί γράφω.

Με ρωτάς τι εκφράζω.

Με ρωτάς από πότε γράφω.

Με ρωτάς πως εκφράζω τη σκέψη.

Με ρωτάς αν θα υπάρξει στάση στο γράψιμο;

Με ρωτάς πως να ερμηνεύσεις το λόγο μου;

Απαντώ...

Απλά διάβασε και οι απάντησεις θάρθουν μόνες τους.

Θάρθουν από αθέατες διαδρομές.

Θυμάσαι τη ροή των υδάτων που βλέπαμε στον Καραβόμυλο;

Μπορούσες να οριοθετήσεις την προέλευση αυτής τη ροής;

Εκεί μόνο τις αντίρροπες δυνάμεις της φύσης διέκρινες

και τη συνέχεια μιας συνάρτησης δίχως σημεία ασυνέχειας!!!

Φωτό από την περιοχή του αεροδρομίου της Κεφαλονιάς.

Aποψη του αεροδρομίου και του διαδρόμου του από πλησίον ύψωμα.



Μια φωτό που μου άρεσε.



Ο χώρος στάθμευσης του αεροδρομίου.



Καθετότητα... από ψηλά.



Η ίδια καθετότητα κι ενώ είχε νυχτώσει περισσότερο.



Όμοια...



Το πνευματικό κέντρο στα Κουρκουμελάτα, ένα πανέμορφο κτίριο.
Και φυσικά ήρθαν στο νου μου οι βραδιές της μύησης!!!


Κάντε κλικ πάνω σε κάθε φωτό για να τη δείτε σε μεγαλύτερες διαστάσεις.