Τετάρτη, 11 Αυγούστου 2010

Ελάχιστο και μέγιστο.


Στις πολιτείες των μονόκερων άνοιξα τα βλέφαρα

ύστερα απ΄τον ύπνο που μου χάρισες.

Ένιωσα το μέγιστο και το ελάχιστο της στιγμής.

΄Ηταν μετέωρος ο νους μου

ως προς την επιλογή του νησιού, τότε.

Συμμετρική ήταν η ιδιότητα εκείνη.

Το αντίγραφο ήταν πιστό ομοίωμα του πρωτότυπου.

Η λήψη της απόφασης ήταν επιτακτική.

Σε ΄κείνο στο λιόγερμα της μέρας

ήταν αστραφτερή η διαστολή των σκέψεων.

Γιατί να απαντάς όταν σε καλούν;


Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ.

Aπό την κλίμακα του λίθου...


Αφότου ΄ξώκειλε το ζαφειρί αστέρι

ξέρα ο νους η ουλή βυθός

μόνο εσύ ώ ποίηση

έμεινες να φέγγεις

μέσ΄ από βράχο διάφανο

το μόνο πλοίο.

Από την ποιητική συλλογή "η κλίμακα του λίθου"
του μαθηματικού και ποιητή ΄Εκτορα Κακναβάτου