Γιατί ανάβουμε κερί στην εκκλησία

Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το zougla.gr

Ήθη και έθιμα των Θεοφανίων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας

Διαβάστε εδώ για ήθη και έθιμα της σημερινής ημέρας.

Tα έθιμα των φώτων

Κάντε κλικ στον τίτλο της ανάρτησης και διαβάστε το δημοσίευμα από ΤΟ ΒΗΜΑ που αναφέρεται στα έθιμα των Θεοφανείων.

Η Διακαινήσιμος Εβδομάδα. Γιατί ονομάζεται έτσι;

Διαβάστε εδώ το ενδιαφέρον άρθρο από το δικτυακό τόπο 24grammata.com

Πρωταπριλιάτικο ψέμα.

Χτες ήταν πρωταπριλιά. Ο admin σκέφτηκε να εκφραστεί σύμφωνα με το πνεύμα της μέρας. ΄Ετσι η χτεσινή μοναδική ανάρτηση, ήταν πέρα για πέρα ψεύτικη και φυσικά παραμένω στη δημόσια εκπαίδευση και στο αγαπημένο μου σχολείο. Και του χρόνου λοιπόν.

Κούλουμα.

Ιδού τι γράφει το σχετικό άρθρο της ψηφιακής εγκυκλοπαίδειας Βικιπαίδεια

Υπαίθριος πανηγυρισμός της Καθαρής Δευτέρας.

Δεν έχει εξακριβωθεί η αρχαία προέλευση της εορτής αυτής που αποτελεί εορταστική ανάπαυλα ενώ ταυτόχρονα εορτάζονται τα μεθεόρτια της Αποκριάς και η έναρξη της Τεσσαρακοστής.

Οι γιορτάζοντες τα «Κούλουμα» τρώνε άζυμο άρτο «λαγάνες» ενώ καταναλώνουν κυρίως νηστίσιμα (ταραμά, ταραμοσαλάτα, θαλασσινά, ελιές, κρεμμύδια, χαλβά κ.ά.).

Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ΄ άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ΄ άλλους βυζαντινή. Στη Κωνσταντινούπολη γιορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε ένα από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ΄ εκείνο του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».

Χαρακτηριστικό είναι ότι στα τούρκικα η γιορτή ονομάζεται «Μπακλά χουράν» από τη λέξη «μπακλά» που σημαίνει κουκιά.

Στην Αθήνα από προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν από τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους λατέρνας.

Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.

Σήμερα τα Κούλουμα γιορτάζονται σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας μαζί με το κύριο της ημέρας έθιμο του πετάγματος του χαρταετού. Ειδικότερα στην Αθήνα με την ιστορική συνέχεια της παρουσίας του ανώτατου άρχοντα τονίζεται ιδιαίτερα η λαογραφική αξία του εθίμου αυτού.

Χριστός Ανέστη

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε κι ακούστε το βίντεο με τον Πέτρο Γαϊτάνο να ψέλνει το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

Πάσχα στα Δαυγάτα της Κεφαλονιάς

Αφού κλείστε τη μουσική του βίντεο, στα δεξιά του, δείτε ένα μικρό βίντεο σχετικά με το πως εορτάζεται το Πάσχα στα Δαυγάτα της Κεφαλονιάς.

Ανάσταση στις Κυκλάδες

Διαβάστε εδώ για το πως εορτάζεται η Ανάσταση στα Κυκλαδονήσια.

Πάσχα στην Αμοργό

Διαβάστε εδώ για το πως εορτάζεται το Πάσχα στην Αμοργό. Αυτό το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ αφιερώνω στο καλό μου συνάδελφο κ. Γιάννη Β. Κωβαίο.

Πάσχα στη Φολέγανδρο

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ για το Πάσχα στη Φολέγανδρο.

H Σαρακοστή

ΤΡΙΩΔΙΟ ΚΑΙ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

Η λέξη Τριώδιο αποτελείται από τις λέξεις «τρία» και «ωδή» . Είναι το λειτουργικό βιβλίο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που περιέχει τις Ιερές Ακολουθίες και τα Συναξάρια της περιόδου που μας προετοιμάζει για το Πάσχα.

Η περίοδος αυτή προετοιμασίας, αρχίζει από τη Κυριακή του Τελώνη και του Φαρισαίου και λήγει το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου.

Ο όρος Τριώδιο, οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί από τους Κανόνες Ακολουθιών που περιέχονται σε αυτό έχουν μόνο τρεις ωδές: την 8η και την 9η πάντοτε, ύστερα δε μία από τις πέντε πρώτες.

Οι υμνογραφίες αυτές, είναι από τις πιο κατανυκτικές ολοκλήρου του λειτουργικού χρόνου που έγραψαν μεγάλοι ποιητές της Ορθοδοξίας.

Το Τριώδιο περιλαμβάνει τις κινητές εορτές που προηγούνται του Πάσχα, αλλά και που εξαρτώνται από αυτό:

Α) Τις τέσσερις πρώτες Κυριακές προετοιμασίας για την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή (Τελώνου και Φαρισαίου, Ασώτου, Απόκρεω, Τυρινής).

Β) Την περίοδο των επτά εβδομάδων των Νηστειών. Η πρώτη ονομάζεται Καθαρή Εβδομάδα και η τελευταία Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Οι έξι πρώτες εβδομάδες ονομάζονται Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Αρχίζει από τον εσπερινό της Κυριακής της Τυροφάγου και συμπληρώνεται την Παρασκευή προ των Βαΐων.

Το όνομα της το πήρε από τον αριθμό τεσσαράκοντα (σαράντα), αριθμό ιερό, αφού τόσο ο Μωυσής στο όρος Σινά όσο και ο προφήτης Ηλίας στην έρημο του Χωρήβ νήστεψαν επί σαράντα ημέρες προτού συναντήσουν το Θεό.

Ιδιαίτερα όμως στη διαμόρφωση του αριθμού αυτού επέδρασε το παράδειγμα του Χριστού, ο οποίος μετά τη βάπτιση Του και προτού αρχίσει τη δημόσια δράση του ενήστευσε «ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα» (Ματθ.4,2).

Η νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής, επομένως, καθιερώθηκε, κατά τους Πατέρες, «κατά τον τύπον της σωτηρίου νηστείας», δηλαδή της νηστείας του Κυρίου και Σωτήρα μας.

Σε όλες τις Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής τελείται η Θ. Λειτουργία του Μ. Βασιλείου αντί της Θ. Λειτουργίας του Χρυσοστόμου.

Kαθαρά Δευτέρα σήμερα.

Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεω και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής.
Η λέξη Καθαρή εκκλησιαστικά σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει με νηστεία.
Από την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Απαραίτητα στοιχεία της αποκριάς θεωρούνται τα κούλουμα και ο χαρταετός.
Ο εορτασμός του καρναβαλιού κλείνει με τα κούλουμα και το πέταγμα του χαρταετού.
Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας έξω στην φύση.

Τα κούλουμα είναι γνωστά και σαν κούλουμπα, κούμουλες, κουμουλάθες ή κούμουλα.
Είναι ένα παραδοσιακό λαϊκό πανηγύρι
Σύμφωνα με τον πατέρα της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαο Πολίτη η προέλευση της λέξης είναι λατινική, από το cumulus που εκτός από την σημασία του σωρού,
σημαίνει και την αφθονία, το περίσσευμα, το πέρας, αλλά και τον επίλογο.

Η γιορτή της Καθαράς Δευτέρας θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.

Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα καθαρίζουν ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, διότι και τέτοιου είδους λιχουδιές γεύονται μερικοί, αντί για λαγάνες, χαλβά, ελιές και πίκλες που προτιμούν οι πιο πολλοί, σαν αποτοξίνωση από τα πλούσια φαγοπότια της αποκριάς.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν' αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια.
Αντίθετα άλλοι βάφουν μαύρα τα πρόσωπά τους με καπνιά ή μπογιά παπουτσιών,
καθώς χορεύουν και μεθούν όλη την ημέρα σε υπαίθριες συγκεντρώσεις.

Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, του αστεριού στα ψηλώματα. Τους χαρταετούς τους κατασκεύαζαν παλιά μόνοι τους με καλάμια και χαρτί. Ήθελαν μαστοριά στο ζύγισμα. Αν δεν τα κατάφερνες να τα ζυγιάσεις χαρταετό ψηλά δεν έβλεπες.
Με το χαρταετό πέταγαν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, με τον ερχομό της άνοιξης.

Tου Αγ. Βαλεντίνου σήμερα.

Διαβάστε εδώ πως η κ. Ελένη Μπίστικα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ γράφει για την σημερινή γιορτή του Αγ. Βαλεντίνου.

Aπόκριες

Καθώς διανύουμε την ευχάριστη περίοδο της Αποκριάς αποφάσισα αυτή την εβδομάδα να αναφερθώ σε αυτό το γεγονός. Αλήθεια, πόσα γνωρίζουμε για αυτή την γιορτή η οποία είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα Χριστούγεννα και το Πάσχα; Τι εννοούμε με το όρο «Αποκριά» και τι είναι το «Τριώδιο»; Ποια είναι η στάση της Εκκλησίας απέναντι στα έθιμα της Αποκριάς; Μη ανησυχείτε καθόλου αγαπητοί αναγνώστες, γιατί αυτό ακριβώς το κείμενο θα λύσει όλες τις απορίες και θα μάθουμε πολλά περισσότερα σχετικά με τις Αποκριές.... Λοιπόν, το μόνο που μένει είναι να ξεκινήσω....

Οι Απόκριες αρχίζουν με το άνοιγμα του Τριωδίου. Το «Τριώδιο» είναι το βιβλίο της Εκκλησιαστικής Ακολουθίας των ύμνων που ψέλνονται από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου μέχρι και του Σάββατου. Μετά την εμφάνιση και τον βαθμιαίο καταρτισμό του σαραντάημερου της νηστείας προ του Πάσχα, δημιουργήθηκε σχετική ασματική ποίηση και συλλέχθηκε σε ένα βιβλίο. Το εκκλησιαστικό βιβλίο «Τριώδιο» αρχικά περιείχε τρεις ωδές. Ενώ σήμερα, περιλαμβάνει ιερά ποιήματα από τον 5ο ως τον 15ο αιώνα. Το 1522 μΧ εξεδόθη στη ελληνική γλώσσα το πρώτο έντυπο του Τριωδίου.

Ετυμολογικά η λέξη «Αποκριά» σημαίνει «μακριά από το κρέας». Ουσιαστικά οι «Απόκριες» είναι η περίοδος ψυχικής και σωματικής προετοιμασίας του ανθρώπου για να βιώσει το Θείο Πάθος και την ανάσταση του Σωτήρα Χριστού. Περιλαμβάνει τις τρεις εβδομάδες πριν από την Μεγάλη Σαρακοστή.Η περίοδος αυτή προσδιορίζεται από τις Κυριακές του " Τελώνου και Φαρισαίου", του "Ασώτου", των "Αποκρέων" και της "Τυρινής".

Οι Απόκριες σύμφωνα με την λαογραφία είναι η περίοδος που συνδυάζεται με το έθιμο του "Καρνάβαλου", την θεότητα της Αποκριάς. Είναι έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας, του "μασκαρεύματος" και της ξεγνοιασιάς. Για την προελευσή του υπάρχουν πολλές εκδοχές. Ίσως να προέρχεται από τα Σατουρνάλια ή τα Λουπερκάλια των Ρωμαίων. Ίσως πάλι να προέρχεται και από την συγχώνευση εθίμων που υφίσταται από την αρχαιότητα και έχουν σχέση με την αναγέννηση της φύσης. Από όπου όμως κι αν προέρχεται το βέβαιο είναι ότι γιορτάζονταν και βιωνόταν δυναμικά από το λαό μας, και φυσικά αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Τις ημέρες της Αποκριάς, σε όλη την χώρα γίνονται τα ονομαζόμενα "Καρναβάλια". Κατά πάσα πιθανότητα η λέξη "Καρναβάλι" προέρχεται από τις λατινικές λέξεις " carrus navalis" που σημαίνουν "ναυτικό αμαξίδιο". Και αυτό γιατί στις πομπές που γίνονταν κατά την διάρκεια των Ελευσίνιων μυστηρίων, για να μεταφερθεί το Ιερό Πέπλο της Αθηνάς στον Παρθενώνα, μέσω της Ιεράς οδού παρήλαυνε και μία μικρογραφία Ιερού Πλοίου. Οι μικρογραφίες αυτές είχαν ρόδες, τις στόλιζαν με άνθη και καρπούς και έπαιρναν μέρος στις πομπές. Σε αρχαία αγγεία, επίσης συναντάμε παράσταση του Διόνυσου που κάθεται πάνω σ ένα τέτοιο πλοίο.

Κάποια από τα ήθη και τα έθιμα της Αποκριάς στο τόπο μας έχουν να κάνουν με το φαγητό και συγκεκριμένα με το κρέας. Έτσι, μία εβδομάδα πριν από την Τσικνοπέμπτη, ξεκινούσε η διαδικασία της σφαγής των γουρουνιών, τα "χοιροσφάγια". Για το λόγο αυτό, η εβδομάδα αυτή ονομαζόταν και "σφαγαριά". Η "σφαγαριά", η πρώτη εβδομάδα του Τριωδίου, κατά την οποία γινόταν το σφάξιμο των γουρουνιών ήταν γιορτή για όλο το χωριό.Οι κάτοικοι σχημάτιζαν φιλικές συντροφιές και έσφαζαν με τη σειρά τα χοιρινά τους. Όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, άντρες και γυναίκες ασχολούνταν με την παρασκευή του κρέατος.

Εκτός από τα συμπόσια, τις διασκεδάσεις, τα "χοιροσφάγια", την θύμηση των νεκρών, κύριο χαρακτηριστικό των "Αποκριών" είναι οι μεταμφιέσεις.Αυτές συνδιάζονται με αθυροστομίες, με θεατρικούς διαλόγους και παρουσίαση διαφόρων δρωμένων.Αναβίωναν προλήψεις και δεισιδαιμονίες, ακούγονταν άσεμνα τραγούδια και γινόταν εικονικές δίκες. Μεταμφιέζονταν σε " μπούλες", οι άντρες ντύνοταν γυναίκες και οι γυναίκες σε άντρες, μαζεύονταν σε παρέες και γύριζαν σ όλο το χωριό από σπίτι σε σπίτι. Τους δέχοταν, τους κερνούσαν, αντάλλαζαν αστεία και προσπαθούσαν με εύθυμο τρόπο να τους κάνουν να φανερώσουν το πρόσωπο τους, την ταυτότητα τους. Επίσης, από νωρίς τα βράδια μαζεύονταν στις γειτονιές, στα ξέφωτα και στις πλατείες όπου άναβαν φωτιές. Εκεί, μικροί και μεγάλοι χοροπηδώντας γύρω στις φωτιές, τραγουδούσαν εύθυμα και έλεγαν πιπεράτα αστεία.

Οι μεταμφιέσεις πρωτοεμφανίστηκαν το 2000 πΧ περίπου στη Ασία και συγκεκριμένα στην Μεσοποταμία και την Βαβυλωνία.Σε πιο πρόσφατες εποχές, οι μεταμφιέσεις κυριαρχούσαν όχι μόνο στο Βυζάντιο, όπου η αποκριά έπαιρνε πάνδημο χαρακτήρα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς και σε άλλους λαούς.

Ωστόσο η συνήθεια της μεταμφίεσης ήδη από τον 2ο μΧ αιώνα βρήκε αντίθετη την Εκκλησία που έβλεπε σε αυτές τις εκδηλώσεις την συνέχιση των ειδωλολατρικών εθίμων.Παρ' όλες όμως τις απαγορεύσεις από την Εκκλησία, οι γιορτές αυτές επιβίωσαν στο Βυζάντιο, γεγονός που ανάγκασε την Εκκλησία κατά τα τέλη του 18ου αιώνα, στην "Εν Τρούλου Οικουμενική Σύνοδο" να ασχοληθεί με αυτή την "ειδωλολατρική" συνήθεια των Βυζαντινών. Έτσι, οι κανόνες της Συνόδου, απαγόρευσαν στους άνδρες και στις γυναίκες να μεταμφιέζονται στο άλλο φύλο καθώς και να φορούν μάσκες με την απειλή του αφορισμού.

Κατά την διάρκεια της Αποκριάς, εκτός από τις μεταμφιέσεις, οργανώνονται και διάφορα παιχνίδια με νικητές και νικημένους. Στα χωριά της Πηνείας παιζόταν ο "Βαλμάς" από δύο ομάδες ατόμων δεμένες σε σχοινί. Νικούσε η ομάδα που τραβούσε προς το μέρος της την άλλη ομάδα. Το ξεχωριστό στο παιχνίδι ήταν ότι πριν και μετά το παιχνίδι έκαναν ένα αστείο διάλογο σαν θεατρικό. Η "ρίψη του λίθου" πάλι, ήταν αγώνισμα. Σ΄αυτό προσπαθούσαν να χτυπήσουν το στόχο τους ρίχνοντας πέτρες, τις "σομάδες". Άλλες συνήθειες που διασκέδαζαν και προξενούσαν πολύ γέλιο είναι τα " αλευρώματα" , τα οποία προέρχονται από το Γαλαξίδι, αλλά και τα "γιαουρτώματα". Και τα "αλευρώματα" και τα "γιαουρτώματα" είναι έθιμα που ισχύουν μέχρι σήμερα.

Διάφορα λαικά δρώμενα " ελάμβαναν χώραν " κατά την διάρκεια αυτής της γιορτής. Ένα από τα βασικά θέματα της Αποκριάς ήταν η Αναπαράσταση του Γάμου. Γίνονταν εικονικοί γάμοι ανάμεσα στα χωριά και γαμήλιες πομπές ξεκινούσαν από το ένα χωριό για να πάνε στο άλλο. Μετά την συνάντηση του γαμπρού και της νύφης, ακολουθούσε τρικούβερτο γλέντι. Επίσης, δεν έλειπαν και οι εικονικές δίκες με βάσει τα προικοσύμφωνα. Γενικά διακωμωδούσαν υποθέσεις που τους βασάνιζαν στη καθημερινότητα τους. Μα και σήμερα, αν κάποιος τύχει τις μέρες της Αποκριάς να βρεθεί σε κάποιο χωριό θα δει να αναβιώνουν εικονικοί γάμοι.

Πολύ γνωστό είναι και το "γαιτανάκι". Το "γαιτανάκι" είναι ένα ψηλό ξύλο με δεμένες πολύχρωμες κορδέλες.Γύρω από το "γαιτανάκι" άντρες και γυναίκες χορεύουν παραδοσιακούς χορούς. Λέγεται ότι το "γαιτανάκι" έγινε γνωστό από τους Αρκάδες που εγκαταστάθηκαν στη Ηλεία. Η τελευταία εβδομάδα των Αποκρέων είχε σχέσεις με την εμφάνιση του Διαβόλου. Μασκαράδες διάβολοι, κακομούτσουνοι με σχισμένα σκούρα ρούχα, διέσχιζαν τους δρόμους και υποστήριζαν ότι έπαιρναν τις ψυχές. Ίσως, το έθιμο αυτό έχει σχέση με τα ψυχοΣάββατα.

Κυρίως έθιμο των χωριών του Κάμπου είναι το "Γκοτσαριό" ή "Τσετιά" ή "Γενίτσαροι" που έδινε και το χρώμα των Αποκριών με αποκορύφωμα την Κυριακή της Τυρινής όπου οι τσετιές των χωριών κατάφταναν στα Λέχαινα "εν πομπή" για τον τελικό διαγωνισμό σε ένα πραγματικό μεγαλειώδες λαικό πανηγύρι. Η προετοιμασία της "Γκοτσαριά" ξεκινούσε ένα μήνα πριν από τις Απόκριες.

Με την " Καθαρά Δευτέρα" φτάνει το τέλος των Αποκριών και αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή.Γιορτάζεται στη εξοχή με νηστίσιμα και κρασί Την ημέρα αυτή συνηθίζεται παρέες να μαζεύονται σε συκεκριμένους τόπους για να γιορτάζουν τα "Κούλουμα"..Συνεχίζεται η ευθυμία με τραγούδια. Κάθε τόπος πέρα των κοινών εθίμων έχει και τα δικά του ξεχωριστά έθιμα. Τα κοινά έθιμα είναι το άζυμο ψωμί, δηλαδή η "λαγάνα", και τα τα λογιών νηστίσιμων φαγώσιμων (κρεμμύδια και σκόρδα, ταραμάς, φασολάδες λευκές κ.α.).Το σήμα κατατεθέν της της ημέρας ήταν τα βρασμένα κουκιά.Το πέταγμα του "χαρταετού" είναι ανάμεσα στα έθιμα.Τους χαρταετούς τους κατασκεύαζαν τα παιδιά με καλάμια και χαρτί. Τώρα υπάρχουν έτοιμοι χαρταετοί στο εμπόριο. Επίσης οι νοικοκυρές ζύμωναν ψωμί "λιζό", την μπουγάτσα. Οι Αγραπιδοχωρήτες που εγκαταστάθηκαν στην Ηλεία έφταχναν και τα "αλμυροκούλουρα". Οι νεαρές κοπέλες έτρωγαν τα αλμυροκούλουρα και δεν έπιναν καθόλου νερό για να πάει ο μέλλων σύζυγος τους στο όνειρο τους και να τους δώσει νερό. Αλλού την Παραμονή της Κ.Δευτέρας, οι γυναίκες έβγαζαν βολβούς, πρόσεχαν ο πρώτος να είναι ο μεγαλύτερος που τον τοποθετούσαν με τα φύλλα του το πρωί της Κ.Δευτέρας στη πόρτα του σπιτιού.

Με το τέλος αυτού του κειμένου, το αφιερωμένο στις Απόκριες, ελπίζω να συνέβαλλα (έστω και λίγο) στον εμπλουτισμό των γνώσεων για την συγκεκριμένη γιορτή.Επίσης, εύχομαι σε όλους "Καλές Αποκριές" μέχρι το "ραντεβού" μας την επόμενη εβδομάδα.

Το κείμενο είναι από το Blog ebvomadiaio-rantevou.pblogs.gr

Τσικνοπέμπτη...

Τσικνοπέμπτη

Η Τσικνοπέμπτη είναι μια ετήσια τελετή, της οποίας η αρχή χάνεται μέσα στους αιώνες. Η ημέρα που τρώγεται κρέας. Η λέξη Τσικνοπέμπτη προέρχεται από τις λέξεις "τσίκνα" (η μυρωδιά του καμένου ψημένου κρέατος) και "Πέμπτη". Η Τσικνοπέμπτη βρίσκεται στο μέσο των 3 εβδομάδων του εορτασμού του καρναβαλιού. Πρόκειται για τη Πέμπτη της 2ης εβδομάδας, της Κρεατινής. Γιορτάζεται την Πέμπτη που είναι 11 ημέρες πριν την Καθαρά ∆ευτέρα. Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.

Η τελετή του αγιασμού των υδάτων στην παραλία του Μαραθώνα σήμερα.

΄Εγινε σήμερα το πρωί στην παραλία του Μαραθώνα και στο ύψος της πλατείας του Αγ. Παντελεήμονα η τελετή του αγιασμού των Υδάτων. Προηγουμένως εντός του Ι.Ν. του Αγ. Παντελεήμονος είχαμε ακούσει το "εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε...". Μετά από αυτό οι επίσημοι με επικεφαλής το Δήμαρχο κ. Σπύρο Ζαγάρη μετέβησαν στην εξέδρα που είχε στηθεί για τον εορτασμό δίπλα από τη θάλασσα. Η φιλαρμονική του ενοριακού πνευματικού Κέντρου επαιάνιζε κατάλληλα. Παρέστησαν ο Δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι, πολλοί Δημ. Σύμβουλοι, ο Αντινομάρχης κ. Γ. Πλακίτσης, ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος, αντιπροσωπεία αξκών του Λιμενικού Σώματος, ο admin του blog και πολύ κόσμος. Αξιοσημείωτη η παρουσία συνεργείου από τηλεοπτικό κανάλι της Ισπανίας βιντεοσκόπησε το γεγονός.

Ιδιοκτήτες μικρών σκαφών ανάβουν φωτοβολίδες

Αλλη φωτό με φωτοβολίδες και τη θάλασσα να σκάει με ορμή.

Αλλη εικόνα της θάλασσας. Στο βάθος η χερσόνησος της Κυνοσούρας και πίσω η Εύβοια.

Οι τολμηροί κολυμβητές που έπεσαν για το Σταυρό.

Αψηφώντας το κρύο για να προσκυνήσουν το Σταυρό.

Ο π. Ιωσήφ ετοιμάζεται να ρίξει το Σταυρό και πίσω τα παιδιά του Ενορ. Πνευμ. Κέντρου




Η θάλασσα ήταν αγριεμένη.

Φαίνεται κι εδώ ο πιό πάνω ισχυρισμός.

Περιμένοντας ή μάλλον τουρτουρίζοντας μέχρι να πέσουν για το Σταυρό

Xρόνια Πολλά και καλή φώτιση για όλους μας...

Χρόνια Πολλά και του χρόνου. Ας μας φωτίζει ο σημερινός αγιασμός και ας πορευόμαστε με ειρήνη και σύνεση. Να είμαστε όλοι καλά. Στη φωτό ο Οικ. Πατριάρχης ενώ ετοιμάζεται να ρίξει το Σταυρό στο Βόσπορο.

Πάει ο παλιός ο χρόνος

Ας θυμηθούμε κι ετούτο το τραγουδάκι. Μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια.

Να μας τα πούν κι ετούτα τα παιδιά;

Αν συμφωνείτε, κλείστε πρώτα την μουσική του blog (στα δεξιά του) και ακούστε τα παιδιά. Να είναι γερά και να τα χαίρονται οι γονείς τους.