Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Αφιέρωμα στην αποψινή πανσέληνο..,.

Φωτογραφίζοντας τον "ΑΦΑΝΗ ΝΑΥΤΗ" στη Ρίβα της Χώρας στην Άνδρο, προχτές το βράδυ. Το αντριώτικο φεγγάρι , για μένα, είναι πιό όμορφο απ΄ τ΄ άλλα και τα χρώματα της νύχτας στη Χώρα μα και σ΄ολόκληρο το νησί έχουν τη δύναμη να δονούν τα συναισθήματα... Φυσικά δε ξεχνώ... την αντριώτικη πανσέληνο του 2010 έξω από το Δημ. Σχολείο στο Ανω Βαρίδι, με τους φίλους εκεί.

Και η Χώρα του νησιού στη διάρκεια ενός σούρουπου της περίσκεψης μα και του χαμόγελου!!! Και βλέποντας αργότερα τ΄ αστέρια στο αντριώτικο στερέωμα, οι συνειρμοί αυξήθηκαν και οι παλμοί της καρδιάς έγιναν πιό έντονοι. Δεν ήθελα να καταστώ επίορκος των σκέψεών μου...

Στον ουρανό είν' έν΄ αστέρι....

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) ακούστε το όμορφο αυτό τραγούδι. Κι αυτό κάντε το σε πείσμα των γκρίζων ημερών...

 
 
Στις όμορφες εικόνες που κατέγραψα  στην Πυθάρα και ψηλά στ΄Αποίκια.

Το πρόγραμμα των εξετάσεων του Σεπτεμβρίου 2012

Το πρόγραμμα των εξετάσεων της περιόδου Σεπτεμβρίου των μαθητών του Γυμνασίου Μαραθώνα θα ανακοινωθεί τη Δευτέρα 3/9/2012, στο σχολείο.

Επιστροφή απ' τη νήσο του Θεόφ. Καΐρη

Επιστροφή απ' τη νήσο του Θεόφιλου Καΐρη χτες βράδυ, με πλήθος αναμνήσεων και με γεμάτες τις μπαταρίες. Το δεύτερο σε μέγεθος νησί των Κυκλάδων, η ΄Ανδρος, έχει τόσες ομορφιές που αν και πηγαίνω χρόνια και χρόνια εκεί δεν είχα ανακαλύψει. Εικόνες όμορφες αποτύπωσα στη σκέψη μου μα και στη κάρτα μνήμης της φωτογραφικής μηχανής μου... Στιγμές συγκίνησης βίωσα στο διάβα μου στο νησί. Ευχαριστώ όλους τους φίλους και συμπατριώτες για τη φιλοξενία τους , όπως ευχαριστώ και τη κ. Μαρία Βούλγαρη , της Καϊρείου Βιβλιοθήκης, που με βοήθησε με ξεχωριστή αντριώτικη ευγένεια, να καταγράψω τα στοιχεία απ΄τις κιτρινισμένες σελίδες - στην κυριολεξία-  της τοπικής ιστορίας , που ζήτησα και βρήκα εν γένει. Φίλε Μιχάλη, που αποτυπώνεις με τους χρωστήρες σου τις ομορφιές του τοπίου εκεί, σ ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την κατακοιλιανή επίσκεψη και την κουβεντούλα εν μέσω ντόπιων νοστιμιών και του νάματος της Κατακοίλου. Να είμαστε όλοι μας καλά.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Έτσι απλά, δίχως περίσκεψη...



Βλέποντας πάλι και μετά από δέκα μέρες εκείνη την εκκλησία, έγραψα....

Εκεί άφησα τη σκέψη μου να πετάξει πολύ πίσω. Στη μάνα και στο πατέρα μου. Στις μέρες στη Βηρυτό....Εκεί αφέθηκα να ψελλίζω ευχές για την ανάπαυση της ψυχής τους. Εκεί δεν είδες ένα δάκρυ που άφησα για εκείνους...Μα και για τη μεγάλη Χριστίνα....Εκεί , εκείνη η υπερκόσμια ησυχία με έκανε να προσευχηθώ με ιδιαίτερη θέρμη. Σε ευχαριστώ για μια ακόμη φορά, που συνετέλεσες καθοριστικά στο να πραγματοποιηθεί το πρόσφατο  ευρωπαϊκό οδοιπορικό μου!!!

Και συνέχισα... 


 Ίσως κατάλαβες πως η ολιγόλεπτη παραμονή μας σ αυτή την εκκλησία μου ἀρεσε ιδιαίτερα, με έκανε να μετασχηματίσω τις δυσκολίες της ζωής μου σε ομορφιές ανεκτίμητες και η σκέψη μου πέταξε ψηλά. Είχε προηγηθεί βλέπεις η θέα εκείνων των συμμετριών που θαύμασα στο γεφυράκι στην αρχή του δρόμου που οδηγούσε εδώ, στην είσοδο της εκκλησίας.

Και συνέχισα να γράφω...

Ισως δε κατάλαβες το πόσο πολύ συσχετίζω τα Μαθηματικά που σπούδασα, με μικρές απλές στιγμές της καθημερινότητάς μου!!!

Το ψωμί είναι στο τραπέζι...

Αφού κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου ( πάνω δεξιά ) ακούστε τούτο το τραγούδι...





Οι στίχοι του τραγουδιού


Το ψωμί είναι στο τραπέζι
το νερό είναι στο σταμνί
το σταμνί στο σκαλοπάτι
δώσε του ληστή να πιει

Το ψωμί είναι στο τραπέζι

το νερό είναι στο σταμνί
το σταμνί στο σκαλοπάτι
δώσε του Χριστού να πιει

Δώσε μάνα του διαβάτη

του Χριστού και του ληστή
δώσε μάνα να χορτάσει
δωσ' του αγάπη μου να πιει




Και οι δικές μου σκέψεις... 

Κάθε στίχος κι ένα πέταγμα...
Κάθε λέξη κι ένα χρώμα...
Κάθε νότα ελπίδα ονείρου...