Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Οφειλόμενη απάντηση έστω και μέσω διαδικτύου....

Φίλε Γιώργο. Είναι γεγονός πως οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν κάποτε στις περιοχές των αναζητήσεών μας και όχι μόνο. Είμαστε φίλοι και παραμένουμε νομίζω. Έστω κι αν οι δρόμοι μας απέκκλιναν κάποια στιγμή. Στο ξαναείπα βεβαίως πως εγώ, υπακούοντας στα κελεύσματα των νέων "θέλω" μου, αναζήτησα αλλού αυτά που με γεμίζουν και δίνουν νόημα στη ζωή μου. Κι αυτό είναι δικό μου αναφαίρετο δικαίωμα.
Τούτες τις μέρες βρισκόμαστε σε διαφορετικά μετερίζια. Δικαίωμα και των δυό μας. Και θα χαιρόμουν να είχαμε μια ανταλλαγή απόψεων εκφράζοντας διαφωνίες και διαφορετικές πολιτικές θέσεις. Δεν έτυχε μα πιστεύω πως πάλι θα βρεθούμε συνδαιτημόνες ακούγοντας πνευματοφόρα θέματα...
Θα έπρεπε όμως να με έχεις γνωρίσει καλύτερα. Κι αν ο λόγος μου ενίοτε είναι σιβυλλικός, εδώ θέλω να είναι καθάριος, απλός, εκφραστικός. Και απαντώντας στο ερώτημα που διατύπωσες, σου απαντώ. Ναι, κατεβαίνω στις εκλογές προσβλέποντας να εκλεγώ, αν με τιμήσει το εκλογικό σώμα. Θα ταίριαζε σε μένα να κατέβω ως διακοσμητική μαριονέτα ή σαν ένας άχρωμος, απλός, αδιάφορος ίσως υποστηρικτής; Εσύ που με ξέρεις τι λες; Είναι δυνατό να φερόμουν με αυτό το τρόπο; Κατεβαίνω και στηρίζω τον αρχηγό του συνδυασμού μας Ιορδάνη Λουίζο. Αν δε πίστευα σ΄ αυτόν δεν θα κατέβαινα. Και θα μάχομαι με ευπρέπεια αλλά και με αποφασιστικότητα και για την επικράτηση του συνδυασμού και για τη δική μου πρόκριση.
Καλή δύναμη και επιτυχία βεβαίως εύχομαι και σε σένα προσωπικά. Θα ήμουν ψεύτης, σαν τους γνωστούς "ψευτόγιαννους" αν ευχόμουν να νικήσετε. Κι αν ρωτήσεις για τη ταυτότητα των τελευταίων, η απάντηση βρίσκεται παντού, εδώ που ζω, που εργάζομαι. Σε κάθε σπιθαμή αυτής γης που νόμισαν πως μπορούν να έχουν την πλήρη χρήση και κυριότητα... Σου επισημαίνω λοιπόν.... στην πολιτική είναι δυνατό να εύχεσαι να νικήσει ο αντίπαλος; Να εκλεγείς προσωπικά το εύχομαι, όχι όμως ο συνδυασμός σου.
Καλημέρα φίλε.

Απορία...

Είναι δυνατό να παίρνεις υπόψη σου ένα τηλεφώνημα διαμαρτυρίας από κάποιον που έχει αντίθετη αποψη από σένα , να το γενικεύεις και να ονομάζεις τούτη την έκφραση ως έκφραση όλου του κόσμου; Είναι αλήθεια δυνατόν;

Στο αρχοντικό μετά...

Η συζήτηση με καλούς φίλους συνεχίστηκε το βράδυ, στο αρχοντικό του Λέκκα, εδώ στο Μαραθώνα. Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση, είχα την ευκαιρία να ακούσω τις πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις ενός συνηποψηφίου μου μα και των άλλων φίλων. Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τις επόμενες μέρες. Η νίκη θα έρθει μετά από δυναμικό αγώνα όλων μας.

Χτες βράδυ....

΄Εγιναν τα εγκαίνια του εκλογικού μας κέντρου χτες βράδυ. Ο λόγος του νυν Δημάρχου Νέας Μάκρης και υποψηφίου Δημάρχου τοιυ νέου Δήμου Μαραθώνα μεστός, περιεκτικός, και πολύ ενδιαφέρων. Η φωνή του Δημάρχου στρωτή, δίχως σαρδάμ, ήρεμη αλλά αποφασιστική, δίχως ρητορικές κορώνες, άρεσε πολύ σε όσους ρώτησα σχετικά. Αλλά ο προεκλογικός αγώνας συνεχίζεται.

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

Οι ανύπαρκτοι άσσοι...

Θα εξακολουθούμε να έχουμε στο σβέρκο μας τους... ανύπαρκτους άσσους και τον μέχρι σήμερα ανόητο αρχηγο τους; Αρκετά και ακριβά τους "πληρώσαμε". Τέτοια λάθη δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται... Αλήθεια για ποιούς άσσους μιλάμε; Για εκείνους που διακρίνονται με την ανυπαρξία τους;

Ενημέρωση

Τούτη τη περίοδο , με τη συμμετοχή μου στα εκλογικά, έχω αφήσει λίγο πίσω θέματα που σχεδίαζα να αναρτήσω. Ομως στο μυαλό οι σκέψεις παραμένουν. Και με τη λήξη της εκλογικής περιόδου , θα επανέλθω σε θέματα που μου αρέσουν και αρέσουν να αναρτώ. Θέματα για τους μαθητές του σχολείου μου και τους γονείς των. Να είστε όλοι καλά και σας ευχαριστώ που με διαβάζετε, εδώ στο ιστολόγιό μου.

Αυτονόητο...

Αυτονόητο είναι πως το σχολείο πρέπει να είναι ανοιχτό στην κοινωνία. Αυτονόητο επίσης είναι πως το σχολείο πρέπει να συνεργάζεται με τους φορείς του τόπου στον οποίο λειτουργεί για την πρόοδο της όλης εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι ρόλοι του κάθε φορέα είναι διακριτοί και καθορίζονται από το Νόμο 1566/85. Αν όλοι οι φορείς επιζητούν την συνεργασία με διάκριση και καλή πρόθεση όλα πάνε καλά. Και τα παιδιά μας προοδεύουν. Όλα τα παραπάνω τα θεωρώ αυτονόητα...

Χρειάζονται νέες δομές για τα παιδιά

Διαβάστε εδώ το άρθρο με τον παραπάνω τίτλο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Δική μου άποψη.

Φίλε να ξέρεις πως δεν θα κατέβω σε επίπεδο. Με ψυχραιμία, σύνεση και χαμόγελο θα μάχομαι για την έκφραση των ιδεών μας. Να ξέρεις πως ως κι αυτοί οι άκαμπτοι, οι σκληροί, ακούν και προβληματίζονται με το λόγο μας. Να είσαι βέβαιος γι αυτό. Και διαβάζουν το εντυπάκι του καθενός μας. Και του δασκάλου, βεβαίως. Πάμε καλά φίλε. Πάμε πολύ καλά.

Aύριο τα εγκαινια του κέντρου μας.


Αύριο βράδυ στις 7 να είμαστε όλοι στο Μαραθώνα για τα εγκαίνια του κέντρου μας. Πάμε ήδη καλά , θα πάμε καλύτερα.

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Ανεμολόγιο...

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος


Δίχως σχολιασμό σας παραθέτω τούτους τους στίχους. Έτσι για να προκαλέσω τον προβληματισμό σας...

Διαφορετικοτητα...

Άλλο πράγμα η διαφορά των πολιτικών απόψεων και πεποιθήσεων κι άλλο η αταίριαστη σύγκριση που επιχείρησες. Να θυμάσαι τις νομοτέλειες... Οταν κατηγορείς άδικα, οι κατηγορίες επιστρέφουν σε σένα ως αποστολέα. Αργά ή γρήγορα γίνεται αυτό. Τούτο με δίδαξαν οι κατά καιρούς μυήσεις...
Δες γύρω σου. Πλήθος από παραδείγματα υπάρχουν... Μήπως όμως πάσχεις από πρεσβυωπία...;

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Σεμνά...

Ναι, δε θα μιμηθούμε τους φθηνούς, τους αγνώμονες, τους εγωιστές, τους άμυαλους, τους απερίσκεπτους, τους διαβολείς, τους επιμηθείς, τους, τους, τους...
Με σεμνότητα θα πορευτούμε. Κι αν θα μας κοστίσει αυτό, θα έχουμε κερδίσει. Το ότι δε προδώσαμε τις αρχές μας.Λίγο το έχεις αυτό;

Εξαφανίστηκε η αξιοπρέπεια...

Πριν δέκα μέρες μου είπες... εκείνο που απομνημόνευσα. Μου είπες πως με εκτιμάς αλλά μέχρι εκεί... Αλλού απέβλεπες, σίγουρα... Και τώρα ξαφνικά απ΄ εδώ...Απ΄τη μεριά του νικητή, ε; Αλλοίμονο, εσύ να πας με τον ηττημένο... Δε σου αξίζει. Ενώ από εδώ τα οφίτσια περιμένουν...Πότε είχες σταθερότητα στις απόψεις σου για να την έχεις και τώρα; Πότε άραγε;

Σκέψεις...

Αναζητώ και δύσκολα βρίσκω έναν μεστό πολιτικό λόγο. Ακούω πρόσωπα βυθισμένα στ΄απόβλητα της σκέψης τους να προσπαθούν να μεταμορφωθούν σε αγγέλους. Πόσους και ποιους πείθουν άραγε; Στέκομαι με προβληματισμό απέναντι στο αύριο. Θα μπορέσω να σηκώσω ψηλά τη σημαία ελπίδας, όπως εγώ διαισθάνομαι;

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Οι ανερμήνευτες πράξεις...


Τούτες οι πράξεις των αριθμών δεν ερμηνεύονται εύκολα...

Τούτες οι πράξεις δεν γίνονται με μολύβι

μα με την πένα μιας αδήριτης ανάγκης...

Τούτες τις πράξεις τις κάνουμε

με τη δύναμη του μοναδιαίου ενός ανέλπιστου ερχομού...

Αυτού του ερχομού που μεταφέρει

την εφηβεία των χαμένων χρόνων μας.

Καρτερώ να ξανάρθεις.

Η πρόκληση έγκειται στο να εισέλθουμε

στο άβατο της μοναδικότητάς μας...

Σ΄ ευχαριστώ φίλε...

Θυμάσαι την είσοδο του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στη Rue Bliss; Εκεί κοντά στη συνοικία της Al Manarah...



Σε κεντρικό σημείο της πόλης, κοντά στο Bab Edriss...



Σ΄ ευχαριστώ φίλε για την αφιέρωση του ποιήματος του Ζαχαρία Βολίκα. που έκανες μέσω του ιστολογίου σου. Εντάσσομαι αυτοδίκαια στον κύκλο των "ρωμαντικών της Βηρυττού". Μου το αναγνωρίζεις , πιστεύω. Και σε εκείνες τις στάχτες, όπως τις περιγράφει ο εκ των μεγάλων ποιητών της Ρωμιοσύνης Γιώργος Σεφέρης, ίσως περιλάμβανε, προφητικά, τα ερείπια κι εκείνου το σχολείου που στέγασε τα εφηβικά μου όνειρα. Του σχολείου στο κέντρο του Mkalles, δίπλα από τους καταυλισμούς των ανθρώπων που τους είχαν στερήσει και τους στερούν την πατρίδα...
Θυμάμαι τα τεντωμένα αδύνατα χεράκια των μικρών παλαιστίνιων που ζητούσαν κάτι πολύ απλό. Να δοκιμάσουν εκείνα που εμείς είχαμε, εν αφθονία, τότε....Το χαμόγελο εκείνων των παιδιών δε θα το ξεχάσω ποτέ. Και σου επαναλαμβάνω την ύπαρξη ενός έντονου νόστου για τη γη των κέδρων. Λες να ταξιδέψουμε παρέα για εκεί;

Μεταξύ Google και γραφειοκρατίας


Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από το σημερινό βήμα.