Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2009

Caruso



Υπάρχουν λόγια να περιγράψουν αυτή τη μουσική πανδαισία; Μόνον ύμνοι του νου μου στους δημιουργούς της!!!

Στο Κ.Π.Ε. Ποροΐων

Εξω από το ΚΠΕ Ποροίων Σερρών. Επίσκεψη στο τόπο αυτό μετά από 35 ολόκληρα χρόνια. Μα η νοστιμιά εκείνου του νηστήσιμου φαγητού αναλλοίωτη!!! Κι οι μνήμες στητές. Ατόφιες παρέμειναν.

Ο Κεμάλ...



Aκούγοντας τα λόγια του Κεμάλ πήγα πολλά χρόνια πίσω. Και πήγα εκεί μακριά....Ξέρεις εσύ. Θυμάσαι τον ερχομό μας με τη μάνα; Θυμάσαι το παράστημα, τη λεβαντιά και το περήφανο ύφος σου όταν μιλούσες για την ιδέα που είχες οδηγό. Και δεν έχανες την ευκαιρία να τη χρωματίζεις με τα χρώματα που η δύναμη της ψυχής σου επέλεγε....Θυμάσαι τι σου έγραψαν όταν έφυγες; Θυμάσαι τις εκδηλώσεις; Θυμάσαι τους ξένους ανταποκριτές; Τι κορμοστασιά ήταν εκείνη; Θυμάσαι την επίσκεψη κάτω στην έρημο και τον Ιορδάνη; Πήρες την ευλογία του τόπου κι ας σε πυροβόλησαν οι μοίρες χρόνια αργότερα...Ανήκεις στους λίγους που μου κληρονόμησαν μέρος του δικού τους πνευματικού θησαυρού. Τον τοκίζω για το παιδί μου. Σκέφτομαι.....Κι είμαι κι εγώ περήφανος, όπως ήσουν κι εσύ!!!

Λόγια του Γιώργου Σεφέρη

Χαμήλωναν τα μάτια σου κι είχες το χαμογέλιο που ανιστορούσαν ταπεινά ζωγράφοι αλλοτινοί. Λησμονημένο ανάγνωσμα σ' ένα παλιό ευαγγέλιο το μίλημά σου ανάσαινε κι η ανάλαφρη φωνή: "Είναι το πέρασμα του χρόνου σιγαλό κι απόκοσμο κι ο πόνος απαλά μες στην ψυχή μου λάμνει χαράζει η αυγή τον ουρανό, τ' όνειρο μένει απόντιστο κι είναι σαν να διαβαίνουν μυρωμένοι θάμνοι. ...Μες στον καθρέφτη η αγάπη μας, πώς πάει και λιγοστεύει μέσα στον ύπνο τα όνειρα, σκολειό της λησμονιάς μέσα στα βάθη του καιρού, πώς η καρδιά στενεύει και χάνεται στο λίκνισμα μιας ξένης αγκαλιάς..."
"Ερωτικός Λόγος" του Γιώργου Σεφέρη.

Γυναίκες και Μαθηματικά

Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα οι γυναίκες οι οποίες διέπρεψαν στα Μαθηματικά ήταν λίγες γιατί λίγες είχαν τη δυνατότητα να σπουδάσουν αυτή την επιστήμη. Ισως να υπήρξαν και άλλες, που η Ιστορία δεν κατέγραψε την προσφορά τους. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιάσουμε τις γυναίκες εκείνες που με τις εκπληκτικές τους ικανότητες και την αδάμαστη θέλησή τους κατόρθωσαν να διακριθούν σ' ένα τόσο αποκλεισμένο γι' αυτές χώρο.Στα αρχαία ελληνικά Μαθηματικά, η Υπατία (375 - 415 μ.Χ.) αποτελεί τη σημαντικότερη γυναικεία μορφή. Κόρη του Θέωνος του Αλεξανδρέως, ξεπέρασε, κατά τις μαρτυρίες, τον πατέρα της και δάσκαλό της. Σύμφωνα με το λεξικό Σουίδα έγραψε «υπόμνημα εις Διόφαντον», αστρονομικό κανόνα και υπόμνημα στα Κωνικά του Απολλωνίου, ενώ ο Δαμάσκιος την ονομάζει «γεωμετρική». Από πρόσφατες έρευνες ελληνικών, αραβικών και λατινικών χειρογράφων διαφαίνεται ότι έγραψε και άλλα μαθηματικά έργα, όπως κάποια μέρη από τα σχόλια του πατέρα της στη Μεγίστη του Πτολεμαίου, στην Κύκλου Μέτρησιν του Αρχιμήδους και ένα κείμενο για ισοπεριμετρικά σχήματα. Με τη δημόσια διδασκαλία των Μαθηματικών και της Φιλοσοφίας αποκτά ανυπέρβληπτο κύρος καθώς και αρκετούς μαθητές.Από την εποχή της Υπατίας μέχρι και το 15ο αι. κανένα γυναικείο όνομα δεν έχει διασωθεί στην Ιστορία των Μαθηματικών. Ομως γυναίκες της άρχουσας τάξης αρχίζουν να διδάσκονται και να μελετούν Μαθηματικά. Στην πρώτη αυτή φάση δεν υπάρχουν γυναίκες-πρωταγωνίστριες, αλλά περιορίζονται σε ρόλους καλύτερης μαθήτριας ή καλύτερης συνεργάτιδος, όπως η Μαρία Κούνιτς που γεννήθηκε γύρω στα 1610. Μαζί με το σύζυγό της Ελία βαν Λέβεν (γιατρό και μαθηματικό) ασχολήθηκε σοβαρά με τα Μαθηματικά και μάλιστα συνέταξε αστρονομικούς πίνακες. Ακόμα, αξίζει να αναφέρουμε την Αννα Ράινχαρτ από το Βίντερτουρ. Η εργασία της για το πρόβλημα της καμπύλης του Μοπερτουί έγινε ευνοϊκά αποδεκτή από τους Ντανιέλ και Γιόχαν Μπερνούλι.Την εποχή εκείνη ο Βιέτ-που προσπαθεί να ταυτίσει την ελληνική ανάλυση με την καινούργια άλγεβρα- έχει μαθήτρια την Κατερίνα ντε Παρτενέ, πριγκίπισσα Ροάν-Σουμπίζ. Ο Καρτέσιος διδάσκει τη βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας και την Ελισάβετ της Βοημίας. Η Σοφία, εκλέκτωρ του Αννοβέρου, καθώς και η κόρη της Σοφία-Καρλότα, βασίλισσα της Πρωσίας (μητέρα του Μεγάλου Φρειδερίκου), μαθητεύουν δίπλα στον Λάιμπνιτς. Ενας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς όλων των εποχών, ο Οϊλερ γράφει τα περίφημα Γράμματα σε μια Γερμανίδα πριγκίπισσα για να διδάξει Μαθηματικά και Φυσική στην πριγκίπισσα Ανχαλτ-Ντεσάου.Ενα μέρος από το πολύπλευρο έργο του Νεύτωνα μελετάται από την Καρολίνα του Μπράντεμπουργκ, ενώ η Αιμιλία ντε Μπρετέιγ, μαρκησία του Σατελέ (1706-1749), η οποία σπουδάζει συστηματικά Μαθηματικά και Φιλοσοφία με τους Μοπερτουί και Κένιχ, είναι σε θέση να κατανοήσει τα μνημειώδη Principia του Νεύτωνα. Τα μεταφράζει στα γαλλικά και μάλιστα τα συμπληρώνει με δικά της σχόλια και σημειώσεις. Η μετάφρασή της κυκλοφόρησε στο Παρίσι δέκα χρόνια μετά το θάνατό της και παραμένει δόκιμη μέχρι σήμερα.Η Μαρία Ανιέζι (1718-1799), κόρη καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, δείχνει από μικρή το ταλέντο της για τα Μαθηματικά (και όχι μόνο, καθώς σε ηλικία 11 χρόνων μιλά επτά γλώσσες). Ο πατέρας της, περήφανος γι' αυτήν, την ενθαρρύνει να συνεχίσει. Το όνομά της επέζησε μέχρι σήμερα με το δίτομο βιβλίο της Αναλυτικοί θεσμοί προς χρήση της ιταλικής νεότητας: Ο πρώτος τόμος αποτελεί μια εκπληκτική για την εποχή της έκθεση της άλγεβρας και της γεωμετρίας. Ο δεύτερος τόμος είναι αφιερωμένος στον Απειροστικό Λογισμό, την καινούργια επιστήμη, δημιούργημα του Νεύτωνα και τουΛάιμπνιτς. Για το δεύτερο αυτό τόμο, οι κριτές της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών δήλωσαν πως αποτελεί την πληρέστερη και την καλύτερη επιστημονική προσφορά στο είδος του. Με τη σύμφωνη γνώμη των Νταλαμπέρ, Κοντορσέ και Βαντερμόντε, το βιβλίο μεταφράζεται στα γαλλικά υπό την αιγίδα της Γαλλικής Ακαδημίας. Αργότερα, ο Τζον Κόλσον, καθηγητής Μαθηματικών στο Κέμπριτζ, μαθαίνει ιταλικά μόνο και μόνο για να μπορεί να μεταφράσει το βιβλίο αυτό στα αγγλικά (1801).Η κόρη ενός μεγαλεμπόρου μεταξιού στο Παρίσι, η Σοφία Ζερμέν (1776-1831), όταν σε ηλικία 13 χρόνων διαβάζει από την Ιστορία των Μαθηματικών του Μοντούκλα το τέλος του Αρχιμήδη, αποφασίζει να μελετήσει αυτή την επιστήμη, η οποία «σε απορροφά τόσο πολύ ώστε να αψηφάς ακόμα και το θάνατο». Ο πατέρας της κάνει το κάθε τι για να την αποτρέψει (την αφήνει χωρίς θέρμανση, χωρίς φως) αυτή όμως μελετά μόνη της Μαθηματικά για να φοιτήσει στην Εκόλ Πολιτεκνίκ, αλλά τότε οι γυναίκες δεν γίνονταν δεκτές. Εκείνη ωστόσο αποκτά τις σημειώσεις των μαθημάτων και διαπρέπει παρουσιάζοντας (με το ανδρικό ψευδώνυμο Λε Μπλαν) την εργασία της στον Λανγκράνζ, ο οποίος αναγνωρίζει το ταλέντο της, γνωρίζει την ταυτότητά της και την εισάγει στους επιστημονικούς κύκλους. Οταν ο Γκάους παρουσιάζει τις Μαθηματικές Ανακαλύψεις (1801) η Σοφία του στέλνει τα αποτελέσματά της στη Θεωρία Αριθμών χρησιμοποιώντας και πάλι το όνομα του Λε Μπλαν. Το 1811, η Γαλλική Ακαδημία Επιστημών προκηρύσσει το μεγάλο βραβείο με θέμα τα παλλόμενα ελάσματα. Μέχρι το 1816 καμιά εργασία δεν κρίνεται άξια για το βραβείο. Τη χρονιά εκείνη η μελέτη της Σοφίας καταπλήσσει τους ακαδημαϊκούς και της απονέμεται το Μεγάλο Βραβείο (Γκραν Πρι).Την ίδια περίπου εποχή στην Αγγλία, η Μαίρη Φέρφαξ (1780-1872), κόρη Σκοτσέζου ναυάρχου, συναντά δυσκολίες στην επιθυμία να μελετήσει Μαθηματικά. Ο γάμος της με τον εξάδελφό της Σόμερβιλ τη βγάζει απ' αυτό το αδιέξοδο. Υποδειγματική σύζυγος και μητέρα, η Σόμερβιλ (με αυτό το όνομα έγινε γνωστή) μεταφράζει την Ουράνια Μηχανική του Λαπλάς (1831), όπου προσθέτει δικά της σχόλια και σημειώσεις, αναμφισβήτητης αξίας. Για το επιστημονικό της έργο, που περιλαμβάνει πολλές μελέτες στα Μαθηματικά και στη Φυσική, τιμήθηκε και συνταξιοδοτήθηκε από τη βασίλισσα Βικτωρία.Η Αυγούστα Αντα Μπάιρον (1815-1852), κόρη του μεγάλου φιλέλληνα ποιητή από το γάμο του με την Ισαβέλλα Μίλμπεϊνκ, ανατρέφεται μακριά από κάθε πατρική επίδραση, μελετά μόνη της Μαθηματικά, συμβουλευόμενη τους γνωστούς μαθηματικούς Φρεντ και ντε Μόργκαν. Το 1833 συναντά τον Τσαρλς Μπάμπατζ, κατασκευαστή λογιστικής μηχανής προδρόμου των ηλεκτρονικών υπολογιστών, και ενδιαφέρεται για την πραγμάτωσή της. Χάρη στο σύζυγό της, κόμη Λόβαλαϊς, μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, έχει πρόσβαση σε βιβλία απαραίτητα για τις σπουδές της. Το 1843 κυκλοφορεί τη μετάφραση (17 σελίδες) της εργασίας του Μεναμπρέα σχετική με την αναλογική μηχανή του Μπάμπατζ, την οποία υπογράφει μόνο με τα αρχικά της Α.Α.Λ. Στο συμπλήρωμα της μετάφρασης με τις σημειώσεις της (40 σελίδες) επεξηγεί τη λειτουργία της μηχανής, αλλά περιγράφει και την επίλυση ειδικών προβλημάτων. Ετσι περιγράφει -αυτό που σήμερα ονομάζουμε πρόγραμμα υπολογιστή- το πρόγραμμα υπολογισμού των αριθμών του Μπερνούλι.Ενώ στα περισσότερα κοριτσίστικα δωμάτια οι τοίχοι ήσαν στολισμένοι με παραστάσεις από το ζωικό ή το φυτικό βασιλείο, οι τοίχοι του δωματίου της Σοφίας Κρουκόφσκι (1850-1891) στο εξοχικό σπίτι της οικογένειάς της ήταν καλυμμένοι από τις λιθογραφημένες σημειώσεις του Οστρογράντσκι, σχετικές με το διαφορικό και ολοκληρωτικό λογισμό. Ο θείος της της μιλά για τα μεγάλα προβλήματα των Μαθηματικών, όπως π.χ. για τον τετραγωνισμό του κύκλου. Χαρακτηριστικά μας αναφέρει η ίδια «πως παρ' όλο που η σημασία των λέξων μου ήταν ακατανόητη, σιγά σιγά έμπαιναν στο νου μου και μου ενέπνεαν για τα Μαθηματικά ένα είδος ευλάβειας, για μια ανώτερη επιστήμη, για μια μυστική επιστήμη, η οποία ανοίγει στους κατηχούμενους έναν υπέροχο καινούργιο κόσμο, απρόσιτο στον κοινό θνητό». Το 1867, μελετά συστηματικά Μαθηματικά με τον καθηγητή της Ναυτικής Ακαδημίας της Αγίας Πετρούπολης Α.Ν. Στρανολικόμπσκι, ο οποίος αναγνωρίζει τις καταπληκτικές ικανότητές της. Η επιθυμία της να σπουδάσει Μαθηματικά δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί καθώς τα ρωσικά πανεπιστήμια δεν δέχονται γυναίκες και η οικογένειά της δεν την αφήνει να φύγει στο εξωτερικό. Η Σοφία γρήγορα λύνει αυτό το πρόβλημα τελώντας έναν εικονικό γάμο με το νεαρό παλαιοντολόγο Βλαδίμηρο Κοβαλέφσκι. Το 1869 το ζευγάρι ζει στη Χαϊδελβέργη όπου η Σοφία Κοβαλέφσκαγια παρακολουθεί μαθήματα με τους Κίρχοφ, Χέλμολτς, Κενιχσμπέργκερ και Ντι Μπουά-Ρεϊμόν. Το 1871 πηγαίνει στο Βερολίνο για να δει και να συμβουλευθεί τον Βάιερστρας. Εκείνη την εποχή, το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου είναι κλειστό για τις γυναίκες και παρ' όλες τις προσπάθειες του Βάιερστρας δεν κατορθώνει να γίνει δεκτή ως φοιτήτρια. Τότε, ο μεγάλος μαθηματικός αποφασίζει να της παραδίδει για τέσερα χρόνια ιδιαίτερα μαθήματα. Το 1874 έχοντας παρουσιάσει τρεις ερευνητικές εργασίες της για μερικές διαφορικές εξισώσεις, για αβελιανά ολοκληρώματα και για τους δακτύλιους του Κρόνου, γενικεύοντας τις εργασίες του Λαπλάς, της απονέμεται ο τίτλος της διδάκτορος in absentia από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Είναι η πρώτη γυναίκα που αποκτά διδακτορικό δίπλωμα στην Ευρώπη.Ομως ούτε η διδακτορική της διατριβή ούτε οι συστατικές επιστολές του Βάιερστρας μπόρεσαν να τη βοηθήσουν για να αρχίσει την ακαδημαϊκή της σταδιοδρομία και απογοητευμένη επιστρέφει στην πατρίδα της, όπου και εκεί δεν μπορεί να εργαστεί. Μεγάλα οικογενειακά προβλήματα την αποσπούν προσωρινά από την επιστήμη της. Ο Βάιερστρας τη συμβουλεύει να ασχοληθεί με το πρόβλημα διάδοσης του φωτός σε κρυστάλλους και το 1883 χάρη στις προσπάθειες των Μίταχ - Λέφλερ διδάσκει Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Το 1889 αποκτά θέση καθηγήτριας στο ίδιο πανεπιστήμιο και γίνεται η πρώτη γυναίκα-καθηγήτρια στην εποχή της. Το 1888 κερδίζει το βραβείο Μπορντέν της Γαλλικής Ακαδημίας για τη μελέτη της: Περιστροφή στερεού σώματος γύρω από σταθερό σημείο. Μάλιστα, για να δείξει την αξία του έργου της Κοβαλέφσκαγια, η Γαλλική Ακαδημία ανεβάζει το χρηματικό έπαθλο του βραβείου από 3.000 φράγκα σε 5.000 φράγκα. Το 1889 κερδίζει και το βραβείο της Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών και την ίδια χρονιά εκλέγεται αντεπιστέλλον μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών.Η Εμι Νέτερ (1882-1935), κόρη του διάσημου αλγεβρίστα και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ερλάγκεν, Μαξ Νέτερ, αν και σπουδάζει ξένες γλώσσες και μουσική, στρέφεται τελικά στα Μαθηματικά παρακολουθώντας τα μαθήματα ως ακροάτρια. Οταν το 1904 το πανεπιστήμιο αποδέχεται επίσημα την εγγραφή γυναικών η Νέτερ ονομάζεται φοιτήτρια και σε τέσσερα χρόνια αποκτά το διδακτορικό της δίπλωμα. Το 1915 ο Χίλμπερτ την καλεί στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν αν και το φύλο της την εμποδίζει να ονομαστεί πανεπιστημιακός δάσκαλος. Ο Χίλμπερτ εκτιμώντας αφάνταστα τις έρευνές της δίνει μάχες με τους φιλοσόφους και τους ιστορικούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν εχθρικά τη Νέτερ. Χαρακτηριστικά διηγούνται πως κάποτε ο Χίλμπερτ χάνοντας την υπομονή του δήλωσε: «Δεν καταλαβαίνω γιατί το φύλο της υποψήφιας αποτελεί αρνητικό επιχείρημα για το διορισμό της ως πριβάτ ντοτσέντ, στο κάτω κάτω εδώ δεν είναι θαλάσσια λουτρά». Μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς άλλαξαν οι συνθήκες στη Γερμανία, η Νέτερ αποκτά το δικαίωμα να διδάξει στο πανεπιστήμιο και μετά το 1922 παίρνει και ένα πενιχρό μισθό. Με τις εργασίες της, άλλαξε τη μορφή της σύγχρονης άλβεγρας και το 1932 είναι η μόνη γυναίκα μαθηματικός, η οποία δίδει ωριαία διάλεξη στο Διεθνές Μαθηματικό Συνέδριο στη Ζυρίχη. Με την άνοδο των ναζί χάνει τη θέση της και μεταναστεύει στις ΗΠΑ μαζί με άλλους συναδέλφους της.Εδώ και αρκετές δεκαετίες η κατάσταση έχει ριζικά αλλάξει καθώς στη διεθνή μαθηματική κοινότητα συμμετέχουν ενεργά πολλές γυναίκες. Το 1980 η Αμερικανική Μαθηματική Εταιρεία αποκτά την πρώτη γυναίκα πρόεδρο, τη διάσημη για τις έρευνές της στη Θεωρία Αριθμών, Τζούλια Ρόμπινσον, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών.Οταν στα τέλη του 21ου αιώνα γραφτεί η Ιστορία των Μαθηματικών, είναι βέβαιο ότι θα περιέχει πάρα πολλά γυναικεία ονόματα.
Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ Π. ΦΙΛΗ-πηγή:Ελευθεροτυπία

Στο δρόμο...

Βρεθήκαμε δίπλα από το μεγάλο δρόμο.
Που τερματίζει στα χνάρια της ιστορίας.
Δε τη σεβάστηκες, όμως φίλε.
Αφησες τη φαντασία σου να σε οδηγήσει σε σκέψεις πλάνης.
Αλήθεια δε συμμαχείς με την αλήθεια;
Εσύ που την αναζητάς.
Σκύψε λίγο.
Μίλησε λιγότερο.
Άκουσε περισσότερο.
Μίλησες σε συντονισμό με το τόπο.
Λόγια του δρόμου και όχι της καρδιάς, πρόφερες.
Σκέψου.
Τη σκέψη πρέπει να τη μεταχειρίζεσαι.
Κι όχι να την απορρίπτεις.
Καλή χρονιά φίλε.
Θα εύχομαι για σένα τα καλύτερα.
Αφησα τη πίκρα εκεί, στη χρονιά που δρασκέλισε σε ένα ερμητικά κλειστό χώρο του νου.
Θέλω να επικρατεί η αγάπη.

Άπρόσμενο

Ανάμεσα στις συμπληγάδες εμφανίστηκε ξαφνικά.
Ανάμεσα στα αγκάθια, η τριανταφυλιά.
Ανάμεσα στο σκοτάδι το πεφτάστερο.
Ανάμεσα στη τρικυμία η νηνεμία.
Ψιθύρισα δυό λέξεις και με άκουσε.
Ερριξα ένα βλέμμα και διέκρινα.
Άφησα να πετάξει ένα όνειρο και πήγε ψηλά.
Κι είπες "Όχι στη δεύτερη πράξη...."
Εδωσαν και τα μαθηματικά τη δική τους διάσταση.
Που είναι όμορφη, αξιωματικά.
Αλήθεια, είχες ανέβει τόσο ψηλά και είδες;
Ή οι συμμετρίες έδωσαν τη δική τους ομορφιά;
Είσαι δομή δίχως συμμετρικό στοιχείο.
Μήπως είσαι η ίδια η πράξη;
΄Ετσι δείχνεις.
Απλά και απρόσμενα.
Και το κυριότερο.
Με αξιοπρέπεια κι ευθύνη.
Ναι, με ευθύνη.

Συνδυασμός...

Ακούστε τους μεγάλους καλλιτέχνες Francis Goya και Richard Claydermann.
Aκούστε πιάνο και κιθάρα μαζί.
Ταξιδέψτε...

Εχουν και οι πεζοί δικαιώματα

Επισκεφθείτε το δικτυακό τόπο της ένωσης για τα δικαιώματα των πεζών.
Εχουν και οι πεζοί δίκιο. Δεν το νομίζετε;
www.enosipezon.gr

Ενημέρωση

Για την ενημέρωσή σας επισκεφθείτε το site της εφημερίδας metro.
Eίναι: www.metrogreece.gr.
Kαλή ανάγνωση!

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2009

Καλή χρονιά.

Καλή Χρονιά για όλους μας. Χρόνια Πολλά και καλά για όλο το κόσμο. Κι ας σταματήσουν οι μεγάλοι να υποκρίνονται πως δήθεν θέλουν την ειρήνη σε όλο το πλανήτη. Ενώ εμείς γιορτάζαμε τον ερχομό του νέου χρόνου, στη Γάζα έκαναν Πρωτοχρονιά στα καταφύγια.
Είθε να είναι ευλογημένο για όλους μας το 2009. Και να μας δώσει απλόχερα ότι το 2008 μας στέρησε.

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Τι θα λέγατε;

Τι ευχή θα δίνατε σήμερα;
Τι θέλετε περισσότερο για εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα;
Τι ποθεί πιό πολύ η ψυχή σας;

Ευχές


Εύχομαι για τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους, τους γνωστούς μου, τους συναδέλφους και τους μαθητές μου χρόνια πολλά και καλά με την ευκαιρία της έλευσης του καινούργιου χρόνου 2009. Να έχουμε όλοι μας υγεία, ευτυχία , προκοπή, γαλήνη , ειρήνη και να γίνουν τα όνειρα όλων των ανθρώπων πραγματικότητα.




Απάντηση 2

Στο πρόβλημα με τις γάτες η απάντηση είναι -4-. Δηλαδή υπάρχουν τέσσερεις γάτες.
Κάθε γάτα βλέπει τις υπόλοιπες τρεις μπροστά της και κάθε γάτα κάθεται πάνω στην ουρά της. Ετσι ικανοποιούνται οι "απαιτήσεις' του προβλήματος.

Aπάντηση 1

Το αποτέλεσμα του γινομένου (χ-α).(χ-β).(χ-γ)...(χ-ω) είναι το μηδέν -0- γιατί ο δεύτερος από το τέλος όρος είναι χ-χ που ισούται με μηδέν. Και ξέρουμε πως αν σε ένα γινόμενο ένας όρος του είναι το μηδέν, τότε το γινόμενο ισούται με μηδέν.

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Vanessa Mae

Tη Vanessa Mae πρέπει να την έχετε απολαύσει οι περισσότεροι. Ηχος βιολιού που συναρπάζει. Μετασχηματίζει με μοναδικό τρόπο η καλλιτέχνης τη κλασσική μουσική σε μουσική ποπ.
Κι όπως εκφράζεται η ίδια.

"Η μουσική είναι μουσική.
Είτε την απολαμβάνεις είτε όχι,
ανεξάρτητα αν είναι ποπ ή κλασσική.
Φυσικά ένα καλό ποπ τραγούδι
είναι πιό άμεσο,
γιατί δημιουργήθηκε τώρα και μεταφέρει
το πνεύμα των καιρών που ζούμε.
Πρέπει να αντανακλά τα συναισθήματα,
ατμόσφαιρες και ήχους που είναι γύρω μας.
Με αυτή τη φιλοσοφία, μεταμορφώνω την κλασσική μουσική σε ποπ."


Τα χρώματα στη θάλασσα

Συνδυάστε τη τέρψη από την ενεργοποίηση δύο αισθήσεων: της ακοής και της όρασης. Χαρείτε τη στιγμή και ταξιδέψτε...



Πόσες είναι αλήθεια;



Στο γραφείο μου βρίσκεται μια γάτα σε κάθε μια από τις 4 γωνίες του.

Μπροστά από κάθε γάτα βρίσκονται τρεις γάτες.

Στην ουρά της κάθε γάτας βρίσκεται μία γάτα.

Πόσες γάτες υπάρχουν;
Η λύση αύριο!

Πράξεις

Να βρείτε το αποτέλεσμα των πολλαπλασιασμών

(χ-α).(χ-β).(χ-γ)...(χ-ω) =

Τα α,β, γ,..., ω είναι τυχαίοι αριθμοί.

Lettre a ma mere - Richard Clayderman

Lettre a ma mere από τον Richard Clayderman.
Mια διαφορετική μυσταγωγία από το μεγάλο καλλιτέχνη.
Πέρα, μακριά και πάνω από τα χαμηλά βρίσκονται οι δονήσεις των ήχων αυτών.
Σε μια άλλη διάσταση σκέψης!!!
Απολαύστε!


The Skater's Waltz

Aπολαύστε την ορχήστρα Mantovanni σε ένα χαρακτηριστικό κομμάτι


Σκέψεις

Νίκο και Θοδωρή.
Καλοί μου φίλοι και βοηθοί μου.
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο, κάτι άξιο επισήμανσης.
Ο δάσκαλος σε όποια βαθμίδα της εκπαίδευσης κι αν είναι λειτουργός, γιατί λειτουργός πρέπει να είναι, πρέπει να τονίζει τα αυτονόητα. Πρέπει τα λόγια και τα έργα του να είναι συμβατά με την αποστολή του. Δίχως να είναι εμπόδιο οι μικρές υλικές απολαβές του. Και έβαλα το χαρακτηρισμό υλικές γιατί ένας δάσκαλος πρέπει να έχει ή μάλλον να απολαμβάνει και τις ηθικές απολαβές, τις απολαβές του νου. Εκείνες που προσλαμβάνει, σαν αντιληφθεί ότι ο μαθητής του κατανόησε εκείνο που έπρεπε. Εκείνο που μόχθησε ο δάσκαλος για να γίνει κτήμα του μαθητή. Και θέλω να σας πω ότι οι απολαβές του νου είναι πιό έντονες, είναι πιό αισθητές, "κραυγάζουν", δονούν..... Ευχαριστούν περισσότερο. Φυσικά από εκείνους που ξέρουν να προσπερνούν τις σειρήνες των φθαρτών, των φτηνών.....
Ξέρω τι θα μου αντιτάξετε...Δίχως χρήμα δεν γίνεται τίποτε. Ναι, συμφωνώ αλλά τούτο το δόγμα των πολλών δεν ισχύει πάντα. Θυμηθείτε ότι όποιος από εμάς μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις ανάγκες του ίσως γίνεται πιό πολύ ευτυχισμένος. Ισως έχει περισσότερη γαλήνη από όλους εμάς που τρέχουμε κάθε λεπτό. Σε μια πορεία προς την ουτοπία , ίσως.
Οχι φυσικά προς τη δική σας "ουτοπία". Είμαι ξεκάθαρος σε αυτό.
Λοιπόν θέλω να σας βγάλω και μια άλλη σκέψη. Καθώς σας άκουγα σήμερα.....Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Τα άκουσα με περίσκεψη όμως. Τα λόγια σας περιείχαν κι ένα άλλο μήνυμα, που δώσατε άθελά σας.....Με γεμίσατε κι άλλη ευθύνη. Και στις μέρες μας το να συμπεριφέρεσαι με ευθύνη είναι φορτίο που γέρνει τους ώμους....Σκέφτομαι τις μέρες αυτές...
Σκέφτομαι όλους αυτούς που η κοινωνία μας φόρτισε με άγχος, με κούραση με κάματο του νου και του σώματος. Κι εμείς, εμείς οι δήθεν άνθρωποι του πνεύματος πως είναι δυνατό να συντελέσουμε στην αποφόρτιση του συνανθρώπου μας; Αυτού που δεν είναι μακριά μας, αλλά δίπλα μας. Και φορώντας τις δικές μας φανταχτερές παρωπίδες ατενίζουμε μπροστά, αλλά αυτό το μπροστά είναι ίσως μια άλλη οπισθοδρόμηση.....
Εχασαν το νόημά τους φίλοι μου οι λέξεις. Φταίνε οι δάσκαλοι , ίσως μου πείτε.....
Σε λίγο και οι πράξεις των αριθμών θα δίνουν λάθος αποτελέσματα.
Υφέσεις, πληθωρισμοί, κρίσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις και πορείες, κομματικές διεργασίες και άλλα.
Πότε θα ακούσουμε όμως ο ένας τον άλλο; Γιατί μάθαμε μόνο να μιλάμε. Απαιτούμε να ακουστούμε κι όχι να ακούσουμε. Χάσαμε την αίσθηση του μέτρου. Εκείνου για το οποίο εκείνοι που στα χρόνια τα παλιά ζούσαν εδώ, διακρινόντουσαν γι΄αυτό. Κι έκτισαν Παρθενώνες. Και όχι μόνο. Το να έχεις αίσθηση του μέτρου στη ζωή σημαίνει ότι έχεις αυτοσυνειδησία. Προσγειώνεσαι κι όχι απογειώνεσαι. Η γη μας θέλει σε επαφή μαζί της....
Τα πτηνά είναι άλογα όντα. Στο χέρι μας είναι να καρπίσει ο νους μας. Με λίγη σκέψη, με λίγη ενατένιση σε αξίες που παραμερίσαμε. Και που όλοι μας ξέρουμε.
Καλή πρωτοχρονιά σας . Ευτυχισμένο και ευλογημένο το 2009 για εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Και καλές δουλειές , να μην το ξεχνάμε. Ο υπολογιστής μου θέλει format. Είχα δεν είχα ξαναγύρισα στο κύκλο της πεζότητας. Ισως φταίτε κι εσείς γι΄αυτό. Και του χρόνου!

H βράβευση των επιτυχόντων

Χτες βράδυ στο Μουσείο του Μαραθωνείου δρόμου έγινε η βράβευση των επιτυχόντων μαθητών του τόπου στα ΑΕΙ και ΤΕΙ έτους 2008. Μικρή η προσέλευση του κόσμου. Ακόμη και το 1/4 των επιτυχόντων δεν προσήλθε....Θεωρώ πως δεν πρέπει να αρνείται κανείς τη τιμή που του κάνουν να επισημαίνουν τη νίκη σε ένα αγώνα του. Και μάλιστα πνευματικό.
Μεστά τα λόγια του Δημάρχου που προσφώνησε τα παιδιά. Είθε να αναδειχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες για το καλό και της τοπικής κοινωνίας. Οι ευχές όλων μας τα συνοδεύουν. Και του χρόνου να είναι περισσότεροι.
Και η θέση μου που τους είπα καθώς είπα δυό λόγια...."Καλύτερα να γίνετε σωστοί άνθρωποι και όχι τόσο καλοί επιστήμονες παρά πολύ καλοί επιστήμονες και λιγότερο σωστοί άνθρωποι".

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

Μια γιορτή

Αψογη, όπως κάθε χρόνο η χτεσινή γιορτή, στο πνευματικό κέντρο του Αγ. Παντελεήμονος.
Τα παιδιά μας πρόσφεραν μια πολύ αξιόλογη μουσική εκδήλωση. Οπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, άλλως τε. Και ο π. Ιωσήφ ακατάβλητος. Συντελεστής διάπλασης χαρακτήρων. Αξιος κατά πάντα. Μπράβο σε όλους. Και στα παιδιά και σε εκείνον.

Ενα θαύμα

Λένε ότι στις μέρες μας δε συμβαίνουν θαύματα.
Διαφωνώ. Εχω την άποψη ότι εμείς δεν έχουμε μάτια να δούμε. Δεν έχουμε ψυχή να να γιγαντώσουμε την πίστη....
Είδα δυό σύγχρονα θαύματα χτες.
Είδα τα δυό μικρά αμερικανόπουλα που θεραπεύτηκαν πάσχοντας από όγκο στο κεφάλι.
Είδα το χαμόγελό τους.
Είδα τα βήματα του έκαναν.
Είδα εκείνη την απέραντη ευτυχία στο χαμόγελο της μάνας τους.
Συνειδητοποίησα το πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που έχουμε την υγειά μας.
Είχα την αρνητική προνομία να βιώσω την ανίατη αρρώστεια σε μαθητές του σχολείου μας πριν χρόνια μα και πρόσφατα.
Ολα φαίνεται να πηγαίνουν καλά με τα παιδιά αυτά.
Τα παρακολουθώ από μακριά.
Και χαίρομαι για κάτι πολύ σπουδαίο, ανεκτίμητο θα έλεγα.
Το ότι τα βλέπω να στέκονται στα πόδια τους και να περπατούν.
Κύριε μη ξεχνάς τα μικρά άρρωστα παιδιά. Τα παιδιά σου!

Παιδικό χωριό

Είδα ένα ρεπορτάζ χτες για τα παιδικά χωριά S.O.S.
Ξέρω και για τη πτέρυγα της Μαριλένας Σ. εκεί.
Εκεί που η αγάπη των γονέων της μετασχηματίστηκε σε αγάπη για τα μικρά πλάσματα που διαβιώνουν στο παιδικό χωριό.
Αλλά διέκρινα και το ρόλο της ανάδοχης μητέρας.
Κοινωνική προσφορά δίχως όριο στην εκτίμηση.
Αθόρυβο έργο, πράξη άξια μίμησης και επιβράβευσης.
Πόσοι από εμάς συνειδητοποιούμε το σπουδαίο έργο των παιδικών χωριών SOS;
Μα "στα υπόγεια είν΄η θέα", όπως τραγουδά ο λαΐκός τροβαδούρος!