Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Aνδρος

Η πινακίδα στην είσοδο της Καϊρείου Βιβλιοθήκης στη Χώρα.


Η είσοδος της Καϊρείου Βιβλιοθήκης που στεγάζεται σε αρχοντικό της Χώρας.


Εμπρός και κάτω το σπίτι του Θεόφιλου Καϊρη, όπως αυτό φαίνεται από την πλατεία του Αγ. Γεωργίου. Πίσω ο όρμος "Παραπόρτι".






Η οδός Σόλωνος στη Χώρα. Καμία σχέση με την ομώνυμη οδό της Αθήνας...






Η πλαγιά των Μενήτων, ενός γραφικού καταπράσινου χωριού πολύ πλησίον της Χώρας.













Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Ανδρος

Η Αγ. Θαλασσινή από τη Ρίβα, στη Χώρα. Στα βραχάκια δείγματα της δημιουργίας της Αντριώτικης Φύσης.


Ο κεντρικός πεζόδρομος στο Κόρθι, χτες το πρωί(22/4). Στο βάθος ψηλά το χωριό Κοχύλου.





Το Μπατσί χτες το πρωί(22/4) λίγο πριν την ανοιξιάτικη συννεφιά.









Aνδρος

Ο πεζόδρομος στη Χώρα της Ανδρου, δίπλα από τον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Γεωργίου.


.
Το καμπαναριό της εκκλησιάς στα Φάλικα της Ανδρου. Πίσω τ΄Αλλαδινού και το Βακόνι.









Η Πηγή της Σάριζας στα Αποίκια της Ανδρου






Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Aνδρος

Έρχομαι.

Οι αισθήσεις μου σπαργώσαι ώσεις

Καμιά κλεψύδρα δεν μπορεί

Στη νήσο αυτή να εξαντλήση

Την άμμο της πιο μικρής ακόμη ακρογιαλιάς

Κανένα μέτρο να μετρήση

Το διάφανο μπλάβο βάθος

Που έχουν εδώ τα κρεμαστά νερά,

Κανένα άλλο νησί δεν ημπορεί να δώση

Για την ψυχή και τις αισθήσεις

Στον κόσμο τούτο βιος

Πιο ζείδωρο και πλούσιο.



(«΄Ανδρος», Ανδρέας Εμπειρίκος)

Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Ενα βιβλίο

Χτες βράδυ, ένα ιδιαίτερα αγαπημένο μου πρόσωπο, μου δώρισε ένα πολύ όμορφο βιβλίο. Εκείνο της Αλκυόνης Παπαδάκη με τίτλο "Αν ήταν όλα... αλλιώς"
Η Αλκυόνη Παπαδάκη είναι μια συγγραφέας που μου αρέσει ιδιαιτέρως.
Ο λόγος της είναι καθάριος, βαθειά ανθρώπινος, ζωντανός, ειλικρινής και πολύ ερωτικός.
Ενας λόγος με πλούτο συναισθημάτων που σπάνια βρίσκεις.
Ξεφύλισσα, όχι από απλή περιέργεια, το βιβλίο.
Και στη μέσα σελίδα του εξώφυλλου, ένας μικρός σύντομος, περιεκτικός λόγος...

"Επανάσταση είναι να 'χεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά. Να επιμένεις, να αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου".

Xριστός Ανέστη


Χριστός Ανέστη!

Κι ας νιώσουμε καλύτερα, πιό όμορφα, πιό ανθρώπινα, πιό γαλήνια.

Χτές βράδυ, καθώς κατέβαινα από την εξέδρα στη πλατεία της Παραλίας Μαραθώνα, όπου ο π. Ιωσήφ μετέδωσε το μήνυμα της ημέρας, το είδα το παιδί μας. Γι αυτό ο Χριστός είχε φροντίσει φέτος, όπως φροντίζει για όλους μας, αν και ίσως να μη το βλέπουμε...

Το ασπάστηκα το κορίτσι, ευχηθήκαμε με τους γονείς του και το παιδί ήταν όρθιο, φέτος. Το θαύμα, απροσδιόριστα, είχε συντελεστεί. Πέρσυ τέτοια εποχή, το κορίτσι μας αυτό, είχε παρακολουθήσει τη τελετή της Αναστάσεως από το αμαξίδιο της ανάγκης. Και του είχα ευχηθεί "του χρόνου όρθια!".

Το μήνυμα της Ανάστασης για το παιδί αυτό είναι επίκαιρο, ζωντανό, μεταφυσικό, όπως πρέπει και για το καθένα από εμάς.

Και η χαρά όπως και η συγκίνησή μου μεγάλη.

΄Εζησα τις αγωνίες σου παιδί μας όπως και των γονιών σου, από τότε που πρωτόρθες στο σχολείο μας. Το να πω πως συμπάσχω μαζί σου, είναι ελάχιστη συμπαράσταση στο δικό σου ανηφορικό και δύσκολο αγώνα.

Ομως σε παρακολουθώ διακριτικά.

Χαίρομαι με τη χαρά σου και λυπάμαι όταν το ανεξήγητο μας δείχνει την παρουσία του.

Ναι, ο Χριστός αναστήθηκε φέτος για σένα, εκεί κοντά σου, δίπλα σου.

Και εύχομαι η ζωή σου από εδώ και μπρος να είναι πάντα μια Ανάσταση!

Χριστός Ανέστη παιδί μου.