Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

Σκέψεις

Οχι δεν σας ζήλεψα χτες.
Χαρείτε τα σινιέ ρούχα σας, τα αστραφτερά κοσμήματα των συνοδών σας, τα αεροδυναμικά αυτοκίνητά σας.
Χαρείτε το περίγυρό σας που πίσω από μια πλαστή ευτυχία αποταμιεύει το τίποτα.
Χαρείτε το ψεύτικο γέλιο σας.
Αφήνω για μένα να σφίγγω το χέρι των απλών μα σημαντικών ανθρώπων. ΄
Αφήνω για μένα να χαίρομαι την ομορφιά ενός καθάριου λόγου.
Αφήνω για μένα το πλούτο των συναισθημάτων που εισπράττω από την απλότητα και τη συναίσθηση της ευθύνης.
Είναι επιλογή μου.

Σε 2 ημέρες...

Σε δυό μέρες το διάβασα. Μου το έφεραν Τρίτη απόγευμα. Τετάρτη απόγευμα το είχα τελειώσει. Ταξίδεψα στο Αιγαίο. Βρέθηκα πάνω σε βραχονησίδες και ζούσα τις πορείες θανάτου των ηρώων! Πορείες στο όνομα της αφοσίωσης μιας λεύτερης πατρίδας.
Αναφέρομαι στο βιβλίο της Γεωργίας Λινάρδου "Μay Day 10 μοιραίες πτήσεις". Ατένισα για άλλη μια φορά απέναντι, στο Κοτρώνι......Ψιθύρισα. "Καλές πτήσεις παιδιά. Ωρα καλή στο διάβα σας. Δεν έχουμε τη πολυτέλεια να χάνουμε παλλικάρια."