Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008

Τι θα λέγατε;

Τι ευχή θα δίνατε σήμερα;
Τι θέλετε περισσότερο για εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα;
Τι ποθεί πιό πολύ η ψυχή σας;

Ευχές


Εύχομαι για τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους, τους γνωστούς μου, τους συναδέλφους και τους μαθητές μου χρόνια πολλά και καλά με την ευκαιρία της έλευσης του καινούργιου χρόνου 2009. Να έχουμε όλοι μας υγεία, ευτυχία , προκοπή, γαλήνη , ειρήνη και να γίνουν τα όνειρα όλων των ανθρώπων πραγματικότητα.




Απάντηση 2

Στο πρόβλημα με τις γάτες η απάντηση είναι -4-. Δηλαδή υπάρχουν τέσσερεις γάτες.
Κάθε γάτα βλέπει τις υπόλοιπες τρεις μπροστά της και κάθε γάτα κάθεται πάνω στην ουρά της. Ετσι ικανοποιούνται οι "απαιτήσεις' του προβλήματος.

Aπάντηση 1

Το αποτέλεσμα του γινομένου (χ-α).(χ-β).(χ-γ)...(χ-ω) είναι το μηδέν -0- γιατί ο δεύτερος από το τέλος όρος είναι χ-χ που ισούται με μηδέν. Και ξέρουμε πως αν σε ένα γινόμενο ένας όρος του είναι το μηδέν, τότε το γινόμενο ισούται με μηδέν.

Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008

Vanessa Mae

Tη Vanessa Mae πρέπει να την έχετε απολαύσει οι περισσότεροι. Ηχος βιολιού που συναρπάζει. Μετασχηματίζει με μοναδικό τρόπο η καλλιτέχνης τη κλασσική μουσική σε μουσική ποπ.
Κι όπως εκφράζεται η ίδια.

"Η μουσική είναι μουσική.
Είτε την απολαμβάνεις είτε όχι,
ανεξάρτητα αν είναι ποπ ή κλασσική.
Φυσικά ένα καλό ποπ τραγούδι
είναι πιό άμεσο,
γιατί δημιουργήθηκε τώρα και μεταφέρει
το πνεύμα των καιρών που ζούμε.
Πρέπει να αντανακλά τα συναισθήματα,
ατμόσφαιρες και ήχους που είναι γύρω μας.
Με αυτή τη φιλοσοφία, μεταμορφώνω την κλασσική μουσική σε ποπ."


Τα χρώματα στη θάλασσα

Συνδυάστε τη τέρψη από την ενεργοποίηση δύο αισθήσεων: της ακοής και της όρασης. Χαρείτε τη στιγμή και ταξιδέψτε...



Πόσες είναι αλήθεια;



Στο γραφείο μου βρίσκεται μια γάτα σε κάθε μια από τις 4 γωνίες του.

Μπροστά από κάθε γάτα βρίσκονται τρεις γάτες.

Στην ουρά της κάθε γάτας βρίσκεται μία γάτα.

Πόσες γάτες υπάρχουν;
Η λύση αύριο!

Πράξεις

Να βρείτε το αποτέλεσμα των πολλαπλασιασμών

(χ-α).(χ-β).(χ-γ)...(χ-ω) =

Τα α,β, γ,..., ω είναι τυχαίοι αριθμοί.

Lettre a ma mere - Richard Clayderman

Lettre a ma mere από τον Richard Clayderman.
Mια διαφορετική μυσταγωγία από το μεγάλο καλλιτέχνη.
Πέρα, μακριά και πάνω από τα χαμηλά βρίσκονται οι δονήσεις των ήχων αυτών.
Σε μια άλλη διάσταση σκέψης!!!
Απολαύστε!


The Skater's Waltz

Aπολαύστε την ορχήστρα Mantovanni σε ένα χαρακτηριστικό κομμάτι


Σκέψεις

Νίκο και Θοδωρή.
Καλοί μου φίλοι και βοηθοί μου.
Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.
Δεν κάνω κάτι ιδιαίτερο, κάτι άξιο επισήμανσης.
Ο δάσκαλος σε όποια βαθμίδα της εκπαίδευσης κι αν είναι λειτουργός, γιατί λειτουργός πρέπει να είναι, πρέπει να τονίζει τα αυτονόητα. Πρέπει τα λόγια και τα έργα του να είναι συμβατά με την αποστολή του. Δίχως να είναι εμπόδιο οι μικρές υλικές απολαβές του. Και έβαλα το χαρακτηρισμό υλικές γιατί ένας δάσκαλος πρέπει να έχει ή μάλλον να απολαμβάνει και τις ηθικές απολαβές, τις απολαβές του νου. Εκείνες που προσλαμβάνει, σαν αντιληφθεί ότι ο μαθητής του κατανόησε εκείνο που έπρεπε. Εκείνο που μόχθησε ο δάσκαλος για να γίνει κτήμα του μαθητή. Και θέλω να σας πω ότι οι απολαβές του νου είναι πιό έντονες, είναι πιό αισθητές, "κραυγάζουν", δονούν..... Ευχαριστούν περισσότερο. Φυσικά από εκείνους που ξέρουν να προσπερνούν τις σειρήνες των φθαρτών, των φτηνών.....
Ξέρω τι θα μου αντιτάξετε...Δίχως χρήμα δεν γίνεται τίποτε. Ναι, συμφωνώ αλλά τούτο το δόγμα των πολλών δεν ισχύει πάντα. Θυμηθείτε ότι όποιος από εμάς μπορεί να ελαχιστοποιήσει τις ανάγκες του ίσως γίνεται πιό πολύ ευτυχισμένος. Ισως έχει περισσότερη γαλήνη από όλους εμάς που τρέχουμε κάθε λεπτό. Σε μια πορεία προς την ουτοπία , ίσως.
Οχι φυσικά προς τη δική σας "ουτοπία". Είμαι ξεκάθαρος σε αυτό.
Λοιπόν θέλω να σας βγάλω και μια άλλη σκέψη. Καθώς σας άκουγα σήμερα.....Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Τα άκουσα με περίσκεψη όμως. Τα λόγια σας περιείχαν κι ένα άλλο μήνυμα, που δώσατε άθελά σας.....Με γεμίσατε κι άλλη ευθύνη. Και στις μέρες μας το να συμπεριφέρεσαι με ευθύνη είναι φορτίο που γέρνει τους ώμους....Σκέφτομαι τις μέρες αυτές...
Σκέφτομαι όλους αυτούς που η κοινωνία μας φόρτισε με άγχος, με κούραση με κάματο του νου και του σώματος. Κι εμείς, εμείς οι δήθεν άνθρωποι του πνεύματος πως είναι δυνατό να συντελέσουμε στην αποφόρτιση του συνανθρώπου μας; Αυτού που δεν είναι μακριά μας, αλλά δίπλα μας. Και φορώντας τις δικές μας φανταχτερές παρωπίδες ατενίζουμε μπροστά, αλλά αυτό το μπροστά είναι ίσως μια άλλη οπισθοδρόμηση.....
Εχασαν το νόημά τους φίλοι μου οι λέξεις. Φταίνε οι δάσκαλοι , ίσως μου πείτε.....
Σε λίγο και οι πράξεις των αριθμών θα δίνουν λάθος αποτελέσματα.
Υφέσεις, πληθωρισμοί, κρίσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις και πορείες, κομματικές διεργασίες και άλλα.
Πότε θα ακούσουμε όμως ο ένας τον άλλο; Γιατί μάθαμε μόνο να μιλάμε. Απαιτούμε να ακουστούμε κι όχι να ακούσουμε. Χάσαμε την αίσθηση του μέτρου. Εκείνου για το οποίο εκείνοι που στα χρόνια τα παλιά ζούσαν εδώ, διακρινόντουσαν γι΄αυτό. Κι έκτισαν Παρθενώνες. Και όχι μόνο. Το να έχεις αίσθηση του μέτρου στη ζωή σημαίνει ότι έχεις αυτοσυνειδησία. Προσγειώνεσαι κι όχι απογειώνεσαι. Η γη μας θέλει σε επαφή μαζί της....
Τα πτηνά είναι άλογα όντα. Στο χέρι μας είναι να καρπίσει ο νους μας. Με λίγη σκέψη, με λίγη ενατένιση σε αξίες που παραμερίσαμε. Και που όλοι μας ξέρουμε.
Καλή πρωτοχρονιά σας . Ευτυχισμένο και ευλογημένο το 2009 για εσάς και τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Και καλές δουλειές , να μην το ξεχνάμε. Ο υπολογιστής μου θέλει format. Είχα δεν είχα ξαναγύρισα στο κύκλο της πεζότητας. Ισως φταίτε κι εσείς γι΄αυτό. Και του χρόνου!

H βράβευση των επιτυχόντων

Χτες βράδυ στο Μουσείο του Μαραθωνείου δρόμου έγινε η βράβευση των επιτυχόντων μαθητών του τόπου στα ΑΕΙ και ΤΕΙ έτους 2008. Μικρή η προσέλευση του κόσμου. Ακόμη και το 1/4 των επιτυχόντων δεν προσήλθε....Θεωρώ πως δεν πρέπει να αρνείται κανείς τη τιμή που του κάνουν να επισημαίνουν τη νίκη σε ένα αγώνα του. Και μάλιστα πνευματικό.
Μεστά τα λόγια του Δημάρχου που προσφώνησε τα παιδιά. Είθε να αναδειχθούν σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες για το καλό και της τοπικής κοινωνίας. Οι ευχές όλων μας τα συνοδεύουν. Και του χρόνου να είναι περισσότεροι.
Και η θέση μου που τους είπα καθώς είπα δυό λόγια...."Καλύτερα να γίνετε σωστοί άνθρωποι και όχι τόσο καλοί επιστήμονες παρά πολύ καλοί επιστήμονες και λιγότερο σωστοί άνθρωποι".

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2008

Μια γιορτή

Αψογη, όπως κάθε χρόνο η χτεσινή γιορτή, στο πνευματικό κέντρο του Αγ. Παντελεήμονος.
Τα παιδιά μας πρόσφεραν μια πολύ αξιόλογη μουσική εκδήλωση. Οπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, άλλως τε. Και ο π. Ιωσήφ ακατάβλητος. Συντελεστής διάπλασης χαρακτήρων. Αξιος κατά πάντα. Μπράβο σε όλους. Και στα παιδιά και σε εκείνον.

Ενα θαύμα

Λένε ότι στις μέρες μας δε συμβαίνουν θαύματα.
Διαφωνώ. Εχω την άποψη ότι εμείς δεν έχουμε μάτια να δούμε. Δεν έχουμε ψυχή να να γιγαντώσουμε την πίστη....
Είδα δυό σύγχρονα θαύματα χτες.
Είδα τα δυό μικρά αμερικανόπουλα που θεραπεύτηκαν πάσχοντας από όγκο στο κεφάλι.
Είδα το χαμόγελό τους.
Είδα τα βήματα του έκαναν.
Είδα εκείνη την απέραντη ευτυχία στο χαμόγελο της μάνας τους.
Συνειδητοποίησα το πόσο τυχεροί είμαστε όλοι εμείς που έχουμε την υγειά μας.
Είχα την αρνητική προνομία να βιώσω την ανίατη αρρώστεια σε μαθητές του σχολείου μας πριν χρόνια μα και πρόσφατα.
Ολα φαίνεται να πηγαίνουν καλά με τα παιδιά αυτά.
Τα παρακολουθώ από μακριά.
Και χαίρομαι για κάτι πολύ σπουδαίο, ανεκτίμητο θα έλεγα.
Το ότι τα βλέπω να στέκονται στα πόδια τους και να περπατούν.
Κύριε μη ξεχνάς τα μικρά άρρωστα παιδιά. Τα παιδιά σου!

Παιδικό χωριό

Είδα ένα ρεπορτάζ χτες για τα παιδικά χωριά S.O.S.
Ξέρω και για τη πτέρυγα της Μαριλένας Σ. εκεί.
Εκεί που η αγάπη των γονέων της μετασχηματίστηκε σε αγάπη για τα μικρά πλάσματα που διαβιώνουν στο παιδικό χωριό.
Αλλά διέκρινα και το ρόλο της ανάδοχης μητέρας.
Κοινωνική προσφορά δίχως όριο στην εκτίμηση.
Αθόρυβο έργο, πράξη άξια μίμησης και επιβράβευσης.
Πόσοι από εμάς συνειδητοποιούμε το σπουδαίο έργο των παιδικών χωριών SOS;
Μα "στα υπόγεια είν΄η θέα", όπως τραγουδά ο λαΐκός τροβαδούρος!

Πέμπτη 25 Δεκεμβρίου 2008

To δικό σου εισιτήριο

΄Εφυγες από το γκισέ του σταθμού, βιαστικά.
Ήθελες να φτάσεις στη δική σου Ιθάκη με γοργό ρυθμό.
Είπες ότι το εισιτήριό σου ήταν με απλή μετάβαση.
Δεν ήθελες να καταβάλεις πρόσθετο τέλος για την επιστροφή.
Αυτό το τελευταίο, κοστίζει.
Το ξέρουμε όλοι.
Καλά έκανες.

Το νέο βαγγέλιο...

Από χτες ρουφώ, κυριολεκτικά, τη "μουσική των πρώτων αριθμών". Ένα καινούργιο βαγγέλιο, όπως θα έλεγε και ο μεγάλος "αιρετικός" Νικ. Καζ, για μένα. Ταξιδεύω σε γνωστές και συνάμα άγνωστες πορείες. Βόηθα Θεέ μου να μην μπορώ να τρέχω. Θέλω να βιώνω την απόλαυση τούτης της ανάγνωσης. Που αναφέρεται στα άτομα των αριθμών. Είθε...

Η άφιξή σου

Η άφιξή σου απρόσμενη, σαν ήρθες ΄κείνο το πρωί.
Δυσκολοερμήνευτη, αν και ήταν μια εποχή της ελπίδας.
Περπατούσες σιγά.
Οντως είχαν προσπαθήσει να σε ρίξουν στο γκρεμό.
Κρατήθηκες. Βρήκες τη δύναμη να αντέξεις στους ανέμους.
Η έκθεση ήταν η αρχή ενός μονοπατιού.
Και η απορία στάθηκε αφετηρία.
Ποιος το περίμενε αλήθεια;
Αλλά ακολούθησες κι εσύ τους νόμους της φύσης.
Που ποτέ δε λαθεύει.
Η στάση σου ήταν μια στάση αξιοπρέπειας.
Σε διακρίνει η τελευταία.
Γιατί λείπει από πολλούς.
Ναι, διέκρινα την ασχολία σου.
Ζωγράφος , αλλά δίχως να χρησιμοποιώ χρώματα είπες, ή μάλλον άκουσα.
Που βρήκες, αλήθεια, τα χρώματα του λόγου;
Σε ποια λεξικά και σε ποια δειγματολόγια ανέτρεξες;
Με ποια πινέλα και με ποια τρίγωνα δημιουργείς τις δικές σου συμμετρίες των σχεδίων του νου;
Πως οριοθέτησες τη συμμαχία σου με το "Φ";
Ανιχνεύω το μονοπάτι της πορείας σου.

Όχι δεν είναι στη κορυφή του λόφου.
Είναι στην αμμουδιά.
Εκεί που βλέπει κανείς το ουράνιο τόξο.

Χρόνια πολλά

Χρόνια πολλά και σήμερα. Είθε η γέννηση του Χριστού να φέρει πραγματική αγάπη και γαλήνη ψυχής σε όλους όσους τη χρειαζόμαστε. Και ήταν ιδιαίτερα επίκαιρο το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Μητροπολίτη Μεσογαίας όπως το άκουσα το πρωί στον Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος στη Παραλία Μαραθώνα. Και του χρόνου!

Η σχέση με το 4

Η σχέση των 10, 8, 7, 3 με τον αριθμό 4 είναι ότι καθένας από αυτούς γράφεται με 4 γράμματα.

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008

Ευχές

Καλά Χριστούγεννα εύχομαι στυς επισκέπτες αυτού του blog, στους δικούς μου ανθρώπους, στους μαθητές και τους συναδέλφους μου. Να έχουμε υγεία, ευτυχία, πρόοδο και γαλήνη ψυχής.

Ποιός είναι...

Υπάρχει ένας θετικός αριθμός που αν τον πολλαπλασιάσεις με τον εαυτό του παίρνεις το ίδιο αποτέλεσμα αν του προσθέσεις τη μονάδα. Ποιός είναι ο αριθμός; Εχετε ακούσει κάτι γι΄αυτόν;

Ερώτημα

Ποια είναι η σχέση των αριθμών: 10, 8, 7 και 3 με το 4;
Η απάντηση αύριο.

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2008

Μάχη του Μαραθώνα από Ηistoric Channel-part one.

Απενεργοποιείστε πρώτα τη μουσική στα δεξιά του blog.
Eπειτα δείτε το video.


Παρθενώνας 1/5

Για να ακούσετε τήν αφήγηση απενεργοποιείστε τη μουσική στα δεξιά του blog.


΄Οσα η αγάπη ονειρεύεται



Για να απολαύσετε τον Α.Ι. απενεργοποιείστε τη μουσική΄στα δεξιά του blog και καντε κλικ στο βίντεο


Παίρνω απόσταση απ' το χθες
να 'ρθούνε κι άλλες εποχές.
Να 'ρθουνε λύπες και χαρές
καινούριες να σου τις χαρίσω.

Παίρνω απόσταση απ' το χθες
για να μπορέσω να με θες
να βρω τραγούδια, μουσικές
καινούριες να σου τραγουδήσω.

Έλα μη μου καίγεσαι,
θα σου χαρίσω ό,τι θες
έλα μη μου καίγεσαι,
όλα μου τ' αύριο και τα χθες
στο τώρα θα τα κλείσω

Όσα η αγάπη ονειρεύεται,
τα αφήνει όνειρα η ζωή.
Μα όποιος στ' αλήθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή,
βαρκούλα κάνει το φιλί και ξενιτεύεται.

Παίρνω απόσταση άμα θες
κι από τις πρώτες μας ματιές,
για να μπορέσω με γητειές
καινούργιες να στις ξαναδώσω.

Βρίσκω στον έρωτα γιατρειές
να τον γιατρέψω απ' τις πληγές
και στολισμένο χαρακιές καινούριες
να τον ξανανιώσω.

Έλα μη μου καίγεσαι
θα σου χαρίσω ό,τι θες
έλα μη μου καίγεσαι
όλα μου τ' αύριο και τα χθες
στο τώρα θα τα κλείσω

Όσα η αγάπη ονειρεύεται
τα αφήνει όνειρα η ζωή
μα όποιος στ' αλήθεια ερωτεύεται
κάνει τον πόνο προσευχή,
βαρκούλα κάνει το φιλί και ξενιτεύεται.

Ο ανήφορος

Γράφει λοιπόν ο μεγάλος "αιρετικός", ο Νίκος Καζαντζάκης στην "Αναφορά στο Γκρέκο"....
"Μια λέξη πάντα, σε όλη τη ζωή μου, με τυρρανούσε και με μαστίγωνε. Η λέξη ανήφορος. Τον ανήφορο αυτόν θα ΄θελα εδώ, με αλήθεια μαζί και φαντασία, να παραστήσω. Και τις κόκκινες πατημασιές που αφήκε το ανηφόρισμά μου. Και βιάζουμαι, προτού φορέσω το "μαύρο κράνος" και κατέβω στο χώμα, γιατί η αιματωμένη αυτή γραμμή θα ΄ναι το μόνο αχνάρι που αφήκε το διάβα μου επάνω στη γης. ΄Οτι έγραψα ή έπραξα γράφτηκε και πράχτηκε απάνω στο νερό και χάθηκε."
Μεγάλο έργο του Ν.Κ. Το διαβάζω, το ξαναδιαβάζω και ανακαλύπτω αλήθειες. Αλήθειες της ζωής.

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

Oι δονήσεις ενός κεριού


Αλήθεια έχετε αισθανθεί τις δονήσεις από ένα αναμμένο κερί. Τι σας προκαλούν; Πάντως γαλήνη θα πρέπει να έχετε νιώσει. ΄Η και κάτι άλλο;

΄Οταν...

Οταν...
__Το αίσθημα που εμπνέει η μουσική του Μπετόβεν ή του Μπαχ γίνει το κυρίαρχο αίσθημα της ζωής σου.
__Το σκεπτικό σου εναρμονιστεί , αντί να συγκρούεται , με τα συναισθήματά σου,
__Μάθεις να αναγνωρίζεις δύο πράγματα στο καιρό τους, τα χαρίσματά σου και το πέρασμα του χρόνου από πάνω σου.
__Επιτρέψεις στον εαυτό σου να καθοδηγείται από τις σκέψεις των μεγάλων σοφών κι όχι από τα εγκλήματα των μεγάλων πολεμιστών.
__Θα πάψεις να δίνεις μεγαλύτερο βάρος στα πιστοποιητικά γάμου, παρά στον έρωτα μεταξύ του άνδρα και της γυναίκας.
__Θα μάθεις να αναγνωρίζεις έγκαιρα τα λάθη σου κι όχι κατόπιν εορτής.
__Θα σε εμπνέουν οι αλήθειες και οι τυπικότητες θα σε αηδιάζουν.
__Τότε το δώρο της ζωής θα σημαίνει πολλά για σένα...
Από το βιβλίο Ακου Ανθρωπάκο του Wilhelm Reich

Η εικασία του Γκόλντμπαχ

Σύμφωνα με αυτήν...
"Κάθε άρτιος αριθμός μπορεί να εκφραστεί ως άθροισμα δύο πρώτων αριθμών".
Π.χ. 4 = 2+2, 10=3+7, 16=13+3, 22=17+5.
Εχετε ακούσει κάτι για την απόδειξη της πρότασης;
Πρώτος είναι ο αριθμός που διαιρείται μόνο από τον εαυτό του και τη μονάδα.

Γνώση...

"Θα μπορέσουμε άραγε ποτέ να πούμε ότι "ξέρουμε" το σύμπαν; Εδώ δυσκολευόμαστε να προσανατολιστούμε στους δαιδαλώσεις δρόμους της China Town..."
Γούντι Αλεν.

Λόγια του Ρ.Μ. Ρίλκε

...΄Ενα άγαλμα σε φυσικό μέγεθος...Στο πρόσωπο και στο παραμικρό κομμάτι του κορμιού ήταν χαραγμένος ο πόνος ενός δύσκολου ξυπνήματος και συνάμα μια λαχτάρα γι΄αυτό τον πόνο...Λες και στις φλέβες του ανθρώπου τούτου ανέβαινε σφρίγος από τα έγκατα της γης...Εκείνη η χειρονομία που μεγάλωσε και σιγά-σιγά έφτασε τόσο μέγεθος και δύναμη...ξύπνησε στο σκοτάδι των πρώτων χρόνων και....μοιάζει να διασχίζει τις χιλιετηρίδες για να φτάσει πέρα, μακριά, στους μελλούμενους αιώνες...
(ερμηνεία του έργου του Αυγούστου Ροντεν, η χάλκινη εποχή)

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Φωνάζει ο κλέφτης

21 χρόνια μετά....Που να βρίσκεστε εκείνοι οι ταλεντούχοι...μικροί ηθοποιοί της Ζούρτσας;
Αν με διαβάζετε θυμηθείτε τις ατέλειωτες πρόβες, την επιτυχία της παράστασης, το δημοσιογράφο μας, τη λαχειοφόρο, τα γέλια, την αγωνία για το ανέβασμα, το γλέντι και την εκδρομή σας. Ωρα καλή στο διάβα σας , όπου κι αν είστε. Θυμάμαι έντονα εκείνες τις ώρες. Τις αναπολώ με νοσταλγία. Εύχομαι να είστε όλοι και όλες καλά. Και η γη σας να ανθίσει και πάλι. Η μάνα γη του Μωριά να καρπίσει σαν πρώτα. Και το χωριό σας να ξαναγίνει όπως ήταν πριν από την αντάρα της καταστροφικής φωτιάς. Και σαν είδα στο διαδίκτυο το έργο , υπέκυψα στο πειρασμό να το αναρτήσω...


Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

΄Αγια Νύχτα

Η ΄Αγια Νύχτα από τη μαγική φωνή της Νάνας Μούσχουρη, στα γερμανικά.
Απολαύστε την!!!

Από την αναφορά στο Γκρέκο

"Η πρώτη μου λαχτάρα στάθηκε η λευτεριά. Η δεύτερη, που κρυφά μέσα μου ακόμα αποκρατάει και με βασανίζει, η δίψα της αγιοσύνης. ΄Ηρωας συνάμα κι άγιος, να το ανώτατο πρότυπο του ανθρώπου. Από παιδί είχα στερεώσει από πάνω μου, στο γαλάζιο αέρα, το πρότυπο ετούτο.[...] Να ' σαι σκληρός, υπομονετικός, να καταφρονάς την ευτυχία, να μη φοβάσαι το θάνατο, να ζητάς πέρα από τη γης ετούτη το υπέρτατο αγαθό, να ποια φωνή ανεβαίνε ακατάλυτα από τις λαϊκές ετούτες φυλλάδες και δασκάλευε την παιδική καρδιά μου. Και συνάμα δίψα σφοδρή για φυγές κρυφές, για ταξίδια μακρινά, για περιπλάνησες γεμάτες μαρτύριο."
Νίκος Καζαντζάκης
Αναφορά στο Γκρέκο

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008

Yanni Live

Μια άλλη μουσική πανδαισία από το Καλαματιανό συμπατριώτη μας που διαπρέπει στις ΗΠΑ.


Yπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής

Υπερκινητικότητα και διάσπαση προσοχής ή σύνδρομο ΔΕΠΥ.
Λίγα πράγματα ξέρουμε, λίγα πράγματα μας έχουν πει εκείνοι που όφειλαν.
Εκείνοι που ήταν και είναι επιφορτισμένοι με την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Μαθητές-τριες με υπερκινητικότητα θέλουν μια ιδιαίτερη μεταχείρηση και οι γονείς τους ενημέρωση, αν δεν την έχουν λάβει.
Βεβαίως το θέμα δε λύνεται για εμάς τους εκπαιδευτικούς με μια απλή ανάρτηση. Απλά ας δούμε μια πολύ περιεκτική δημοσίευση στο διαδίκτυο.
Κι αν έχετε διάθεση ψάξτε το κι άλλο.

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Ο στοχασμός

Οι άνθρωποι φοβούνται το στοχασμό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, περισσότερο από την καταστροφή, περισσότερο ακόμα και από τον ίδιο το θάνατο. Ο στοχασμός είναι ανατρεπτικός και επαναστατικός, καταστρεπτικός και φοβερός. Είναι ανελέητος μπροστά στα αξιώματα, στα καθιερωμένα και τις συνήθειες. Ο στοχασμός κοιτάζει στο βάραθρο της κόλασης και δε φοβάται. Ο στοχασμός είναι σπουδαίος, καταιγιστικός κι ελεύθερος, το φως του κόσμου και η ύψιστη μεγαλοπρέπεια του ανθρώπου.
Bertrand Russell

Υπάρχει ελπίδα

Διάβασα....

Κάποτε θάρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ΄αγαπούν
και πως σε θένε.
΄Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε.
Κάποτε θάρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί για να σε πείσουν
έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν.
Και όταν έρθουν οι καιροί
που θα ' εχει σβήσει το κερί
στη καταιγίδα
υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλυτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα.

41 χρόνια πριν...

41 χρόνια πριν. Στο τότε Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών, στα Εξάρχεια. Κάναμε μάθημα απόγευμα. Λίγο μετά τις 14.00 αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας διέτρεχαν τον αθηναϊκό ουρανό. Χαζεύαμε το θέαμα από τα μπαλκόνια που κάναμε διάλειμμα. Υποθέταμε ότι θα έκαναν ασκήσεις. Οι καθηγητές μας φαίνονταν ανήσυχοι. Μα κανείς μας δεν έδωσε σημασία. Σχολάσαμε νωρίτερα. Τηλεόραση δεν είχαμε και το ραδιόφωνο μετέδιδε συνεχώς την είδηση "Ο Κωνσταντίνος και οι συνωμότες κρύβονται από χωρίου εις χωρίον...". Διέκρινα στους δικούς μου την αίσθηση ενός αδιόρατου κινδύνου.....Το βράδυ η νέα κατάσταση είχε παγιωθεί. Ηταν άλλη μια ανηφόρα των Ελλήνων.

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Tον εαυτό του παιδί




Κι άλλη μια μουσική απόλαυση!!!

Να και οι στίχοι.

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι κρατάει

στα ίδια μέρη κι απόψε η ζωή θα τους πάει.

θα περάσουν ξανά απ' της μνήμης τα σπίτια

από θάλασσες άδειες, απ' του φόβου τα δίχτυα.

Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε

σαν καράβια οι στιγμές που ποτέ δε γερνάνε

και τα πρόσωπα που έγιναν δρόμοι κι αιώνες

και τα όνειρα που έσκαψαν μες στα χρόνια κρυψώνες.

Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο

για να κρύβομαι εκεί απ' τη ζωή όταν λείπω

όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο

να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο.

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι θα πιάσει

σαν γυαλί μια στιγμή θα ραγίσει, θα σπάσει

θα χωρίσουν μετά κι ο καθένας θα πάει

σ' έναν κόσμο μισό που τους δυο δεν χωράει.

Για τα παιδιά όλου του κόσμου που ταξίδεψαν νωρίς.

Για τα παιδιά που βιάστηκαν να "βιώσουν" τις διαστάσεις ενός άλλου κόσμου.

Μα μπορεί ο νους να βιώνει τέτοιες πραγματικότητες;