Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Θεσσαλονίκη



Θεσσαλονίκη...

Βόρεια...

Θυμάσαι εκεί Γιάννη, στη διάρκεια της επίσκεψης στο γειτονικό ΚΠΕ;
Το γνωστό μουντό τοπίο της Μακεδονίας!!!
Ο Σ. σταθμός της Βυρώνειας

Ασκηση

Εστω f και g πραγματικές συναρτήσεις τέτοιες ώστε f(x) = g(2x) και g(x) = 2f(x) για κάθε πραγματικό αριθμό χ. Αν είναι g(2) = 3 τότε η τιμή της συνάρτησης f στο 1/2 δηλ το f(1/2) είναι:

α. 1/3 β. 1/2 γ. 2 δ. 3 ε. 6.
Ποια είναι η σωστή απάντηση από τις α,β,γ,δ,ε και γιατί;

Ασκηση

΄Οταν οι ακέραιοι αριθμοί a,b,c διαιρούνται με το 13, τα αντίστοιχα υπόλοιπα είναι 9, 7 και 10 αντιστοίχως. Οταν ο αριθμός a+2b+3c διαιρείται με το 13 το υπόλοιπο είναι:

α. 1 β. 3 γ. 4 δ. 5 ε. 7
Ποια απάντηση από τις α, β,γ,δ και ε είναι η σωστή και γιατί;

΄Ασκηση

Οι αριθμοί m και n συνδέονται με τη σχέση m = (9n/5) + 32. Αν ο n είναι ακέραιος μεταξύ του 1 και του 99 τότε ο αριθμός των αντίστοιχων τιμών του m οι οποίες είναι επίσης ακέραιες είναι :
α. 1 β. 19 γ. 20 δ. 50 ε. 99
Ποια από τις απαντήσεις α, β, γ, δ, ε είναι η σωστή και γιατί;

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

΄Ενα ερώτημα

Ενα απλό ερώτημα...
Γιατί ξέρεις την απάντηση...
Πως δίνεις την ομορφιά της άνοιξης στους χειμώνες;

Συνεχίζω..

Συνεχίζω στην ίδια διαδρομή , στις ράγες. Εδώ ο Σ. σταθμός Σφενδάλης, λίγο πιό βόρεια από εδώ.

Kαι τα δύο

Ξέρεις να μιλάς.
Μα ξέρεις και να ακούς.
Διακρίνεις το φως μέσα στην ομίχλη!
΄Οχι, δεν έχεις ιδιαίτερες ικανότητες.
Είσαι απλός.
Και σκέφτεσαι απλά, ανθρώπινα.
Δίχως να είσαι ιπτάμενος.
Αλλά γήινος.
Λίγο το έχεις;
Δες γύρω σου.
Δες μεθυσμένους όχι από το νάμα
της ομορφιάς της καρδιάς.
Αλλά από τον ίλιγγο του ύψους!!!

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

Επικριτικός λόγος...

Ε! όχι.
Μέχρι εδώ.
Οχι να κάνουμε το σχολείο σε εργάσιμη μέρα τόπο αποκριάτικης γιορτής.
Οχι, θα διαφωνήσω απόλυτα.
Μα κι ο γονιός αντί να επικρίνει το παιδί του, επέκρινε το καθηγητή που δεν επέτρεψε στο παιδί του να φορέσει τη γραβάτα ,τη περούκα και γενικώς την αποκριάτικη αμφίεση.
Για όλα φταίνε οι εκπαιδευτικοί.
Που καταπιέζουν τα δυστυχισμένα παιδάκια.
Αμάν.
Υψώνω λάβαρο διαμαρτυρίας.
Μάθετε τα παιδιά σας στην οριοθέτηση.
Οι κανόνες λειτουργίας θεσμών και φορέων της οργανωμένης κοινωνίας πρέπει να είναι σεβαστοί από όλους.
Η κάνω λάθος;
Και μετά αναρωτιόμαστε;
Ποτέ όμως για την ατομική μας ευθύνη.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΟΥΝ!!!

Εσύ

Είδες το φάρο.
Οταν είχες απελπιστεί.
Εστίασες το βλέμμα σου πάνω του
και πήρες δύναμη.
Ναι ήσουν ο ναυαγός, ο καταφρονεμένος.
Λες και ξαφνικά η καταιγίδα κώπασε.
Στιγμές που ο χρόνος μηδενίστηκε.
Συμμάχησες με τα Μαθηματικά.
Πως μπόρεσες;
Κι ένα ερώτημα για σένα.
Γιατί μπορεί η αυτοσυνειδησία
να συμβάλλει στα όνειρα;
Ναι, και στα πιο απροσπέλαστα
ισχυρίζομαι.
Αλήθεια ξέρεις εσύ;

Χτες, κουβεντιάζοντας...

Χτες το απόγευμα βρέθηκα στο Δήμο μας κουβεντιάζοντας με γονείς μα και με μια ειδικό, για τα προβλήματα όχι μόνο των νέων μας αλλά και για τα δικά μας, των μεγάλων. Μια κουβεντούλα μεστή εποικοδομητικών σκέψεων και σχεδίων για δράση. Εχουμε όλοι μας ανάγκη να ακούσουμε , να μιλήσουμε, να εκφράσουμε απορίες μας και να δράσουμε ανάλογα. Σημαντική η πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονέων. Θέλω να συμβάλλω στο να μετασχηματιστεί σε δράση. Γιατί η τοπική κοινωνία και η κάθε τοπική κοινωνία το έχει ανάγκη στις μέρες μας. Η γλώσσα επικοινωνίας με τους νέους μας είναι μια δύσκολη γλώσσα. Που λίγοι από εμάς γνωρίζουμε τους κανόνες και την "ορθογραφία της".

H διαδρομή συνεχίζεται...

O Σ. σταθμός του Αγ. Θωμά λίγο πριν την Οινόη.





Ο Σ. σταθμός του Αυλώνα χιονισμένος. Θέλησα να ήμουν εκεί.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

Μπροστά...

Kάθε μέρα ανοίγεις κι ένα ακόμη μονοπάτι.
Στη πορεία της σκέψης είσαι μπροστάρης.
Ξέρεις τι εργαλεία θα χρειαστείς.
Μα έχεις μάθεις να εκμεταλλεύεσαι.
Οχι κάτι κακό.
Μα την εσώτερη φωνή σου.
Συνέχισε.
Το μέλλον ανήκει στους εργατικούς.
Κι εσύ βρίσκεσαι σίγουρα ανάμεσά τους.
Μπροστά, λοιπόν!!!

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

Πάντα στη γραμμή Αθήνας-Χαλκίδας του ΟΣΕ


O Σ. Σταθμός στον Αγ. Στέφανο (Οίον ή Μπογιάτι)





Και ο Σ. Σταθμός Αχαρνών(Μενιδίου)

Σοκ...

Δεν περίμενα το πρωινό σου τηλεφώνημα φίλε.
Πίστευα ότι ήσουν απασχολημένος με τις σπουδές σου.
Ομως ο τόνος της φωνής σου με δόνησε.
Κάτι άσχημο συνέβη, σκέφτηκα, μέχρι να μου εξηγήσεις.
Και δυστυχώς επιβεβαιώθηκα.
Σοκαρίστηκα.
Το κρεβάτι του πόνου είναι οδυνηρό για όλους μας.
Ανεξάρτητα από φυλή, πολιτισμό, κράτος και πεποιθήσεις.
Η ζωή μας είναι κάτι λιγότερο από ένα τίποτα...
Θα ανάψω ένα κερί για σένα και θα κάνω μια προσευχή.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για σένα.
Σε σκέφτομαι καλέ μου συνάδελφε και φίλε.
Σκέφτομαι τις μικροπρέπειες όλων μας και φιλοσοφώ...
Κάνω το σταυρό μου που είμαι καλά.
Με τα όποια προβλήματά μου.
Αξιολογώ τα όποια θετικά στοιχεία της ζωής μου.
Μικραίνω τα αρνητικά.
Κάνω μια ευχή.
Να ξανάρθεις για καφεδάκι εδώ.
Εδώ που άρχισες το δρόμο των σχολείων σου.
Θα προσεύχομαι για σένα.
Ψηλά το κεφάλι φίλε.

Πρέπει να ξέρεις...

Πρέπει να ξέρεις
Μα και να μπορείς
να δίνεις εκείνο που οι πολλοί αδυνατούν.
Το να δίνεις τη ψυχή σου
δεν είναι εύκολο.
Το να σπαταλάς συναισθήματα
είναι πολλές φορές οδυνηρό.
Ιδιαίτερα στις μέρες μας.
Οι πολλοί αδυνατούν να διακρίνουν.
Κι εσύ έχεις μια προνομία μοναδική.
Δεν είσαι στοιχείο ενός υπερσυνόλου.
Εκείνου της μάζας.
Είναι δύσκολη η επιλογή σου.
Και η στοίχησή σου στις εξέδρες των λίγων.
Αυτών που ξεχωρίζουν.
Με περίσκεψη και ευσυνειδησία.

Προχτές..

Προχτές βρέθηκα κι εγώ στο κλειστό της Βάσης.
Στη βράβευση των διακριθέντων.
Μα έμεινα με μια σκέψη.
Μήπως έπρεπε να επισημανθούν περισσότερες αρετές του;
Ισως εκείνος να μην ήθελε!
Ομως το δικαίωμα της σκέψης μου, κανείς δε μπορούσε να μου το αφαιρέσει..
Εκείνη την ώρα ανακάλεσα μνήμες.
Είχα απέναντί μου μέσα στο πλήθος...
Τον άνθρωπο.
Τον εκπαιδευτικό.
Τον οραματιστή.
Τον αγωνιστή.
Το μαχητή.
Τον οδηγητή.
Τον εμπνευστή.
Το φίλο.
Τον ηγέτη.
Τον ευπρεπή.
Τον αξιοπρεπή.
Το λεβέντη.
Τον έντιμο.
Το στρατιώτη της ειρήνης.
Το συμπαραστάτη.
Το παράδειγμα.
Παίρνω δύναμη από όλες αυτές του τις ιδιότητες. Προσπαθώ να πορεύομαι ισάξιά του. Ελπίζω να τα καταφέρω. Ωρα καλή στο διάβα μου. Μα και στο δικό του.



Ξεκινώντας από Αθήνα

Ο Σ. Σταθμός δίπλα από το αεροδρόμιο της Δεκέλειας







O πρώτος Σ. Σταθμός από Αθήνα για Χαλκίδα. Ο σταθμός "Πύργος Βασιλίσσης".




Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Εισιτήριο με απλή μετάβαση...

Nαι, θέλω να κατέβω εκεί. Και να μη μπορώ να βγάλω εισιτήριο επιστροφής. Θα 'ρθείς μαζί μου; Εκεί θα αντιληφθούμε την ομορφιά των στιγμών και των ταπεινών αναζητήσεων. Τι λες; Θα βγάλεις εισιτήριο με απλή μετάβαση;
Η φωτό είναι από το Σ.Σ Ζαχλωρούς, πριν τα Καλάβρυτα.

Τιμή

Πρέπει να ξέρεις να τιμάς.
Αλλά να ξέρεις και να εκτιμάς.
Κι εσύ ξέρεις ...
Ο πλούτος της γνώσης σου είναι
αδιαμφισβήτητος.
Ξέρω ότι έχεις συντονιστεί με τις δονήσεις της μάνας γης.
Πολλές φορές μπήκες...
Οχι από την κανονική είσοδο
αλλά από την έξοδο κινδύνου.
Μόνο εσύ μπορούσες να πας κόντρα στο ρεύμα.
Είχες εκπαιδευτεί στη κωπηλασία της ζωής.
Οτι έδινες ήταν αθέατο.
Επρεπε να διαθέτει κανείς το
τρίτο μάτι για να δει.
Λίγοι το έχουν.
Οι τυχεροί.
Οι σκαπανείς.
Οι τολμηροί.
Οι καταφρονεμένοι.
Οι κουρασμένοι.
Σ' ευχαριστώ για τη συμβολή σου
στο να δω τον ήλιο,
από το δικό μου όρυγμα.
Η αστρονομία και τα μαθηματικά επικοινωνούν.
Δημιουργίες ακατάληπτες για πολλούς.
Προσπαθώ να μετρώ και να συγκρίνω...
Και στη μέτρηση των αριθμών ξεχωρίζω κάτι...
Τα πολλαπλάσια του 11 έχουν ξεχωριστή θέση
στη θεωρία των αριθμών.
Και στη θεώρηση της ζωής μου.
Σ'ευχαριστώ.