Το χωριό Τρυπητή στη Μήλο.

 Ένα όμορφο χωριό με εξαιρετική θέα προς το μεγάλο κόλπο του νησιού και με μια πανέμορφη εκκλησία. Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ο διοικητής του Γερμανικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου του νησιού  Υποπλοίαρχος Χάνς Λέμπερ περίμενε το χτύπημα της καμπάνας της εκκλησίας της Τρυπητής, τα πρωινά των Κυριακών  για να αρχίσει να γράφει στην αγαπημένη του Χέλγκα στη Γερμανία. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ιστορία στο νησιού στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας.

Σε ποιον ανήκει το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου;

 Ακούστε παρακάτω το podcast  με τη δημοσιογράφο Έλενα Φυντανίδου.

O Διονύσης Σαββόπουλος - και οι ξεχασμένοι του παπανδρεϊσμού

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το booksjournal.

Γιατί σε άφησε στο «διαβάστηκε»;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να σκεφτεί ηθικά;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το antikleidi.com.

H σημερινή εκπομπή με το Γιώργο Σαχίνη

 Ακούστε τη σημερινή εκπομπή με το δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη. Τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα.

Έγκλημα στα Εξάρχεια: Η ζωή και ο θάνατος της διασημότερης σεξεργάτριας της Αθήνας

 Ο Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη δολοφονία της Γαβριέλλας Ουσάκοβα, που συγκλόνισε την Αθήνα τον Αύγουστο του 1991. Ακούστε παρακάτω το podcast.

Γονείς: Απαράδεκτη αστυνομική βία κατά παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών έξω από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το esos.gr.

Η «ορθοδοξία» του Κεμάλ: Το άγνωστο, ορθόδοξο πατριαρχείο της Τουρκίας που πολεμά το Φανάρι εδώ και 100 χρόνια

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από τη lifo.gr.

Είμαστε σκαντζόχοιροι του διαδικτύου;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το antikleidi.com.

Τέλος στις “λίστες αγορών” στα σχολεία: Τι απαγορεύεται να ζητούν οι εκπαιδευτικοί από τους γονείς

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το  alfavita.gr.

H ΑΙ τα κάνει θάλασσα στην επικαιρότητα, επιβεβαιώνει μεγάλη μελέτη

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το in.gr.

Οργάνωση και Λειτουργία Νηπιαγωγείων 2025 - 2026

 Διαβάστε εδώ σχετικά το πρόσφατο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας.

Παναγία της Ρόμβης, το Κρυμμένο Εκκλησάκι στην Καρδιά της Αθήνας & η Ιστορία του!

 Δείτε παρακάτω το ενδιαφέρον βίντεο.

«Βυζαντινή Αθήνα. Μικρό οδοιπορικό»

Δείτε παρακάτω το βίντεο από Δήμο Κηφισιάς.

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης στον 98,4.

 Ακούστε παρακάτω το podcast  με τον γνωστό δημοσιογράφο.

Ηλεία: Παλεύει για τη ζωή του σκυλί που κακοποιήθηκε βάναυσα

 Δείτε παρακάτω το βίντεο από το opentv.

Μ. Κοττάκης: Έχουν στριμώξει τα πράγματα και κάποιοι θέλουν να μοιραστούν την ευθύνη

 Δείτε παρακάτω το βίντεο με το δημοσιογράφο Μανώλη Κοττάκη; 

Τα μαθηματικά πίσω από το διαδικτυακό πόκερ.

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το physicsgg.me.

Ανησυχητικά τα στοιχεία για την κατανάλωση αλκόολ, χρήση καπνού και υπερβολική ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια των 16χρονων στην Ελλάδα

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Τηλέφωνο: Πώς «μαρτυρά» την απιστία

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr. Προσθέτω..... μη γίνει λόγος.....

Αναβλητικότητα: Γιατί σε «πιάνει» και πώς θα την ξεπεράσεις

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Ζωή: Ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Μελέτη σοκ από το LSE: Η Ελλάδα μετατρέπεται σε «οικονομία των καφέ» – Καμμία επένδυση σε καινοτομία και ανάπτυξη

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το in.gr.

Πώς θα κάνουμε εκλογές χωρίς τα social media

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από TO BHMA.

Ο Απόστολος Δοξιάδης στο Ωδείο Αθηνών

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το booksjournal.

Stretching: Το φυσικό αγχολυτικό που «ρίχνει» και την πίεση

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Στο βασίλειο του λάθους

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το περιοδικό booksjournal.

Λαϊκές αγορές στις γειτονιές της Αθήνας

Διαβάστε εδώ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις λαϊκές αγορές στην Αθήνα. 

Τούτο το τραίνο είμαστε εμείς.....

 Με σκέψεις

Με όνειρα

Με δυσκολίες

Με φαντασία

Με ανακλήσεις

Με ταξίδια

Με πολλά άλλα...

Απ το Πλατύ ως τη Σκύδρα.......

Θα επανέλθω.......

Η σπάταλη της αγάπης....

 Εκείνο το απόγευμα την είχα επισκεφθεί στο μικρό, απομακρυσμένο χωριό, εκεί στα σύνορα του χρόνου, της πατρίδας και ίσως μιας λησμονιάς........

Ο δρόμος ανηφόριζε ήσυχα, σαν να ήξερε πως με οδηγούσε σ’ έναν άνθρωπο που δεν είχε πάψει ποτέ να σκορπίζει φως.

Είχα ανάγκη να τη δω∙ να της μιλήσω, να της σφίξω το χέρι ύστερα από χρόνια.

Ήταν — κι εξακολουθεί να είναι — ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν λυγίζουν, μονάχα λυγίζουν την καρδιά σου με την καλοσύνη τους.

Τη θεωρούσα πάντα σαν δεύτερη μάνα μου.

Η ζωή της ολόκληρη, μια αδιάκοπη προσφορά· μια πηγή που δεν στέρεψε ποτέ.

Προς τα παιδιά της, τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές της, μα και σε κάθε περαστικό που χρειαζόταν μια λέξη ή ένα βλέμμα ανθρωπιάς.

Είχε πάντα κάτι να δίνει — κι αν δεν της το ζητούσες, το καταλάβαινε πριν το προφέρεις.

Η ζωή μπορεί να τη χαστούκιζε ανελέητα, εκείνη όμως αντιγύριζε το χτύπημα με ένα χαμόγελο.

Ένα χαμόγελο καθαρό, σαν νερό που τρέχει απ’ την πηγή∙ σαν συγχώρεση.

Κι εγώ… όταν έφυγα απ’ το χωριό, ένιωσα πως στερήθηκα κάτι απ’ το φως του κόσμου.

Το πηγαίο χαμόγελό της, τη βαθιά της καλοσύνη, εκείνη τη σπάνια γενναιοδωρία που δεν ζητά τίποτα πίσω.

Ανυπομονώ να ξαναβρεθώ κι όχι μόνος, εκεί.

Να περπατήσω στα ίδια σοκάκια, να σταθώ μπροστά της, να γευτώ ξανά την απλότητα και την καθαρότητα της ψυχής της.

Και τότε, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, θα μου έρχονται στο νου οι στίχοι του Μπάμπη Στόκα που τόσο αγαπώ:

«Όταν γυρνάω μέσα στην πόλη

Και σε ψάχνω

Πάντα τα δάκρυά μου

Βρίσκονται πιο πέρα…»

Γιατί εκείνη ήταν, είναι και θα είναι

μια σπάταλη της αγάπης —

μια ψυχή που ξοδεύεται χωρίς να φτωχαίνει.

Δρόμοι Παλιοί.....

Έτσι για.....βραδινό σιωπητήριο!!!!

Οι σχέσεις δεν είναι δεδομένες....επειδή η αγάπη χρειάζεται επίγνωση για να επιβιώσει.....

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Ψυχολόγου Γ. Ξηντάρα.

Μια εξαιρετική εργασία για τη Μεγάλη του Γένους Σχολή της Πόλης.

 Διαβάστε την εδώ. Αξίζει!!!

Ο Τούρκος στρατιώτης που ανακάλυψε ότι ήταν Έλληνας - Ο Ιμπραήμ που έγινε Γιάννης-Βασίλης

 Δείτε παρακάτω το βίντεο με το Παντελή Σαββίδη.

Διορισμένοι αλλά ξεριζωμένοι: Όταν το όνειρο της μονιμότητας πληρώνεται με μοναξιά και φτώχεια

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το alfavita.gr.

Γιατί τα Σαββατοκύριακα είναι ένοχα για «κοινωνική άπνοια»

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΟ ΒΗΜΑ.

Πάρ’ το χαλαρά: Ναι στην τεμπελιά! Ναι στην οκνηρία! Ναι στην αδράνεια!

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την AthensVoice.

Zip coding: Νέα παγίδα στον κόσμο των ραντεβού

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Βόρεια Ελλάδα ΧΩΡΙΣ Τρένα

 Δείτε παρακάτω το ενδιαφέρον βίντεο.

Πως απέφυγε την κατεδάφιση ο ναός των Αγίων Θεοδώρων στο κέντρο της Αθήνας.

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΑ ΑΘΗΝΑΪΚΑ.

ΛΙΓΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΣΤΗ ΘΥΜΗΣΗ ΤΟΥΣ....

Μια άλλη διαδρομή στη Βόρεια Καρατζόβα.

 Μια άλλη διαδρομή στη Βόρεια Καρατζόβα. ( Μέρος Α΄)

Από το προηγούμενο βράδυ το είχαμε συμφωνήσει…
Την επαύριο θα ξεκινούσαμε νωρίς για τη Βόρεια Καρατζόβα.
Θα κάναμε μια μικρή στάση στη Νότια ή στη Περίκλεια,
κι έπειτα θα παίρναμε τον χωματόδρομο που πέρναγε κάτω
απ’ τις ανατολικές πλαγές της Τζένας.

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.
Εκείνα τα μέρη παράγουν περίεργες δονήσεις στο είναι μου —
δονήσεις όμορφες, σχεδόν ερωτικές θα έλεγα.
Και πώς να μην τις ένιωθα έτσι,
αφού εκείνο το οδοιπορικό είχε επαναληφθεί
σε χρόνια όμορφα και με ανθρώπους αγαπημένους μου.

Δυστυχώς, ούτε στη Νότια ούτε στη Περίκλεια συναντήσαμε τα παιδιά∙
κάποιοι θα είχαν πάει στη Θεσσαλονίκη,
κάποιοι άλλοι στα Γιαννιτσά.
Προς στιγμήν σκέφτηκα να περάσουμε από τη Λαγκαδιά,
σ’ ένα όμορφο ξέφωτο της οποίας είχα βιώσει εκείνη την αξέχαστη Πρωτομαγιά
με φίλους και φίλες που δεν ξεχνώ.

Θυμήθηκα και τον μικρό Δαμιανό·
πόσο είχα λυπηθεί τότε που,
λόγω απόστασης και συγκοινωνιακών δυσκολιών,
είχε αναγκαστεί να μη φοιτήσει στο Γυμνάσιο της Φούστανης,
αλλά να εγγραφεί σ’ εκείνο της Αρδαίας,
με ό,τι εκείνη η φοίτηση συνεπαγόταν…

Καθώς αφήσαμε τον ασφάλτινο επαρχιακό δρόμο
που ξεκινούσε απ’ την Αρδαία και κατέληγε στην Ειδομένη,
το “θηρίο” μας — αν και με ενισχυμένο διαφορικό και όχι μόνο —
δε μας άφηνε να χαρούμε τις ομορφιές του τοπίου.
Ο χωμάτινος δρόμος είχε μεγάλες αυλακιές,
μάλλον απ’ τα τρακτέρια των καλλιεργητών
της παραμεθόριας γης που ανεβοκατέβαιναν σε μέρη δύσβατα μα εύφορα,
ευλογημένα, με μια έννοια.

Απέναντί μας ο ήλιος — λες κι ήταν βαλτός —
επικέντρωνε όλες του τις ακτίνες
στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου,
που φάνταζε τόσο όμορφο στη ματιά μας.

Οι μνήμες μου θέριευαν,
ανακαλούσαν κι άλλες, δευτερεύουσες και ασήμαντες ίσως λεπτομέρειες
από εκείνη την προ πενήντα ετών διαδρομή μου —
ή μάλλον διαδρομή μας — στα ίδια μέρη.
Ομολογώ πως βίωνα μια κάποια ένταση·
κι όταν θυμήθηκα τους στίχους
απ’ το τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη,
η ένταση αύξανε εκθετικά.
Ναι, εκθετικά, όσο περίεργο κι αν φαίνεται...

---

Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι,
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ.
Αν με ψάξεις μην τρομάξεις,
όπου και να ‘σαι θα ‘μαι εκεί για να σε βρω.
Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι,
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ.

---

Καθώς ανηφορίζαμε προς τα γνώριμα υψώματα,
ένιωθα πως ο χρόνος αναστέλλεται∙
πως το τοπίο αναπνέει με τον ίδιο ρυθμό
που κάποτε παλλόταν η καρδιά μου.

Οι πλαγιές της Τζένας,
μ’ εκείνα τα μικρά, ξεχασμένα ξωκκλήσια,
έμοιαζαν να φυλάνε τις παιδικές μας υποσχέσεις —
εκείνες που ποτέ δεν τηρήθηκαν,
αλλά ποτέ και δεν ξεχάστηκαν.

Ο αέρας κουβαλούσε κάτι
από την πρώτη εκείνη νεανική έξαψη,
την αίσθηση ότι ο κόσμος μάς ανήκει
κι ότι κάθε δρόμος οδηγεί σε μια αποκάλυψη.
Μα τώρα ήξερα πως αυτό που τότε λέγαμε ελευθερία,
σήμερα το λέμε μνήμη∙
και πως ό,τι αγαπήσαμε δεν χάνεται,
απλώς αλλάζει τόπο μέσα μας.

Κοίταξα για λίγο πίσω,
τον χωματόδρομο που είχαμε αφήσει.
Ένα σύννεφο σκόνης υψωνόταν αργά,
σαν ανάσα παλιάς εποχής που δεν θέλει να διαλυθεί.

Και τότε κατάλαβα:
ίσως αυτό να είναι τελικά το νόημα όλων των επιστροφών∙
να συναντάς τον εαυτό σου όχι όπως ήταν,
αλλά όπως επέμεινε να θυμάται.

Κι όσο οι στίχοι του τραγουδιού
συνέχιζαν να σιγοψιθυρίζουν μέσα μου,
χαμογέλασα ενώ νοητά τραγουδούσα:

Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι...
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ...

Ναι, εκείνο συνέβαινε.

«Θέλω να καταγγείλω ένα κενό»

 Διαβάστε εδώ την  ανάρτηση του Απόστολου Λακασά από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Αναφέρεται στο πρόβλημα των κενών στα σχολεία μας.

Πρωινό ταξίδι......

 Καλημέρα να έχουμε!!!