Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011
Ντιρεκτίβα για τις άδειες στο Δημόσιο
Η λήξη άλλης μιας σχολικής χρονιάς χτες...
Τύχη αγαθή, συμπλήρωσα 14 σχολικές χρονιές ως Δ/ντής στο Γυμνάσιο Μαραθώνα. Δεν είναι και λίγες.... Πορεύτηκα με περίσκεψη, ενεργώντας με σύνεση και πάντα με προπομπό σκέψης πως η συντεταγμένη πολιτεία με τοποθέτησε , όπου με τοποθέτησε, για να υπηρετώ το κοινωνικό σύνολο και την εκπαίδευση. Και δε μου απένειμε ένα απλό, ένα πρόσκαιρο τίτλο... Πήρα χαρές πολλές μα και λύπες κάμποσες. Προσπάθησα να μη λυγίσω στις κάθε είδους σειρήνες , που ξαφνικά βγήκαν στο δρόμο μου...Kαι δε λύγισα...Απόλαυσα τις στιγμές της δικαίωσης των συμπεριφορών μου και ένιωσα πλούσιος ακούγοντας το θετικό λόγο παλιών μαθητών μου για το πως πορεύτηκα...
Τούτη την ώρα του απολογισμού σκέφτομαι τους γονείς μου μα και τους πνευματικούς γονείς μου, τους δικούς μου δασκάλους. Που με δίδαξαν πολλά. Τους είμαι ευγνώμων... Κι εκεί πίσω από τον ιερό χώρο του Τύμβου οφείλω μια ακόμη επίσκεψη...Στον καθηγητή μου του τότε, που λεβέντης καθώς ήταν , έδινε κατευθύνσεις ζωής και αξιοπρέπειας... Μα τώρα, αν και απόμαχος πια , μου δίνει από το νάμα των εμπειριών του και τον ακούω με προσοχή και σεβασμό και είμαι περήφανος που ήταν δάσκαλός μου στην ιστορική Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή.
Ηδη οι νέες κρίσεις των Διευθυντών των Σχολείων αρχίζουν. Τούτην την ώρα δε ξέρω που η πολιτεία θα με τοποθετήσει την επόμενη σχολίκή χρονιά. Ως δάσκαλος πρέπει να πειθαρχώ και να αυτοπειθαρχώ...Σε όποια θέση κι αν ταχθώ, σε όποιο μετερίζι κι αν πάω , εκεί θα συνεχίσω να κάνω το καθήκον μου. Οπως η συνείδησή μου και οι νόμοι της πολίτείας ορίζουν...
Αυτή τη στιγμή θέλω να εκφράσω και από εδώ τις πολλές ευχαριστίες μου στους συναδέλφους μου των χρόνων που πέρασαν μα ιδιαίτερα της τελευταίας σχολ. χρονιάς. Εκφραζω βεβαιότητα όταν ισχυρίζομαι πως δίχως τη δική τους συμπαράσταση και συμπαράταξη ευθύνης δεν θα προχωρούσα στο έργο μου. Πήρα πολλά από αυτούς. Ακόμη και από κάποια αρνητική κριτική τους. Είμαι άνθρωπος και κάνω λάθη, δεν είμαι άψυχη βέργα χάλυβα....Να ευχαριστήσω τις άλλες συνεργάτισσες στο σχολείο μας. Τις κυρίες που καθάριζαν τους χώρους τους, τις σχολικές φύλακες, τη κυρία του κυλικείου μας, τους ανθρώπους του Δήμου Μαραθώνα. Τους φίλους και συναδέλφους της παράταξης μου για τις κουβέντες, το προβληματισμό και τη στήριξή τους στο πρόσωπό μου και στο έργο μου.
Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω τους ανθρώπους του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων που συνεργαστήκαμε εποικοδομητικά και με βοήθησαν όσο μπορούσαν. Ευχομαι τα καλύτερα για τα παιδιά τους μα και για εκείνους.
Τέλος να ευχαριστήσω τους δικούς μου ανθρώπους που σε ώρες σχόλης και ξεκούρασης με άκουγαν και με ενεθάρρυναν να πορευτώ ανάμεσα στις συμπληγάδες της ζωής...Η συμβουλή τους ήταν πάντα πολύτιμη για μένα...Και εξακολουθεί να είναι, φυσικά.
Καλό καλοκαίρι σε όλες και όλους λοιπόν...Να είστε καλά και απέναντι στις δυσκολίες της ζωής να χαμογελάτε. Και χρειάζεται πολύ χαμόγελο επειδή οι δυσκολίες είναι πολλές.
Καλό μήνα.
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Θέματα εξετάσεων στην Αλγεβρα Β΄Λυκείου
Να φύγουμε. Να πάμε αλλού...
Τα ποιήματα είναι η κηροζίνη της ψυχής
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
«Ψυχολογικό» προφίλ στους νέους διευθυντές σχολείων
Πτώση βαθμών και καθίζηση βάσεων
Σάββατο 25 Ιουνίου 2011
Φυγή...
Φυγή
Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι πού δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα πού μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ' όλη τη δύναμή μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του άνθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.
Γιώργος Σεφέρης.
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011
Μνήμες μα και θεωρήσεις ακουσμάτων...
Στις συζητήσεις μας περί του κάλλους των αριθμών...
Στη γοητεία των αναζητήσεων στα μονοπάτια των αρρήτων...
Και στις σπίθες των ανθρώπων που φουντώνουν οι άνεμοι των δασκάλων...
Στην ομορφιά της περιοδικότητας των αναπτυγμάτων...
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011
Τρίτη 21 Ιουνίου 2011
Ευχαριστίες...
Mνήμες...
Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
Αν μ΄αγαπάς.
Και στην ομορφιά της σημερινής πρόσκλησης για εκ νέου επίσκεψη...
Στη συνειδητοποίση του λάθους ως ευλογίας και στη συνέχεια...
Στο στροβιλισμό των νέων αναζητήσεων...
Μια προσευχή για νάρθεις...
Στις σπίθες της ψυχής μου...
Στις συναντήσεις των μετώπων...
Στις στιγμές της πραγμάτωσης των αλμάτων...
Απόψε στις 21.00
Βασίλης Λέκκας - Τι είναι αυτό που σε φοβίζει
Στην αμηχανία της ώριμης σκέψης και της απόφασης...
Στις ανησυχίες που εκφράζουν οι στίχοι μου...
Στις απαντήσεις των ερωτημάτων της νύχτας...
ΑΘΑΝΑΣΙΑ
Στις αιρέσεις των προχωρημένων σκέψεων...
Στις εκφράσεις της νευρώδους γραφής...
Στον εμπλουτισμό των προβληματισμών...
Ο Παντελής- Χατζιδάκις/Γκάτσος, ερμηνεύει ο Μητσιάς
Στην επάρκεια εκείνης της αδελφικής αγάπης...
Στις γραφές της ενδοσκόπησης...
Και στην ενσυνείδητη απόρριψη της μικρότητας...