Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Σάββατο 10 Απριλίου 2010
Παρουσίαση βιβλίου
Παρασκευή 9 Απριλίου 2010
Ο λεηλατημένος δάσκαλος
Και για να τελειώσω με τη μικροκλίμακα. Υπήρξα κοντά μισόν αιώνα δάσκαλος. Πέρασαν από τα χέρια μου μελλοντικοί φιλόλογοι, νομικοί, τεχνοκράτες, θεολόγοι, μεταφραστές, στιχουργοί, ποιητές, ηθοποιοί, θεατρολόγοι και μια δεκάδα κριτικοί, λογοτεχνίας και θεάτρου, μαέστροι, αρχιτέκτονες, γιατροί, ιστορικοί, εκδότες, δημοσιογράφοι. Καμαρώνω τα έργα τους και υπερηφανεύομαι πως ούτε ένας δεν είναι που να μη διαφωνώ με τις απόψεις τους. Καθέτως και οριζοντίως. Γνωρίζω και γνωρίζουν την πέτρα πάνω στην οποία χτίσανε. Είχε την ευλογία μου το οικοδόμημά τους όμως σχεδιάστηκε ερήμην μου.
Ο καλός δάσκαλος είναι καταδικασμένος να λεηλατηθεί, να κατακρεουργηθεί, να φαγωθεί, να χωνευτεί, να αμφισβητηθεί και να απορριφθεί.
Εν τέλει το μεγάλο «ΟΧΙ» τους θεμελιώνει το μεγάλο τους «ΝΑΙ».
Ζωοδόχος Πηγή Ακαδημίας

Γιορτάζει σήμερα το ιστορικό μοναστήρι στην Ανδρο.

Και συμπληρώνω. Στα αμέσως επόμενα χρόνια της κατοχής στη μονή οι μοναχές χρησιμοποιούσαν τους αργαλειούς που οι δημιουργίες με αυτούς απέφεραν μικρό εισόδημα για τις ανάγκες που υπήρχαν. Η μονή βοήθησε απόρους κατοίκους του νησιού και πάνω σε αυτό είχε βοηθήσει και η αείμνηστη μάνα , τότε που εργαζονταν στην ΕΟΧΑ. Φυσικά συμβολή στη συνεργασία είχε και ο τότε έπαρχος Ανδρου Νικ. Αφεντάκης. Μορφή του μοναστηριού η ηγουμένη Ευδοκία που απεβίωσε πριν 15 χρόνια περίπου. Τέλος η εκκλησία του Μοναστηριού έχει χτιστεί πάνω σε ερείπια ναού της αρχαιότητας. Ναι , αυτό είναι εξακριβωμένο... Εκεί ψηλά, ατενίζοντας το Καβοντόρο...
Φίλε Μιχάλη θα ανηφορίσεις άραγε προς την Αγία για να ανάψεις ένα μικρό απλό κερί, αίτημα επίλυσης των όποιων προβλημάτων; Αλλά εσύ φίλε ανηφορίζεις τις μη εορτάσιμες μέρες. Δε θα πας σήμερα; Και του χρόνου.
Πέμπτη 8 Απριλίου 2010
Aπόψεις
Τούτη τη φράση διάβασα χτες στο forum των μαθηματικών. Την είπε ο σοφός δάσκαλος κ. Αντώνης Κυριακόπουλος. Την προσυπογράφω.
Τετάρτη 7 Απριλίου 2010
Φωτό από την πυραμίδα στο Ελληνικό Αργολίδας
Το σημαντικότερο γεγονός είναι η χρονολόγηση των πυραμίδων του Ελληνικού και του Λυγουριού. Οι μετρήσεις έγιναν με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας στο εργαστήριο Πυρηνικής Χρονολογήσεως του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου υπό του καθηγητή κ.Galloway και του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” υπό του κ. Ι. Λυριτζή. Έτσι η μέση ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού ανέρχεται στο 2720(±580,±1050)π.Χ, ενώ της πυραμίδος του Λυγουριού στο 2100(±610)π.Χ! Με την ίδια μέθοδο της θερμοφωταύγειας, χρονολογήθηκε μυκηναϊκό τείχος και έδειξε (1100±180) έτη π.Χ, ενώ η παλαιότερη αρχαιολογική εκτίμηση έδινε ηλικία 1280π.Χ (=1100+180). Λειτουργώντας προσθετικά διαπιστώνουμε ότι η ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού είναι (2720+580=3300π.Χ), ενώ του Λυγουριού (2100+6100=2710π.Χ), που τις κατατάσσουν αρχαιότερες των Αιγυπτιακών σύμφωνα με ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης έγιναν μετρήσεις με την μέθοδο γεωφυσικής διασκοπήσεως με την χρησιμοποίηση φορητού πρωτονιακού μαγνητόμετρου και ηλεκτρομαγνητικής συσκευής, κατέληξαν δε ότι η πυραμίδα του Ελληνικού ανάγεται στην 3η χιλιετία π.Χ!
Διαβάστε εδώ και εδώ πρόσθετες πληροφορίες
από τα τεύχη 172 και 181 του περιοδικού ΔΑΥΛΟΣ.
Ενα μόνο βιβλίο δεν φέρνει την άνοιξη
Σκέψεις μετά από μια επίσκεψη
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Eνα βίντεο για τα Μαθηματικά.
Μελισσάνη
Melissani from spyros epipantos on Vimeo.
Αμοργός
Ανάφη: Εξορία και ιερή ανάπτυξη
Πίσω Σελίδες: Ανάφη - Εξορία και ιερή ανάπτυξη from tv xoris sinora on Vimeo.
Ανδρέας Εμπειρίκος
Οικονομικη κρίση
B. Μαρκεζίνης "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" from antifono.gr on Vimeo.
Xριστός Ανέστη
Σάββατο 3 Απριλίου 2010
Το Ευαγγέλιο της Αναστάσεως

Χριστός Ανέστη
Μεγάλο Σάββατο σήμερα
τὴν θεόσωμον Ταφήν, καὶ τὴν εἰς Ἄδου Κάθοδον
τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν
δι' ὧν τῆς φθορᾶς τὸ ἡμέτερον γένος ἀνακληθέν,
πρὸς αἰωνίαν ζωὴν μεταβέβηκε».
Το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής, αφότου εξέπνευσε ο Κύριος επί του σταυρού, έπρεπε να ταφεί και μάλιστα βιαστικά, διότι όπως μας πληροφορεί ο ιερός Ευαγγελιστής οι Ιουδαίοι «ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν· ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου· ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη, καὶ ἀρθῶσιν» (Ιωάν.19: 31). Οι στρατιώτες με χονδρές σιδερένιες βέργες τσάκισαν τα κόκαλα των δύο συσταυρωμένων ληστών, για να επιταχύνουν το θάνατό τους, διότι ακόμη δεν είχαν εκπνεύσει.
«ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη, ἀλλ' εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε, καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ» (Ιωάν.19:33). Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος του Κυρίου υπήρξε πραγματικός.
Κοντά στο σταυρό του Κυρίου είχαν απομείνει μόνο η Θεοτόκος και οι μαθήτριές Του, οι οποίες συνέπασχαν με Αυτόν, έκλαιγαν και πενθούσαν το άδικο πάθος και το θάνατό Του. Αντίθετα οι ένδεκα μαθητές είχαν κρυφτεί για το φόβο των Ιουδαίων (Ιωάν.20:19). Όμως ήταν αδύνατο σ’ αυτές να αναλάβουν το δύσκολο έργο της αποκαθηλώσεως και της ταφής του Χριστού. Το πιο ανυπέρβλητο εμπόδιο ήταν η αίτηση στον Πιλάτο να τους δοθεί η άδεια της ταφής.
Το έργο αυτό ανάλαβαν οι ευσεβείς άρχοντες Ιωσήφ και Νικόδημος. «ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἁριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου» (Μάρκ.15: 43-46).
Τότε μαζεύτηκαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι στον Πιλάτο και τον παρακάλεσαν να ασφαλίσει τον τάφο του Χριστού μέχρι την Τρίτη ημέρα, διότι, όπως έλεγαν, «έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές του κλέψουν την νύχτα το σώμα του Ιησού και κηρύξουν κατόπιν στο λαό ότι αναστήθηκε, όπως προείπε ο πλάνος εκείνος, όταν ακόμα ζούσε. Και τότε η πλάνη αυτή θα είναι χειρότερη από την πρώτη».
Ο Πιλάτος, αφού τους άκουσε, έδωσε την άδεια και πήγαν και ασφράγισαν τον τάφο. Για ασφάλεια, τοποθέτησαν και μια φρουρά από στρατιώτες και αποχώρησαν.
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Τρίτος ψαλμός

του Μαχμούντ Νταρουίς, Παλαιστίνιου ποιητή
ήταν πικρά μήλα
Κι εγώ, ο admin, ταξίδεψα στη γη και στους ανθρώπους που με φιλοξένησαν στη νιότη μου. Που έζησα τους καημούς και την αγωνία τους για την ελευθερία που που τη φλέρταρε ο θάνατος. Κι εκεί γύρω-γύρω από το σχολειό μου, οι παράγκες ήταν σύμβολο αξιοπρέπειας και θέλησης για ζωή. Εκεί, στο Mkalles, στο Μπερούτι.
Δημοσίευμα της εφημερίδας "Ο ΔΗΜΟΤΗΣ"
Από αριστερά η κ. Μαρία Πολύζου, Δ/ντρια του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου, στο βήμα η υπεύθυνη του ΓΡΑΣΕΠ του Σχολείου μας κ. Γουργιώτου Γεωργία και καθιστός ο Δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης.Η ηρεμία της ακινησίας
Βίντεο για την Μεγάλη Παρασκευή
Πάσχα στα Δαυγάτα της Κεφαλονιάς
Παιδιά αφημένα στην τύχη τους
Βάσεις Μεταθέσεων έτους 2010
Ενημέρωση γονέων
Mεγάλη Παρασκευή
τὰ ἅγια καὶ σωτήρια καὶ φρικτὰ Πάθη
τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν,
τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰ κολαφίσματα, τὰς ὕβρεις,
τοὺς γέλωτας, τὴν πορφυρᾶν χλαίναν, τὸν κάλαμον,
τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἤλους, τὴν λόγχην,
καὶ πρὸ πάντων, τὸν σταυρόν, καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι' ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο,
ἔτι δὲ καὶ τὴν τοῦ εὐγνώμονος Ληστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ,
σωτήριον ἐν τῷ Σταυρῶ ὁμολογίαν».
Την ημέρα αυτή τελούμε την ανάμνηση των φρικτών και σωτήριων Παθών του Κυρίου Ιησού Χριστού και απ’ αυτό το γεγονός καθιερώθηκε και η νηστεία της Παρασκευής.
Αφού λοιπόν ο Ιησούς παραδόθηκε στους στρατιώτες, τον γυμνώνουν, του φορούν κόκκινη χλαμύδα, του βάζουν ακάνθινο στεφάνι και καλάμι στο χέρι αντί σκήπτρου. Κατόπιν τον προσκυνούν χλευαστικά, τον φτύνουν και τον χτυπούν στο πρόσωπο και το κεφάλι.
Στη συνέχεια, αφού του φόρεσαν και πάλι τα ρούχα του, του δίνουν τον Σταυρό και έρχεται στον τόπο της καταδίκης, τον Γολγοθά. Εκεί, σταυρώνεται ανάμεσα σε δύο ληστές, βλασφημείται απ’ όσους περνούν μπροστά του και οι στρατιώτες τον ποτίζουν χολή και ξύδι.
Μετά από λίγο, ο Κύριος, φώναξε δυνατά: «Τετέλεσται» και έτσι εκπνέει «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» . Κατά τον θάνατο του κυρίου, τρέμει από φόβο και αυτή η άψυχη κτίση. Έπειτα λογχίζεται από τους στρατιώτες στην πλευρά του και τρέχει αίμα και νερό.
| Τέλος, κατά το ηλιοβασίλεμα, έρχεται ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και ο Νικόδημος μαζί του, κρυφοί μαθητές του Χριστού, αποκαθηλώνουν από τον Σταυρό το πανάγιο σώμα του διδασκάλου τους, το αρωματίζουν, το τυλίγουν σε καθαρό σεντόνι και το θάβουν σε καινούργιο μνημείο, κυλώντας πάνω στο στόμιό του μεγάλη πέτρα. |
«Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου, ὁ ἐν ὕδασι τὴν γὴν κρεμάσας. Στέφανον ἐξ ἀκανθῶν περιτίθεται, ὁ τῶν Ἀγγέλων Βασιλεύς. Ψευδὴ πορφύραν περιβάλλεται, ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἓν νεφέλαις. Ῥάπισμα κατεδέξατο, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ἐλευθερώσας τὸν Ἀδάμ. Ἦλοις προσηλώθη, ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Λόγχη ἐκεντήθη, ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου. Προσκυνούμέν σου τὰ Πάθη Χριστέ. Δεῖξον ἡμῖν, καὶ τὴν ἔνδοξόν σου Ἀνάστασιν»
«Σήμερα κρεμάται πάνω στο ξύλο (του Σταυρού) Εκείνος που πάνω στα νερά κρέμασε τη γη. Στεφάνι από αγκάθια φοράει στο κεφάλι ο Βασιλιάς των Αγγέλων, Ντύνεται με ψεύτικη βασιλική χλαμύδα, Αυτός που ντύνει με σύννεφα τον ουρανό, Δέχτηκε ράπισμα Εκείνος που (με το βάπτισμά Του) στον Ιορδάνη ελευθέρωσε τον Αδάμ (το ανθρώπινο γένος). Με καρφιά καρφώθηκε ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Με λόγχη τρυπήθηκε ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμε τα Πάθη Σου, Χριστέ. Δείξε μας και την ένδοξη Ανάστασή Σου».




