Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011
Eξέλιξη και αντιλήψεις για τη φύση των μαθηματικών
Διαβάστε εδώ την εργασία του συναδέλφου Δημήτρη Ανδρεσάκη σχετικά με την ιστορική εξέλιξη και τις αντιλήψεις για τα Μαθηματικά.
Οι λέξεις και οι σκέψεις...
Διάβασα το σύντομο σχόλιο που πήρα στην ηλεκτρονική μου θυρίδα....
Η άποψή μου είναι...Ναι, οι λέξεις δείχνουν να τελειώνουν. Μα δεν είναι έτσι...Αν ανακαλέσεις τις θύμησες, θα τις ακούς πάλι να δονούν. Θα ακούσεις τους φθόγγους και τις συλλαβές. Θα θυμηθείς όλες τις εύηχες λέξεις και θα σου γεννηθεί η επιθυμία να τις ξανακούσεις, ίσως. Και αναφέρομαι γενικά. Οι λέξεις δεν έμειναν στο παρελθόν. Υπάρχουν και τώρα και θα υπάρχουν στο μέλλον. Αλλως τε, αν έλεγε κάποιος να καταγράψουμε τις σκέψεις...με λέξεις δε θα τις καταγράφαμε;;;
Οι σκέψεις τώρα...Αυτές έχουν μιαν άλλη διάσταση...Σκέφτεσαι τα γεγονότα, της μέρας, της νύχτας, του χειμώνα, του θέρους, της άνοιξης, του φθινόπωρου. Θέλοντας και μη ο καθένας μας κάνει το δικό του απολογισμό. Και τούτο συμβαίνει από το μικρό παιδί ως τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Αλήθεια πόση ευλογία θα μας χάριζε ο Κύριος αν τους είχαμε εδώ δίπλα μας και ζητούσαμε τη συμβουλή τους, για τη ζωή μας....Μα ας είναι η μνήμη τους ζωντανή για τον καθένα από εμάς.
Οι σκέψεις ξέρεις...δε τιθασεύονται...Πετούν γύρω μας και μας ηρεμούν ή μας βασανίζουν. Ανάλογα με το τι πράξαμε, ανάλογα με το πως βλέπουμε τα πράγματα, συμβαίνει το ένα ή το άλλο. Όμως οι σκέψεις σίγουρα κουβαλούν μαζί τους τον απόηχο των λέξεων...Και οι λέξεις ακούστηκαν και θα ακούγονται όσο θα υπάρχουν άνθρωποι σε τούτο το πλανήτη...
Κατέγραψα κι εγώ τις δικές μου μνήμες στα σημειωματάρια της ύπαρξής μου. Πορεύομαι με αυτοσυνειδησία, κάνω τη δική μου αυτοεξέταση, όπως πρέπει να κάνω. Πορεύομαι, κι όπως είναι φυσικό, τα γιατί κυριαρχούν σε αριθμό...Μα στη ζωή τούτη έμαθα και δυστυχώς το μαθαίνουμε όλοι οι άνθρωποι, πως στα πολύ περισσότερα γιατί δεν υπάρχει διότι... Τούτο ισχύει πιστεύω...
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε, έγραψα τούτες τις λέξεις για να εκφράσω τις σκέψεις μου, την ταπεινή μου άποψη πάνω σε ένα e-mail που πήρα. Και συνοψίζοντας....για μένα δε σταμάτησαν ούτε οι λέξεις ούτε οι σκέψεις. Καλό και δροσερό βράδυ να έχουμε!!!
Η άποψή μου είναι...Ναι, οι λέξεις δείχνουν να τελειώνουν. Μα δεν είναι έτσι...Αν ανακαλέσεις τις θύμησες, θα τις ακούς πάλι να δονούν. Θα ακούσεις τους φθόγγους και τις συλλαβές. Θα θυμηθείς όλες τις εύηχες λέξεις και θα σου γεννηθεί η επιθυμία να τις ξανακούσεις, ίσως. Και αναφέρομαι γενικά. Οι λέξεις δεν έμειναν στο παρελθόν. Υπάρχουν και τώρα και θα υπάρχουν στο μέλλον. Αλλως τε, αν έλεγε κάποιος να καταγράψουμε τις σκέψεις...με λέξεις δε θα τις καταγράφαμε;;;
Οι σκέψεις τώρα...Αυτές έχουν μιαν άλλη διάσταση...Σκέφτεσαι τα γεγονότα, της μέρας, της νύχτας, του χειμώνα, του θέρους, της άνοιξης, του φθινόπωρου. Θέλοντας και μη ο καθένας μας κάνει το δικό του απολογισμό. Και τούτο συμβαίνει από το μικρό παιδί ως τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. Αλήθεια πόση ευλογία θα μας χάριζε ο Κύριος αν τους είχαμε εδώ δίπλα μας και ζητούσαμε τη συμβουλή τους, για τη ζωή μας....Μα ας είναι η μνήμη τους ζωντανή για τον καθένα από εμάς.
Οι σκέψεις ξέρεις...δε τιθασεύονται...Πετούν γύρω μας και μας ηρεμούν ή μας βασανίζουν. Ανάλογα με το τι πράξαμε, ανάλογα με το πως βλέπουμε τα πράγματα, συμβαίνει το ένα ή το άλλο. Όμως οι σκέψεις σίγουρα κουβαλούν μαζί τους τον απόηχο των λέξεων...Και οι λέξεις ακούστηκαν και θα ακούγονται όσο θα υπάρχουν άνθρωποι σε τούτο το πλανήτη...
Κατέγραψα κι εγώ τις δικές μου μνήμες στα σημειωματάρια της ύπαρξής μου. Πορεύομαι με αυτοσυνειδησία, κάνω τη δική μου αυτοεξέταση, όπως πρέπει να κάνω. Πορεύομαι, κι όπως είναι φυσικό, τα γιατί κυριαρχούν σε αριθμό...Μα στη ζωή τούτη έμαθα και δυστυχώς το μαθαίνουμε όλοι οι άνθρωποι, πως στα πολύ περισσότερα γιατί δεν υπάρχει διότι... Τούτο ισχύει πιστεύω...
Συμφωνείτε ή διαφωνείτε, έγραψα τούτες τις λέξεις για να εκφράσω τις σκέψεις μου, την ταπεινή μου άποψη πάνω σε ένα e-mail που πήρα. Και συνοψίζοντας....για μένα δε σταμάτησαν ούτε οι λέξεις ούτε οι σκέψεις. Καλό και δροσερό βράδυ να έχουμε!!!
Στοχασμός του Πολ Βαλερύ
Δυστυχισμένος όποιος δεν έχει τίποτε να δώσει.
Αλλά χίλιες φορές δυστυχισμένος όποιος δεν έχει κανέναν για να
μοιραστεί μαζί του αυτό που έχει.
Αλλά χίλιες φορές δυστυχισμένος όποιος δεν έχει κανέναν για να
μοιραστεί μαζί του αυτό που έχει.
Κυριακή 10 Ιουλίου 2011
Κύριε...
Kύριε
Μη μου ζητάς
μέσω της αμαρτίας
να ΄ρθω σε σένα.
Ίσως μας αρκούν οι άβυσσοί μου
που με οδηγούν στα πόδια σου.
Δες τα πουλιά
που πετούν προς τον ουρανό
μακριά απ΄ τις πέτρες των παιδιών
σα να προσπαθούν
να με φέρουν πιό κοντά σου.
E. Said
Μη μου ζητάς
μέσω της αμαρτίας
να ΄ρθω σε σένα.
Ίσως μας αρκούν οι άβυσσοί μου
που με οδηγούν στα πόδια σου.
Δες τα πουλιά
που πετούν προς τον ουρανό
μακριά απ΄ τις πέτρες των παιδιών
σα να προσπαθούν
να με φέρουν πιό κοντά σου.
E. Said
Ψάχνω...
Ψάχνω εκείνες τις θύμησες με γεύση διάρκειας...
Ψάχνω τις στιγμές των συγκρίσεων...
Ψάχνω το συναπάντημα της θάλασσας...
Ψάχνω εν μέσω ομίχλης τα φώτα της λίμνης...
Μεσημβρία ήταν...
Κι έκανα απολογισμό των πράξεων των αριθμών...
Ψάχνω τις στιγμές των συγκρίσεων...
Ψάχνω το συναπάντημα της θάλασσας...
Ψάχνω εν μέσω ομίχλης τα φώτα της λίμνης...
Μεσημβρία ήταν...
Κι έκανα απολογισμό των πράξεων των αριθμών...
IN CLASIC MOOD
Στην αποκλιμάκωση των εντάσεων και στην γαλήνη της συνέχειας...
Στην επιθυμία της επανενσωμάτωσης...
Στην αναζήτηση της αυτογνωσίας...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Στην επιθυμία της επανενσωμάτωσης...
Στην αναζήτηση της αυτογνωσίας...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Inspiration
Ζητώ σαν παιδί ΄κείνη την εκπλήρωση της υπόσχεσης...
Διαμερίζω τη ζωή μου σε δυό μέρη...
Αποτυπώνω τα όμορφα περάσματα στα ερμητικώς κλεισμένα σημειωματάρια...
Μεταφέρω πλούτο στη σκέψη μου...
Θα παραμείνει αναλλοίωτη αξία;
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Διαμερίζω τη ζωή μου σε δυό μέρη...
Αποτυπώνω τα όμορφα περάσματα στα ερμητικώς κλεισμένα σημειωματάρια...
Μεταφέρω πλούτο στη σκέψη μου...
Θα παραμείνει αναλλοίωτη αξία;
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Προσευχή...
Κύριε
Άνοιξε την αγκάλη σου
και φύλαξέ μας
απ΄τις στρατιές των αγγέλων σου.
Συνέτρεξε τους οδοιπόρους σου
που δεν έχουν χάσει το δρόμο της ακοής
και αφουγκράσου τη μοναξιά τους.
Συνέτρεξε ακόμη εκείνους
που μένουν και σε προσμένουν!!!
E Said
Άνοιξε την αγκάλη σου
και φύλαξέ μας
απ΄τις στρατιές των αγγέλων σου.
Συνέτρεξε τους οδοιπόρους σου
που δεν έχουν χάσει το δρόμο της ακοής
και αφουγκράσου τη μοναξιά τους.
Συνέτρεξε ακόμη εκείνους
που μένουν και σε προσμένουν!!!
E Said
Still in Love With You by Nikos Ignatiadis
Στους φίλους και στις φίλες μου.
Στις συναδέλφισσες και στους συναδέλφους μου
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Στις συναδέλφισσες και στους συναδέλφους μου
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
H άλλη πορεία...
Εχει και η σιωπή τη δική της δυναμική και τη δική της "έκφραση". Η σιωπή μου προς απάντησή σου, λέει ο λαός. Κι έτσι είναι...
Εκεί λοιπόν, στο δρόμο για την ανάκληση της μνήμης και την καταγραφή της νεωτερικότητας...θα πορευτώ διακριτικά καταγράφωντας κι ευελπιστώντας το αυτονόητο...
Συντροφιά μου τα "βήματα" της μάνας και του πατέρα μα και οι πορείες άλλων ετών.
Αλλως τε η επίτευξη των στόχων πολλές φορές απαιτεί μόνωση και ηρεμία...
Θέλω να διακρίνω διάττοντες στο νησί... Που θα πέφτουν από τους Κατακαλαίους...Θέλω να αισθανθώ την ομορφιά του τόπου ακούγοντας φίλους και γνωστούς...καθώς θα καταγράφω, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, τη λαογραφία και το πολιτισμό...
Το φεγγάρι στο Βαρίδι θα αρκείται άραγε στη διατύπωση κάποιων εύλογων αποριών;
Και τι μπορώ να του πω; Πως να του εξηγήσω;
Εκεί λοιπόν, στο δρόμο για την ανάκληση της μνήμης και την καταγραφή της νεωτερικότητας...θα πορευτώ διακριτικά καταγράφωντας κι ευελπιστώντας το αυτονόητο...
Συντροφιά μου τα "βήματα" της μάνας και του πατέρα μα και οι πορείες άλλων ετών.
Αλλως τε η επίτευξη των στόχων πολλές φορές απαιτεί μόνωση και ηρεμία...
Θέλω να διακρίνω διάττοντες στο νησί... Που θα πέφτουν από τους Κατακαλαίους...Θέλω να αισθανθώ την ομορφιά του τόπου ακούγοντας φίλους και γνωστούς...καθώς θα καταγράφω, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, τη λαογραφία και το πολιτισμό...
Το φεγγάρι στο Βαρίδι θα αρκείται άραγε στη διατύπωση κάποιων εύλογων αποριών;
Και τι μπορώ να του πω; Πως να του εξηγήσω;
Σάββατο 9 Ιουλίου 2011
Λένε για μένα...
Στα καθάρια νερά της Παλιόπολης...
Στις αυγουστιάτικες αστροφεγγιές εκεί...
Στην αντικατάσταση των ακροκέραμων...των καταλυμάτων εκεί...
Αν και ο λόγος δε μπόρεσε να έχει την ιδιότητα μιας συνέχειας...
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του ιστολόγιου( στα δεξιά)
Στις αυγουστιάτικες αστροφεγγιές εκεί...
Στην αντικατάσταση των ακροκέραμων...των καταλυμάτων εκεί...
Αν και ο λόγος δε μπόρεσε να έχει την ιδιότητα μιας συνέχειας...
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του ιστολόγιου( στα δεξιά)
Γλυκολαλιά
Σ΄εκείνο το σοφό απόφθεγμα του Πανεπιστημιακού δασκάλου για τους Μαθηματικούς και το σύνολο των ιδεών τους!!!, εντός του ΥΠΔΒΜΘ.
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του ιστολόγιου( στα δεξιά )
H αυριανή γραφή...
Φίλοι, σας περιμένω αύριο. Για την κατάθεση των σκέψεων εννοώ...Για τους προβληματισμούς και τα συμπεράσματα από "τα μοναστήρια των βιβλίων"... Εν μέσω τυρού και αχλαδιού όλα αυτά και φυσικά εκτός πάσης νηστίσιμης διατροφής...Αμφιβάλλει κανείς σας πως θα συνεχίσουμε τη γραφή της νέας έκδοσης του βιβλίου..."Το μυθιστόρημα των τεσσάρων";
Απ το Μαραθώνα ως τη Κρήτη λοιπόν...
Δεν έκανα κάτι και μη με ευχαριστείτε. Γνώση έδωσα όπως πρέπει να κάνω...Αφειδώλευτα και δίχως τη παραμικρή αμοιβή. Η αμοιβή μου ήταν η χαρά που βοήθησα στη λύση του προβλήματος των φοιτητών...Καλή επιτυχία λοιπόν!!! Και μη ξεχάστε...Καντε μια βόλτα και για μένα στα Χανιά!!! Μέχρι να έρθω!!!
Ενα πολύ όμορφο τραγούδι
Στις επιβιβάσεις κόντρα στις προκαταλήψεις...
Στις εμπνεύσεις και στις εξ αυτών δημιουργίες...
Στις αγρύπνιες που συναρμολόγησαν τη λογική...
Στις δονήσεις του φωτός των κεριών...
Στη μυσταγωγία της μεταμεσονύχτιας περιπλάνησης...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Στις εμπνεύσεις και στις εξ αυτών δημιουργίες...
Στις αγρύπνιες που συναρμολόγησαν τη λογική...
Στις δονήσεις του φωτός των κεριών...
Στη μυσταγωγία της μεταμεσονύχτιας περιπλάνησης...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Να γυρίσεις σα θαρθούν τα χελιδόνια...
Στην Αλίκη...
Στο Γιώργο...
Στο Δημήτρη...
Στη Κατερίνα...
Στην Ειρήνη...
Στο Μιχάλη...
Στη Χριστίνα...
Στο Σωκράτη...
Στη Λία...
και στ΄ άλλα παιδιά της παρέας μας...
Στο Γιώργο...
Στο Δημήτρη...
Στη Κατερίνα...
Στην Ειρήνη...
Στο Μιχάλη...
Στη Χριστίνα...
Στο Σωκράτη...
Στη Λία...
και στ΄ άλλα παιδιά της παρέας μας...
Ουρανέ...
Στις ρωγμές που επέτρεπαν στο φως να διέλθει...
Στις αναμετρήσεις που αντισταθήκαμε από χρέος...
Στις εξομολογήσεις στα ερημικά ξωκκλήσια...
Στο καθάριο κι αγνό γέλιο των παιδιών μας...
Μη ξεχάσετε να κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Στις αναμετρήσεις που αντισταθήκαμε από χρέος...
Στις εξομολογήσεις στα ερημικά ξωκκλήσια...
Στο καθάριο κι αγνό γέλιο των παιδιών μας...
Μη ξεχάσετε να κλείστε τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Του κάτω κόσμου τα πουλιά (Νίκος Δημητράτος)
Στους Άγιους της μοναξιάς...
Στη συνοδοιπορεία των ονείρων των φίλων...
Στις προτροπές για 'κείνους...
Στην έσχατη γραμμή αμύνης που υπερασπιστήκαμε...
Κρατήσαμε, δε λυγίσαμε όμως...
Στις προαγωγές των επιθυμιών...
Στη συνοδοιπορεία των ονείρων των φίλων...
Στις προτροπές για 'κείνους...
Στην έσχατη γραμμή αμύνης που υπερασπιστήκαμε...
Κρατήσαμε, δε λυγίσαμε όμως...
Στις προαγωγές των επιθυμιών...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου.
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
ΤΙ 'Ν' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ
Στις ανέφικτες, για τους πολλούς, στιγμές που βιώθηκαν...
Στα μονοσήματα ορισμένα θέλω μας...
Στο πρωινό σφυροκόπημα του αναπόφευκτου...
Στις νεωτερικές ιδέες που με φύλλα χρυσού επικάλυψα...
Στη γνησιότητα μιας δήθεν ουτοπικής πραγματικότητας...
Στην ομορφιά των εκθετικών συναρτήσεων...
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του ιστολόγιου.
Στα μονοσήματα ορισμένα θέλω μας...
Στο πρωινό σφυροκόπημα του αναπόφευκτου...
Στις νεωτερικές ιδέες που με φύλλα χρυσού επικάλυψα...
Στη γνησιότητα μιας δήθεν ουτοπικής πραγματικότητας...
Στην ομορφιά των εκθετικών συναρτήσεων...
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του ιστολόγιου.
Απρόσμενο, για μένα , γεγονός...
Αγαπητέ φίλε...
Δε πίστευα σήμερα το πρωί στ΄αυτιά μου με την είδηση της επιτυχούς διεξαγωγής της μάχης. Γιατί και οι προφορικές ή γραπτές εξετάσεις , μάχη είναι...
Σ΄ ευχαριστώ γιατί με τη προσφορά της ψυχής σου συνέβαλες σε μια επιτυχία που εκ των προτέρων φαινόταν να μη συμβαίνει...
Δε ξεχνώ τα λόγια σου..."Οταν οι άνθρωποι σου κλείνουν μια πόρτα, Ο Θεός σου ανοίγει δέκα"...
Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς και για τη σημερινή σου ευχή. Πάμπλουτος αισθάνομαι όταν έχω τέτοιους πιστούς και πραγματικούς φίλους.
Προσευχήθηκα κι εγώ για σένα έτσι απλά, αθόρυβα, μα θέλω να αιτήσεις βοήθεια και για την υγεία ενός εκ των αποψινών συνδαιτημόνων...
Αδάπανες καταθέσεις κάνεις και το ξέρεις....
Δε πίστευα σήμερα το πρωί στ΄αυτιά μου με την είδηση της επιτυχούς διεξαγωγής της μάχης. Γιατί και οι προφορικές ή γραπτές εξετάσεις , μάχη είναι...
Σ΄ ευχαριστώ γιατί με τη προσφορά της ψυχής σου συνέβαλες σε μια επιτυχία που εκ των προτέρων φαινόταν να μη συμβαίνει...
Δε ξεχνώ τα λόγια σου..."Οταν οι άνθρωποι σου κλείνουν μια πόρτα, Ο Θεός σου ανοίγει δέκα"...
Σ΄ευχαριστώ από καρδιάς και για τη σημερινή σου ευχή. Πάμπλουτος αισθάνομαι όταν έχω τέτοιους πιστούς και πραγματικούς φίλους.
Προσευχήθηκα κι εγώ για σένα έτσι απλά, αθόρυβα, μα θέλω να αιτήσεις βοήθεια και για την υγεία ενός εκ των αποψινών συνδαιτημόνων...
Αδάπανες καταθέσεις κάνεις και το ξέρεις....
Αναζήτηση...
Εύα... ήταν όντως λάθος σου να μη κρατήσεις σημαειώσεις από εκείνη τη σπάνια γραφή του Εκτορα Κακναβάτου... Και τωρα θα αφεθώ στη μαγεία της αναζήτησης στο διαδίκτυο με τη κρυφή ελπίδα της εύρεσης...Όντως ο ποιητής αυτός ήταν εξαιρετικός. Και Μαθηματικός συνάμα...
Προβληματισμοί...
Αλήθεια πως μπορείς να αποδεχτείς εκείνα που μέχρι τώρα ήσουν σίγουρος πως δεν ίσχυαν κι όμως ίσχυαν!!!
Πως μπορείς να εμπιστεύσαι τους ανθρώπους όταν, για τις συμπεριφορές κάποιων, δεν πίστευες με τίποτα πως θα ήταν αυτές που οι τελευταίοι επέδειξαν;
Αλήθεια πως;
Πως μπορείς να εμπιστεύσαι τους ανθρώπους όταν, για τις συμπεριφορές κάποιων, δεν πίστευες με τίποτα πως θα ήταν αυτές που οι τελευταίοι επέδειξαν;
Αλήθεια πως;
Xτες βράδυ...
Μια πολύ όμορφη βραδιά η χτεσινή, με φίλους καλούς, νόστιμους μεζέδες και κουβεντούλα από το παρόν και το παρελθόν... Μια βραδιά δροσερή, με θέα από τα υψώματα των δικαστικών και με ακούσματα ευχάριστα. Χάρηκα ιδιαίτερα για τη συζήτηση με τον μέντορά μου πάνω στα θέματα της δημόσιας διοίκησης. Με έναν άνθρωπο που με έχει βοηθήσει σε δύσκολες στιγμές και μου έχει δώσει κατευθύνσεις για να πορεύομαι με επιτυχία. Η παρουσία και άλλων εξαιρετικών συναδέλφων έδινε ένα άλλο χρώμα στη βραδιά...Σας ευχαριστώ όλες και όλους για τις στιγμές. Χαίρομαι να σας έχω συναδέλφους μου!!!
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Magissa - Haris Alexiou
Στις αναβάσεις μας...
Στα χαμόγελά μας...
Στις εξορμήσεις στο μονοπάτι της καρδιάς...
Στ άνθη που ευωδιάζουν...
Και ιδιαίτερα εκείνα του Αντιλιβάνου!!!
Στα χαμόγελά μας...
Στις εξορμήσεις στο μονοπάτι της καρδιάς...
Στ άνθη που ευωδιάζουν...
Και ιδιαίτερα εκείνα του Αντιλιβάνου!!!
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου( δεξιά)
Θάλασσα- Φ. Πλιάτσικας & Β.Καζούλης(Λυκαβηττός'07)
Στη πανέμορφη θάλασσα της Ανδρου μου...
Στη σμαραγδένια θάλασσα της Φαλάσαρνας...
Στα κρύα νερά της Φολεγάνδρου...
Στα παγωμένα νερά της Εριστού στη Τήλο...
Μα και στη θάλασσα της σκέψης μου...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Στη σμαραγδένια θάλασσα της Φαλάσαρνας...
Στα κρύα νερά της Φολεγάνδρου...
Στα παγωμένα νερά της Εριστού στη Τήλο...
Μα και στη θάλασσα της σκέψης μου...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου(δεξιά)
Αν ήσουν άγγελος
Στις παραμετρικές εξισώσεις που διερευνήσαμε...
Κλείστε πριν τη μουσική του ιστολόγιου
Στη στροφή, στη νέα στροφή...
Αντίρροπη θα είναι η νέα πορεία...εκείνης των παφλαζόντων υδάτων...
Το σεργιάννι της νύχτας υποβαθμίζεται απ΄ το βάδισμα της μέρας...
Στα θέλω... μηδενίζω τις αντιστάσεις της φθοράς...
Πορεύομαι με λογισμό και μ΄ όνειρο...
Ακουμπώ στη κουπαστή της ελπίδας...
Αισιοδοξώ καθώς διαβάζω στίχους των χρωμάτων...
Ανελίσσομαι στη σκέψη...
Κι ας είναι νωπο το έδαφος απ τη θερινή μπόρα...
Πορεύομαι στέρεα όμως...
Τα φίλτρα μου επιτελούν το ρόλο τους...
Το σεργιάννι της νύχτας υποβαθμίζεται απ΄ το βάδισμα της μέρας...
Στα θέλω... μηδενίζω τις αντιστάσεις της φθοράς...
Πορεύομαι με λογισμό και μ΄ όνειρο...
Ακουμπώ στη κουπαστή της ελπίδας...
Αισιοδοξώ καθώς διαβάζω στίχους των χρωμάτων...
Ανελίσσομαι στη σκέψη...
Κι ας είναι νωπο το έδαφος απ τη θερινή μπόρα...
Πορεύομαι στέρεα όμως...
Τα φίλτρα μου επιτελούν το ρόλο τους...
Αντιγράφω εδώ...
Αντιγράφω εδώ...κάτι που έγραψα παλιότερα...
Δίνω τούτο το δικαίωμα στον εαυτό μου.
Μα θέλω να είναι περιορισμένης χρήσης...
Στίχους κατέθετα...
του κάθε καλοκαιριού της ψυχής μου;
που συνοδεύουν το είναι μου και βοηθούν στο να πορεύομαι;
που προσδοκώ να συναντήσω στο μέλλον;
Δίνω τούτο το δικαίωμα στον εαυτό μου.
Μα θέλω να είναι περιορισμένης χρήσης...
Στίχους κατέθετα...
Τα πράσινα φεγγάρια.
Είδες τα πράσινα φεγγάρια
του κάθε καλοκαιριού της ψυχής μου;
Είδες τ' ανοξείδωτα εκείνα φεγγάρια
που συνοδεύουν το είναι μου και βοηθούν στο να πορεύομαι;
Θα μπορέσεις να δεις τα χρυσοπράσινα φεγγάρια
που προσδοκώ να συναντήσω στο μέλλον;
Θα υπολογίσεις με ακρίβεια
τις ερωτικές συντεταγμένες τους;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)