Oι λεμονιές στην ΄Ανδρο

Η φωτό δεν είναι δική μου. Τη "δανείστηκα", και πιστεύω να μου επιτραπεί, από το blog των Λειβαδιών της ΄Ανδρου. Μα είναι τόσο όμορφη φωτό κι έτσι μπήκα στο πειρασμό να την αναρτήσω.

Ανδρος

Στην ασπρόμαυρη φωτό, η χώρα της Ανδρου, πολύ παλιότερα. Κάτω η Πλακούρα, ενώ στο μέσο και άνω της φωτό διακρίνεται η εκκλησία της Παναγίας.

Κάντε κλικ στο παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε πως παρασκευάζεται η τόσο νόστιμη Αντριώτικη φρουτάλια. Και φυσικά , μην σκεφθείτε να υπολογίσετε πόσες θερμίδες θα πάρετε..


www.in.gr/Reviews/placeholder.asp?lngReviewID=381&lngChapterID=441&lngItemID=80715

Τα πλοία που πήγαιναν στην Ανδρο

Eπειδή είμαι λάτρης της Ιστορίας και η ενασχόλησή μου με αυτήν με γεμίζει πνευματικά, σκέφτηκα να αναρτήσω εδώ μερικές φωτό από πλοία που στα χρόνια τα παλιότερα μας πήγαιναν στο νησί της μάνας μου. Στην Ανδρο μας. Δείτε τα και αφήστε το νου σας να πετάξει...Θα έχετε σύμμαχο τον άνεμο. Είμαι σίγουρος ότι θα ανακαλέσετε εικόνες της ψυχής σας...Οι εικόνες μου προσφέρθηκαν από το καλό φίλο και συνάδελφο Αν. Λαζ Καθηγητή Βιολογίας σε γειτονικό Λύκειο.

Το "σκέτο" SUPERFERRY. Εκτελούσε τη συγκοινωνία Ανδρος-Ραφήνα για μικρό διάστημα στο 1990 και δεν μπορούσε εύκολα να κάνει μανούβρες στο μικρό λιμάνι του Γαυρίου. ΄Ετσι το απέσυραν νωρίς και στη θέση του έβαλαν το SUPERFERRY II που υπάρχει ως τις μέρες μας.

Το "ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ". Εκτελούσε τη συγκοινωνία στα μέση της δεκαετίας του 1980 και οι κάτοικοι του νησιού το προτιμούσαν...Αργότερα το έβαλαν στη γραμμή της Κεφαλλονιάς.

Το "BARI EXPRESS γερμένο από το καιρό λίγο έξω από το λιμάνι του Γαυρίου. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 80. Ο θείος ο Καπτα-Γιάννης από τα Υψηλού μου έλεγε "Να το προτιμάς γιατί έχει καρίνα"

Το μικρό "ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ" αραγμένο στο λιμάνι της Τήνου

Το μικρό αλλά ατρόμητο "ΑΝΝΑ Λ." στο μώλο της Ραφήνας. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και μετά.

Κι άλλη μια φωτό από το "BARI EXPRESS".

O "ΠΑΝΤΕΛΗΣ". Στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Εκανε το δρομολόγιο Πειραιάς-Ανδρος(Χώρα)-Κόρθι-Τήνος-Σύρος-Μύκονος και επιστροφή.

Και ο μετέωρος Κυρ-Μέντιος καθώς μεταφέρεται πρωτόγονα στο λιμάνι του Γαυρίου. το πλοίο πρέπει να είναι ή το "ΚΑΡΥΣΤΟΣ" ή το "ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΤΟΓΙΑΣ".

Το ξαδελφάκι του "ΠΑΝΤΕΛΗΣ", το "ΔΕΣΠΟΙΝΑ" εδώ. ΄Εκανε το ίδιο δρομολόγιο με το "ΠΑΝΤΕΛΗΣ". Ξεκινούσε από Πειραιά γύρω στις 9 το πρωί και λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι έφτανε στη Χώρα της ΄Ανδρου.

Αυτό πρέπει να είναι το "ΕΛΛΑΣ" ιδιοκτησίας ΔΙΑΠΟΥΛΗ.

Και το θρυλικό "ΜΟΣΧΑΝΘΗ". Κάποτε στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960 φύγαμε από Χώρα για Κόρθι και άλλα λιμάνια με τελικό προορισμό το Πειραιά. Μόλις βγήκαμε έξω από το Τουρλίτη το μπότζι ήταν η αιτία οι καμαρώτοι να μαζεύουν πλήθος σπασμένα ποτήρια στο σαλόνι του πλοίου.

Tαξιδεύω...

Eντυπωσιακά χρώματα

Oι βράχοι κάτω από τη παραλιακή λεωφόρο στο Μπερούτι.

Και η πόλη από αεροπλάνο. Δεξιά κάτω οι μνήμες έντονες
.

Σαν πήρα το περιοδικό από το ταχυδρομικό κουτί, ταξίδεψα. Ταξιδεύω ακόμη... Δικαίωμά μου, δίχως να έχω κάνει κράτηση θέσης. Και είμαι στο κατάστρωμα του "CYNTHIA". Θέλω να βλέπω το γαλάζιο και να ατενίζω τα όνειρα. Αυτά που μου κομίζουν οι γλάροι της Μεσογείου.

Το εισιτήριο για το ταξίδι ήταν... ένα κείμενο σε ένα περιοδικό που έλαβα.

"Η μνήμη μας όπου και να την αγγίξεις πονεί

ο ουρανός είναι λίγος

θάλασσα πια δεν υπάρχει....

Θα γίνει η ανάσταση μιαν αυγή

θα ροδαμίσει του όρθρου η μαρμαρυγή,

θα ξαναγίνει το πέλαγος και πάλι το κύμα θα τινάξει

την Αφροδίτη".

Ταξίδεψα προς νότον και ανατολάς.

Ενα ελαφρό αεράκι με πήγε στα χρόνια της νιότης μου.

Θυμήθηκα τη πολυκατοικία με το Φοίνικα, πάνω από τα ξενοδοχεία στο Μπερούτι.

"΄Εδώ έμενε" , μου είπαν.

"Δες τι όμορφα λουλούδια έχει το σπίτι αυτό", συνέχισαν.

Και οι χειμώνες είχαν το δικό τους Μάη εκεί...σκέφτηκα.

Από εκεί ατένιζε το νησί "του", υπέθεσα.

Κι ο λόγος του γινόταν πιό ξάστερος, πιό γλυκός, πιό εκφραστικός, σύμμικτος με τη δροσιά της θάλασσας.

Την φιλούσε εκείνη τη θάλασσα ο ποιητής.

Φιλιά ερωτικά της έδινε.

Και εκείνη, γνήσια θηλυκή ύπαρξη, τον αντάμοιβε με έμπνευση.

Με σκέψη πρωτόγνωρη και με έκφραση ζωντανή.

Είμαι ακόμη εκεί.

Ψάχνω το φάρο που με μαγνήτιζε τα βράδια.

Τον αναζητώ στη παλιά του θέση, αλλά ματαιοπονώ.

Τον μετέφεραν τα βόλια....

Αναζητώ τα παιδιά του τότε...

Η απόλυτη αποτυχία στην αναζήτηση.

Ενα δάκρυ της καρδιάς μου για το τότε που πέρασε...

Μα και ένα χαμόγελο της ψυχής μου που ο ποιητής με ταξίδεψε εκεί.

Στη πόλη της έμπνευσης.

Της δικής του και της δικής μου.

Διαγώνισμα Β΄ Γυμνασίου

diag-1

Publish at Scribd or explore others: Essays & Theses School Work

Ανδρος από το ΣΚΑΙ

Κάντε κλικ στο παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ.
Φυσικά δεν είναι δικό μου, αλλά το αξιολογώ ως σημαντικό.

Aναφέρεται που αλλού; Στην ΄Ανδρο μας.


www.mirsini.gr/index.php?id=1116

To Kόρθι της ΄Ανδρου τώρα

Κάντε κλικ στο πιό κάτω σύνδεσμο για να δείτε το Κόρθι της ΄Ανδρου τώρα:



www.andros.gr/live/index.html

Τα του τύπου πρωτοσέλιδα

Κάνετε κλικ στο παρακάτω σύνδεσμο, αν θέλετε να δείτε τα πρωτοσέλιδα όλων των εφημερίδων:

www.news247.gr/Headlines.htm?sp=l53&sp=l-1&sp=l1241335113966

Για την Αθήνα μας

Kάνετε κλικ στους παρακάτω συνδέσμους αν θέλετε να ενημερωθείτε για:

1. Για τα βυζαντινά μνημεία της Αττικής
www.eie.gr/byzantineattica/


2. Για την αρχαιολογία της Αθήνας
www.eie.gr/archaeologia/gr/index.aspx

Ασκήσεις για την Α΄ Λυκείου

ex-12

Publish at Scribd or explore others: Essays & Theses School Work

Ασκηση

ex-11

Publish at Scribd or explore others: Essays & Theses School Work

E! να μη ξεχνιόμαστε...

΄Ενας αριθμός α είναι κατά 50% μεγαλύτερος από τον αριθμό γ.
΄Ενας άλλος αριθμός β είναι κατά 25% μεγαλύτερος από τον αριθμό γ.
Πόσο επί τοις % είναι ο α μεγαλύτερος του γ;

Προχτές Πέμπτη πρωί

Δημήτρη , σαν σε άκουσα, προχτές την Πέμπτη πρωί, δεν πίστευα στ΄αυτιά μου.

Χάρηκα απρόσμενα.

Μιλάγαμε βέβαια όλο αυτό το καιρό, μετά από την αποφοίτησή σου από το Γυμνάσιό μας, αλλά οι κουβέντες μας ήταν άνευρες.

Μου άρεσε πολύ αυτή η διάθεσή σου να "συμμαχήσεις" με το βιβλίο. Γιατί όπως και να το κάνουμε δεν είχατε τις καλύτερες των σχέσεων.Μου άρεσε που συμφώνησες μαζί μου για τα ωφέλη που απορρέουν από την ανάγνωση. Να είσαι σίγουρος ότι θα είναι πολλά. Δεν θα τα διαπιστώσεις αμέσως. ΄Ισως αργήσεις λίγο να τα δεις. Αλλά να είσαι σίγουρος ότι θα έρθουν.

Θυμήθηκα τις δύσκολες στιγμές σου, ένα μουντό πρωινό εκεί στις αρχές της Σταδίου , στην Αθήνα. Η μαρτυρία μου , εκ του νόμου και εκ συνειδήσεως, θα βάραινε για σένα και για το φίλο σου. Και ομολογώ ότι ήμουν προβληματισμένος για την απόφαση. ΄Ηξερα , θες κι από διαίσθηση μόνο, ότι δεν είχες κάνει κάτι κολάσιμο. Αλλά η πράξη είχε συντελεστεί. Και ο νόμος έδινε εντολή να γίνει η εξέταση των γεγονότων. Κλειστές οι πόρτες... Ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση θα ήταν ορθάνοιχτες. ΄Επρεπε να ζυγίσω τα λόγια μου. Δεν είχα το δικαίωμα του λάθους. Η απόφαση ήξερα ότι θα βασιζόταν, εν πολλοίς, στη δική μου κατάθεση. Και χάρηκα που, καθώς διέκρινα ότι ο λόγος μου καθόριζε το αποτέλεσμα, τα πράγματα θα πήγαιναν καλά για σας. Τέλος καλό, όλα καλά λοιπόν για το τότε. Και το σήμερα εύχομαι να το οριοθετεί εν πολλοίς η δική σου ανάγνωση. Θυμήσου λοιπόν τι λέγαμε προχτές το πρωί....Να είσαι σίγουρος. Θα εύχομαι για σένα.

Οι τελευταίες μέρες

Δείτε το βίντεο, αφού κλείσετε τη μουσική του blog (στα δεξιά του).
Αναφέρεται στη ζωή των λεπρών στη Σπιναλόνγκα της Κρήτης.

Στη Ρίβα της Ανδρου , Πάσχα του 2009. Από ένα αντριώτικο blog. Κλείστε όμως πρώτα τη μουσική του blog στα δεξιά του.

Μέρα Μαγιού σήμερα

Μέρα Μαγιού.

Πόσο γλυκόλαλες οι λέξεις!!!

Ταξιδεύω...

Εκεί...

Εκεί που θες να ξαναπάς.

Με θέα το γαλάζιο που είδαμε.

Θάθελα ναναι ανθισμένα τα φτερά του νου μας

και να πετάγαμε πάνω απ΄τη γαλακτισμένη εκκλησιά,

βλέποντας τα ανθισμένα αγριολούλουδα του νησιού.

Εκεί στα ψηλά της Παλιόπολης.

Και από εκεί να ατενίζαμε...

Να ατενίζαμε τα καταπράσινα λειβάδια

των δικών μας ονείρων.

Πες μου, το διακρίνεις;

Στη μέση τους ανάμεσα στ΄άλλα κι οι ελπίδες μας άνθισαν!!!

(Η φωτό είναι από το blog ενός συμπατριώτη)

Μέρα μαγιού

Μέρα Μαγιού...

Για να ακούσετε τη μουσική κλείστε πρώτα τη μουσική του blog στα δεξιά του.

Μέρα Μαγιού

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες
μέρα Μαγιού σε χάνω
άνοιξη γιέ που αγάπαγες
κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες
και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου
το φως της οικουμένης

Και μου ιστορούσες με φωνή
γλυκειά ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού
δεν φτάνουν τα χαλίκια

Και μου 'λεγες πως όλ' αυτά
τα ωραία θαν' δικά μας
και τώρα εσβήστης κι έσβησε
το φέγγος κι η φωτιά μας

Kαλό μήνα

Καλό Μήνα, Καλή πρωτομαγιά για όλους μας.

Είθε να πάμε καλύτερα, η οικονομική κρίση να γίνει κάποτε μια μακρινή ανάμνηση και οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου να αμοίβονται και να ζουν καλύτερα. Είθε...

Μέρα Μαγιού σήμερα.

Μέρα λουλουδιών.

Μέρα μιας ευωδιαστής ΄Ανοιξης.

Ας γίνει καλύτερη η ζωή όλων μας. Και των δυνατών μα κυρίως των αδυνάτων.

Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας για πολλές χώρες του κόσμου. Τις περισσότερες φορές η Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη με την Παγκόσμια Μέρα των Εργατών (Εργατική Πρωτομαγιά), την ημέρα δηλαδή που τιμούνται οι αγώνες του εργατικού κινήματος. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Aπό τη Βικιπαίδεια

Eισηγήσεις ημερίδας

Κάνετε κλικ στο παρακάτω σύνδεσμο για να δείτε κάποιες ενδιαφέρουσες εισηγήσεις από την ημερίδα που έγινε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, με θέμα "Κρίσεις και συγκρούσεις στο Σχολικό περιβάλλον"

http://users.sch.gr/symbath/ekdiloseis/28.03.09/eisigiseis.htm

Ανδρος

Η παραλία της Χώρας, όπως φαίνεται από τη Ρίβα. Στη πλαγια του βουνού τα χωριά Υψηλού, Λάμυρα, Μεσαθούρι, Στραπουργιές. Στο μικρό βράχο το εκκλησάκι της Αγ. Θαλασσινής.

Η πινακίδα του Συνεταιρισμού των Γυναικών στο Κόρθι. Και το μπαλκόνι της άνωθεν οικίας.

Η θέα από την Ι. Μ. Παναχράντου. Διακρίνονται ο απότομος, κατηφορικός αλλά καλής βατότητας δρόμος που οδηγεί στη Χώρα. Στο βάθος τα σπίτια είναι χτισμένα κατά μήκος της επαρχιακής οδού Χώρας Γαυρίου.

Το καμπαναριό του Αη Γιώργη, μιας πανέμορφης εκκλησιάς στο δρόμο πηγαίνοντας προς Κόρθι.







Και η ομορφιά της Αντριώτικης φύσης, κάπου στο Μπατσί.

Μιά άποψη της παραλίας του Μπατσιού, σε μέρα ανοιξιάτικης συννεφιάς.

Το Μπατσί, όταν ο ήλιος έπαιζε κρυφτό με τα σύννεφα.

Προτεινόμενο τελικό διαγώνισμα στα Μαθηματικά Β΄ Γυμνασίου

b111

Publish at Scribd or explore others: Essays & Theses School Work

Aνδρος

Το χωριό Καπαριά πηγαίνοντας για το Κόρθι, από ψηλά.

Το μικρό χωριό Ζαγανιάρης κοντά στη Σταυροπέδα.

Το αρχοντικό του Βογιατζίδη στη Χώρα. Εδώ στεγαζόταν η στρατιωτική κατοχική διοίκηση του νησιού.

Η παραλία του Μπατσιού, όπως τη βλέπουμε καθώς ερχόμαστε από Γαύριο.






Μια παράξενη κατασκευή, μάλλον από μάρμαρο, καθώς αρχίζει η χτιστή κουπαστή των σκαλοπατιών έξω από τον Ι. Ναό του Αγ. Γεωργίου

Ενα σοκκάκι της Χώρας που οδηγεί στη μοναδική καθολική εκκλησία του νησιού.

Οι βρύσες κάτω από τη Παναγιά τη Κουμούλου, στις Μένητες.

Aνδρος

Η πινακίδα στην είσοδο της Καϊρείου Βιβλιοθήκης στη Χώρα.

Η είσοδος της Καϊρείου Βιβλιοθήκης που στεγάζεται σε αρχοντικό της Χώρας.

Εμπρός και κάτω το σπίτι του Θεόφιλου Καϊρη, όπως αυτό φαίνεται από την πλατεία του Αγ. Γεωργίου. Πίσω ο όρμος "Παραπόρτι".






Η οδός Σόλωνος στη Χώρα. Καμία σχέση με την ομώνυμη οδό της Αθήνας...






Η πλαγιά των Μενήτων, ενός γραφικού καταπράσινου χωριού πολύ πλησίον της Χώρας.

Ανδρος

Η Αγ. Θαλασσινή από τη Ρίβα, στη Χώρα. Στα βραχάκια δείγματα της δημιουργίας της Αντριώτικης Φύσης.

Ο κεντρικός πεζόδρομος στο Κόρθι, χτες το πρωί(22/4). Στο βάθος ψηλά το χωριό Κοχύλου.

Το Μπατσί χτες το πρωί(22/4) λίγο πριν την ανοιξιάτικη συννεφιά.

Aνδρος

Ο πεζόδρομος στη Χώρα της Ανδρου, δίπλα από τον Ι. Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Γεωργίου.

.

Το καμπαναριό της εκκλησιάς στα Φάλικα της Ανδρου. Πίσω τ΄Αλλαδινού και το Βακόνι.

Η Πηγή της Σάριζας στα Αποίκια της Ανδρου

Aνδρος

Έρχομαι.

Οι αισθήσεις μου σπαργώσαι ώσεις

Καμιά κλεψύδρα δεν μπορεί

Στη νήσο αυτή να εξαντλήση

Την άμμο της πιο μικρής ακόμη ακρογιαλιάς

Κανένα μέτρο να μετρήση

Το διάφανο μπλάβο βάθος

Που έχουν εδώ τα κρεμαστά νερά,

Κανένα άλλο νησί δεν ημπορεί να δώση

Για την ψυχή και τις αισθήσεις

Στον κόσμο τούτο βιος

Πιο ζείδωρο και πλούσιο.



(«΄Ανδρος», Ανδρέας Εμπειρίκος)

Ενα βιβλίο

Χτες βράδυ, ένα ιδιαίτερα αγαπημένο μου πρόσωπο, μου δώρισε ένα πολύ όμορφο βιβλίο. Εκείνο της Αλκυόνης Παπαδάκη με τίτλο "Αν ήταν όλα... αλλιώς"
Η Αλκυόνη Παπαδάκη είναι μια συγγραφέας που μου αρέσει ιδιαιτέρως.
Ο λόγος της είναι καθάριος, βαθειά ανθρώπινος, ζωντανός, ειλικρινής και πολύ ερωτικός.
Ενας λόγος με πλούτο συναισθημάτων που σπάνια βρίσκεις.
Ξεφύλισσα, όχι από απλή περιέργεια, το βιβλίο.
Και στη μέσα σελίδα του εξώφυλλου, ένας μικρός σύντομος, περιεκτικός λόγος...

"Επανάσταση είναι να 'χεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά. Να επιμένεις, να αγαπάς τη ζωή και να φροντίζεις να μην τη μολύνεις με το πέρασμά σου".

Xριστός Ανέστη

Χριστός Ανέστη!

Κι ας νιώσουμε καλύτερα, πιό όμορφα, πιό ανθρώπινα, πιό γαλήνια.

Χτές βράδυ, καθώς κατέβαινα από την εξέδρα στη πλατεία της Παραλίας Μαραθώνα, όπου ο π. Ιωσήφ μετέδωσε το μήνυμα της ημέρας, το είδα το παιδί μας. Γι αυτό ο Χριστός είχε φροντίσει φέτος, όπως φροντίζει για όλους μας, αν και ίσως να μη το βλέπουμε...

Το ασπάστηκα το κορίτσι, ευχηθήκαμε με τους γονείς του και το παιδί ήταν όρθιο, φέτος. Το θαύμα, απροσδιόριστα, είχε συντελεστεί. Πέρσυ τέτοια εποχή, το κορίτσι μας αυτό, είχε παρακολουθήσει τη τελετή της Αναστάσεως από το αμαξίδιο της ανάγκης. Και του είχα ευχηθεί "του χρόνου όρθια!".

Το μήνυμα της Ανάστασης για το παιδί αυτό είναι επίκαιρο, ζωντανό, μεταφυσικό, όπως πρέπει και για το καθένα από εμάς.

Και η χαρά όπως και η συγκίνησή μου μεγάλη.

΄Εζησα τις αγωνίες σου παιδί μας όπως και των γονιών σου, από τότε που πρωτόρθες στο σχολείο μας. Το να πω πως συμπάσχω μαζί σου, είναι ελάχιστη συμπαράσταση στο δικό σου ανηφορικό και δύσκολο αγώνα.

Ομως σε παρακολουθώ διακριτικά.

Χαίρομαι με τη χαρά σου και λυπάμαι όταν το ανεξήγητο μας δείχνει την παρουσία του.

Ναι, ο Χριστός αναστήθηκε φέτος για σένα, εκεί κοντά σου, δίπλα σου.

Και εύχομαι η ζωή σου από εδώ και μπρος να είναι πάντα μια Ανάσταση!

Χριστός Ανέστη παιδί μου.

Σκέψεις

Φίλε με έκανες πάλι να νιώσω υπερήφανος.
Λίγο το έχεις;
Λίγο το έχεις να έχω τέτοιους φίλους σαν κι εσένα;
Ο λόγος σου, λόγος αξιοπρέπειας, ταπεινότητας και όχι μόνο...
Ήταν λόγος μεγαλείου ψυχής. Κι αυτού λίγοι είναι οι κάτοχοι...
Θυμήσου, τη φιλία μας την έχουν εκτιμήσει κάποιοι σημαντικοί άνθρωποι.
Θυμάσαι τότε που συγκινήσαμε κάποιους...
Δεν ήταν δυνατό να γίνει διαφορετικά, γιατί έχουμε κοινά οράματα και κοινές αξίες.
Και συζητώντας μαζί σου, παίρνω όχι απλά δείγματα μεγαλοσύνης της ψυχής σου, μα κάτι πολύ περισσότερο.
Θυμάμαι όταν ακούσαμε διαβολές και πικρόχολους λόγους...
Μας πίκραναν κάποιοι...
Εμείς όμως αντιπαραθέσαμε την ευχή μας να είναι καλά και να προκόψουν.
Στην αλαζονεία αντιπαραθέσαμε τη χριστιανική αγάπη.
΄Ετσι έπρεπε να πράξουμε.
Κι εσύ έκανες κάτι περισσότερο.
Αντιπαράθεσες τη δική σου θερμή προσευχή, στο δικό σου "βήμα".
Ήθελα να σου πω όμως ότι το αποψινό σου αίτημα προς εμέ, με συγκίνησε κι όχι άδικα.
Ποιός είμαι εγώ να δώσω "άφεση αμαρτιών";
Εγώ θα έπρεπε να αιτούμαι το ίδιο από σένα.
Ξέρω ότι εκεί κάτω που θα πας, εκεί στα νότια της Αττικής γης,εκεί που η κουβέντα με το δικό σου πνευματικό λαμβάνει άλλες διαστάσεις, η θεία μετάληψη θα είναι όντως "Σώμα και Αίμα Χριστού". Και καθώς θα βιώνεις τη μυσταγωγία του μυστηρίου, προσευχήσου για εμάς τους φίλους σου. Να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, καλύτεροι εκπαιδευτικοί, καλύτεροι γονείς. Σου ζητώ αυτό όχι τυχαία.
Επειδή ξέρω ότι η προσευχή των ταπεινών εισακούεται.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ φίλε.
Και του χρόνου να είμαστε καλά και να ευχόμαστε αλλήλοις.

Αφού κλείσετε τη μουσική του blog στα δεξιά του απολαύστε τον αναστάσιμο ύμνο.

Χριστός Ανέστη

Χριστός Ανέστη για όλους!!!

Για τους πλούσιους και τους φτωχούς και τους πλούσιους.

Χριστός Ανέστη για τους αδύναμους και τους δυνατούς.

Χριστός Ανέστη για τους καλούς και τους κακούς.

Και ......Αληθώς Ανέστη!!!

Η δική μας Ανάσταση

Σήμερα, σε λίγες ώρες θα τη γιορτάσουμε.
Την Ανάσταση του Λυτρωτή.
Χαρμόσυνο θα ακουστεί το μήνυμα στις ανά το κόσμο εκκλησιές.
Πυροτεχνήματα, κροτίδες, λάμψεις όλα αυτά άφθονα.
Και μετά ο γαστρικός μας φόρτος συμβατός με την χαρά της μέρας...
Σκέφτομαι λοιπόν...
Θέλω να έχω κάθε μέρα μια Ανάσταση.
Θέλω να περιβάλλομαι από ανθρώπους που θα μου φέρνουν την Ανάσταση.
Θέλω η ζωή μου καθημερινά να έχει τη δική της Ανάσταση.
Να φύγουν οι συννεφιασμένες μέρες.
Καρτερώ μέρες Μαγιού με άρωμα λουλουδιών.
Για μένα και για όλους.
Χρόνια Πολλά και Καλά για όλους μας.
Και του Χρόνου!!!

Mαταιότης

Χτές ο δρόμος μου πέρασε από το τόπο της ανάπαυσης.

Από εκεί που θα περάσουμε όλοι κάποτε.

Το μόνο σίγουρο.

Συνέβαλε η ανάγκη της ψυχής μου να καταθέσω λίγα μαγιολούλουδα εκεί στη μάνα και την αδελφή.

Ανακατεμένο το άρωμα των ανθέων με το θυμίαμα και μια προσευχή.

Εκεί σκέφτηκα...

Γιατί να είμαστε σε κάθε λογής πόλεμο των ψυχών μας;

Γιατί να μην απολαμβάνουμε τη γαλήνη που απλόχερα μπορούμε να έχουμε;

Γιατί να σβήνει το χαμόγελο έτσι ξαφνικά και να ανταριάζει το μίσος;

Χτες είδα....

Νέους και νέες πρόωρα ταξιδευτές γαι την αχερουσία.

Γνωστούς και συγγενείς.

Κάποτε ο λόγος μου τους άγγιζε και τώρα μόνο η ψυχή μου "τους μίλαγε".

Ναι, η ζωή μας είναι πολύ σύντομη.

Γοργό το διάβα μας από αυτή τη κουκίδα του αχανούς σύμπαντος.

Θέλω να γελώ, να τραγουδώ, να είμαι ειρηνοποιός.

Ελάτε κι εσείς να δούμε...

Πως θα διαβούμε τη ζωή μας για να την βιώσουμε όπως πρέπει.

Για το παλιό συμφοιτητή

Δείτε το βίντεο αφού προηγούμενως κλείσετε τη μουσική του blog στα δεξιά του.

Η περιφορά του Επιταφίου

΄Εγινε απόψε η περιφορά του Επιταφίου του Ι.Ν. Αγ. Παντελεήμονος στη παραλία του Μαραθώνα, που παρακολούθησα. Χοροστάτησε ο π. Ιωσήφ.Ο κόσμος πολύς, περισσότερος από πέρσυ, η χορωδία των παιδιών του Πνευματικού Κέντρου πολύ καλή, υπήρχε ευταξία στην όλη τελετή. ο Επιτάφιος μαδήθηκε, σύμφωνα με το έθιμο, στο τέλος και ελάχιστα άνθη έμειναν, στα πιό ψηλά σημεία του. Και του χρόνου μα και καλή Ανάσταση να έχουμε.

Υμνοι της Μεγάλης Παρασκευής

Ακούστε ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής. Δονούν τη ψυχή!!!

Ο εορτασμός των Αγ. Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης

Αν διαβάσατε την χτεσινή ανάρτηση σχετικά με τον εορτασμό των Αγίων αυτών τη Δευτέρα του Πάσχα, σας παραθέτω πρόχειρο σκαρήφημα πως να μεταβείτε στο χώρο της Ι. αδελφότητας.

Γέροντας Παΐσιος

Δείτε το παρακάτω video για τον μακαριστό π. Παΐσιο. Είναι πολύ ενδιαφέρον.
Κλείστε προηγουμένως τη μουσική του blog(στη δεξιά πλευρά του).

Μεγάλη Παρασκευή

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ

Η Μεγάλη Παρασκευή μας φέρνει ενώπιον των Παθών του Κυρίου μας. Ο Χριστός υποφέρει, σταυρώνεται και πεθαίνει, για να μας οδηγήσει στην σωτηρία, την απαλλαγή από την φθορά και την αμαρτία που διαποτίζει την ύπαρξή μας και να μας δώσει την Ζωή. Στους Μακαρισμούς, που ψάλλουμε μετά την έξοδο του Εσταυρωμένου, διαβάζουμε χαρακτηριστικά: "Εσταυρώθης δι' εμέ, ίνα εμοί πηγάσης την άφεσιν. Εκεντήθης την πλευράν, ίνα κρουνούς ζωής αναβλύσης μοι". Η συγγνώμη του Σταυρού και η ανάβλυση της ζωής μέσα από το Πάθος, μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε ότι αληθινή ελευθερία δεν νοείται χωρίς θυσία.

Σκοπός του κάθε ανθρώπου είναι η επιβίωση. Ο καθένας μας κάνει ό,τι μπορεί για να ζήσει και να ζήσει καλύτερα. Η επιστήμη μπαίνει στην υπηρεσία του ανθρώπου με σκοπό να αντιμετωπίσει τις ασθένειές του, να παρατείνει τη δυνατότητα να χαρεί το φως της ζωής, να τον συνδράμει στην όσο το δυνατόν υπέρβαση του θανάτου. Η παραίτηση από τη ζωή θεωρούνταν και δεν παύει να είναι μια τρέλα! Κι αυτό γιατί ο άνθρωπος είναι πλασμένος για να ζει.

Ελάχιστα όμως συνειδητοποιούμε την διαφορά ανάμεσα στην έννοια της επιβίωσης και την έννοια της ζωής. Επιβιώνω σημαίνει τρώω, πίνω, κοιμάμαι, εργάζομαι, βγάζω χρήματα για να εξασφαλίσει τα προς το ζην, εκτονώνομαι, αναπαράγομαι, ξεκουράζομαι, χαίρομαι ή λυπάμαι, όπως άλλοι. Ζω σημαίνει ότι όλες αυτές τις βιολογικές και κοινωνικές λειτουργίες τις μεταποιώ σε νόημα και στάση ζωής. Τρώω όσο μου χρειάζεται για την βιολογική μου υπόσταση, στερούμαι εκούσια την τροφή γιατί ξέρω ότι "ουκ επ' άρτω μόνο ζήσεται ο άνθρωπος". Εργάζομαι για να θεραπεύσω τις βιοτικές ανάγκες, αλλά εργάζομαι και το καλό και την αρετή. Συστήνω οικογένεια γιατί είμαι κοινωνικό ον, αλλά αγαπώ τον άλλο περισσότερο από μένα, γιατί μόνο μέσα από την σχέση έχει νόημα η κοινωνικότητα.

Η θυσία του Χριστού στο Γολγοθά ήταν άρνηση της βιολογικής επιβίωσης της ανθρώπινης φύσης, καθώς ο Χριστός ως Θεάνθρωπος και αναμάρτητος μπορούσε να μην πεθάνει. Ήταν όμως η σπουδαιότερη κατάφαση της ζωής, από την ίδια τη Ζωή. Όπως λέει ένα από τα πιο όμορφα εγκώμια της Μ. Παρασκευής, σαν τον πελεκάνο, που, όταν τα παιδιά του δηλητηριάζονται από το τσίμπημα του φιδιού, τρυπά τα πλευρά του και τους μεταγγίζει το αίμα του για να τα σώσει, πεθαίνοντας ο ίδιος, έτσι κι ο Χριστός μας δίνει το αίμα Του, για να σωθούμε από το δηλητήριο της αμαρτίας και του θανάτου και να ξαναβρούμε το αληθινό νόημα της ύπαρξής μας.

Η εποχή μας έχει ως σημείο αναφοράς την ατομική επιβίωση και αυτάρκεια. Η Εκκλησία μας προτείνει την θυσία του Χριστού ως τον τρόπο εκείνο που θα μας καταστήσει αληθινά ελεύθερους. Γιατί μόνο όταν παραιτείται κανείς από την απλή επιβίωση, για να πλημμυρίσει η ύπαρξή του από τη ζωή της πίστης, της σωτηρίας, της αγάπης για το Χριστό και το συνάνθρωπο, όποια συνέπεια κι αν έχει αυτός ο δρόμος, τότε ζει την πραγματική ελευθερία. Κι αυτή η παραίτηση και ζωή της θυσίας, η υπέρβαση του εαυτού μας εξαιτίας της αγάπης, βιώνεται μόνο μέσα στην Εκκλησία, μέσα από την σταύρωση των παθών και την Ανάσταση της αρετής και του τρόπου που ο Χριστός έγινε πρότυπό του...

Το κείμενο είναι της Ι.Μητροπόλεως Δημητριάδος