Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του κ. Απόστολου Λακασά από την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011
Aπαντητικός λόγος...
Στα όσα μου έγραψες χτες, η δική μου απάντηση είναι...
Ξέρεις δεν σου απάντησα από εδώ χτες... Ήταν βαρύ το φορτίο της συγκίνησής μου...Και τι να ψελλίσω άλλως τε σε ένα λόγο μιας πλήρως δομημένης σκέψης που με στηρίζει σε πολλές στιγμές της ζωής μου; Ανίσχυρη η σκέψη μου να εκφράσει περηφάνεια, ευχαρίστηση και ικανοποίηση για πολλά!!! Πρέπει όμως να θυμάσαι εκείνο το βράδυ μιας Παρασκευής διαγενομένου του Σαββάτου...Τότε που ήμουν ζαλισμένος από μια πτήση της σκέψης μου, προτού καν επιβιβαστώ του αεροσκάφους....Κι ήρθε ο δικός σου λόγος καταπραϋντικός της ασύμμετρης εγρήγορσής μου και της δικής μου, καταδικής μου αγωνίας...Κι εσύ, στην μοναξιά της πολύβουης αίθουσας αναχωρήσεων, ήρθες να δώσεις ελπίδα σε εκείνο το βράδυ του προβληματισμού. Δε θα το ξεχάσω ποτέ εκείνο το μήνυμά σου. Εσφιξα τη γροθιά μου , τότε. Γέλασα και έκλαψα ταυτοχρονα. Μη με ρωτήσεις πως συνέβη αυτό...Μόνο εσύ μπορούσες να συγκολλήσεις το ραγισμένο διάβα μου. Εσύ ήσουν και είσαι το παιδί μου!!!
Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου 2011
H γιορτή του Αγ. Βαλεντίνου και το τμήμα μου σήμερα...
Σήμερα , που έχει καθιερωθεί άγνωστο πως, να γιορτάζεται ως η ημέρα των
ερωτευμένων, δέχτηκα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στο γραφείο μου. Πολλές
φορές όταν με ρωτούν αν είμαι ευχαριστημένος από τη δουλειά μου απαντώ
πάντα θετικά, παρ΄ όλες τις δυσκολίες της ιδιαίτερα στις μέρες μας. Όπως έχω
πει πολλές φορές, ευχαριστώ και την ίδια τη ζωή μα και τα παιδιά, τους
μαθητές μου, που έφερε αυτή στο διάβα μου. Γιατί από την εκφορά του λόγου
των κατά καιρούς μαθητών μου έχω αμοιφθεί πλουσιοπάροχα , από την
ομορφιά και τη ζεστή έκφραση τούτου του λόγου. Εχω εμπιστοσύνη στη κρίση
των παιδιών. Αν εμείς οι εκπαιδευτικοί τα βοηθήσουμε να ξεπεράσουν
προβλήματα που περνούν, όπως ο καθένας μας άλλως τε, τα παιδιά μας έχουν
τη διάθεση να μεγαλουργήσουν. Να φτιάξουν έναν πιό όμορφο κόσμο. Και
δικαιούνται να τον ζήσουν... Σε πείσμα των αντιξοοτήτων...
Σήμερα λοιπόν το πρωί, το μοναδικό τμήμα του σχολείου που διδάσκω λόγω
διευθυντικών καθηκόντων, είχε πρώτη ώρα φιλολογικό μάθημα. Περνώντας
απέξω άκουσα τις ζωντανές φωνές των παιδιών να εύχονται στη φιλόλογό
τους. Δεν άντεξα να μην τα πειράξω... Και τους είπα...."Αφού λέτε πως
γιορτάζετε, πρέπει και να κεράσετε...Γιορτή χωρίς γλυκό δε γίνεται....".
Εκλεισα την πόρτα του τμήματος και αποχώρησα για να συνθέσω και πάλι τον
κύκλο της πεζότητας της μέρας.... Μόλις το κουδούνι χτύπησε για την έναρξη
της 2ης ώρας όλο το τμήμα , τα 23 παιδιά, μαζεύτηκαν έχω από το γραφείο
μου ζητώντας να μου εκφράσουν ένα αίτημα....Το κουτί δε φαινόταν μέχρι
τότε.....Τους είπα να περάσουν και ηρέμησα βλέποντας τα ήρεμα και
χαμογελαστά. Τότε εμφανίστηκε με το κουτί ενός ζαχαροπλαστείου και μου
είπαν..."Αυτό είναι για εσάς κύριε. να το ανοίξετε..." Το τι είδα το βλέπετε στις
φωτό. Μια ωραιότατη οπτικά και όχι μόνον τούρτα με περίμενε, με τις φωνές
των παιδιών να εκφράζουν και την ευχή που η τούρτα ανέγραφε...Με
συγκίνησαν... Τα ευχαρίστησα, και δεν μπορούσα να πω πολλά. Τους είπα δυό
λόγια για την αξία της πραγματικής αγάπης και για την αξία του αληθινού και
αγνού έρωτα. Τα παιδιά μας θέλουν να τα ακούν ΚΑΙ ΑΥΤΑ. Και τέλειωσα με
την ευχή να ερωτευτούν τη ζωή, ό,τι κι αν κάνουν, για να προοδεύσουν, να
έχουν υγεία, ευτυχία και να τους χαίρονται οι γονείς τους. Με συγκίνησαν
πολύ τα παλιόπαιδα...Και τα αγαπώ όλα. Μα όλα.
ερωτευμένων, δέχτηκα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη στο γραφείο μου. Πολλές
φορές όταν με ρωτούν αν είμαι ευχαριστημένος από τη δουλειά μου απαντώ
πάντα θετικά, παρ΄ όλες τις δυσκολίες της ιδιαίτερα στις μέρες μας. Όπως έχω
πει πολλές φορές, ευχαριστώ και την ίδια τη ζωή μα και τα παιδιά, τους
μαθητές μου, που έφερε αυτή στο διάβα μου. Γιατί από την εκφορά του λόγου
των κατά καιρούς μαθητών μου έχω αμοιφθεί πλουσιοπάροχα , από την
ομορφιά και τη ζεστή έκφραση τούτου του λόγου. Εχω εμπιστοσύνη στη κρίση
των παιδιών. Αν εμείς οι εκπαιδευτικοί τα βοηθήσουμε να ξεπεράσουν
προβλήματα που περνούν, όπως ο καθένας μας άλλως τε, τα παιδιά μας έχουν
τη διάθεση να μεγαλουργήσουν. Να φτιάξουν έναν πιό όμορφο κόσμο. Και
δικαιούνται να τον ζήσουν... Σε πείσμα των αντιξοοτήτων...
Σήμερα λοιπόν το πρωί, το μοναδικό τμήμα του σχολείου που διδάσκω λόγω
διευθυντικών καθηκόντων, είχε πρώτη ώρα φιλολογικό μάθημα. Περνώντας
απέξω άκουσα τις ζωντανές φωνές των παιδιών να εύχονται στη φιλόλογό
τους. Δεν άντεξα να μην τα πειράξω... Και τους είπα...."Αφού λέτε πως
γιορτάζετε, πρέπει και να κεράσετε...Γιορτή χωρίς γλυκό δε γίνεται....".
Εκλεισα την πόρτα του τμήματος και αποχώρησα για να συνθέσω και πάλι τον
κύκλο της πεζότητας της μέρας.... Μόλις το κουδούνι χτύπησε για την έναρξη
της 2ης ώρας όλο το τμήμα , τα 23 παιδιά, μαζεύτηκαν έχω από το γραφείο
μου ζητώντας να μου εκφράσουν ένα αίτημα....Το κουτί δε φαινόταν μέχρι
τότε.....Τους είπα να περάσουν και ηρέμησα βλέποντας τα ήρεμα και
χαμογελαστά. Τότε εμφανίστηκε με το κουτί ενός ζαχαροπλαστείου και μου
είπαν..."Αυτό είναι για εσάς κύριε. να το ανοίξετε..." Το τι είδα το βλέπετε στις
φωτό. Μια ωραιότατη οπτικά και όχι μόνον τούρτα με περίμενε, με τις φωνές
των παιδιών να εκφράζουν και την ευχή που η τούρτα ανέγραφε...Με
συγκίνησαν... Τα ευχαρίστησα, και δεν μπορούσα να πω πολλά. Τους είπα δυό
λόγια για την αξία της πραγματικής αγάπης και για την αξία του αληθινού και
αγνού έρωτα. Τα παιδιά μας θέλουν να τα ακούν ΚΑΙ ΑΥΤΑ. Και τέλειωσα με
την ευχή να ερωτευτούν τη ζωή, ό,τι κι αν κάνουν, για να προοδεύσουν, να
έχουν υγεία, ευτυχία και να τους χαίρονται οι γονείς τους. Με συγκίνησαν
πολύ τα παλιόπαιδα...Και τα αγαπώ όλα. Μα όλα.
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Βιβλίο για την αυτογνωσία
Διαβάστε εδώ ένα βιβλίο για την αυτοανάλυση και τον αυτοέλεγχο, της πανεπιστημιακού κ. Αναστασίας Καλαντζή.
Τετάρτη 9 Φεβρουαρίου 2011
Mένουμε Ελλάδα.
Δείτε εδώ το βιντεάκι από το youtube με θέμα "στη σχολική μας εκδρομή μένουμε Ελλάδα".
Ψυχολόγος κατηγορεί τα βίντεοπαιχνίδια για τους βιασμούς
Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Η καταποντισμένη χωματερή στην Ανδρο.
Δείτε εδώ το βίντεο του συμπατριώτη Βαγγέλη Λουκίσσα που αναφέρεται στην καταποντισμένη, από την νεροποντή, χωματερή, της Ανδρου.
Εξορίζουν τα σνακ από τα σχολεία
Διαβάστε εδώ για το νέο κατάλογο προσφερομένων ειδών από τα σχολικά κυλικεία, όπως σχεδιάζει το Υπουργείο Υγείας.
Και η δική μου θέση, ή όπως βλέπω τα πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.
1. Δηλαδή υπεύθυνα για την παχυσαρκία των παιδιών μας είναι τα σχολικά κυλικεία;
2. Τα παιδιά , αφού τα προσφερόμενα προϊόντα δεν θα είναι της αρεσκείας τους, θα έρχονται το πρωί στο σχολείο έχοντας αγοράσει από καταστήματα που βρίσκονται πλησίον, τυρόπιτες, λουκανόπιτες, πίτσες κλπ. Το σχολείο δεν μπορεί να τους απαγορεύσει να φέρουν για τροφή ό,τι θέλουν. Ή εμείς οι εκπαιδευτικοί θα κάνουμε έλεγχο τροφής;
3. Πως θα τρώνε τα λαχανικα και τα φρούτα. Θα φέρνει καθένα το ατομικό του μαχαίρι; Το σκέφτηκαν καλά αυτό;
4. Τα σάντουιτς με μέλι και ταχίνι τα δίνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στα παιδιά τους οι κύριοι που φέρεται να έχουν αποφασίσει σχετικά; Και το ταχίνι από τα λίγα που γνωρίζω είναι τροφή με υψηλά λιπαρά. Πραγματικά απορώ...
5. Το ενοίκιο των σχολικών κυλικείων αποτελεί στις μέρες μας ένα έσοδο για την σχολική επιτροπή. Εαν ο κατάλογος διαμορφωθεί σύμφωνα με την είδηση, είναι ΣΙΓΟΥΡΟ πως τα παιδιά δεν θα αγοράζουν πράγματα από το κυλικείο. Τα κυλικεία θα κλείσουν!!!
Σχολιάστε παρακαλώ....
1. Δηλαδή υπεύθυνα για την παχυσαρκία των παιδιών μας είναι τα σχολικά κυλικεία;
2. Τα παιδιά , αφού τα προσφερόμενα προϊόντα δεν θα είναι της αρεσκείας τους, θα έρχονται το πρωί στο σχολείο έχοντας αγοράσει από καταστήματα που βρίσκονται πλησίον, τυρόπιτες, λουκανόπιτες, πίτσες κλπ. Το σχολείο δεν μπορεί να τους απαγορεύσει να φέρουν για τροφή ό,τι θέλουν. Ή εμείς οι εκπαιδευτικοί θα κάνουμε έλεγχο τροφής;
3. Πως θα τρώνε τα λαχανικα και τα φρούτα. Θα φέρνει καθένα το ατομικό του μαχαίρι; Το σκέφτηκαν καλά αυτό;
4. Τα σάντουιτς με μέλι και ταχίνι τα δίνουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στα παιδιά τους οι κύριοι που φέρεται να έχουν αποφασίσει σχετικά; Και το ταχίνι από τα λίγα που γνωρίζω είναι τροφή με υψηλά λιπαρά. Πραγματικά απορώ...
5. Το ενοίκιο των σχολικών κυλικείων αποτελεί στις μέρες μας ένα έσοδο για την σχολική επιτροπή. Εαν ο κατάλογος διαμορφωθεί σύμφωνα με την είδηση, είναι ΣΙΓΟΥΡΟ πως τα παιδιά δεν θα αγοράζουν πράγματα από το κυλικείο. Τα κυλικεία θα κλείσουν!!!
Σχολιάστε παρακαλώ....
Σκληρός πόλεμος στα προαύλια
Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ σχετικά με την παιδική επιθετικότητα.
Μεμονωμένοι λόγοι-1
Διάβασα..."Μια λέξη μόνο αρκεί να γίνει σπινθήρας μιας άσβεστης σκέψης"...
και
"΄Ο,τι σώσεις στην αστραπή καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει".
Διευκρίνηση: Τα παραπάνω τα είχα διαβάσει και στο παρελθόν...
και
"΄Ο,τι σώσεις στην αστραπή καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει".
Διευκρίνηση: Τα παραπάνω τα είχα διαβάσει και στο παρελθόν...
Μεμονωμένος λόγος 2
Διάβασα..."Αν η ποίηση είναι "το τέλειο σφράγισμα σ΄ ένα χαλασμένο δόντι", τότε ο Ελύτης δεν είναι ποιητής...
Έφηβοι, Διαδίκτυο και ασφαλής πλοήγηση.
Διαβάστε εδώ το πολύ χρήσιμο για γονείς και εκπαιδευτικούς δημοσίευμα από τη Δ/νση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Φθιώτιδας.
Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011
Mαθήματα διαφορικού λογισμού.
Δείτε παρακάτω σημειώσεις διαφορικού λογισμού για τους μαθητές της Γ΄ Λυκείου που έγραψε ο συνάδελφος κ. Μάκης Χατζόπουλος.
Μαθήματα 1 έως το 10 στον Διαφορικό λογισμό
H διημερίδα
Πολύ καλή η διημερίδα που παρακολούθησα χτες και σήμερα σε γνωστό εκπαιδευτήριο του Περιστερίου. Καλοί οι ομιλητές, σε εμένα έδωσαν στοχεία γνώσης και τους ευχαριστώ όλους. Πάντα καλές και οι συναντήσεις με συναδέλφους και φίλους που οι δρόμοι μας διασταυρώνονται στις σχολικές αίθουσες και στην αγωνία μας για την εκπαίδευση.
Διάβασα και μου άρεσαν τα παρακάτω λόγια!!!
Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-”Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-”Γιατί χάνουν την ηρεμία τους” απάντησε ο ένας.
-”Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;”
ξαναρωτά ο σοφός.
-”Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος”
είπε ένας άλλος μαθητής Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: “Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
“Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..
και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να
μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που
αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
“Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού”
Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-”Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-”Γιατί χάνουν την ηρεμία τους” απάντησε ο ένας.
-”Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;”
ξαναρωτά ο σοφός.
-”Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος”
είπε ένας άλλος μαθητής Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: “Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
“Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυό άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..
και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιό δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι;
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να
μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυό άνθρωποι που
αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
“Οταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πιά τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού”
ΤΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ και ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ από ΤΟΝ B. BOLZANO ως τον Κ. ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ!
Διαβάστε εδώ το άρθρο της συναδέλφου κ. Κατερίνας Καλφοπούλου που αναφέρεται στην ομιλία του Καθηγητή κ. Κων/νου Δασκαλάκη στο Συνέδριο της Ε.Μ.Ε. που έγινε στη Χαλκίδα τον περασμένο Νοέμβριο.
Κων/νος Δασκαλάκης
Διαβάστε εδώ για τον διεθνούς κύρου επιστήμονα Κων/νου Δασκαλάκη ο οποίος δίνει νέες διεξόδους στην επιστήμη.
Aννα Φιλίνη.
Διαβάστε εδώ ερωτήσεις που της τέθηκαν και απαντήσεις που έδωσε σε αυτές, η κ. ΄Αννα Φιλίνη, που είναι επικεφαλής του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)