Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Πέμπτη 28 Απριλίου 2011
Τετάρτη 27 Απριλίου 2011
Toύτο το βράδυ...
Στίχοι...
Στίχοι του Μιχάλη Γκανά. Μα και της δικής μου ψυχής...
Θέματα αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας Α΄Γυμνασίου
Εγραψα σήμερα στο f/b...
Στη χτεσινή μας μαραθώνεια συζήτηση, στο σπίτι σας στο Δήμο του Μαραθώνα και εκεί που καταθέτουμε με τους φίλους και την οικογένειά σου τις σκέψεις και τις ελπίδες μας. Δε θα κουραστώ να λέω πως με συγκινεί η αγάπη και η φιλοξενία σας φίλοι μου. Μα και η χτεσινή προτροπή σου για ανάβλεμμα και ανηλεή κανονιοβολισμό των συμπεριφορών της ευτέλειας!!!
105 θέματα εξετάσεων στα Μαθηματικά Γ Γυμνασίου
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Tρελλοί και άγγελοι...
εδώ δεν έχει τόπο να σταθείς
ανήμπορος στον ήλιο ανεμίζεις
συντρίμμια και κουρέλια μιας ψυχής
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και πεθαίνεις
και ψάχνεις για καινούργιες προσευχές
το χάλασμα το βλέπεις και σωπαίνεις
φθινόπωρο κι αρχίζουν οι βροχές
Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις
εδώ δεν αγαπάνε τους τρελούς
τις νύχτες ματωμένος φτερουγίζεις
μ' ανύπαρκτα φτερά για τους πολλούς
Αυτά είπε σ' ένα ποιητή δικό μας
και τράβηξε για το φεγγάρι ο Ντύλαν Τόμας
Κυριακή 24 Απριλίου 2011
Ιερώνυμος: «Το γένος μας θα αντέξει κάθε μορφής κρίση και δοκιμασία»
47 ΧΡΌΝΙΑ ΠΡΙΝ...
Παλιά φωτό από το Γαύριο στην Ανδρο.
Εκείνο το Πάσχα.
Χριστός Ανέστη!!!
Σάββατο 23 Απριλίου 2011
Φωτό από τους Επιτάφιους στην Ανδρο.
Ασκηση άλγεβρας για την Α΄Λυκείου.
Ανάσταση!!!
Αληθώς Ανέστη: ακούγεται σ’ όλη την Οικουμένη απ’ όλους τους Ορθοδόξους την ημέρα του Πάσχα. Τι σημαίνει αυτό; Ο καθένας το προσλαμβάνει διαφορετικά αλλά ίσως λίγοι είναι αυτοί για τους οποίους το «αληθώς ανέστη» σημαίνει αλλαγή πορείας, πορεία αγιασμού, αποδοχή του Χριστού.
Για τους πολλούς –και δυστυχώς σ’ αυτούς ανήκουμε κι εμείς οι «πιστοί»- το «αληθώς ανέστη» είναι συνώνυμο ενός ανώδυνου «χρόνια πολλά» (κάτι σαν το «happy birthday» ή χειρότερα, είναι το έναυσμα για το γιορτινό τραπέζι. Λίγοι πιστεύουμε αυτό που τα χείλη λένε...
«Αληθώς Ανέστη»: Πόσο επιφανειακά αλήθεια δεχόμαστε την Ανάσταση του Χριστού. Είναι μόνο μια απλή συναισθηματική φόρτιση, μια πρόσκαιρη αίσθηση χαράς; Τραγική απόδειξη: μία εβδομάδα το πολύ μετά την Ανάσταση, όλα «παίρνουν τον κανονικό τους ρυθμό» και το «αληθώς ανέστη» παραμερίζεται.
Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα ότι ο «κανονικός ρυθμός ζωής» είναι μόνο ο αναστάσιμος. Δεν έχουμε νιώσει ότι τίποτε πριν από την Ανάσταση δεν ήταν «φυσιολογικό» και ότι μόνο τώρα όλα αποκαθίστανται, όλα αγιάζονται.
«Αληθώς Ανέστη»: ναι, ο Χριστός αναστήθηκε. Και όλοι τώρα μπορούμε να αναστηθούμε. Αρκεί να καταλάβουμε ότι η Ανάσταση δεν σταματά 50 μέρες μετά (αν το κρατάμε κι αυτό, γιατί οι περισσότεροι ξεχνάμε το «Χριστός ανέστη» μετά από 10 μέρες).
Η Ανάσταση είναι γεγονός καθημερινό πλέον. Αυτό πρέπει να το πιστέψουμε, να το καταλάβουμε, να το βιώσουμε. Τότε μόνο η ζωή μας, η ύπαρξή μας θα είναι μια διαρκής επιβεβαίωση της Ανάστασης. Τότε μόνο, η καρδιά και όχι τα χείλη, θα λέει «αληθώς ανέστη».
Aπό το xfe.gr
Παρασκευή 22 Απριλίου 2011
Μια εισήγηση του Σχολ. Συμβούλου των Μαθηματικών κ. Δημήτρη Ντρίζου
Θέματα ΄Αλγεβρας Α΄ Λυκείου
Θέματα Εξετάσεων Άλγεβρας Β΄ Λυκείου
Θέματα Νεοελ. γλώσσας Α΄ Γυμνασίου.
Ο Νόμος για την επιλογή των Δ/ντών των Σχολικών Μονάδων
Μεγάλη Παρασκευή

τὰ ἅγια καὶ σωτήρια καὶ φρικτὰ Πάθη
τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν,
τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰ κολαφίσματα, τὰς ὕβρεις,
τοὺς γέλωτας, τὴν πορφυρᾶν χλαίναν, τὸν κάλαμον,
τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἤλους, τὴν λόγχην,
καὶ πρὸ πάντων, τὸν σταυρόν, καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι' ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο,
ἔτι δὲ καὶ τὴν τοῦ εὐγνώμονος Ληστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ,
σωτήριον ἐν τῷ Σταυρῶ ὁμολογίαν».
Την ημέρα αυτή τελούμε την ανάμνηση των φρικτών και σωτήριων Παθών του Κυρίου Ιησού Χριστού και απ’ αυτό το γεγονός καθιερώθηκε και η νηστεία της Παρασκευής.
Αφού λοιπόν ο Ιησούς παραδόθηκε στους στρατιώτες, τον γυμνώνουν, του φορούν κόκκινη χλαμύδα, του βάζουν ακάνθινο στεφάνι και καλάμι στο χέρι αντί σκήπτρου. Κατόπιν τον προσκυνούν χλευαστικά, τον φτύνουν και τον χτυπούν στο πρόσωπο και το κεφάλι.
Στη συνέχεια, αφού του φόρεσαν και πάλι τα ρούχα του, του δίνουν τον Σταυρό και έρχεται στον τόπο της καταδίκης, τον Γολγοθά. Εκεί, σταυρώνεται ανάμεσα σε δύο ληστές, βλασφημείται απ’ όσους περνούν μπροστά του και οι στρατιώτες τον ποτίζουν χολή και ξύδι.
Μετά από λίγο, ο Κύριος, φώναξε δυνατά: «Τετέλεσται» και έτσι εκπνέει «ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου» . Κατά τον θάνατο του κυρίου, τρέμει από φόβο και αυτή η άψυχη κτίση. Έπειτα λογχίζεται από τους στρατιώτες στην πλευρά του και τρέχει αίμα και νερό.
Τέλος, κατά το ηλιοβασίλεμα, έρχεται ο Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας και ο Νικόδημος μαζί του, κρυφοί μαθητές του Χριστού, αποκαθηλώνουν από τον Σταυρό το πανάγιο σώμα του διδασκάλου τους, το αρωματίζουν, το τυλίγουν σε καθαρό σεντόνι και το θάβουν σε καινούργιο μνημείο, κυλώντας πάνω στο στόμιό του μεγάλη πέτρα.
Και από τα εγκώμια...
Αι γενεαί πάσαι,
ύμνον τη ταφή σου
προσφέρουσι, Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου
ο Αριμαθαίας
εν τάφω σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον
μύρα σοι, Χριστέ μου,
κομίζουσαι προφρόνως.
Εδώ ακούστε τα εγκώμια από το Πέτρο Γαϊτάνο.






