Σήμερα τις τελευταίες ώρες του σχολικού ποργράμματος έγινε η επίδοση των ελέγχων προόδου των μαθητών του σχολείου μας. Συζητήσεις με συναινετική διάθεση... μα κι άλλες δίχως κοινά σημεία αντίληψης.... Βεβαίως μένω με μια απορία.... Αν κάποιος γονιός εκαλείτο σε ένα σημαντικό γεγονός, θα έλεγε πως έχω να πάω στην Αθήνα και δεν θα μπορέσω να έρθω; Επειδή θεωρώ ( αφελώς; ) πως η επίδοση των ελέγχων και η ενημέρωση από τους καθηγητές προς τους γονείς των παιδιών είναι σημαντικό γεγονός...
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2010
Κοστολόγηση ιατρικών πράξεων
Διαβάστε εδώ τι πληρώνει το Δημόσιο για ιατρικές πράξεις( εξετάσεις - εγχειρήσεις ) των ασφαλισμένων του.
Μια περιουσία στα μαθήματα
Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ σχετικά με τα έξοδα των γονέων για μαθήματα των παιδιών τους. Προβληματίζει για πολλά...
Κινητή τηλεφωνία και Υγεία
Διαβάστε εδώ το εκ 36 σελίδων φυλλάδιο της ΕΕΑΕ και του Υπουργείου Ανάπτυξης για τη κινητή τηλεφωνία και την υγεία μας. Είναι πολύ ενδιαφέρον.
Φωτό από την παλιά Αθήνα
Πρόσφυγες στο χώρο της αρχαίας αγοράς.
Η οδός Πλουτάρχου στο Κολωνάκι.
Η οδός Πατριάρχου Ιωακείμ στο Κολωνάκι.
Φωτό από τη πλατεία στο ΘησείοΦίλε Γ.Γ. Ευχαριστώ για τις φωτό.
Τρίτη 16 Μαρτίου 2010
Αστέρι της αστραπής
Η εισβολή του απρόσμενου συνέβη...
Στις ώρες της χαλάρωσης
η αστραπή έγινε αστέρι.
Οι σκέψεις των στεναγμών αποχωρούν.
Συνειδητοποιώ την αλληλουχία
των γεγονότων.
Ξεκουράζομαι από τον ίσκιο της μυγδαλιάς.
Προσμένω!!!
Στις ώρες της χαλάρωσης
η αστραπή έγινε αστέρι.
Οι σκέψεις των στεναγμών αποχωρούν.
Συνειδητοποιώ την αλληλουχία
των γεγονότων.
Ξεκουράζομαι από τον ίσκιο της μυγδαλιάς.
Προσμένω!!!
Πριν λίγες μέρες...
Φίλοι και συνάδελφοι μου. Επιθύμησα μωρέ εκείνη τη σύναξή μας στο μικρό απλό μαγαζί της κατηφόρας, μετά την μαθηματική μας συνάντηση. Πότε θα ξαναπάμε; Πότε θα ξανασμίξουμε αναζητώντας ουσιώδεις ασυνέχειες και ασύμπτωτες της σκέψης μας; Ξέρετε, καθώς και το λίγο κρασί να βρέχει τον ουρανίσκο, αναζητούμε νέες εφαρμογές της μαθηματικής σκέψης και η κουβεντούλα μας διανθίζεται με άλλα... Πότε θα πάμε λοιπόν;
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Πάσχα στην Αμοργό
Διαβάστε εδώ για το πως εορτάζεται το Πάσχα στην Αμοργό. Αυτό το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ αφιερώνω στο καλό μου συνάδελφο κ. Γιάννη Β. Κωβαίο.
Πορτραίτο μιας νεράϊδας
Αφού κλείστε την μουσική του blog ( στα δεξιά του ) ακούστε μουσική από το Λουδοβίκο των Ανωγείων.
Εκδήλωση για τα Ναρκωτικά.
Καλή η εκδήλωση για το πρόβλημα των ναρκωτικών που οργάνωσε ο Δήμος Μαραθώνα χτες το βράδυ στο Μουσείο Μαραθωνείου Δρόμου. Καλοί οι ομιλητές, απελπιστικά λίγοι οι παρόντες γονείς, πολύς ο προβληματισμός...Ευχαριστίες στη Μ.Κ.Ο ¨Μέριμνα" και στο Δήμο Μαραθώνα για την εκδήλωση. Ευχή... να ακολουθήσουν κι άλλες.
Στη φωτό: 1η από αριστερά η κ. Μαρία Πολύζου, πρωταθλήτρια Ελλάδος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου δρόμου, 5ος από αριστερά ο Δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης, 2ος από δεξιά ο admin του blog και ομιλητές από την Μ.Κ.Ο "Μέριμνα".
Στη φωτό: 1η από αριστερά η κ. Μαρία Πολύζου, πρωταθλήτρια Ελλάδος στο αγώνισμα του Μαραθωνίου δρόμου, 5ος από αριστερά ο Δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης, 2ος από δεξιά ο admin του blog και ομιλητές από την Μ.Κ.Ο "Μέριμνα".
Διημερίδας συνέχεια...
Με αφορμή την διημερίδα που παρακολούθησα στο Γαλλικό Ινστιτούτο....
Το γαλλικό ινστιτούτο στην οδό Σίνα βρίσκεται πάνω από την οδό Δελφών , πάνω από το κτίριο που στέγαζε τη Βαρβάκειο Σχολή απ΄ όπου απεφοίτησα. Μιλώ για τα πρώτα έτη της δεκαετίας του 1970. Εκεί Ασκληπιού και Αραχώβης ,μετακόμισε το ιστορικό γυμνάσιο της ΑΘήνας το καλοκαίρι του 1971 από το άλλο ιστορικό κτίριο, του 35ου Δημ. Σχολείου Αθηνών της οδού Κωλέττη. Εκεί φοίτησα στις δυό τελευταίες τάξεις του τότε Εξαταξίου Γυμνασίου. Είχα να περάσω από εκεί 38 χρόνια. Μετά το καλοκαίρι του 1972 οπότε απεφοίτησα, οι δρόμοι μου δεν με είχαν φέρει από εκεί. Και προχτές με αφορμή την διημερίδα που έγινε στο Γαλλικό Ινστιτούτο, οι μνήμες ήρθαν ξανά μπροστά μου. Είδα και πάλι το κτίριο που στεγαζε τότε το σχολείο μου. Είδα το παλιό , σε άσχημη κατάσταση κτίσμα που στέγαζε παλιότερα το 5ο Γυμνάσιο Θηλέων Αθηνών, είδα τη γειτονική εκκλησία του Αγίου Νικολάου Πευκακίων, εκεί που παντρεύτηκαν οι γονείς μου και βαπτίστηκε η αδελφή μου. Άναψα ένα κερί στην μνήμη και των τριών. Είδα το διπλανό αλσύλιο , εκεί που μεγάλωσα, εκεί που έτρεχα, πιτσιρικάς 4-5 ετών. Φίλε , διαπίστωσες πως μέχρι στιγμής η μνήμη μου λειτουργεί επαρκώς. Και η ευχή μου είναι να συνεχίσει έτσι. Ανέβηκε πολύ η διάθεσή μου μετά από τα περάσματα που με συνδέουν με το παρελθόν. Και η επακολουθήσασα , έστω και νηστίσιμη γαστριμαργική ευωχία στο εστιατόριο της Βαρβακείου Αγοράς μαζί με το απολαυστικό κρασάκι, μας έκανε να συνειδητοποίησουμε για μιά ακόμη φορά. κάτι απλό.... Ναι, η ζωή μας αποτελείται από καλές στιγμές. Που αυτές οι στιγμές έχουν την ικανότητα να απομακρύνουν τις φθοροποιές σκέψεις και να μας ταξιδεύουν εκεί που ποθούμε. Να είμαστε καλά. Τις φωτό του παλιού μας σχολείου αφιερώνω στους συμμαθητές μου του ΣΤ3 της Βαρβακείου Σχολής, του σχ. έτους 1971-72.
Αν κάνετε κλικ πάνω σε κάθε φωτό, θα τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος.
Το γαλλικό ινστιτούτο στην οδό Σίνα βρίσκεται πάνω από την οδό Δελφών , πάνω από το κτίριο που στέγαζε τη Βαρβάκειο Σχολή απ΄ όπου απεφοίτησα. Μιλώ για τα πρώτα έτη της δεκαετίας του 1970. Εκεί Ασκληπιού και Αραχώβης ,μετακόμισε το ιστορικό γυμνάσιο της ΑΘήνας το καλοκαίρι του 1971 από το άλλο ιστορικό κτίριο, του 35ου Δημ. Σχολείου Αθηνών της οδού Κωλέττη. Εκεί φοίτησα στις δυό τελευταίες τάξεις του τότε Εξαταξίου Γυμνασίου. Είχα να περάσω από εκεί 38 χρόνια. Μετά το καλοκαίρι του 1972 οπότε απεφοίτησα, οι δρόμοι μου δεν με είχαν φέρει από εκεί. Και προχτές με αφορμή την διημερίδα που έγινε στο Γαλλικό Ινστιτούτο, οι μνήμες ήρθαν ξανά μπροστά μου. Είδα και πάλι το κτίριο που στεγαζε τότε το σχολείο μου. Είδα το παλιό , σε άσχημη κατάσταση κτίσμα που στέγαζε παλιότερα το 5ο Γυμνάσιο Θηλέων Αθηνών, είδα τη γειτονική εκκλησία του Αγίου Νικολάου Πευκακίων, εκεί που παντρεύτηκαν οι γονείς μου και βαπτίστηκε η αδελφή μου. Άναψα ένα κερί στην μνήμη και των τριών. Είδα το διπλανό αλσύλιο , εκεί που μεγάλωσα, εκεί που έτρεχα, πιτσιρικάς 4-5 ετών. Φίλε , διαπίστωσες πως μέχρι στιγμής η μνήμη μου λειτουργεί επαρκώς. Και η ευχή μου είναι να συνεχίσει έτσι. Ανέβηκε πολύ η διάθεσή μου μετά από τα περάσματα που με συνδέουν με το παρελθόν. Και η επακολουθήσασα , έστω και νηστίσιμη γαστριμαργική ευωχία στο εστιατόριο της Βαρβακείου Αγοράς μαζί με το απολαυστικό κρασάκι, μας έκανε να συνειδητοποίησουμε για μιά ακόμη φορά. κάτι απλό.... Ναι, η ζωή μας αποτελείται από καλές στιγμές. Που αυτές οι στιγμές έχουν την ικανότητα να απομακρύνουν τις φθοροποιές σκέψεις και να μας ταξιδεύουν εκεί που ποθούμε. Να είμαστε καλά. Τις φωτό του παλιού μας σχολείου αφιερώνω στους συμμαθητές μου του ΣΤ3 της Βαρβακείου Σχολής, του σχ. έτους 1971-72.
Αν κάνετε κλικ πάνω σε κάθε φωτό, θα τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος.
To αρχικό κτίριο του παλιού Ε΄ Γυμνασίου Θηλέων που το σχολείο μας χρησιμοποιούσε βοηθητικά. Θυμάστε που κάναμε Αγγλικά με τον boy???........
H οδός Βαλτετσίου με κατεύθυνση τα Εξάρχεια. Η φωτό είναι τραβηγμένη από τη γωνία Ασκληπιού και Βαλτετσίου. Το εκεί τυροπιτάδικο στα χρόνια της νιότης μας, δεν υπάρχει πιά.
Η οδός Βαλτετσίου καθώς αρχίζει από την μάντρα του Γαλλικού Ινστιτούτου. Στην αριστερή γωνία για όσους δεν θυμούνται ήταν η είσοδος της Β.Π.Σ. για εμάς τους μαθητές.
Θυμάστε την αυλή μας. Στο βάθος η σκάλα που βγάλαμε την φωτό των αναμνήσεων. Θυμάστε τον "πτερωτό" καθώς έκανε τον έλεγχο του μήκους της κόμης; "Η φαβορίτα να είναι στο ύψος του ακουστικού πόρου, κύριοι....", έλεγε ο αείμνηστος Σώτος.....
Η είσοδος του κτιρίου του παλιού Ε΄ Γυμνασίου Θηλέων από την αυλή μας. Εκεί ο boy, μα και ο Indian Boy έκαναν μάθημα. 
Η οδός Αραχώβης έξω ακριβώς από την κυρία είσοδο της Β.Π.Σ.
Και η οδός Δερβενίων από την είσοδο του Αγ. Νικολάου.
Η είσοδος του Αγ. Νικολάου. 
Το σχολείο μας από την μικρή "αλάνα" έξω από τον ΄Αγιο Νικόλαο.
Κι άλλη μια άποψη της Β.Π.Σ. 
Τα τέσσερα παράθυρα με τις κουρτίνες είναι παράθυρα του ΣΤ3 σχ. έτους 1971-72. Θυμάστε μωρέ;
Κι άλλη μια άποψη της τάξης μας μα και άλλων. 
Η κυρία είσοδος της Β.Π.Σ. Τώρα στεγάζεται εκεί το 5-ο Λύκειο Αθηνών.
Η Β.Α. μεριά του σχολείου μας.
Η Β.Α. μεριά της Βαρβακείου σχολής. Αριστερά η οδός Δελφών και δεξιά η οδός Αραχώβης.
Η οδός Οκτάβιου Μερλιέ(προέκταση της οδού Αραχώβης) από τη διασταύρωσή της με την οδό Σίνα. Δεξιά το αλσύλιο του Αγ. Νικολάου Πευκακίων.ΕΠιστημονικής διημερίδας απόηχοι....
Μου άρεσε η διημερίδα που οργανώθηκε από το εργαστήριοο Συγκριτικής Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου της Αθήνας και φιλοξενήθηκε στο Γαλλικό Ινστιτούτο της οδού Σίνα. Καλοί οι ομιλητές, ανεβασμένο το επίπεδο των παρουσιάσεων, προβληματισμός υπήρξε και αναπόφευκτες οι συγκρίσεις έγιναν μεταξύ Ελλάδας και άλλων χωρών της Ευρώπης. " Η επαγγελματική και παιδαγωγική κατάρτιση των εκαπιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κριτική και συγκριτική θεώρηση.", αυτό ήταν το θέμα. Εμένα με προβλημάτισαν όλες οι ομιλίες και οι παρουσιάσεις. Πολύ καλή η τοποθέτηση της υπουργού μας κ. Αννας Διαμαντοπούλου, μεστή η ομιλία του κ. Δημήτρη Ματαθαίου , Καθηγητή Πανεπιστημίου, ενδιαφέρουσες και οι τοποθετήσεις των πρέσβεων των χωρών της Γαλλίας, Φινλανδίας και Μεγάλης Βρεταννίας. Απλοί όλοι τους, διέκρινες την επιθυμία τους να ακουστούν δίχως έπαρση και άλλα.....
Και βεβαίως με γέμισαν χαρά και με έκαναν περισσότερο ευδιάθετο οι συναντήσεις και οι εξ αυτών κουβεντούλες με συναδέλφισσες και συναδέλφους. Η αγωνία μας για την παιδεία ήταν και παραμένει αμείωτη. Και θα μας καλεί για συμμετοχή σε τέτοιου είδους εκδληλώσεις. Ε! και το άλλο Σάββατο καλοί μου συνάδελφοι, το ραντεβού μας είναι στο Σχοινιά, με αφορμή δράσεις Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.Και έπεται συνέχεια...
Και βεβαίως με γέμισαν χαρά και με έκαναν περισσότερο ευδιάθετο οι συναντήσεις και οι εξ αυτών κουβεντούλες με συναδέλφισσες και συναδέλφους. Η αγωνία μας για την παιδεία ήταν και παραμένει αμείωτη. Και θα μας καλεί για συμμετοχή σε τέτοιου είδους εκδληλώσεις. Ε! και το άλλο Σάββατο καλοί μου συνάδελφοι, το ραντεβού μας είναι στο Σχοινιά, με αφορμή δράσεις Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.Και έπεται συνέχεια...
Όσα η αγάπη ονειρεύεται...
Αφού κλείστε την μουσική του video (στα δεξιά του) ακούστε Χαρούλα και Αλκίνοο σε ένα πολύ όμορφο τραγούδι.
Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010
Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Sound of Silence
Aφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) ακούστε Simon και Garfunkel, σε αυτήν την γνωστή μελωδία. Μουσική της εποχής της νιότης μου. Ταξίδεψα πάλι...
Το έλλειμμα της Ελλάδας είναι η παιδεία
Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Σε αυτό ο Κώστας Γαβράς καταθέτει τις δικές του απόψεις.
Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010
Η Ημέρα της γυναίκας.
Η ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Η ημερομηνία επιλέχθηκε με αφορμή μια μεγάλη διαμαρτυρία γυναικών που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ όπου εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας βγήκαν στους δρόμους ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η ίδια ημερομηνία επιλέχτηκε τα επόμενα χρόνια από τις γυναίκες για να διαμαρτυρηθούν για τις κακές συνθήκες εργασίας και να ζητήσουν την ισότητα των δύο φύλων. Η άτυπη μέχρι τότε ημέρα της γυναίκας γιορτάστηκε επίσημα στις 8 Μαρτίου του 1909 στις ΗΠΑ και δύο χρόνια αργότερα καθιερώθηκε από την Σοσιαλιστική Διεθνή ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Σήμερα αρκετά από τα αιτήματα των γυναικών έχουν ικανοποιηθεί, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες και γι' αυτό η ημέρα της γυναίκας έχει χάσει το μεγάλο πολιτικό της νόημα. Την ημέρα αυτή κυρίως οι γυναίκες λαμβάνουν δώρα ως έκφραση εκτίμησης από τους άντρες.
Ο εορτασμός όμως της ημέρας της γυναίκας παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος. Σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών ενώ το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλων σε όλο τον κόσμο παραμένει ανικανοποίητο.
Σήμερα αρκετά από τα αιτήματα των γυναικών έχουν ικανοποιηθεί, τουλάχιστον στις ανεπτυγμένες χώρες και γι' αυτό η ημέρα της γυναίκας έχει χάσει το μεγάλο πολιτικό της νόημα. Την ημέρα αυτή κυρίως οι γυναίκες λαμβάνουν δώρα ως έκφραση εκτίμησης από τους άντρες.
Ο εορτασμός όμως της ημέρας της γυναίκας παραμένει επίκαιρος και αναγκαίος. Σε πολλές χώρες καταπατούνται ακόμη και τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών ενώ το αίτημα για πλήρη ισότητα των δύο φύλων σε όλο τον κόσμο παραμένει ανικανοποίητο.
Κυριακή 7 Μαρτίου 2010
Αναγνωστικό Βαμπούλη-Ζούκη
Το θυμάστε οι παλιότεροι; "Πιστεύω τω φίλω...", κλπ, κλπ. Δείτε το παρακάτω.
Η απάντηση στο χτεσινό ερώτημα
Η απάντηση στο χτεσινό ερώτημα ( με τη γυναίκα στη φωτό) είναι η εξής:
Η γυναίκα ονομάζονταν Σταμάτα Ρεβύθη ή κατ΄ άλλους Μελπομένη Ρεθύθη. Λίγες μέρες μετά το θρίαμβο του Σπ. Λούη στον Ολυμπιακό Μαραθώνειο του 1896, η γυναίκα αυτή με ικανή αντοχή στο τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων επιχείρησε ανεπισήμως να καλύψει τη Μαραθώνεια διαδρομή, με σκοπό την αναγνώριση του άθλου της από τις αρχές, στην προσπάθειά της για εύρεση εργασίας. Το συμβάν καλύφθηκε με λεπτομέρειες από τον Τύπο της εποχής. Το σπίτι που φαίνεται υπάρχει ακόμη σήμερα στον Μαραθώνα και μάλιστα έχει αναπαλαιωθεί.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ
(Μάρκου η΄34-θ΄1)
(Μάρκου η΄34-θ΄1)
Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἤ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ὅς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων. Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.
Την διαβάζω και δεν τη σχολιάζω. Απλά την διαβάζω ξανά και ξανά.
Την διαβάζω και δεν τη σχολιάζω. Απλά την διαβάζω ξανά και ξανά.
Προσευχή του δάσκαλου
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ
[...]Δώσε μου, Κύριε, απλότητα και βάθος.
Κάνε να μην είμαι περίπλοκος,ούτε κοινότυπος
στο καθημερινό μου μάθημα.
Κάνε να υψώνω τα μάτια πάνω από το πληγωμένο μου στήθος
μπαίνοντας κάθε μέρα στην τάξη μου.
Ας μη φέρνω μαζί μου στην έδρα τις μικρές μου
υλικές μέριμνες,τις κωμικές λύπες μου.
Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία
και απαλότερο στο χάδι.
Ας επιπλήττω απρόθυμα για ναμαι βέβαιη πως
τιμωρώ από αγάπη.
Το πλινθόκτιστο σχολειό μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα.
Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας γεμίζουν
τη φτωχή του είσοδο,τη γυμνή αίθουσά του.
Η καρδιά μου ας είναι στήλη του,η πιο δυνατή
και η θέληση μου χρυσάφι καθαρότερο απ' τις
κολώνες των πλούσιων σχολείων.
Κάνε να μην είμαι περίπλοκος,ούτε κοινότυπος
στο καθημερινό μου μάθημα.
Κάνε να υψώνω τα μάτια πάνω από το πληγωμένο μου στήθος
μπαίνοντας κάθε μέρα στην τάξη μου.
Ας μη φέρνω μαζί μου στην έδρα τις μικρές μου
υλικές μέριμνες,τις κωμικές λύπες μου.
Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία
και απαλότερο στο χάδι.
Ας επιπλήττω απρόθυμα για ναμαι βέβαιη πως
τιμωρώ από αγάπη.
Το πλινθόκτιστο σχολειό μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα.
Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας γεμίζουν
τη φτωχή του είσοδο,τη γυμνή αίθουσά του.
Η καρδιά μου ας είναι στήλη του,η πιο δυνατή
και η θέληση μου χρυσάφι καθαρότερο απ' τις
κολώνες των πλούσιων σχολείων.
ΓΑΒΡΙΕΛΑ ΜΙΣΤΡΑΛ
ΧΙΛΙΑΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΠΟΙΗΤΡΙΑ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ 1946
Μετ. Ρήγας Καπάτος
ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ 1946
Μετ. Ρήγας Καπάτος
Φωτό από Λειβαδιά.
Τις φωτό τράβηξα καθώς επιστρέφαμε από την εξόρμηση της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου στο ΚΠΕ ΄Αμφισσας.
Σκέψεις ενός περίπατου
Φίλοι μου καλοί θα ήθελα να περπατούσα μαζί σας σήμερα,εκεί στις γειτονιές της συμπύκνωσης μα και της χαλάρωσης... Θάθελα ν΄ ακούσω τους στοχασμούς και τα συμπεράσματα των σκέψεων. Θάθελα ν΄ακούσω τα καλαμπούρια σας μα και τους προβληματισμούς σας για τον μεγάλο ασθενή μας. Την Παιδεία μας. Ξέρω... Θα μου πείτε πως μόνο η παιδεία ασθενεί για τους ΄Ελληνες; Όχι βέβαια... Μα εμείς που βιώνουμε άσχημες καταστάσεις καθημερινά και πονάμε για την παιδεία, είναι αδύνατο να βρεθούμε και να μην συζητούσουμε γι΄ αυτήν. Κι όχι άδικα...
Θάθελα λοιπόν να πίναμε ένα καφεδάκι εκεί που, καθώς αντικρύζουμε τα δημιουργήματα των αρχαίων Αθηναίων, χαιρόμαστε από την ανθρώπινη επαφή και όχι μόνο. Ο καφές που έχουμε γευτεί άλλες φορές εκεί, έχει μια ιδιαίτερη γεύση. Θυμηθείτε που χαζεύαμε...τα βιβλία που παίρναμε, τις σχετικές συζητήσεις μας γι΄ αυτά, τις αναζητήσεις για τις αλήθειες της ζωής μας.
Φίλε Γιώργο σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου. Προσηλώνω τη σκέψη μου στα ακούσματά σου , προβληματίζομαι και προχωρώ. Με περίσκεψη μα και με λίγη "τρέλλα"... Κι ας μεγαλώνουν οι αριθμοί των μετρήσεων της ζωής μας. Αν η ζωή μας δεν είχε λίγη τρέλλα, πως θα πορευόμαστε φίλε;
Και καθώς το απόγευμα, έχοντας φορτίσει έστω και λίγο τις μπαταρίες του νου σου, θα μυείσαι όλο και πιό βαθειά στην μαθηματική σκέψη, να ανοίξεις... την μουσική που αδάπανα σου έδωσα. Μην ξεχνάς τη δύναμη των δονήσεων της τελευταίας. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήξεραν τι έκαναν και τι σπούδαζαν... Και τα μαθηματικά , η μεγάλη μας αγάπη, μα και η μουσική ήταν από τις πρώτες προτεραιότητές τους , στην καλλιέργεια του νου.
Κι ο άλλος φίλος, αυτός ο λάτρης της θεωρίας του μέτρου, ας μυηθεί κι αυτός περισσότερο στα των σπουδών του. Θα ξαναπάμε στα ανατολικά της Αθήνας, για να ικανοποιήσουμε ανάγκες διατροφής... Εκεί στους πρόποδες του "τρελλού", θα αναζητήσουμε πρώτα ακούσματα πνευματικά και μετά την ευφορία του αποστάγματος των σταφυλιών. Μη μου πεις πως δεν το θέλουμε όλοι της παρέας μας αυτό;
Καλημέρα φίλοι. Καλό δρόμο. Θα είμαι, νοερά, μαζί σας.
Κι όπως μου είπατε..."γευτείτε νέκταρ".
Θάθελα λοιπόν να πίναμε ένα καφεδάκι εκεί που, καθώς αντικρύζουμε τα δημιουργήματα των αρχαίων Αθηναίων, χαιρόμαστε από την ανθρώπινη επαφή και όχι μόνο. Ο καφές που έχουμε γευτεί άλλες φορές εκεί, έχει μια ιδιαίτερη γεύση. Θυμηθείτε που χαζεύαμε...τα βιβλία που παίρναμε, τις σχετικές συζητήσεις μας γι΄ αυτά, τις αναζητήσεις για τις αλήθειες της ζωής μας.
Φίλε Γιώργο σε ευχαριστώ για τις σκέψεις σου. Προσηλώνω τη σκέψη μου στα ακούσματά σου , προβληματίζομαι και προχωρώ. Με περίσκεψη μα και με λίγη "τρέλλα"... Κι ας μεγαλώνουν οι αριθμοί των μετρήσεων της ζωής μας. Αν η ζωή μας δεν είχε λίγη τρέλλα, πως θα πορευόμαστε φίλε;
Και καθώς το απόγευμα, έχοντας φορτίσει έστω και λίγο τις μπαταρίες του νου σου, θα μυείσαι όλο και πιό βαθειά στην μαθηματική σκέψη, να ανοίξεις... την μουσική που αδάπανα σου έδωσα. Μην ξεχνάς τη δύναμη των δονήσεων της τελευταίας. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήξεραν τι έκαναν και τι σπούδαζαν... Και τα μαθηματικά , η μεγάλη μας αγάπη, μα και η μουσική ήταν από τις πρώτες προτεραιότητές τους , στην καλλιέργεια του νου.
Κι ο άλλος φίλος, αυτός ο λάτρης της θεωρίας του μέτρου, ας μυηθεί κι αυτός περισσότερο στα των σπουδών του. Θα ξαναπάμε στα ανατολικά της Αθήνας, για να ικανοποιήσουμε ανάγκες διατροφής... Εκεί στους πρόποδες του "τρελλού", θα αναζητήσουμε πρώτα ακούσματα πνευματικά και μετά την ευφορία του αποστάγματος των σταφυλιών. Μη μου πεις πως δεν το θέλουμε όλοι της παρέας μας αυτό;
Καλημέρα φίλοι. Καλό δρόμο. Θα είμαι, νοερά, μαζί σας.
Κι όπως μου είπατε..."γευτείτε νέκταρ".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)