Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου...
Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Ι. καλησπέρα.Σ΄ ευχαριστώ πάρα πολύ για τα όμορφα μηνύματα που μου στέλνεις.Εκφράζουν ευαισθησία ψυχής και πλούτο συναισθημάτων.Εύχομαι έτσι να πορευτείς και στη ζωή σου.Αν και ζούμε σ΄ ένα κόσμο που επικρατεί η ψυχρή λογική και τα συναισθήματα όσο πάνε και εκλείπουν, θεωρώ πως πρέπει να παραμείνουμε άνθρωποι.Θέλω να σου πω, καθώς τελειώνεις τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, πως σε ευχαριστώ που με τη στάση σου απέναντι στη ζωή, έδωσες κι ένα άλλο νόημα στην εκπαιδευτική μου σταδιοδρομία.Ο δάσκαλος υψώνεται παιδί μου, όταν δίνει αφειδώλευτα. Οταν δίνει εκτός από τη γνώση και άλλα. Όπως λέω και στους συναδέλφους μου, η πολιτεία έδωσε στο χέρι μας νόμους.Νόμους για να τους χρησιμοποιούμε επ΄ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου κι όχι για να στεκόμαστε κοντόφθαλμοι απέναντί σε αυτούς. Νόμους που αν χρησιμοποιηθούν σωστά κάνουν το δάσκαλο πραγματικό δάσκαλο κι όχι μόνον κατ΄ όνομα.Χαίρομαι λοιπόν επειδή μας έδωσες την προνομία της προσφοράς. Κι αυτό δεν είναι λίγο. Μας έδωσες την προνομία να σκύψουμε πάνω σε ένα μικρό πρόβλημα. Δεν κάναμε κάτι σημαντικό. Eπιτελέσαμε ένα χρέος. Και για μένα, η εκπλήρωση ενός χρέους είναι επιτυχία ζωής.Να ξέρεις πως θα παρακολουθώ και θα ενδιαφέρομαι για σένα.Θα εύχομαι και θα προσεύχομαι να ξεπεράσεις όλες τις δυσκολίες και να σταθείς μετόλμη κι αξιοσύνη απέναντι σε όλα τα θέλω και τα όνειρά σου.Μα θέλω να σου πω και μια άλλη μεγάλη αλήθεια.Να θυμάσαι στη ζωή σου πως μεγάλους μας κάνουν οι δυσκολίες της ζωής.Αυτές, που ενώ εμείς τις νομίζουμε εμπόδια, είναι αφετηρία για το ανάβλεμμα της ψυχής και του νου μας. Κι εσύ παιδί μου με όσα πέρασες και με τις μάχες που έδωσες είσαι πραγματικά ΜΕΓΑΛΗ. Αυτό θα το θυμάμαι πάντα.Καλό απόγευμα.Σ΄ ευχαριστώ που διάβασες τις σκέψεις μου.Θα χαίρομαι να τα λέμε και να μαθαίνω καλές ειδήσεις από εσένα και τους γονείς σου.
Τούτες τις αράδες έστειλα σε ένα αγαπημένο μου παιδί. Σ΄ ένα παιδί που επαναλαμβάνω πως είχα την μεγάλη προνομία μιας ελάχιστης προσφοράς σε αυτό.Και προχτές Κυριακή απόγευμα, μέσα από την πίκρα από τα διαδραματισθέντα, βρήκα τη δύναμη μιας άλλης έκφρασης...
Αφού κλείστε την μουσική του blog ( στα δεξιά του ) δείτε το βίντεο με τη δήλωση του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου από το Καστελλόριζο, με θέμα στη στήριξη της οικονομίας μας.
Διαβάστε εδώ τη δήλωση του Πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου προς τις Ελληνίδες και τους ΄Ελληνες, σχετικά με το μηχανισμό στήριξης της οικονομίας μας.
Τα δάκρυα που στα μάτια μας θα δείτε ν΄ αναβρύζουν ποτέ μην τα πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.
Υπόσχεση είναι μοναχά,
γι΄αγώνα υπόσχεση.
Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του ) δείτε τα βίντεο. Αφιερωμένα στους αγωνιστές της δημοκρατίας και σε εκείνους που βασανίστηκαν για τις ιδέες τους. Η δικτατορία , ας μη ξεχνάμε, πως έπεσε με μια μεγάλη εθνική συμφορά. Γιατί είναι κοινό το τέλος των δικτατορικών καθεστώτων... Κι εμείς ας ευχηθούμε να επικρατεί πάντα η δημοκρατία στον τόπο που την γέννησε!!!
Oι φωτό είναι από το Πάρκο ενεργειακής αγωγής που βρίσκεται στη θέση "Βράχος Σταυραετού" πολύ κοντά στο Λαύριο.Η ιστοσελίδα του Πάρκου βρίσκεται στη διέυθυνση www.cres.gr/pena
Ενα βαγόνι του τραίνου που πήγαινε από την Αθήνα ως το Λαύριο.
Στη πλατεία...
Το γλυπτό της μακρονησιώτισσας.
Χτες το πρωί απόλαυσα ένα καφεδάκι στη παραλία του Λαυρίου. Και ήταν όμορφα εκεί. Αφορμή η επίσκεψη της περιβαλλοντικής ομάδας του σχολείου μας στο κοντινό Πάρκο Ενεργειακής Αγωγής. Θυμήθηκα τις επισκέψεις μου στο Λαύριο πριν 20 χρόνια περίπου... Ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο να κάτσω και να απολαύσω περισσότερο το μέρος. Ευελπιστώ σε μια άλλη επίσκεψη εκεί, να το κάνω.
Σιγά, σιγά, σκαλοπάτι, σκαλοπάτι, με υπομονή και ταπείνωση, θέλω να δω πως διαμορφώθηκαν τα αληθινά χαρακτηριστικά μου, η αληθινή μου φωνή, οι μυστικοί δεσμοί που με ενώνουν με τους ανθρώπους, και ακόμη, όσο γίνεται, να δω κάτι από το μυστικό που κρύβουν οι πέτρες και το νερό και τα αστέρια. ΄Ολατα πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Θα μου τα ανακάλυπτε η μαγική στιγμή!
Δηλώσεις Υπουργού και Υφυπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου και Εύης Χριστοφιλοπούλου, μετά τη συνάντηση με τους εκπροσώπους της Πανελλήνιας Ένωσης Αναπληρωτών και Ωρομισθίων Εκπαιδευτικών
Υπουργός
Στους αναπληρωτές χρωστάει και θα χρωστάει πολλά η εκπαίδευση, γιατί και στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις χώρες, αντιμετωπίζουν τα κενά και τα προβλήματα που συνεχώς δημιουργούνται σε κάθε εκπαιδευτικό σύστημα. Οι αναπληρωτές, που έχουν τις προϋποθέσεις, την εμπειρία, τους διαγωνισμούς, όλα αυτά τα χρόνια, θα αντιμετωπιστούν με τον πλέον αντικειμενικό τρόπο. Συμφωνήσαμε και για το θέμα της μεταβατικής περιόδου, που είναι εξαιρετικά σημαντικό γι αυτούς, αλλά και για ορισμένα από τα πάγια αιτήματα τους, τα οποία είναι πολύ σοβαρά και τα αντιμετωπίζουμε θετικά.
Υφυπουργός
Με την υλοποίηση του Νέου Σχολείου δημιουργούνται αρκετές ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό σε ειδικότητες. Επίσης, ο επαναπροσδιορισμός του τεχνικού σχολείου, της τεχνικής εκπαίδευσης, από του χρόνου και μετά, δίνει νέα προοπτική στο θεσμό, θα εξυπηρετήσει πρώτα και κύρια τους μαθητές που θέλουν μία άλλη κατεύθυνση. Βεβαίως αξιοποιούνται και πάρα πολλές ειδικότητες. Στο πλαίσιο αυτό η συζήτησή μας ήταν ουσιαστική. Ο νόμος παρέχει, όπως είπε και η Υπουργός, τη δυνατότητα να υπάρξουν προσαρμογές για όσους σήμερα υπηρετούν ως αναπληρωτές και για όσους καλύπτει το μεταβατικό στάδιο. Τίποτα δεν πάει χαμένο, ούτε η προϋπηρεσία ούτε η εμπειρία, ούτε βεβαίως τα επιπλέον προσόντα.
Το Νέο Σχολείο θα συνεχίσει παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες. Υπάρχουν κοινοτικοί πόροι, υπάρχει ένα αξιόμαχο εκπαιδευτικό δυναμικό στη χώρα. Πιστεύουμε ότι ο θεσμός θα αγκαλιαστεί. Όλα ξεκινούν. Θα υπάρξει μία επανεκκίνηση της παιδείας που θα σηματοδοτήσει και την επανεκκίνηση της χώρας.
Συγχώνευση φορέων Με βάση την απόφαση του Πρωθυπουργού περί κατάργησης, συγχώνευσης ή μεταφοράς αρμοδιοτήτων των φορέων, η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, αποφάσισε τη συγχώνευση των κάτωθι εποπτευόμενων φορέων του ΥΠΔΒΜΘ: 1. Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (Π.Ι.), 2. Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας (Κ.Ε.Ε.), 3. Οργανισμός Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών (Ο.ΕΠ.ΕΚ.) Ο συντονισμός των διαδικασιών για την συγχώνευση των τριών αυτών φορέων ανατέθηκε στον κ. Αλέξιο Δημαρά, επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Πατρών.
Εδώ δυό αναμνηστικές φωτό από την παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου "Οι Αρβανίτες της Αττικής", στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου.Η παρουσίαση έγινε στην αίθουσα ομιλιών του Μουσείου.
Από αριστερά ο Δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης, ο ηθοποιός κ. Γιώργος Οικονόμου, η ηθοποιός κ. Καίτη Παπανίκα και ο admin του blog.
Eδώ ο ηθοποιός κ. Γιώργος Οικονόμου μιλώντας για το βιβλίο του.
Φεύγοντας με το S/F για Ραφήνα, σήμερα το απόγευμα.
Το μαγαζί της συζύγου του φίλου Βαγγέλη στα σκαλάκια δίπλα από την εκκλησία της Παναγίας.
Λουλούδια έξω από το κατάστημα.
Πλησιάζοντας στην Ανδρο σήμερα το πρωί.
Σήμερα τα βήματά μου με οδήγησαν σε ένα ταξίδι αστραπή στην Ανδρο. Είχα ζητήσει να λείψω από την εργασία μου αφού έπρεπε να μεταβώ στο νησί. Ηταν μια μέρα γεμάτη με χρώματα της Ανοιξης. Το νησί είχε βάλει τα ανοιξιάτικά του και σε προκαλούσε. Συνάντησα φίλους και γνωστούς μα και πρόσωπα που με ξέρουν ενώ εγώ όχι... Εβγαλα φωτό, γεύτηκα φρουτάλια ( ας παέι στο καλό και η δίαιτα), και το κυριότερο... Εκανα δουλειά. Και η συνάντηση με ένα φίλο μετά από 34 χρόνια ήταν κάτι. Κι εσύ συνταξιδιώτη μου καλά τη χαρακτήρισες τη μέρα ως μέρα-όνειρο. Είχες δίκιο.
Ο πρωταθλητής ανεδείχθη για το πρωτάθλημα 2009-2010. Είναι η ομάδα του ΠΑΟ. Η ομάδα που παλιότερα έφτασε μέχρι το τελικό του κυπέλου πρωταθλητριών Ευρώπης. Καλή επιτυχία από εδώ και πέρα στους πρωταθλητές μα και στις άλλες ομάδες που θα εκπροσωπήσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη.
΄Εγινε χτες το απόγευμα στην αίθουσα ομιλιών και εκδηλώσεων του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου, εδώ στο Μαραθώνα, η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου "Εμείς οι Αρβανίτες". Παρά τη σχετικά μικρή προσέλευση του κόσμου η εκδήλωση είχε επιτυχία. Χειμαρρώδης ο λόγος της ηθοποιού κ. Καίτης Παπανίκα σχετικά με το τόπο μας. Εύχαρις ο συγγραφέας, μας μίλησε κι αυτός για τη γραφή του. Παρουσίασα το βιβλίο, σύμφωνα με επιθυμία του Δημάρχου μας και τα όσα είπα σας παραθέτω παρακάτω.
Ανοιξιάτικο το δειλινό μας απόψε,
Ανοιξιάτικο το βράδυ πούρχεται,
Μαζευτήκαμε εδώ για να γευτούμε τον ιστορικό λόγο
Ενός συμπολίτη της Αττικής γης.
Θα πορευτούμε μαζί στα μονοπάτια μιαςπαρουσίασης.
Πιστεύω να έχω, την έστω και σιωπηρή, έγκρισή σας
να αρχίσω να μιλώ με στίχους που με εκφράζουν και σας εκφράζουν.
Κι αν δεν το λέτε , το διαισθάνομαι…
Έτσι…
Ψάχνω μες΄ στα σκοτεινά,
Τα παλιά κιτάπια,
Κι όλα τα΄άνθη τάκοψα,
Κι όλα τα κρασιά τάπια!!!
Όταν λίγες μέρες πριν το Πάσχαμου πρότεινε ο Δήμαρχός του τόπου μας, ο κ. Σπύρος Ζαγάρης, να παρουσιάσω το βιβλίο του κ. Γιώργου Οικονόμου, πέρα από την αρχική μου έκπληξη για την επιλογή μου ως ενός από τους ομιλητές, επειδή δεν το περίμενα, διέκρινα πωςμπροστά μου είχα μια πρόσκληση και μια πρόκληση.
Η πρόσκληση ήταν το γεγονός να παρουσιάσω το βιβλίο ενός γνήσιου Έλληνα, όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου του, μα και πιστεύω πως είναι και η πρόκληση ήταν πως εγώ, ένας δάσκαλος των αριθμών , κλήθηκα να παρουσιάσω ένα βιβλίο που είναι μια ιστορική διαδρομή των Αρβανιτών της Ελλάδας και ιδιαίτερα εκείνων της Αττικής. Και επιμένω στο χαρακτηρισμό «πρόκληση» γιατί η ενασχόληση και το σκύψιμο στις ιστορικές σελίδες με γοητεύει και με προσελκύει ιδιαίτερα, και τολμώ να ισχυριστώ πως η ενασχόλησή μου με τους αριθμούς με προκαλεί να διεισδύω περισσότερο στα άγνωστα μονοπάτια της ιστορίας και να αποκομίζω συμπεράσματα που θέλω μα και απαιτώ να είναι συμβατά με την αλήθεια.
Έτσι, καθώς με τη συνειδητοποίηση της γνώσης και των γεγονότων γίνομαιεραστής της ιστορίας και μάλιστα της τοπικής, δέχτηκα με χαρά, αφενός μεν να ξεφυλλίσω ουσιαστικάτις σελίδες του βιβλίου του συμπατριώτη μας, αφετέρου δε να εκθέσω ενώπιον σας μερικά συμπεράσματα που έβγαλα και κρίσεις που έκανα μετά από αυτή την ανάγνωση.
Πριν να κάνω όμως αυτό, θεωρώ σκόπιμο να παρουσιάσω με λίγα λόγια το συγγραφέα.
Ο συγγραφέας γεννήθηκε στο γειτονικό Καπανδρίτι, από γονείς που ήταν ζυμωμένοι με τη γενέθλια γη, δηλ. αγρότες. Τελείωσε το Δημοτικό στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και της εμφύλιας διαμάχης που ακολούθησε. Στη συνέχεια τέλειωσε το Γυμνάσιο στη Κηφισιά μελετώντας ιδιαίτερα Γεωγραφία και Ιστορία. ΄Εδωσε κατόπιν εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, αλλά εγκατέλειψε τη φοίτηση εκεί για να ασχοληθεί με τη Τέχνη. Φοίτησε σε σχολές Θεάτρου και Κινηματογράφου και έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Είχε δασκάλους της υποκριτικής τέχνης πέρα από το Κάρολο Κουν, τον Πέλο Κατσέλη, την Μαίρη Αρώνη, τον Μάνο Κατράκη και άλλους. Σαν ηθοποιός πήρε μέρος σε 200 περίπου ταινίες όντας συμπρωταγωνιστής με μεγάλα ονόματα της ηθοποιίας και συνεργάστηκε με σκηνοθέτες πανελλήνιας και παγκόσμιας εμβέλειας όπως ο Μιχ Κακογιάννης, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Νίκος Φώσκολος, ο Γρηγόρης Γρηγορίου -από Ελληνικής πλευράς- ο Ελία Καζάν, ο Νικ Κασσαβέτης και άλλοι, από τη μεριά των σκηνοθετών που μεσουράνησαν σε παγκόσμιο επίπεδο.
Συνεργάστηκε με ηθοποιούς διεθνούς κύρους όπως ο Όρσον Ουέλες, ο Ρόμπερτ Μήτσαμ, ο Κλάους Κίνσκι, η Σοφία Λόρεν και πολλοί άλλοι. Πνεύμα ανήσυχο ο Γιώργος Οικονόμου, έγραψε περίπου τρεις δεκάδες κινηματογραφικά σενάρια που πολλά από αυτά γυρίστηκαν σε ταινίες. Έγραψε επίσης παραμύθια για μικρούς και μεγάλους, είχε μεγάλη συμβολή στο παιδικό θέατρο και όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα, δεν είναι μια ακόμη απλή ιστορική καταγραφή γεγονότων, αλλά ένα προσκύνημα στο τόπο που τον γέννησε και τον μεγάλωσε , το Καπανδρίτι,και είναι γι αυτόν έργο ζωής.
Θέλω να σας μεταφέρω τώρα κάποια χαρακτηριστικά του βιβλίου, όπως τα επισήμανα καθώς το διάβαζα.
Στέκομαι κατ΄ αρχήν στο χαρακτηρισμό Αρβανίτες. Οι Αρβανίτες ήταν μετανάστες που δεν ονόμασαν οι ίδιοι έτσι τον εαυτό τους. Τους ονόμασαν έτσι οι γηγενείς όπως συνήθως ονόμαζαν κάποιους που πήγαιναν για εγκατάσταση από το ένα μέρος στο άλλο.
Δίνεται έμφαση στο γεγονός πως οι Αρβανίτες είναι γνήσιοι ΄Ελληνες με Δωρικές ρίζες. Ο συγγραφέας επικαλείται την άποψη του ιστορικούΓεννάδιου πως είναι οι γνησιότεροι αντιπρόσωποι της Πελασγικής Ιλλυρίδος, παραθέτοντας στοιχεία ακλόνητα και δύσκολα αμφισβητήσιμα.
Η καταγραφή περιστατικών, ιστορικών χαρακτηριστικών και η εν γένει διήγηση περιέχει πλήθος από λαογραφικά, ιστορικά και πληθυσμιακά στοιχεία.
Ιδιαίτερη μνεία κάνει για τον αγαπημένο του ήρωα, υπαρκτό βεβαίως πρόσωπο, Αλέξανδρο Καπανδρίτη, τις περιοχές που νεμόταν, τον οικισμό που δημιούργησε με αγρότες και κτηνοτρόφους της περιοχής.
Τον συγγραφέα απασχολεί έντονα το γεγονός πως η Ιστορία δεν έχει τη θέση που της πρέπει στα επίσημα προγράμματα της εκπαίδευσης αλλά και το γεγονός πως η νέα γενιά έχει μεγάλο έλλειμμα γνώσης της Ελληνικήςκυρίως ιστορίας.
Χαρακτηριστική είναι ησχετική φράση του « ΄Εθνος χωρίς ιστορία είναι σαν τη βάρκα στο πέλαγος χωρίς κουπιά. »
Στο σημείο αυτό ως εκπαιδευτικός θέλω να του επισημάνω και να δώσω τη προσωπική μου κατάθεση.
΄Οντως οι νέοι μας σήμερα έχουν μεγάλο έλλειμμα ιστορικής γνώσης. Η εκπαίδευση έχει ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το γεγονός. Και εννοώ και τις εκπαιδευτικές αρχές και εμάς τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. ΄Εχουμε όλοι μας όμως ακόμη πιο μεγάλο μερίδιο ευθύνης στο να διδάξουμε στους νέους μας ΑΞΙΕΣ.Να τους δώσουμε να καταλάβουν πως στη ζωή εκτός των υλικών αποκτημάτων πρέπει ο άνθρωπος να προσλαμβάνει και πνευματικά αγαθά και να προσπαθήσουμε να το πετύχουμε αυτό. Η γνώση της ιστορίας είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ μεγάλο πνευματικό αγαθό και στη σημερινή εποχή της επικράτησης της ύλης, η απόκτηση πνευματικών αγαθών και η εμπέδωση αξιών είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθούν. Αξίζει να το προσπαθήσουμε όμως.
Επανέρχομαι στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ο συγγραφέας , λάτρης των ιστορικών διαδρομών, αναφέρεται στη γραμμική γραφή Α και Β, στην Ελληνική Μυθολογία, στον Μινωικό πολιτισμό και σε άλλους σταθμούς αυτών των διαδρομών. ΄Εντιμη πρόθεσή του είναι, να συσχετίσει τα γεγονότα του μακρινού παρελθόντος με μεταγενέστερα, στην προσπάθειά του να εκφράσει τα πιστεύω του για την Αρβανίτικη καταγωγή του.
Παραθέτει την ετυμολογία τηςλέξης «Αττική».
Η λέξη «Αττική» προέρχεται τη λέξη «Ατθίδα». Δεν θα σας πω από το βήμα αυτό το πώς έγινε ο γλωσσικός μετασχηματισμός. Θα τον διαβάσετε στο βιβλίο. Θα σας πω όμως πως η Ατθίδα ήταν κόρη του Κράναου βασιλιά της Κεκροπίας όπως μετονομάστηκε η Πελασγία και Πελασγία ονομάζονταν στην αρχαιότητα η σημερινή Αττική.
Συνεχίζει με περιγραφές πολλών τοποθεσιών της Αττικής. Στέκεται με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στο τόπο μας , στο Μαραθώνα, εδώ που η δόξα συναντήθηκε με την ιστορία, το τόπο που οιδάφνες δεν έφταναν να στεφανώσουν τους ήρωες της μάχης που φέτος εορτάζουμε τα 2500 χρόνια από την διεξαγωγή της. Φυσικά οι αναφορές του είναι λεπτομερείς και για τη γενέθλια γη του, Το Καπανδρίτι και τις γειτονικές Αφίδνες και μέσα από το πέρασμα των σελίδων του διαφαίνεται η μεγάλη αγάπη του για τα μέρη αυτά.
Με πολύ ενδιαφέρον στάθηκα στο μέρος του βιβλίου που συσχετίζει την αρβανίτικη με την ομηρική διάλεκτο. Ασχετα με το γεγονός πως σαν Μαθηματικός με γοητεύει η ενασχόληση με τη γλώσσα των αριθμών πάντα με ευαισθησία και ενδιαφέρον ασχολούμαι με τη γλώσσα που μιλάμε και με εκείνη που μίλαγαν οι πρόγονοί μας και μάλισταθέλω να ανακαλύπτω τα μυστικά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.
Καταγράφει ακόμη ο συγγραφέας στοιχεία για τον εξισλαμισμό των κατοίκων της Αττικής, για τις επιδρομές των Φράγκων σε αυτήν, παραθέτει στοιχεία για το πώς ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού έχει μακρινή καταγωγή το γειτονικό Καπανδρίτι, και το πώς κάτοικοι Ποντιακής καταγωγής εγκαταστάθηκαν σε αυτό, έζησαν , ρίζωσαν, δημιούργησαν και έκαναν τις δικές τους οικογένειες.
Σημείωσα τιςεπισημάνσεις του για τις φυσικές ομορφιές της περιοχής της Β.Α. Αττικής, τις ομορφιές του Χάραδρου και της ευρύτερης περιοχής τηςΛίμνης του Μαραθώνα. Τον απασχολούν περιβαλλοντικά προβλήματα και επισημαίνει σφάλματα πολιτικών , με την ευρύτερη έννοια,συμπεριφορών που είχαν σαν συνέπεια ο τόπος να μην έχει την ανάπτυξη που του αρμόζει.
Θα ήταν αδόκιμο να μην επισημάνω και το θρησκευτικό συναίσθημα του συγγραφέα, όπως αυτό φαίνεται από τα κείμενά του. Ένα συναίσθημα απλό, όμορφο, δίχως μεγαλοστομίες και κενούς ουσιαστικού περιεχομένουλόγους. Μου άρεσαν οι φωτογραφίες από εκκλησίες και ξωκκλήσια που έχουν παρατεθεί και στις οποίες διακρίνεται εκτός από αυτές καθ΄ εαυτές τις εκκλησιές και η απαράμιλλη ομορφιά του αττικού τοπίου και της φύσης.
Θέλω επίσης να τονίσω το όραμα του συγγραφέα για μια καλύτερη Ελλάδα που θα πρέπει να είναι και όραμα όλων μας. Και μάλιστα μου άρεσε ιδιαίτερα πως θέλει το όραμα αυτό να πάρει σάρκα και οστά μέσω της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Επειδή είμαι εκπαιδευτικός θέλω να του τονίσω πως το όραμά του είναι και δικό μου όραμα. Είναι όραμα και της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων μου. Είναι όραμα και της ηγεσίας της εκπαίδευσης, της πολιτικής και της πνευματικής. Και τούτο το καταθέτω δίχως διάθεση να πολιτικολογήσω, αλλά να εκφράσω αυτό που συμβαίνει.
Στο τέλος του βιβλίου σας, φίλε κ. Οικονόμου, διάβασα κι ένα παράπονο που εκφράζετε. Γράφετε πως σας απέκρυψαν στοιχεία στην όλη προσπάθεια της συγγραφής του πονήματός σας. Θέλω να σας πω τη δική μου θέση εδώ. Μια θέση με στοιχεία απόλυτης άποψης. Η γνώση, φίλε κ. Οικονόμου και αγαπητές κυρίες και κύριοι, πρέπει να δίνεται, να μοιράζεται, να διαχέεται αφειδώλευτα στον καθένα, προς κάθε κατεύθυνση. Μόνο οι μη διακρινόμενοι , όσον αφορά το πνευματικό τους ανάστημα, την κρύβουν επειδή φοβούνται. Ενώ εσείς δώσατε τα αποτελέσματα της έρευνάς σας στο ευρύ κοινό με την έκδοση του βιβλίου σας. Ένα βιβλίο απλό, ένα βιβλίο για τον καθένα, ένα βιβλίο που μου άρεσε ιδιαίτερα η λιτή , δωρική αλλά ταυτόχρονα έντονα εκφραστική γραφή του. Μια γραφή-κραυγή που ταιριάζει και είναι απόλυτα συμβατή με τις αρετές της αρβανίτικης ρίζας και καταγωγής σας. Μια γραφή ατομική που την αισθάνομαι να είναι συλλογική, έκφραση μιας πληθυσμιακής ομάδας που δεν αρνείται την απελευθερωτική δύναμη του ακούσματός της.
Καθώς σας εύχομαι να έχετε επιτυχία στη διάδοση του έργου σας και να δημιουργείτε πάντα για το τόπο μας, τελειώνω όπως άρχισα με έμμετρη έκφραση… Μια έκφραση που δανείζομαι έστω και λίγο διαφοροποιημένη,από μια δημιουργία του Αλκίνοου Ιωαννίδη.
Η περιφορά της Ι. Εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής στο περίβολο της Ι. Μονής.
Μέρος του τέμπλου της εκκλησίας.
Δέηση στο πλάτωμα έξω από την Ι. Μονή.
Τις φωτό είχε την καλοσύνη να μου στείλει ο συμπατριώτης Βαγγέλης Λουκίσας που τον ευχαριστώ και από εδώ. Βαγγέλη να είσαι καλά και να πηγαίνεις πολλά χρόνια στη χάρη Της.
Σήμερα το απόγευμα και στις 18.00 στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, στο Μαραθώνα , θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου με τίτλο "Εμείς οι Αρβανίτες". Δείτε παρακάτω κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία της εκδήλωσης.
Διάβασα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το παρακάτω άρθρο που υπογράφει ο ακαδημαϊκός κ. Κώστας Γεωργουσόπουλος. Και το προσυπογράφω...
Ο λεηλατημένος δάσκαλος
Και για να τελειώσω με τη μικροκλίμακα. Υπήρξα κοντά μισόν αιώνα δάσκαλος. Πέρασαν από τα χέρια μου μελλοντικοί φιλόλογοι, νομικοί, τεχνοκράτες, θεολόγοι, μεταφραστές, στιχουργοί, ποιητές, ηθοποιοί, θεατρολόγοι και μια δεκάδα κριτικοί, λογοτεχνίας και θεάτρου, μαέστροι, αρχιτέκτονες, γιατροί, ιστορικοί, εκδότες, δημοσιογράφοι. Καμαρώνω τα έργα τους και υπερηφανεύομαι πως ούτε ένας δεν είναι που να μη διαφωνώ με τις απόψεις τους. Καθέτως και οριζοντίως. Γνωρίζω και γνωρίζουν την πέτρα πάνω στην οποία χτίσανε. Είχε την ευλογία μου το οικοδόμημά τους όμως σχεδιάστηκε ερήμην μου.
Ο καλός δάσκαλος είναι καταδικασμένος να λεηλατηθεί, να κατακρεουργηθεί, να φαγωθεί, να χωνευτεί, να αμφισβητηθεί και να απορριφθεί.
Εν τέλει το μεγάλο «ΟΧΙ» τους θεμελιώνει το μεγάλο τους «ΝΑΙ».
Γιορτάζει σήμερα και ο Ι.Ν Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας, στο Κέντρο της Αθήνας. Κάποτε ήταν η εκκλησία της ενορίας μου, όταν έμενα στο κέντρο. Μα τα χρόνια πέρασαν... Κάντε κλικ εδώ να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Ι.Ν.
Το μεγαλύτερο μοναστήρι της Ανδρου είναι το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής ή της Αγίας, όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι. Είναι άγνωστο πότε χτίστηκε. Μια ανεπιβεβαίωτη πληροφορία υποστηρίζει ότι τα βυζαντινά χρόνια ήταν Σχολή και έγινε μοναστήρι το 842 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Ακόμα, αναφέρεται, οτι πολλοί ευγενείς Ανδριώτες και μη μορφώθηκαν στη σχολή του, που έδωσε πολλούς ιερείς, επισκόπους αλλά και πατριάρχες. Η Μονή αναφέρεται, για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1400, ενώ στην εκκλησία της υπάρχει εικόνα με χρονολογία 1325. Ανακαινίστηκε κατά τον 16ο αιώνα αλλά και τον 20ο, και η αρχική του βυζαντινή μορφή αλλοιώθηκε. Το 1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο και σήμερα μόνο μία γερόντισσα ζει σε αυτό. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι βυζαντινού ρυθμού με ξυλόγλυπτο τέμπλο και η ζωγραφική του διακόσμηση χρονολογείται στη μεταβυζαντινή περίοδο. Ακόμα, υπάρχουν εικόνες του l4ου και 16ου αιώνα. Στο μοναστήρι υπάρχει πλούσια βιβλιοθήκη με βιβλία και χειρόγραφα, μουσείο με ιερά άμφια και σκεύη, και μια μικρή συλλογή προϊστορικών εργαλείων. Γιορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα. (από ανδριακή ιστοσελίδα).
Και συμπληρώνω. Στα αμέσως επόμενα χρόνια της κατοχής στη μονή οι μοναχές χρησιμοποιούσαν τους αργαλειούς που οι δημιουργίες με αυτούς απέφεραν μικρό εισόδημα για τις ανάγκες που υπήρχαν. Η μονή βοήθησε απόρους κατοίκους του νησιού και πάνω σε αυτό είχε βοηθήσει και η αείμνηστη μάνα , τότε που εργαζονταν στην ΕΟΧΑ. Φυσικά συμβολή στη συνεργασία είχε και ο τότε έπαρχος Ανδρου Νικ. Αφεντάκης. Μορφή του μοναστηριού η ηγουμένη Ευδοκία που απεβίωσε πριν 15 χρόνια περίπου. Τέλος η εκκλησία του Μοναστηριού έχει χτιστεί πάνω σε ερείπια ναού της αρχαιότητας. Ναι , αυτό είναι εξακριβωμένο... Εκεί ψηλά, ατενίζοντας το Καβοντόρο...
Φίλε Μιχάλη θα ανηφορίσεις άραγε προς την Αγία για να ανάψεις ένα μικρό απλό κερί, αίτημα επίλυσης των όποιων προβλημάτων; Αλλά εσύ φίλε ανηφορίζεις τις μη εορτάσιμες μέρες. Δε θα πας σήμερα; Και του χρόνου.
