Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Το διορατικό εγκεφαλικό της Τζιλ Μπόλτι Τέηλορ
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Aφιέρωμα της ΕΡΤ στο Γιώργο Σεφέρη
Δονήσεις...
Eλα...
Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010
Στην ιερή μνήμη της μάνας....
Μάνα
Σήμερα που η ψυχή σου ξεκουράζεται στα ανθοστόλιστα μονοπάτια , εκεί στις μακρινές γειτονιές των αγγέλων, είμαι σίγουρος πως μας θωρείς από ΄κει πάνω καθώς ήρθαμε εδώ να σου ευχηθούμε καλό σου ταξίδι. Ξέρεις χτες πρωί-πρωί πήρα ένα μήνυμα….Είδα ένα λαμπερό πεφτάστερο ενώ είχε ξημερώσει για τα καλά. Ηταν ο άγγελος που ήρθε να σε συνοδέψει……
Είμαι σίγουρος και είναι σίγουροι όλοι όσοι σε γνώρισαν ότι ένας άνθρωπος σαν κι εσένα, μια σύζυγος και μια μάνα σαν κι εσένα θα έχει ένα ταξίδι με σύμμαχο τη γαλήνη ψυχής και μια θέση εκεί δίπλα στο δημιουργό του σύμπαντος. Μια θέση εκεί δίπλα από το παιδί σου όπου πιστεύω ύστερα από χρόνια ήρθε και πάλι η ώρα να τα λέτε , μάνα και κόρη, όπως και πρώτα. Όπως τα λέγατε πριν 16 χρόνια, πριν από εκείνο το Σάββατο της ανείπωτης οδύνης. Βιάστηκες καρδιά μου, βιάστηκες να φύγεις για να την συναντήσεις. Αλλά δεν ξεχνώ τις σκέψεις σου, όπως μου τις έλεγες δακρύζοντας, πολλές φορές….Ηθελες να πας να βρεις το αδικοχαμένο παιδί σου!!!
Μάνα
Σήμερα καθώς κωπηλατείς με τη σχεδία σου για την αχερουσία , ήθελα να σου φέρω λίγα αγριολούλουδα από το νησί σου, την Άνδρο μας, εκεί όπου στα χρόνια της νιότης σου έδινες ελπίδα και βοήθεια στο κάθε φτωχό στο κάθε ανήμπορο και κατατρεγμένο μετά από εκείνο το ρημαδιό του πολέμου, μέσα από την ΕΟΧΑ. Και πιστεύω ότι σήμερα η ανδριώτικη φύση που λάτρεψες, που της μίλαγες και σου μίλαγε, θα ανθίσει μέσα στο καταχείμωνο.
Και οι γεωπόνοι θα μιλούν και θα λένε ότι η φύση τρελάθηκε. Μα η Ανδριώτικη φύση ξέρει τι πρέπει να κάνει τη μέρα που η γη σε υποδέχεται. Κι οι καμπάνες του Ταξιάρχη στα Ψηλού και στον Αγ. Νικόλα στο Γαύριο δεν θα ηχήσουν πένθιμα αλλά χαρμόσυνα. Κι η Παναγιά από το καστρομονάστηρο του Αγ. Παντελεήμονα, εκεί που πήγαινες να ζητήσεις τη χάρη της για εμάς, θα χαμογελά καθώς επιστρέφεις κοντά της.
Σήμερα η γη σε παίρνει κοντά της, μέσα της, για πάντα. Σήμερα η φύση παίρνει μαζί της την ομορφιά της ψυχής σου και τον πλούτο των συναισθημάτων σου. Σήμερα μαραίνονται οι κρίνοι που μοσχοβολούσαν στη καρδιά σου.
Μάνα
Θέλω να σου μιλήσω για τελευταία φορά. Να σου πω ότι θυμάμαι όλα όσα μου έμαθες, να σου πω ότι θυμάμαι τις αρχές και τις αξίες που μου δίδαξες , να σου πω ότι θυμάμαι την ανθρωπιά σου, την ανιδιοτέλεια των πράξεών σου.
Θέλω να σου πω ότι δεν ξεχνώ τις θυσίες σου για μένα μα και για το χαμένο παιδί σου. Να σου πω ότι θυμάμαι την καλοσύνη σου και το άνοιγμα της καρδιάς σου ακόμη και σε εκείνους που θέλησαν να σου πουν ένα πικρό λόγο, ένα λόγο ανθρώπινης μικρότητας . Σε όλους αυτούς αντιφωνούσες με τη μεγαλοσύνη της ψυχής σου και τη δύναμη της αγάπης σου. Θέλω να σου πω ότι για μένα πέρα από μάνα ήσουν δασκάλα. Δασκάλα ζωής. Να θυμάσαι εκεί ψηλά που πήγες, ότι δεν θα ξεχνώ τις προτροπές σου, τις συμβουλές σου, το ζεστό λόγο της μάνας. Της δικής μου μάνας.
Μάνα θα σε θυμάμαι, θα σε θυμόμαστε πάντα. Καλό ταξίδι καρδιά μου!!!
Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
Αν ελπίζεις θα επιτύχεις το ανέλπιστο
Σαν σήμερα πριν πολλά χρόνια....
και με τους φίλους τους παλιούς
τραγουδάμε στα σκοτάδια
κι όμως εσύ δε μας ακούς....
Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010
Έγραφε τ΄ονομά της στον καθρέφτη τ΄ ουρανού...
κι ήτανε δεκαπέντε χρονών
Έγραφε τ' όνομά της στον καθρέφτη τ' ουρανού
μ' ενός πνιγμένου γλάρου φτερό
Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
Και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
Περιμπανού την έλεγα κι εγώ, Περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
Έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του αυγερινού
προτού καρδιά μου πέτρα γενείς
Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
Και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιος τη θυμάται τώρα πια
Ο Άγιος Σπυρίδων ο θαυματουργός!
Η αξία των αριθμών...
Αλλά, το μεγαλύτερό της πλεονέκτημα είναι ότι ξυπνά τον εκ φύσεως νυσταλέο και αμαθή και τον κάνει να μαθαίνει εύκολα και να γίνεται μνήμων και οξύνους, ώστε να προοδεύει σε βαθμό ανώτερο από τη φύση του χάρη σε μια θεϊκή μέθοδο. Όλα αυτά τα διδάγματα εννοείται ότι είναι και κατάλληλα υπό την πρϋπόθεση ότι με άλλους νόμους και θεσμούς θα αφαιρέσει κανείς την ανελευθερία και τη φιλοχρηματία από τις ψυχές αυτών που πρόκειται να τις αποκτήσουν. Ειδεμή, αντί της σοφίας θα επεξεργαστεί κανείς την πανουργία, χωρίς καν να το υποπτευτεί."
Πλάτωνος, Νόμοι, Κεφάλαιο Ε΄, 747 Β.
Φωτό από τη χειμωνιάτικη Ανδρο
Κι εδώ διαβάστε τις απόψεις του επίσης εξαιρετικού συναδέλφου κ. Αντώνη Κυριακόπουλου.
Τα μαθηματικά, η νέα γενιά κι η κοινωνία
Ο επισκέπτης της Παρασκευής 10/12/2010
Η ίδια η ελληνική ιστορία επιβάλλει τη μελέτη της Ρώμης
«Γράφετέ μου πολύ συχνά. Kαληνύχτα, Kόλιας»
Αγάπησα... μια ηλεκτρονική συσκευή
Ο βουλευτής Μ. Ανδρουλάκης μιλαει στον DSK
Σάββατο 11 Δεκεμβρίου 2010
Χιόνια στα υψώματα γύρω από το Μαραθώνα.
Ασφαλιστικό για τους εκπαιδευτικούς
Δημητσάνα: Εισαγωγή στις ορεινές χαρές
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
Συνάντηση εργασίας χτες.
Παυσανία: Αττικά
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Θαλασσοταραχή, όχι αστεία...
1. Γιάννη Χάρη. 10 μύθοι για την ελληνική γλώσσα.
2. Leo Buscaglia: Να ζεις, ν΄ αγαπάς και να μαθαίνεις.
3. Από τα αριστουργήματα της αρχαίας λογοτεχνίας.
Xρόνια Πολλά
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Ο εορτασμός του Αγ. Νικολάου στην Άνδρο.
Aπάντηση σε σχόλιο
Τα λόγια του ποιητή κόσμησαν το ιστολόγιό μου.
Δε ξεχνώ πως τόσοι και τόσοι σπουδαίοι πέρασαν από τη ΒΠΣ.
Στα χρόνια τα παλιότερα το σχολείο μας ήταν κόσμημα της ελληνικής εκπαίδευσης.
Κι οι αναμνήσεις μας από τη φοίτησή μας σε αυτό το σχολείο θα είναι ζωντανές δια βίου!!!
΄Ομως δεν είναι τόσο επίκαιρα τα λόγια του ποιητή; Σκέφτομαι το πόσο πολύ τα λόγια μιας άλλης εποχής ταιριάζουν στη σημερινή πραγματικότητα!!!
Διαφωνείς φίλε;