Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.
Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2025
Μελέτη σοκ από το LSE: Η Ελλάδα μετατρέπεται σε «οικονομία των καφέ» – Καμμία επένδυση σε καινοτομία και ανάπτυξη
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το in.gr.
Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025
Stretching: Το φυσικό αγχολυτικό που «ρίχνει» και την πίεση
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.
Λαϊκές αγορές στις γειτονιές της Αθήνας
Διαβάστε εδώ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις λαϊκές αγορές στην Αθήνα.
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2025
Τούτο το τραίνο είμαστε εμείς.....
Με σκέψεις
Με όνειρα
Με δυσκολίες
Με φαντασία
Με ανακλήσεις
Με ταξίδια
Με πολλά άλλα...
Απ το Πλατύ ως τη Σκύδρα.......
Θα επανέλθω.......
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2025
Η σπάταλη της αγάπης....
Εκείνο το απόγευμα την είχα επισκεφθεί στο μικρό, απομακρυσμένο χωριό, εκεί στα σύνορα του χρόνου, της πατρίδας και ίσως μιας λησμονιάς........
Ο δρόμος ανηφόριζε ήσυχα, σαν να ήξερε πως με οδηγούσε σ’ έναν άνθρωπο που δεν είχε πάψει ποτέ να σκορπίζει φως.
Ήταν — κι εξακολουθεί να είναι — ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν λυγίζουν, μονάχα λυγίζουν την καρδιά σου με την καλοσύνη τους.
Τη θεωρούσα πάντα σαν δεύτερη μάνα μου.
Η ζωή της ολόκληρη, μια αδιάκοπη προσφορά· μια πηγή που δεν στέρεψε ποτέ.
Προς τα παιδιά της, τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές της, μα και σε κάθε περαστικό που χρειαζόταν μια λέξη ή ένα βλέμμα ανθρωπιάς.
Είχε πάντα κάτι να δίνει — κι αν δεν της το ζητούσες, το καταλάβαινε πριν το προφέρεις.
Η ζωή μπορεί να τη χαστούκιζε ανελέητα, εκείνη όμως αντιγύριζε το χτύπημα με ένα χαμόγελο.
Ένα χαμόγελο καθαρό, σαν νερό που τρέχει απ’ την πηγή∙ σαν συγχώρεση.
Κι εγώ… όταν έφυγα απ’ το χωριό, ένιωσα πως στερήθηκα κάτι απ’ το φως του κόσμου.
Το πηγαίο χαμόγελό της, τη βαθιά της καλοσύνη, εκείνη τη σπάνια γενναιοδωρία που δεν ζητά τίποτα πίσω.
Ανυπομονώ να ξαναβρεθώ κι όχι μόνος, εκεί.
Να περπατήσω στα ίδια σοκάκια, να σταθώ μπροστά της, να γευτώ ξανά την απλότητα και την καθαρότητα της ψυχής της.
Και τότε, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, θα μου έρχονται στο νου οι στίχοι του Μπάμπη Στόκα που τόσο αγαπώ:
«Όταν γυρνάω μέσα στην πόλη
Και σε ψάχνω
Πάντα τα δάκρυά μου
Βρίσκονται πιο πέρα…»
Γιατί εκείνη ήταν, είναι και θα είναι
μια σπάταλη της αγάπης —
μια ψυχή που ξοδεύεται χωρίς να φτωχαίνει.
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2025
Οι σχέσεις δεν είναι δεδομένες....επειδή η αγάπη χρειάζεται επίγνωση για να επιβιώσει.....
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Ψυχολόγου Γ. Ξηντάρα.
Ο Τούρκος στρατιώτης που ανακάλυψε ότι ήταν Έλληνας - Ο Ιμπραήμ που έγινε Γιάννης-Βασίλης
Δείτε παρακάτω το βίντεο με το Παντελή Σαββίδη.
Διορισμένοι αλλά ξεριζωμένοι: Όταν το όνειρο της μονιμότητας πληρώνεται με μοναξιά και φτώχεια
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το alfavita.gr.
Πάρ’ το χαλαρά: Ναι στην τεμπελιά! Ναι στην οκνηρία! Ναι στην αδράνεια!
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την AthensVoice.
Πως απέφυγε την κατεδάφιση ο ναός των Αγίων Θεοδώρων στο κέντρο της Αθήνας.
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΑ ΑΘΗΝΑΪΚΑ.
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025
Μια άλλη διαδρομή στη Βόρεια Καρατζόβα.
Μια άλλη διαδρομή στη Βόρεια Καρατζόβα. ( Μέρος Α΄)
Από το προηγούμενο βράδυ το είχαμε συμφωνήσει…
Την επαύριο θα ξεκινούσαμε νωρίς για τη Βόρεια Καρατζόβα.
Θα κάναμε μια μικρή στάση στη Νότια ή στη Περίκλεια,
κι έπειτα θα παίρναμε τον χωματόδρομο που πέρναγε κάτω
απ’ τις ανατολικές πλαγές της Τζένας.
Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.
Εκείνα τα μέρη παράγουν περίεργες δονήσεις στο είναι μου —
δονήσεις όμορφες, σχεδόν ερωτικές θα έλεγα.
Και πώς να μην τις ένιωθα έτσι,
αφού εκείνο το οδοιπορικό είχε επαναληφθεί
σε χρόνια όμορφα και με ανθρώπους αγαπημένους μου.
Δυστυχώς, ούτε στη Νότια ούτε στη Περίκλεια συναντήσαμε τα παιδιά∙
κάποιοι θα είχαν πάει στη Θεσσαλονίκη,
κάποιοι άλλοι στα Γιαννιτσά.
Προς στιγμήν σκέφτηκα να περάσουμε από τη Λαγκαδιά,
σ’ ένα όμορφο ξέφωτο της οποίας είχα βιώσει εκείνη την αξέχαστη Πρωτομαγιά
με φίλους και φίλες που δεν ξεχνώ.
Θυμήθηκα και τον μικρό Δαμιανό·
πόσο είχα λυπηθεί τότε που,
λόγω απόστασης και συγκοινωνιακών δυσκολιών,
είχε αναγκαστεί να μη φοιτήσει στο Γυμνάσιο της Φούστανης,
αλλά να εγγραφεί σ’ εκείνο της Αρδαίας,
με ό,τι εκείνη η φοίτηση συνεπαγόταν…
Καθώς αφήσαμε τον ασφάλτινο επαρχιακό δρόμο
που ξεκινούσε απ’ την Αρδαία και κατέληγε στην Ειδομένη,
το “θηρίο” μας — αν και με ενισχυμένο διαφορικό και όχι μόνο —
δε μας άφηνε να χαρούμε τις ομορφιές του τοπίου.
Ο χωμάτινος δρόμος είχε μεγάλες αυλακιές,
μάλλον απ’ τα τρακτέρια των καλλιεργητών
της παραμεθόριας γης που ανεβοκατέβαιναν σε μέρη δύσβατα μα εύφορα,
ευλογημένα, με μια έννοια.
Απέναντί μας ο ήλιος — λες κι ήταν βαλτός —
επικέντρωνε όλες του τις ακτίνες
στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου,
που φάνταζε τόσο όμορφο στη ματιά μας.
Οι μνήμες μου θέριευαν,
ανακαλούσαν κι άλλες, δευτερεύουσες και ασήμαντες ίσως λεπτομέρειες
από εκείνη την προ πενήντα ετών διαδρομή μου —
ή μάλλον διαδρομή μας — στα ίδια μέρη.
Ομολογώ πως βίωνα μια κάποια ένταση·
κι όταν θυμήθηκα τους στίχους
απ’ το τραγούδι του Μίλτου Πασχαλίδη,
η ένταση αύξανε εκθετικά.
Ναι, εκθετικά, όσο περίεργο κι αν φαίνεται...
Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι,
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ.
Αν με ψάξεις μην τρομάξεις,
όπου και να ‘σαι θα ‘μαι εκεί για να σε βρω.
Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι,
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ.
Καθώς ανηφορίζαμε προς τα γνώριμα υψώματα,
ένιωθα πως ο χρόνος αναστέλλεται∙
πως το τοπίο αναπνέει με τον ίδιο ρυθμό
που κάποτε παλλόταν η καρδιά μου.
Οι πλαγιές της Τζένας,
μ’ εκείνα τα μικρά, ξεχασμένα ξωκκλήσια,
έμοιαζαν να φυλάνε τις παιδικές μας υποσχέσεις —
εκείνες που ποτέ δεν τηρήθηκαν,
αλλά ποτέ και δεν ξεχάστηκαν.
Ο αέρας κουβαλούσε κάτι
από την πρώτη εκείνη νεανική έξαψη,
την αίσθηση ότι ο κόσμος μάς ανήκει
κι ότι κάθε δρόμος οδηγεί σε μια αποκάλυψη.
Μα τώρα ήξερα πως αυτό που τότε λέγαμε ελευθερία,
σήμερα το λέμε μνήμη∙
και πως ό,τι αγαπήσαμε δεν χάνεται,
απλώς αλλάζει τόπο μέσα μας.
Κοίταξα για λίγο πίσω,
τον χωματόδρομο που είχαμε αφήσει.
Ένα σύννεφο σκόνης υψωνόταν αργά,
σαν ανάσα παλιάς εποχής που δεν θέλει να διαλυθεί.
Και τότε κατάλαβα:
ίσως αυτό να είναι τελικά το νόημα όλων των επιστροφών∙
να συναντάς τον εαυτό σου όχι όπως ήταν,
αλλά όπως επέμεινε να θυμάται.
Κι όσο οι στίχοι του τραγουδιού
συνέχιζαν να σιγοψιθυρίζουν μέσα μου,
χαμογέλασα ενώ νοητά τραγουδούσα:
Μη φοβάσαι, σε θυμάμαι...
δεν ξεχνάω ποτέ ό,τι αγαπώ...
Ναι, εκείνο συνέβαινε.
«Θέλω να καταγγείλω ένα κενό»
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Απόστολου Λακασά από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Αναφέρεται στο πρόβλημα των κενών στα σχολεία μας.
Μ. Κοττάκης: Τι κερδίζουμε που βάλαμε γερή πλάτη στην υπόθεση της Ουκρανίας;
Δείτε παρακάτω το βίντεο με το Μανώλη Κοττάκη.
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025
Γ. Σαχίνης - Πώς ένα κυνικό ψέμα γίνεται αλήθεια εφόσον το επιτρέπουμε
Δείτε παρακάτω το βίντεο με το δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη που φυσικά προβληματίζει......... Όντως ο λόγος του δημοσιογράφου είναι μια όαση στην έρημο των ημερών μας.....
Δημογραφικό: Με αφόρητη ελαφρότητα στον γκρεμό…
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από τον ιστότοπο slpress.gr.
Αναστ. Λαυρέντζος : Ο Ελληνικός Λαός μία ιστορία 40 αιώνων, σβήνει βιολογικά
Aκούστε παρακάτω την εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη με τον Αναστάσιο Λαυρέντζο.
Δημογραφικό: Πανάκριβη η ανατροφή παιδιών στην Ελλάδα λέει Ευρωπαϊκή έρευνα
Δείτε παρακάτω το ενδιαφέρον βίντεο.
Η Μεγάλη Ελλάδα της Ιταλίας – 3.000 χρόνια μετά, μιλούν ακόμα ελληνικά!
Δείτε παρακάτω το βίντεο του δημοσιογράφου Παντελή Σαββίδη.
«Ω Αθήνα, πρώτη χώρα, τι γαϊδάρους τρέφεις τώρα!»
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Ελευθέριου Σκιαδά από "ΤΑ ΑΘΗΝΑΪΚΑ".
Στις Μένιες των Χανίων
Δείτε παρακάτω το βίντο του Στέλιου Αποστολάκη από τις Μένιες των Χανίων. Από εκεί στη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής έφευγαν κάποιοι Έλληνες με μικρά καϊκια για τον Πειραιά. Οι Μένιες βρίσκονται στο ΒΑ μέρος της χερσονήσου του Ροδωπού και βορείως του Κολυμπαρίου.
Έχεις ΔΕΠΥ; Τότε ο εγκέφαλός σου είναι πιθανότατα πιο δημιουργικός – Μάθε γιατί
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΑ ΝΕΑ.
Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2025
Τεχνητή Νοημοσύνη: Η Καλιφόρνια θέτει κανόνες στα chatbot, με αφορμή αυτοκτονίες εφήβων
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την AthensVoice.
Παντελής Σαββίδης! Από Ανιχνευτής... αλιευτής
Δείτε παρακάτω το βίντεο με το δημοσιογράφο Παντελή Σαββίδη.
Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2025
Φωτογραφικά «κλικ» που ζωντανεύουν παλιά σχολεία
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ. Στην ανάρτηση θα δείτε ενδιαφέρουσες φωτο.
Στον επόμενο τόνο η ώρα (δεν) θα είναι TikTok
Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Απόστολου Λακασά που αναφέρεται στα μέσα ενημέρωσης.
Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)