Η Κυρά της Χειμάρρας......

 

Μια νύχτα μνήμης και συγκίνησης μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής μιας Ελληνίδας......

Υπάρχουν στιγμές που η Ιστορία δεν γράφεται με μελάνι, αλλά με δάκρυα και σιωπή. Κι υπάρχουν πρόσωπα που, χωρίς να το επιδιώξουν, γίνονται σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής. Η κυρά της Χειμάρρας, η αξιαγάπητη κυρία Ερμιόνη, είναι μια απ’ αυτές τις μορφές που κρατούν άσβεστο το φως εκείνων των ημερών του 1940, τότε που η Ελλάδα έλεγε «ΟΧΙ» όχι μόνο με τα όπλα, αλλά με την ψυχή της.

---

Για τις 10.45 το βράδυ, παραμονή της επετείου του ΟΧΙ, είχα γράψει στο σημειωματάριό μου:

«Να δεις την εκπομπή με την κυρά της Χειμάρρας, την αξιαγάπητη κυρία Ερμιόνη.»

Δεν χρειάστηκε, όμως, να το θυμηθώ από τις σελίδες του σημειωματαρίου. Η μνήμη με οδήγησε μόνη της. Άνοιξα την τηλεόραση λίγα λεπτά πριν την έναρξη — ήθελα να παρακολουθήσω κάθε λεπτό της εκπομπής, να μη χάσω ούτε μια στιγμή.

Η αφορμή ήταν η επίσκεψή μου, πριν δύο χρόνια, στο μικρό της σπίτι και στον περιβάλλοντα χώρο του, εκεί, στη γη της Χειμάρρας. Πήγαμε με καλούς φίλους· όχι για να πούμε πολλά, μα για να αποδώσουμε αθόρυβα την οφειλόμενη τιμή σε εκείνους που πότισαν με το αίμα τους το χώμα της πατρίδας, εκείνον τον παγωμένο χειμώνα του 1940.

Εκεί όπου τώρα στέκει ένας μικρός σταυρός, κάποτε είχαν θαφτεί βιαστικά Έλληνες στρατιώτες — με τις αρβύλες τους να προεξέχουν από το χώμα, σαν να ήθελαν να μείνουν όρθιοι για πάντα. Ο σταυρός αυτός, λιτός και σιωπηλός, μιλά με την ίδια τη σιωπή του: μνήμη, σεβασμός, αιωνιότητα.

Κάποια στιγμή εκείνης της επίσκεψης, μπήκα στο μικρό σπίτι της κυράς Ερμιόνης. Ζήτησα λίγο νερό από μια συγγενή της. Κι όμως — ο χώρος, μικρός και ταπεινός, έμοιαζε μεγάλος σαν ναό. Απέπνεε μεγαλείο, αξιοσύνη, σεμνότητα. Οι τοίχοι, γεμάτοι από ευχαριστήριες επιστολές και τιμητικά έγγραφα της Ελληνικής Πολιτείας, έμοιαζαν να ψιθυρίζουν ιστορίες από καιρούς ηρωικούς. Σε καλούσαν να διαβάσεις, να στοχαστείς, να νιώσεις.

Όταν της έσφιξα την παλάμη, εκείνη την ταλαιπωρημένη, ιερή παλάμη, ένιωσα κάτι να με διαπερνά — μια δόνηση ψυχής, μια μεταλαβιά μνήμης και μεγαλείου. Ήταν σαν να κρατούσα για μια στιγμή το χέρι όλων εκείνων που είχαν πέσει στα χιονισμένα υψώματα γύρω από τη Χειμάρρα.

Χτες το βράδυ, καθώς η εκπομπή της Χριστίνας Βίδου έφτανε στο τέλος της, η ίδια εκείνη συγκίνηση επέστρεψε. Τα μάτια μου θόλωσαν, κι αυθόρμητα ευχήθηκα:

«Και του χρόνου, κυρία Ερμιόνη μας. Και του χρόνου, τέτοια μέρα, να είσαι καλά και να μας θυμίσεις ξανά τα μεγαλεία των Άγνωστων Στρατιωτών μας, που έπεσαν εκεί, λίγο βόρεια από τη Χειμάρρα.»

Κι έτσι, μέσα στη σιωπή της νύχτας, η ευχή αυτή έμοιαζε να αγκαλιάζει όχι μόνο την κυρά της Χειμάρρας, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα.

Χρόνια Πολλά, κυρία Ερμιόνη.

Χρόνια Πολλά, Ελλάδα.

Και του Χρόνου.

28η Οκτωβρίου – Ηράκλειο: Τα γράμματα από το μέτωπο, είναι ό,τι έχει από τον πατέρα του

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ.

Σφακιά: Με υπερηφάνεια τιμήθηκε η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου (φωτ.)

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ.

Το έπος του ’40 μέσα από επιστολές στρατιωτών και συγγενών τους

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΟ ΒΗΜΑ.

Ώρα για ψυχαγωγία: Βγήκαμε στους δρόμους και κάνουμε τεστ μνήμης για την 28η Οκτωβρίου

 Ακούστε παρακάτω το επίκαιρο βίντεο από το Open Tv.

Γιατί ο χρόνος φαίνεται να περνά πιο γρήγορα όσο μεγαλώνουμε;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το ertnews.gr.

Πολιτισμός & Κοινωνία σε συνθήκες Υπαρξιακής αναζήτησης για τον Ελληνισμό "Λουδοβίκος των Ανωγείων"

 Δείτε παρακάτω το βίντεο με το δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη και το Λουδοβίκο των Ανωγείων.

Λάσλο Κρασναχορκάι: Νόμπελ Λογοτεχνίας στον προφήτη της ευρωπαϊκής κρίσης

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα "Ο αγώνας Κρήτης".

Tου Διονύση...

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Γιώργου Σταματόπουλου από την εφημερίδα των συντακτών.

Μαριάμ Μιρζακχανί: In memoriam

Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από ΤΟ ΒΗΜΑ για την διαπρεπή Ιρανή Μαθηματικό.

Τα συναισθήματα δεν είναι προβλήματα: Είναι σήματα για κάτι άλλο…

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

28η Οκτωβρίου 1940: Έκφραση συλλογικότητας

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση του Πέτρου  Πιτσιάκκα Δ/ντή του 1ου Γεν. Λυκείου Ναυπάκτου με αφορμή την εθνική μας επέτειο. Ομολογώ πως το κείμενο με εντυπωσίασε!!!

Μια θάλασσα μικρή...

 Ακούστε το γλυκόλαλο τραγούδι με αφορμή.......

Το χωριό Τρυπητή στη Μήλο.

 Ένα όμορφο χωριό με εξαιρετική θέα προς το μεγάλο κόλπο του νησιού και με μια πανέμορφη εκκλησία. Στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής ο διοικητής του Γερμανικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου του νησιού  Υποπλοίαρχος Χάνς Λέμπερ περίμενε το χτύπημα της καμπάνας της εκκλησίας της Τρυπητής, τα πρωινά των Κυριακών  για να αρχίσει να γράφει στην αγαπημένη του Χέλγκα στη Γερμανία. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ιστορία στο νησιού στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες που έχουν διασωθεί ως τις μέρες μας.

Σε ποιον ανήκει το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου;

 Ακούστε παρακάτω το podcast  με τη δημοσιογράφο Έλενα Φυντανίδου.

O Διονύσης Σαββόπουλος - και οι ξεχασμένοι του παπανδρεϊσμού

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το booksjournal.

Γιατί σε άφησε στο «διαβάστηκε»;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να σκεφτεί ηθικά;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το antikleidi.com.

H σημερινή εκπομπή με το Γιώργο Σαχίνη

 Ακούστε τη σημερινή εκπομπή με το δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη. Τη βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα.

Έγκλημα στα Εξάρχεια: Η ζωή και ο θάνατος της διασημότερης σεξεργάτριας της Αθήνας

 Ο Νίκος Τσέφλιος ερευνά και αφηγείται τη δολοφονία της Γαβριέλλας Ουσάκοβα, που συγκλόνισε την Αθήνα τον Αύγουστο του 1991. Ακούστε παρακάτω το podcast.

Γονείς: Απαράδεκτη αστυνομική βία κατά παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών έξω από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το esos.gr.

Η «ορθοδοξία» του Κεμάλ: Το άγνωστο, ορθόδοξο πατριαρχείο της Τουρκίας που πολεμά το Φανάρι εδώ και 100 χρόνια

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από τη lifo.gr.

Είμαστε σκαντζόχοιροι του διαδικτύου;

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το antikleidi.com.

Τέλος στις “λίστες αγορών” στα σχολεία: Τι απαγορεύεται να ζητούν οι εκπαιδευτικοί από τους γονείς

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το  alfavita.gr.

H ΑΙ τα κάνει θάλασσα στην επικαιρότητα, επιβεβαιώνει μεγάλη μελέτη

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το in.gr.

Οργάνωση και Λειτουργία Νηπιαγωγείων 2025 - 2026

 Διαβάστε εδώ σχετικά το πρόσφατο έγγραφο του Υπουργείου Παιδείας.

Παναγία της Ρόμβης, το Κρυμμένο Εκκλησάκι στην Καρδιά της Αθήνας & η Ιστορία του!

 Δείτε παρακάτω το ενδιαφέρον βίντεο.

«Βυζαντινή Αθήνα. Μικρό οδοιπορικό»

Δείτε παρακάτω το βίντεο από Δήμο Κηφισιάς.

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης στον 98,4.

 Ακούστε παρακάτω το podcast  με τον γνωστό δημοσιογράφο.

Ηλεία: Παλεύει για τη ζωή του σκυλί που κακοποιήθηκε βάναυσα

 Δείτε παρακάτω το βίντεο από το opentv.

Μ. Κοττάκης: Έχουν στριμώξει τα πράγματα και κάποιοι θέλουν να μοιραστούν την ευθύνη

 Δείτε παρακάτω το βίντεο με το δημοσιογράφο Μανώλη Κοττάκη; 

Τα μαθηματικά πίσω από το διαδικτυακό πόκερ.

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το physicsgg.me.

Ανησυχητικά τα στοιχεία για την κατανάλωση αλκόολ, χρήση καπνού και υπερβολική ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια των 16χρονων στην Ελλάδα

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Τηλέφωνο: Πώς «μαρτυρά» την απιστία

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr. Προσθέτω..... μη γίνει λόγος.....

Αναβλητικότητα: Γιατί σε «πιάνει» και πώς θα την ξεπεράσεις

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Ζωή: Ο καθένας γράφει τη δική του ιστορία

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Μελέτη σοκ από το LSE: Η Ελλάδα μετατρέπεται σε «οικονομία των καφέ» – Καμμία επένδυση σε καινοτομία και ανάπτυξη

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το in.gr.

Πώς θα κάνουμε εκλογές χωρίς τα social media

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από TO BHMA.

Ο Απόστολος Δοξιάδης στο Ωδείο Αθηνών

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το booksjournal.

Stretching: Το φυσικό αγχολυτικό που «ρίχνει» και την πίεση

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το vita.gr.

Στο βασίλειο του λάθους

 Διαβάστε εδώ την ανάρτηση από το περιοδικό booksjournal.

Λαϊκές αγορές στις γειτονιές της Αθήνας

Διαβάστε εδώ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τις λαϊκές αγορές στην Αθήνα. 

Τούτο το τραίνο είμαστε εμείς.....

 Με σκέψεις

Με όνειρα

Με δυσκολίες

Με φαντασία

Με ανακλήσεις

Με ταξίδια

Με πολλά άλλα...

Απ το Πλατύ ως τη Σκύδρα.......

Θα επανέλθω.......

Η σπάταλη της αγάπης....

 Εκείνο το απόγευμα την είχα επισκεφθεί στο μικρό, απομακρυσμένο χωριό, εκεί στα σύνορα του χρόνου, της πατρίδας και ίσως μιας λησμονιάς........

Ο δρόμος ανηφόριζε ήσυχα, σαν να ήξερε πως με οδηγούσε σ’ έναν άνθρωπο που δεν είχε πάψει ποτέ να σκορπίζει φως.

Είχα ανάγκη να τη δω∙ να της μιλήσω, να της σφίξω το χέρι ύστερα από χρόνια.

Ήταν — κι εξακολουθεί να είναι — ένας από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν λυγίζουν, μονάχα λυγίζουν την καρδιά σου με την καλοσύνη τους.

Τη θεωρούσα πάντα σαν δεύτερη μάνα μου.

Η ζωή της ολόκληρη, μια αδιάκοπη προσφορά· μια πηγή που δεν στέρεψε ποτέ.

Προς τα παιδιά της, τους συγχωριανούς και τις συγχωριανές της, μα και σε κάθε περαστικό που χρειαζόταν μια λέξη ή ένα βλέμμα ανθρωπιάς.

Είχε πάντα κάτι να δίνει — κι αν δεν της το ζητούσες, το καταλάβαινε πριν το προφέρεις.

Η ζωή μπορεί να τη χαστούκιζε ανελέητα, εκείνη όμως αντιγύριζε το χτύπημα με ένα χαμόγελο.

Ένα χαμόγελο καθαρό, σαν νερό που τρέχει απ’ την πηγή∙ σαν συγχώρεση.

Κι εγώ… όταν έφυγα απ’ το χωριό, ένιωσα πως στερήθηκα κάτι απ’ το φως του κόσμου.

Το πηγαίο χαμόγελό της, τη βαθιά της καλοσύνη, εκείνη τη σπάνια γενναιοδωρία που δεν ζητά τίποτα πίσω.

Ανυπομονώ να ξαναβρεθώ κι όχι μόνος, εκεί.

Να περπατήσω στα ίδια σοκάκια, να σταθώ μπροστά της, να γευτώ ξανά την απλότητα και την καθαρότητα της ψυχής της.

Και τότε, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, θα μου έρχονται στο νου οι στίχοι του Μπάμπη Στόκα που τόσο αγαπώ:

«Όταν γυρνάω μέσα στην πόλη

Και σε ψάχνω

Πάντα τα δάκρυά μου

Βρίσκονται πιο πέρα…»

Γιατί εκείνη ήταν, είναι και θα είναι

μια σπάταλη της αγάπης —

μια ψυχή που ξοδεύεται χωρίς να φτωχαίνει.

Δρόμοι Παλιοί.....

Έτσι για.....βραδινό σιωπητήριο!!!!