H υπουργός μας σε συνέντευξη στο ALTER

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε το σχετικό βίντεο.

Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALTER (13/04/2010) from Anna Diamantopoulou on Vimeo.

To προς ψήφιση νομοσχέδιο για την Παιδεία στη Βουλή

Διαβάστε εδώ το νομοσχέδιο που εισάγεται προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων και το οποίο αναφέρεται σε θέματα της Εκπαίδευσης.

Απόηχος διαρκείας

Λουλούδια στην προκυμαία του Γαυρίου.

Ένα μέρος του λιμανιού του Γαυρίου Ανδρου, Φωτό που τράβηξα καθώς το S/F ετοιμαζόταν για ατον απόπλου.

Στη χτεσινή λιόλουστη μέρα το ερώτημά σου ήταν εύλογο...

"Γιατί στα μάτια σου αποτυπώθηκε ένα δάκρυ;"

Η απάντηση ήταν άμεση.

Έβλεπα ένα όνειρο με τα μάτια της ψυχής μου.

Και τούτο τ΄ όνειρο κύλησε το δάκρυ στα μάτια του σώματος.

Ήταν από χαρά όμως.

Γιατί η ψυχή νιώθει τ΄ανάβλεμμά της

σαν βλέπει το απειροσύνολο των χρωμάτων της φύσης...

Ατένισα τ΄απέραντο γαλάζιο χτες.

Ένιωσα την πληρότητα των στιγμών.

Γιατί η ορχήστρα των χρωμάτων παιάνιζε χτες στο νησί...

Έκοψα μια μαργαρίτα απ το παρτέρι που στόλιζε τη νησιώτικη γωνιά.

Το ερώτημά μου ήταν αδόκιμο...

Απάντησα ο ίδιος, νιώθοντας την εσφαλμένη σκέψη...

"Δεν ρωτάς την μαργαρίτα αν αγαπάς την Άνδρο κι αν σ΄ αγαπάει εκείνη όταν είσαι στο νησί".

Γιατί η αγάπη είναι βέβαιη...

Και είναι για μια ζωή!!!

Δυό αναμνηστικές φωτό

Εδώ δυό αναμνηστικές φωτό από την παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου "Οι Αρβανίτες της Αττικής", στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου. Η παρουσίαση έγινε στην αίθουσα ομιλιών του Μουσείου.

Από αριστερά ο Δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης, ο ηθοποιός κ. Γιώργος Οικονόμου, η ηθοποιός κ. Καίτη Παπανίκα και ο admin του blog.

Eδώ ο ηθοποιός κ. Γιώργος Οικονόμου μιλώντας για το βιβλίο του.

Μπαμπάδες με ρούμι από την Λαϊκή Σκηνή Άνδρου

Δείτε εδώ περισσότερα και ένα video από το blog της Κινηματογραφικής Λέσχης Ανδρου.

Νέες φωτό από την χτεσινή επίσκεψη στην Ανδρο.

Aνεβαίνοντας από το δρόμο της αγοράς προς "τα σκαλάκια".

Κι αν ο άνθρωπος χάλασε την εικόνα του αντριώτικου στενού, η φύση φρόντισε για την ισορροπία...

Το στενάκι με το Νειμποριό στο βάθος.

Η φωτογραφία είναι από το αρτοποιείο Κρισιλία δίπλα από την ΑLPHA BANK. Mια όψη του λιμανιού της χώρας ενός τότε. Πότε άραγε;

Η στήλη προς τιμήν των ηρώων στην κεντρική πλατεία, της Χώρας.

Η είσοδος του επαρχείου, στη Χώρα



Και η μαρμάρινη επιγραφή δεξιά της εισόδου του επαρχείου.

Το επαρχείο και δεξιά του ο θερινός κινηματογράφος, στη Χώρα.

Φωτό από χτες

Η προκυμαία στο Γαύριο. Xτες το μεσημέρι αναμένοντας την επιβίβαση στο S/F για Ραφήνα.

Ο δρόμος της αγοράς με το καλντερίμι, στη Χώρα της Άνδρου, χτες το μεσημέρι.

Το δημαρχείο στη κεντρική πλατεία. Μνήμες...

Βγαίνοντας από το Επαρχείο της χώρας χτες το μεσημέρι, τράβηξα τη φωτό.

Στην Ανδρο σήμερα.

Φεύγοντας με το S/F για Ραφήνα, σήμερα το απόγευμα.

Το μαγαζί της συζύγου του φίλου Βαγγέλη στα σκαλάκια δίπλα από την εκκλησία της Παναγίας.

Λουλούδια έξω από το κατάστημα.

Πλησιάζοντας στην Ανδρο σήμερα το πρωί.

Σήμερα τα βήματά μου με οδήγησαν σε ένα ταξίδι αστραπή στην Ανδρο. Είχα ζητήσει να λείψω από την εργασία μου αφού έπρεπε να μεταβώ στο νησί. Ηταν μια μέρα γεμάτη με χρώματα της Ανοιξης. Το νησί είχε βάλει τα ανοιξιάτικά του και σε προκαλούσε. Συνάντησα φίλους και γνωστούς μα και πρόσωπα που με ξέρουν ενώ εγώ όχι... Εβγαλα φωτό, γεύτηκα φρουτάλια ( ας παέι στο καλό και η δίαιτα), και το κυριότερο... Εκανα δουλειά. Και η συνάντηση με ένα φίλο μετά από 34 χρόνια ήταν κάτι. Κι εσύ συνταξιδιώτη μου καλά τη χαρακτήρισες τη μέρα ως μέρα-όνειρο. Είχες δίκιο.

Είμαστε πια πρωταθλητές

Νάτοι, νάτοι, οι πρωταθλητές

To σύμβολο της ιστορικής ομάδας.


Ο πρωταθλητής ανεδείχθη για το πρωτάθλημα 2009-2010. Είναι η ομάδα του ΠΑΟ. Η ομάδα που παλιότερα έφτασε μέχρι το τελικό του κυπέλου πρωταθλητριών Ευρώπης. Καλή επιτυχία από εδώ και πέρα στους πρωταθλητές μα και στις άλλες ομάδες που θα εκπροσωπήσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη.

H παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου

΄Εγινε χτες το απόγευμα στην αίθουσα ομιλιών και εκδηλώσεων του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου, εδώ στο Μαραθώνα, η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου "Εμείς οι Αρβανίτες". Παρά τη σχετικά μικρή προσέλευση του κόσμου η εκδήλωση είχε επιτυχία. Χειμαρρώδης ο λόγος της ηθοποιού κ. Καίτης Παπανίκα σχετικά με το τόπο μας. Εύχαρις ο συγγραφέας, μας μίλησε κι αυτός για τη γραφή του. Παρουσίασα το βιβλίο, σύμφωνα με επιθυμία του Δημάρχου μας και τα όσα είπα σας παραθέτω παρακάτω.

Ανοιξιάτικο το δειλινό μας απόψε,

Ανοιξιάτικο το βράδυ πούρχεται,

Μαζευτήκαμε εδώ για να γευτούμε τον ιστορικό λόγο

Ενός συμπολίτη της Αττικής γης.

Θα πορευτούμε μαζί στα μονοπάτια μιας παρουσίασης.

Πιστεύω να έχω, την έστω και σιωπηρή, έγκρισή σας

να αρχίσω να μιλώ με στίχους που με εκφράζουν και σας εκφράζουν.

Κι αν δεν το λέτε , το διαισθάνομαι…

Έτσι…

Ψάχνω μες΄ στα σκοτεινά,

Τα παλιά κιτάπια,

Κι όλα τα΄άνθη τάκοψα,

Κι όλα τα κρασιά τάπια!!!

Όταν λίγες μέρες πριν το Πάσχα μου πρότεινε ο Δήμαρχός του τόπου μας, ο κ. Σπύρος Ζαγάρης, να παρουσιάσω το βιβλίο του κ. Γιώργου Οικονόμου, πέρα από την αρχική μου έκπληξη για την επιλογή μου ως ενός από τους ομιλητές, επειδή δεν το περίμενα, διέκρινα πως μπροστά μου είχα μια πρόσκληση και μια πρόκληση.

Η πρόσκληση ήταν το γεγονός να παρουσιάσω το βιβλίο ενός γνήσιου Έλληνα, όπως ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται στις πρώτες σελίδες του βιβλίου του, μα και πιστεύω πως είναι και η πρόκληση ήταν πως εγώ, ένας δάσκαλος των αριθμών , κλήθηκα να παρουσιάσω ένα βιβλίο που είναι μια ιστορική διαδρομή των Αρβανιτών της Ελλάδας και ιδιαίτερα εκείνων της Αττικής. Και επιμένω στο χαρακτηρισμό «πρόκληση» γιατί η ενασχόληση και το σκύψιμο στις ιστορικές σελίδες με γοητεύει και με προσελκύει ιδιαίτερα, και τολμώ να ισχυριστώ πως η ενασχόλησή μου με τους αριθμούς με προκαλεί να διεισδύω περισσότερο στα άγνωστα μονοπάτια της ιστορίας και να αποκομίζω συμπεράσματα που θέλω μα και απαιτώ να είναι συμβατά με την αλήθεια.

Έτσι, καθώς με τη συνειδητοποίηση της γνώσης και των γεγονότων γίνομαι εραστής της ιστορίας και μάλιστα της τοπικής, δέχτηκα με χαρά, αφενός μεν να ξεφυλλίσω ουσιαστικά τις σελίδες του βιβλίου του συμπατριώτη μας, αφετέρου δε να εκθέσω ενώπιον σας μερικά συμπεράσματα που έβγαλα και κρίσεις που έκανα μετά από αυτή την ανάγνωση.

Πριν να κάνω όμως αυτό, θεωρώ σκόπιμο να παρουσιάσω με λίγα λόγια το συγγραφέα.

Ο συγγραφέας γεννήθηκε στο γειτονικό Καπανδρίτι, από γονείς που ήταν ζυμωμένοι με τη γενέθλια γη, δηλ. αγρότες. Τελείωσε το Δημοτικό στα δύσκολα χρόνια του πολέμου και της εμφύλιας διαμάχης που ακολούθησε. Στη συνέχεια τέλειωσε το Γυμνάσιο στη Κηφισιά μελετώντας ιδιαίτερα Γεωγραφία και Ιστορία. ΄Εδωσε κατόπιν εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, αλλά εγκατέλειψε τη φοίτηση εκεί για να ασχοληθεί με τη Τέχνη. Φοίτησε σε σχολές Θεάτρου και Κινηματογράφου και έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Είχε δασκάλους της υποκριτικής τέχνης πέρα από το Κάρολο Κουν, τον Πέλο Κατσέλη, την Μαίρη Αρώνη, τον Μάνο Κατράκη και άλλους. Σαν ηθοποιός πήρε μέρος σε 200 περίπου ταινίες όντας συμπρωταγωνιστής με μεγάλα ονόματα της ηθοποιίας και συνεργάστηκε με σκηνοθέτες πανελλήνιας και παγκόσμιας εμβέλειας όπως ο Μιχ Κακογιάννης, ο Νίκος Κούνδουρος, ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Νίκος Φώσκολος, ο Γρηγόρης Γρηγορίου -από Ελληνικής πλευράς- ο Ελία Καζάν, ο Νικ Κασσαβέτης και άλλοι, από τη μεριά των σκηνοθετών που μεσουράνησαν σε παγκόσμιο επίπεδο.

Συνεργάστηκε με ηθοποιούς διεθνούς κύρους όπως ο Όρσον Ουέλες, ο Ρόμπερτ Μήτσαμ, ο Κλάους Κίνσκι, η Σοφία Λόρεν και πολλοί άλλοι. Πνεύμα ανήσυχο ο Γιώργος Οικονόμου, έγραψε περίπου τρεις δεκάδες κινηματογραφικά σενάρια που πολλά από αυτά γυρίστηκαν σε ταινίες. Έγραψε επίσης παραμύθια για μικρούς και μεγάλους, είχε μεγάλη συμβολή στο παιδικό θέατρο και όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα, δεν είναι μια ακόμη απλή ιστορική καταγραφή γεγονότων, αλλά ένα προσκύνημα στο τόπο που τον γέννησε και τον μεγάλωσε , το Καπανδρίτι, και είναι γι αυτόν έργο ζωής.

Θέλω να σας μεταφέρω τώρα κάποια χαρακτηριστικά του βιβλίου, όπως τα επισήμανα καθώς το διάβαζα.

Στέκομαι κατ΄ αρχήν στο χαρακτηρισμό Αρβανίτες. Οι Αρβανίτες ήταν μετανάστες που δεν ονόμασαν οι ίδιοι έτσι τον εαυτό τους. Τους ονόμασαν έτσι οι γηγενείς όπως συνήθως ονόμαζαν κάποιους που πήγαιναν για εγκατάσταση από το ένα μέρος στο άλλο.

Δίνεται έμφαση στο γεγονός πως οι Αρβανίτες είναι γνήσιοι ΄Ελληνες με Δωρικές ρίζες. Ο συγγραφέας επικαλείται την άποψη του ιστορικού Γεννάδιου πως είναι οι γνησιότεροι αντιπρόσωποι της Πελασγικής Ιλλυρίδος, παραθέτοντας στοιχεία ακλόνητα και δύσκολα αμφισβητήσιμα.

Η καταγραφή περιστατικών, ιστορικών χαρακτηριστικών και η εν γένει διήγηση περιέχει πλήθος από λαογραφικά, ιστορικά και πληθυσμιακά στοιχεία.

Ιδιαίτερη μνεία κάνει για τον αγαπημένο του ήρωα, υπαρκτό βεβαίως πρόσωπο, Αλέξανδρο Καπανδρίτη, τις περιοχές που νεμόταν, τον οικισμό που δημιούργησε με αγρότες και κτηνοτρόφους της περιοχής.

Τον συγγραφέα απασχολεί έντονα το γεγονός πως η Ιστορία δεν έχει τη θέση που της πρέπει στα επίσημα προγράμματα της εκπαίδευσης αλλά και το γεγονός πως η νέα γενιά έχει μεγάλο έλλειμμα γνώσης της Ελληνικής κυρίως ιστορίας.

Χαρακτηριστική είναι η σχετική φράση του « ΄Εθνος χωρίς ιστορία είναι σαν τη βάρκα στο πέλαγος χωρίς κουπιά. »

Στο σημείο αυτό ως εκπαιδευτικός θέλω να του επισημάνω και να δώσω τη προσωπική μου κατάθεση.

΄Οντως οι νέοι μας σήμερα έχουν μεγάλο έλλειμμα ιστορικής γνώσης. Η εκπαίδευση έχει ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για το γεγονός. Και εννοώ και τις εκπαιδευτικές αρχές και εμάς τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. ΄Εχουμε όλοι μας όμως ακόμη πιο μεγάλο μερίδιο ευθύνης στο να διδάξουμε στους νέους μας ΑΞΙΕΣ. Να τους δώσουμε να καταλάβουν πως στη ζωή εκτός των υλικών αποκτημάτων πρέπει ο άνθρωπος να προσλαμβάνει και πνευματικά αγαθά και να προσπαθήσουμε να το πετύχουμε αυτό. Η γνώση της ιστορίας είναι αναμφισβήτητα ένα πολύ μεγάλο πνευματικό αγαθό και στη σημερινή εποχή της επικράτησης της ύλης, η απόκτηση πνευματικών αγαθών και η εμπέδωση αξιών είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθούν. Αξίζει να το προσπαθήσουμε όμως.

Επανέρχομαι στο περιεχόμενο του βιβλίου. Ο συγγραφέας , λάτρης των ιστορικών διαδρομών, αναφέρεται στη γραμμική γραφή Α και Β, στην Ελληνική Μυθολογία, στον Μινωικό πολιτισμό και σε άλλους σταθμούς αυτών των διαδρομών. ΄Εντιμη πρόθεσή του είναι, να συσχετίσει τα γεγονότα του μακρινού παρελθόντος με μεταγενέστερα, στην προσπάθειά του να εκφράσει τα πιστεύω του για την Αρβανίτικη καταγωγή του.

Παραθέτει την ετυμολογία της λέξης «Αττική».

Η λέξη «Αττική» προέρχεται τη λέξη «Ατθίδα». Δεν θα σας πω από το βήμα αυτό το πώς έγινε ο γλωσσικός μετασχηματισμός. Θα τον διαβάσετε στο βιβλίο. Θα σας πω όμως πως η Ατθίδα ήταν κόρη του Κράναου βασιλιά της Κεκροπίας όπως μετονομάστηκε η Πελασγία και Πελασγία ονομάζονταν στην αρχαιότητα η σημερινή Αττική.

Συνεχίζει με περιγραφές πολλών τοποθεσιών της Αττικής. Στέκεται με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στο τόπο μας , στο Μαραθώνα, εδώ που η δόξα συναντήθηκε με την ιστορία, το τόπο που οι δάφνες δεν έφταναν να στεφανώσουν τους ήρωες της μάχης που φέτος εορτάζουμε τα 2500 χρόνια από την διεξαγωγή της. Φυσικά οι αναφορές του είναι λεπτομερείς και για τη γενέθλια γη του, Το Καπανδρίτι και τις γειτονικές Αφίδνες και μέσα από το πέρασμα των σελίδων του διαφαίνεται η μεγάλη αγάπη του για τα μέρη αυτά.

Με πολύ ενδιαφέρον στάθηκα στο μέρος του βιβλίου που συσχετίζει την αρβανίτικη με την ομηρική διάλεκτο. Ασχετα με το γεγονός πως σαν Μαθηματικός με γοητεύει η ενασχόληση με τη γλώσσα των αριθμών πάντα με ευαισθησία και ενδιαφέρον ασχολούμαι με τη γλώσσα που μιλάμε και με εκείνη που μίλαγαν οι πρόγονοί μας και μάλιστα θέλω να ανακαλύπτω τα μυστικά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.

Καταγράφει ακόμη ο συγγραφέας στοιχεία για τον εξισλαμισμό των κατοίκων της Αττικής, για τις επιδρομές των Φράγκων σε αυτήν, παραθέτει στοιχεία για το πώς ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Τουρκίας Ισμέτ Ινονού έχει μακρινή καταγωγή το γειτονικό Καπανδρίτι, και το πώς κάτοικοι Ποντιακής καταγωγής εγκαταστάθηκαν σε αυτό, έζησαν , ρίζωσαν, δημιούργησαν και έκαναν τις δικές τους οικογένειες.

Σημείωσα τις επισημάνσεις του για τις φυσικές ομορφιές της περιοχής της Β.Α. Αττικής, τις ομορφιές του Χάραδρου και της ευρύτερης περιοχής της Λίμνης του Μαραθώνα. Τον απασχολούν περιβαλλοντικά προβλήματα και επισημαίνει σφάλματα πολιτικών , με την ευρύτερη έννοια, συμπεριφορών που είχαν σαν συνέπεια ο τόπος να μην έχει την ανάπτυξη που του αρμόζει.

Θα ήταν αδόκιμο να μην επισημάνω και το θρησκευτικό συναίσθημα του συγγραφέα, όπως αυτό φαίνεται από τα κείμενά του. Ένα συναίσθημα απλό, όμορφο, δίχως μεγαλοστομίες και κενούς ουσιαστικού περιεχομένου λόγους. Μου άρεσαν οι φωτογραφίες από εκκλησίες και ξωκκλήσια που έχουν παρατεθεί και στις οποίες διακρίνεται εκτός από αυτές καθ΄ εαυτές τις εκκλησιές και η απαράμιλλη ομορφιά του αττικού τοπίου και της φύσης.

Θέλω επίσης να τονίσω το όραμα του συγγραφέα για μια καλύτερη Ελλάδα που θα πρέπει να είναι και όραμα όλων μας. Και μάλιστα μου άρεσε ιδιαίτερα πως θέλει το όραμα αυτό να πάρει σάρκα και οστά μέσω της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Επειδή είμαι εκπαιδευτικός θέλω να του τονίσω πως το όραμά του είναι και δικό μου όραμα. Είναι όραμα και της μεγάλης πλειοψηφίας των συναδέλφων μου. Είναι όραμα και της ηγεσίας της εκπαίδευσης, της πολιτικής και της πνευματικής. Και τούτο το καταθέτω δίχως διάθεση να πολιτικολογήσω, αλλά να εκφράσω αυτό που συμβαίνει.

Στο τέλος του βιβλίου σας, φίλε κ. Οικονόμου, διάβασα κι ένα παράπονο που εκφράζετε. Γράφετε πως σας απέκρυψαν στοιχεία στην όλη προσπάθεια της συγγραφής του πονήματός σας. Θέλω να σας πω τη δική μου θέση εδώ. Μια θέση με στοιχεία απόλυτης άποψης. Η γνώση, φίλε κ. Οικονόμου και αγαπητές κυρίες και κύριοι, πρέπει να δίνεται, να μοιράζεται, να διαχέεται αφειδώλευτα στον καθένα, προς κάθε κατεύθυνση. Μόνο οι μη διακρινόμενοι , όσον αφορά το πνευματικό τους ανάστημα, την κρύβουν επειδή φοβούνται. Ενώ εσείς δώσατε τα αποτελέσματα της έρευνάς σας στο ευρύ κοινό με την έκδοση του βιβλίου σας. Ένα βιβλίο απλό, ένα βιβλίο για τον καθένα, ένα βιβλίο που μου άρεσε ιδιαίτερα η λιτή , δωρική αλλά ταυτόχρονα έντονα εκφραστική γραφή του. Μια γραφή-κραυγή που ταιριάζει και είναι απόλυτα συμβατή με τις αρετές της αρβανίτικης ρίζας και καταγωγής σας. Μια γραφή ατομική που την αισθάνομαι να είναι συλλογική, έκφραση μιας πληθυσμιακής ομάδας που δεν αρνείται την απελευθερωτική δύναμη του ακούσματός της.

Καθώς σας εύχομαι να έχετε επιτυχία στη διάδοση του έργου σας και να δημιουργείτε πάντα για το τόπο μας, τελειώνω όπως άρχισα με έμμετρη έκφραση… Μια έκφραση που δανείζομαι έστω και λίγο διαφοροποιημένη, από μια δημιουργία του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

Σαν ξημερώσει η μέρα να θυμηθείς.

Λαβυρίνθος δείχνει ναν΄ η ιστορία και μη χαθείς.

Κι αν είν΄δύσκολος ο δρόμος να τον μετράς,

μ΄ένα σχοινί στη θέση της καρδιάς.

Φωτό από την Ι. Μονή Ζωοδόχου Πηγής ή Αγίας στην ΄Ανδρο

Η περιφορά της Ι. Εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής στο περίβολο της Ι. Μονής.

Μέρος του τέμπλου της εκκλησίας.

Δέηση στο πλάτωμα έξω από την Ι. Μονή.



Τις φωτό είχε την καλοσύνη να μου στείλει ο συμπατριώτης Βαγγέλης Λουκίσας που τον ευχαριστώ και από εδώ. Βαγγέλη να είσαι καλά και να πηγαίνεις πολλά χρόνια στη χάρη Της.

Οι απαντήσεις σ΄ ένα ερωτηματολόγιο.

Διαβάστε εδω τις απαντήσεις σ΄ ένα ερωτηματολόγιο, όπως τις έδωσε η κ. Αννα Καφέτση.

Περιοδικό: Εκπαίδευση και Νέες τεχνολογίες

Δείτε εδώ τα τεύχη του περιοδικού Εκπαίδευση και Νέες Τεχνολογίες.

Το μάθημα από την Ελλάδα.

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα των TIMES της Νέας Υόρκης όπως το έγραψε Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Τα Ελληνόπουλα στα καφενεία

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του κ. Νίκου Γ. Ξυδάκη από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Μου άρεσε ιδιαίτερα.

Παρουσίαση βιβλίου

Σήμερα το απόγευμα και στις 18.00 στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου, στο Μαραθώνα , θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του κ. Γιώργου Οικονόμου με τίτλο "Εμείς οι Αρβανίτες". Δείτε παρακάτω κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία της εκδήλωσης.

Ο λεηλατημένος δάσκαλος

Διάβασα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το παρακάτω άρθρο που υπογράφει ο ακαδημαϊκός κ. Κώστας Γεωργουσόπουλος. Και το προσυπογράφω...

Ο λεηλατημένος δάσκαλος

Και για να τελειώσω με τη μικροκλίμακα. Υπήρξα κοντά μισόν αιώνα δάσκαλος. Πέρασαν από τα χέρια μου μελλοντικοί φιλόλογοι, νομικοί, τεχνοκράτες, θεολόγοι, μεταφραστές, στιχουργοί, ποιητές, ηθοποιοί, θεατρολόγοι και μια δεκάδα κριτικοί, λογοτεχνίας και θεάτρου, μαέστροι, αρχιτέκτονες, γιατροί, ιστορικοί, εκδότες, δημοσιογράφοι. Καμαρώνω τα έργα τους και υπερηφανεύομαι πως ούτε ένας δεν είναι που να μη διαφωνώ με τις απόψεις τους. Καθέτως και οριζοντίως. Γνωρίζω και γνωρίζουν την πέτρα πάνω στην οποία χτίσανε. Είχε την ευλογία μου το οικοδόμημά τους όμως σχεδιάστηκε ερήμην μου.

Ο καλός δάσκαλος είναι καταδικασμένος να λεηλατηθεί, να κατακρεουργηθεί, να φαγωθεί, να χωνευτεί, να αμφισβητηθεί και να απορριφθεί.

Εν τέλει το μεγάλο «ΟΧΙ» τους θεμελιώνει το μεγάλο τους «ΝΑΙ».

Kι ένα βίντεο για την Ζωοδόχο Πηγή στο Κόρθι της Ανδρου.

Είναι δημιουργία του κ. Βαγ. Λουκίσα.

Λουλούδια μιας Αναπλιώτικης Ανοιξης

Εικόνες χρώματα που ξεχωρίζουν, από κάποια σημεία του Ναυπλίου. Τις φωτό τράβηξα στη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής μου εκεί.

Ζωοδόχος Πηγή Ακαδημίας

Γιορτάζει σήμερα και ο Ι.Ν Ζωοδόχου Πηγής Ακαδημίας, στο Κέντρο της Αθήνας. Κάποτε ήταν η εκκλησία της ενορίας μου, όταν έμενα στο κέντρο. Μα τα χρόνια πέρασαν... Κάντε κλικ εδώ να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Ι.Ν.

Γιορτάζει σήμερα το ιστορικό μοναστήρι στην Ανδρο.

Το μεγαλύτερο μοναστήρι της Ανδρου είναι το μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής ή της Αγίας, όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι. Είναι άγνωστο πότε χτίστηκε. Μια ανεπιβεβαίωτη πληροφορία υποστηρίζει ότι τα βυζαντινά χρόνια ήταν Σχολή και έγινε μοναστήρι το 842 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα. Ακόμα, αναφέρεται, οτι πολλοί ευγενείς Ανδριώτες και μη μορφώθηκαν στη σχολή του, που έδωσε πολλούς ιερείς, επισκόπους αλλά και πατριάρχες. Η Μονή αναφέρεται, για πρώτη φορά σε έγγραφο του 1400, ενώ στην εκκλησία της υπάρχει εικόνα με χρονολογία 1325. Ανακαινίστηκε κατά τον 16ο αιώνα αλλά και τον 20ο, και η αρχική του βυζαντινή μορφή αλλοιώθηκε. Το 1928 το μοναστήρι μετατράπηκε σε γυναικείο και σήμερα μόνο μία γερόντισσα ζει σε αυτό. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι βυζαντινού ρυθμού με ξυλόγλυπτο τέμπλο και η ζωγραφική του διακόσμηση χρονολογείται στη μεταβυζαντινή περίοδο. Ακόμα, υπάρχουν εικόνες του l4ου και 16ου αιώνα. Στο μοναστήρι υπάρχει πλούσια βιβλιοθήκη με βιβλία και χειρόγραφα, μουσείο με ιερά άμφια και σκεύη, και μια μικρή συλλογή προϊστορικών εργαλείων. Γιορτάζει την πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα. (από ανδριακή ιστοσελίδα).

Και συμπληρώνω. Στα αμέσως επόμενα χρόνια της κατοχής στη μονή οι μοναχές χρησιμοποιούσαν τους αργαλειούς που οι δημιουργίες με αυτούς απέφεραν μικρό εισόδημα για τις ανάγκες που υπήρχαν. Η μονή βοήθησε απόρους κατοίκους του νησιού και πάνω σε αυτό είχε βοηθήσει και η αείμνηστη μάνα , τότε που εργαζονταν στην ΕΟΧΑ. Φυσικά συμβολή στη συνεργασία είχε και ο τότε έπαρχος Ανδρου Νικ. Αφεντάκης. Μορφή του μοναστηριού η ηγουμένη Ευδοκία που απεβίωσε πριν 15 χρόνια περίπου. Τέλος η εκκλησία του Μοναστηριού έχει χτιστεί πάνω σε ερείπια ναού της αρχαιότητας. Ναι , αυτό είναι εξακριβωμένο... Εκεί ψηλά, ατενίζοντας το Καβοντόρο...

Φίλε Μιχάλη θα ανηφορίσεις άραγε προς την Αγία για να ανάψεις ένα μικρό απλό κερί, αίτημα επίλυσης των όποιων προβλημάτων; Αλλά εσύ φίλε ανηφορίζεις τις μη εορτάσιμες μέρες. Δε θα πας σήμερα; Και του χρόνου.

Φωτογράφοι και γραφίστες εναντίον της Google για τα βιβλία

Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.

Aπόψεις

΄Ο,τι ξέρεις είναι εύκολο κι ας είναι δύσκολο κι ό,τι δεν ξέρεις είναι δύσκολο κι ας είναι εύκολο.


Τούτη τη φράση διάβασα χτες στο forum των μαθηματικών. Την είπε ο σοφός δάσκαλος κ. Αντώνης Κυριακόπουλος. Την προσυπογράφω.

Φωτό από Σιδηροδρομικούς σταθμούς

Το κτίριο του Σ.Σ. στους Μύλους Αργολίδας.

Φωτό από το Σ.Σ. Ναυπλίου.

Φωτό από την πυραμίδα στο Ελληνικό Αργολίδας

Η πινακίδα έξω από τον χώρο της πυραμίδας.

Η πυραμίδα καθώς φαίνεται έξω από την περίφραξη.

Η εκκλησία της Αγ. Τριάδας δίπλα από την πυραμίδα.

Το πίσω μέρος της εκκλησίας.

Ο Αργολικός κόλπος και στο βάθος το Ναύπλιο όπως φαίνονται από το χώρο της πυραμίδας.

Τα απομεινάρια του ρουκετοπόλεμου... της Ανάστασης , που προηγήθηκε.

Άλλη άποψη από την είσοδο του χώρου.

Ενα όμορφο μωσαϊκό από λουλούδια του αγρού.

Το χωριό Ελληνικό Αργολίδας, σε ώρα προχωρημένου δειλινού.

Το τρίγωνο στο πάνω μέρος της εισόδου στην πυραμίδα.

Ο διάδρομος της εισόδου.

Άλλη μια όψη του χωριού Ελληνικό.

Τα σπίτια του χωριού, όπως φαίνονται από το διάδρομο της πυραμίδας.

Μια έδρα...

Κι άλλη έδρα.

“Στα δεξιά εκείνων που έρχονται από το Αργος προς την περιοχή της Επιδαύρου, υπάρχει οικοδόμημα πάρα πολύ όμοιο με πυραμίδα, φέρει δε ασπίδες αργολικές κατά το σχήμα επεξεργασμένες. Λέγουν ότι εδώ έγινε η μάχη μεταξύ Προίτου και Ακρισίου για την εξουσία, που κατέληξε ισόπαλη και επήλθε έκτοτε συνδιαλλαγή, αφού βέβαια κανένας από τους δύο δεν μπορούσε να επικρατήσει. Λέγουν δε ότι οι δύο και το στράτευμα για πρώτη φορά τότε είχαν οπλισθεί με ασπίδες. Προς τιμή δε των νεκρών, των δύο παρατάξεων, διότι ήταν συμπολίτες και συγγενείς, κατασκευάσθηκε εδώ κοινό μνημείο.” (Παυσανία:”Ελλάδος Περιήγησις” Κορινθιακά, XXV).

Ο Προίτος και ο Ακρίσιος είναι απόγονοι του πανάρχαιου Δαναού, βασιλιά του Αργους. Επίσης είναι γνωστό ότι το Αργος και η Θήβα συνδέονται μυθολογικά και ιστορικά με την Αίγυπτο. Εξάλλου ο ίδιος ο Ορφέας “τον ιερό λόγο εξελόγχευσε στην Αίγυπτο” όπου δίδαξε τους ίδιους τους Αιγυπτίους τα θέσφατα.(Βλ. Ι. Πασσά: “Τα Ορφικά”). Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περί τα 26 πυραμιδοειδή κτίσματα, από την Θήβα έως την Κρήτη. Η Πυραμίδα του Ελληνικού βρίσκεται στον ομόνυμο οικισμό 7χλμ νότια του Αργους. Το κτίσμα βρίσκεται σε σχετικά καλή κατάσταση αν και έχει υποστεί πολλές φθορές από τους ίδιους τους ανθρώπους, που δεν γνώριζαν την χρήση του, αλλά και από τα στοιχεία της φύσης. Η πυραμίδα έχει διαστάσεις 12,60μ. επί 14,50μ. και έχει κάτοψη ορθογωνική. Δεν αποκλείεται να είχε λατρευτική χρήση. Ακόμη σημαντική είναι επίσης και η πυραμίδα που βρίσκεται στο χωριό Λυγουριό της Επιδαύρου. Η κατασκευή της είναι παρόμοια με του Ελληνικού. Δυστυχώς η κατάσταση του μνημείου είναι πολύ άσχημη, λόγω της μεταφοράς λίθων από τους κατοίκους για οικοδομικούς σκοπούς. Είναι επίσης ορθογωνική διαστάσεων 12,00μ. επί 13,50μ. Αξιόλογη είναι και η κλιμακωτή πυραμίδα του Αμφείου στην Θήβα, η πυραμίδα της Δαλαμανάρας(νότια του Αργους), της Καμπίας (Νέα Επίδαυρος), της Σικυώνας (βόρεια του Αργους). (Βλ. Χρήστου Λάζου:”Πυραμίδες στην Ελλάδα” και περιοδικό “Δαυλός” τ.χ 172,181).

Το σημαντικότερο γεγονός είναι η χρονολόγηση των πυραμίδων του Ελληνικού και του Λυγουριού. Οι μετρήσεις έγιναν με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας στο εργαστήριο Πυρηνικής Χρονολογήσεως του τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου υπό του καθηγητή κ.Galloway και του εργαστηρίου Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ-ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” υπό του κ. Ι. Λυριτζή. Έτσι η μέση ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού ανέρχεται στο 2720(±580,±1050)π.Χ, ενώ της πυραμίδος του Λυγουριού στο 2100(±610)π.Χ! Με την ίδια μέθοδο της θερμοφωταύγειας, χρονολογήθηκε μυκηναϊκό τείχος και έδειξε (1100±180) έτη π.Χ, ενώ η παλαιότερη αρχαιολογική εκτίμηση έδινε ηλικία 1280π.Χ (=1100+180). Λειτουργώντας προσθετικά διαπιστώνουμε ότι η ηλικία της πυραμίδος του Ελληνικού είναι (2720+580=3300π.Χ), ενώ του Λυγουριού (2100+6100=2710π.Χ), που τις κατατάσσουν αρχαιότερες των Αιγυπτιακών σύμφωνα με ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών. Επίσης έγιναν μετρήσεις με την μέθοδο γεωφυσικής διασκοπήσεως με την χρησιμοποίηση φορητού πρωτονιακού μαγνητόμετρου και ηλεκτρομαγνητικής συσκευής, κατέληξαν δε ότι η πυραμίδα του Ελληνικού ανάγεται στην 3η χιλιετία π.Χ!

Διαβάστε εδώ και εδώ πρόσθετες πληροφορίες

από τα τεύχη 172 και 181 του περιοδικού ΔΑΥΛΟΣ.

Ενα μόνο βιβλίο δεν φέρνει την άνοιξη

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα του κ. Σπ. Μανουσέλη από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, στο οποίο θα βρείτε τιτλους αξιόλογων βιβλίων που προτείνονται για ανάγνωση.

Στα εξήντα κορυφώνεται η αυτοεκτίμηση

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ με τον παραπάνω τίτλο.

Γλυκό, ατόφιο χρυσάφι

Διαβάστε εδώ πως ένας Αθηναίος έκανε πράξη την έννοια της αποκέντρωσης...

Σοβαρότητα και ευτυχία

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ με τον παραπάνω τίτλο.

Σκέψεις μετά από μια επίσκεψη

Οταν επισκέπτεσαι μέρη που η ιστορία έχει οριστικά θέσει τη δική της σφραγίδα, γίνεσαι εραστής της τελευταίας. Κάθε γειτονιά στ΄Ανάπλι έβλεπα να μου "μιλάει" για τις δικές της ιστορικές καταβολές και τα δικά της ιστορικά τεκμήρια. Κι έπιασα τον εαυτό μου να συμμαχεί με την υπερβολή, στη φωτογραφική καταγραφή του τόπου... Τον συγχώρεσα όμως. Ιστορία είν΄ αυτή. Και οι ασχολούμενοι με τη γλώσσα των αριθμών , κατά κανόνα, την αναζητούν στις πνευματικές τους ενασχολήσεις....Και ύστερα από πολλά-πολλά χρόνια εκπληρώθηκε η επιθυμία μου να επισκεφθώ τη γενέθλια γη του παππού μου, κάτι που μου άρεσε πολύ. Αν και το χωριό του είναι μικρό και σχετικά άγνωστό, ακόμη και σ΄ αυτό η ιστορική καταγραφή περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία. Στοιχεία που έχουν να κάνουν με τις μαθηματικές γνώσεις των προγόνων του μακρινου παρελθόντος. Και το ερώτημα εξακολουθεί να μένει αναπάντητο για μένα...Σε τι χρησίμευσε η κατασκευή της τετραγωνικής κανονικής πυραμίδας εκεί στην Αργολίδα; Ηταν κι εκεί τόπος μια αξιοσημείωτης ενέργειας; Πως είχε μετρηθεί η τελευταία; Και σε τι χρησίμευε ο χώρος στο εσωτερικό της;

Δελτίο Τύπου του ΥΠΕΠΘ

Eνα βίντεο για τα Μαθηματικά.

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε κι ακούστε το βίντεο.

Μελισσάνη

Αφού κλείστε την μουσική του blog ( στα δεξιά του ) δείτε το βίντεο που αναφέρεται στη λίμνη της Μελισσάνης στη Κεφαλονιά.

Melissani from spyros epipantos on Vimeo.

Αμοργός

Αφού κλείστε την μουσική του blog ( στα δεξιά του ) δείτε το βίντεο που αναφέρεται στην Αμοργό.

Ανάφη: Εξορία και ιερή ανάπτυξη

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε κι ακούστε το video.

Πίσω Σελίδες: Ανάφη - Εξορία και ιερή ανάπτυξη from tv xoris sinora on Vimeo.

Ανδρέας Εμπειρίκος

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε κι ακούστε το video που αναφέρεται στον Ανδρέα Εμπειρίκο.

Οικονομικη κρίση

Αφού κλείστε την μουσική του blog (στα δεξιά του) δείτε κι ακούστε το video όπου ο Ακαδημαϊκός κ. Βασίλειος Μαρκεζίνης μιλάει για την οικονομική κρίση στη χώρα μας.

B. Μαρκεζίνης "ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" from antifono.gr on Vimeo.

Το «όχι» στα παιδιά κάνει καλό

Διαβάστε εδώ το σχετικό δημοσίευμα από ΤΟ ΒΗΜΑ.

Το νεοελληνικό “εγώ δεν φταίω ποτέ” το άφησα πίσω στην Ελλάδα

Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του κ. Φώτη Σωτηρόπουλου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Xριστός Ανέστη

Χριστός Ανέστη.

Χρόνια Πολλά και καλά.

Καλό Πάσχα για όλο το κόσμο.

Να περάστε καλά.

Και να ευτυχείτε!!!