Χτες βράδυ....

΄Εγιναν τα εγκαίνια του εκλογικού μας κέντρου χτες βράδυ. Ο λόγος του νυν Δημάρχου Νέας Μάκρης και υποψηφίου Δημάρχου τοιυ νέου Δήμου Μαραθώνα μεστός, περιεκτικός, και πολύ ενδιαφέρων. Η φωνή του Δημάρχου στρωτή, δίχως σαρδάμ, ήρεμη αλλά αποφασιστική, δίχως ρητορικές κορώνες, άρεσε πολύ σε όσους ρώτησα σχετικά. Αλλά ο προεκλογικός αγώνας συνεχίζεται.

Οι ανύπαρκτοι άσσοι...

Θα εξακολουθούμε να έχουμε στο σβέρκο μας τους... ανύπαρκτους άσσους και τον μέχρι σήμερα ανόητο αρχηγο τους; Αρκετά και ακριβά τους "πληρώσαμε". Τέτοια λάθη δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται... Αλήθεια για ποιούς άσσους μιλάμε; Για εκείνους που διακρίνονται με την ανυπαρξία τους;

Ενημέρωση

Τούτη τη περίοδο , με τη συμμετοχή μου στα εκλογικά, έχω αφήσει λίγο πίσω θέματα που σχεδίαζα να αναρτήσω. Ομως στο μυαλό οι σκέψεις παραμένουν. Και με τη λήξη της εκλογικής περιόδου , θα επανέλθω σε θέματα που μου αρέσουν και αρέσουν να αναρτώ. Θέματα για τους μαθητές του σχολείου μου και τους γονείς των. Να είστε όλοι καλά και σας ευχαριστώ που με διαβάζετε, εδώ στο ιστολόγιό μου.

Αυτονόητο...

Αυτονόητο είναι πως το σχολείο πρέπει να είναι ανοιχτό στην κοινωνία. Αυτονόητο επίσης είναι πως το σχολείο πρέπει να συνεργάζεται με τους φορείς του τόπου στον οποίο λειτουργεί για την πρόοδο της όλης εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι ρόλοι του κάθε φορέα είναι διακριτοί και καθορίζονται από το Νόμο 1566/85. Αν όλοι οι φορείς επιζητούν την συνεργασία με διάκριση και καλή πρόθεση όλα πάνε καλά. Και τα παιδιά μας προοδεύουν. Όλα τα παραπάνω τα θεωρώ αυτονόητα...

Χρειάζονται νέες δομές για τα παιδιά

Διαβάστε εδώ το άρθρο με τον παραπάνω τίτλο από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Δική μου άποψη.

Φίλε να ξέρεις πως δεν θα κατέβω σε επίπεδο. Με ψυχραιμία, σύνεση και χαμόγελο θα μάχομαι για την έκφραση των ιδεών μας. Να ξέρεις πως ως κι αυτοί οι άκαμπτοι, οι σκληροί, ακούν και προβληματίζονται με το λόγο μας. Να είσαι βέβαιος γι αυτό. Και διαβάζουν το εντυπάκι του καθενός μας. Και του δασκάλου, βεβαίως. Πάμε καλά φίλε. Πάμε πολύ καλά.

Aύριο τα εγκαινια του κέντρου μας.

Αύριο βράδυ στις 7 να είμαστε όλοι στο Μαραθώνα για τα εγκαίνια του κέντρου μας. Πάμε ήδη καλά , θα πάμε καλύτερα.

Ανεμολόγιο...

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος


Δίχως σχολιασμό σας παραθέτω τούτους τους στίχους. Έτσι για να προκαλέσω τον προβληματισμό σας...

Διαφορετικοτητα...

Άλλο πράγμα η διαφορά των πολιτικών απόψεων και πεποιθήσεων κι άλλο η αταίριαστη σύγκριση που επιχείρησες. Να θυμάσαι τις νομοτέλειες... Οταν κατηγορείς άδικα, οι κατηγορίες επιστρέφουν σε σένα ως αποστολέα. Αργά ή γρήγορα γίνεται αυτό. Τούτο με δίδαξαν οι κατά καιρούς μυήσεις...
Δες γύρω σου. Πλήθος από παραδείγματα υπάρχουν... Μήπως όμως πάσχεις από πρεσβυωπία...;

Σεμνά...

Ναι, δε θα μιμηθούμε τους φθηνούς, τους αγνώμονες, τους εγωιστές, τους άμυαλους, τους απερίσκεπτους, τους διαβολείς, τους επιμηθείς, τους, τους, τους...
Με σεμνότητα θα πορευτούμε. Κι αν θα μας κοστίσει αυτό, θα έχουμε κερδίσει. Το ότι δε προδώσαμε τις αρχές μας.Λίγο το έχεις αυτό;

Εξαφανίστηκε η αξιοπρέπεια...

Πριν δέκα μέρες μου είπες... εκείνο που απομνημόνευσα. Μου είπες πως με εκτιμάς αλλά μέχρι εκεί... Αλλού απέβλεπες, σίγουρα... Και τώρα ξαφνικά απ΄ εδώ...Απ΄τη μεριά του νικητή, ε; Αλλοίμονο, εσύ να πας με τον ηττημένο... Δε σου αξίζει. Ενώ από εδώ τα οφίτσια περιμένουν...Πότε είχες σταθερότητα στις απόψεις σου για να την έχεις και τώρα; Πότε άραγε;

Σκέψεις...

Αναζητώ και δύσκολα βρίσκω έναν μεστό πολιτικό λόγο. Ακούω πρόσωπα βυθισμένα στ΄απόβλητα της σκέψης τους να προσπαθούν να μεταμορφωθούν σε αγγέλους. Πόσους και ποιους πείθουν άραγε; Στέκομαι με προβληματισμό απέναντι στο αύριο. Θα μπορέσω να σηκώσω ψηλά τη σημαία ελπίδας, όπως εγώ διαισθάνομαι;

Οι ανερμήνευτες πράξεις...

Τούτες οι πράξεις των αριθμών δεν ερμηνεύονται εύκολα...

Τούτες οι πράξεις δεν γίνονται με μολύβι

μα με την πένα μιας αδήριτης ανάγκης...

Τούτες τις πράξεις τις κάνουμε

με τη δύναμη του μοναδιαίου ενός ανέλπιστου ερχομού...

Αυτού του ερχομού που μεταφέρει

την εφηβεία των χαμένων χρόνων μας.

Καρτερώ να ξανάρθεις.

Η πρόκληση έγκειται στο να εισέλθουμε

στο άβατο της μοναδικότητάς μας...

Σ΄ ευχαριστώ φίλε...

Θυμάσαι την είσοδο του Αμερικανικού Πανεπιστημίου στη Rue Bliss; Εκεί κοντά στη συνοικία της Al Manarah...

Σε κεντρικό σημείο της πόλης, κοντά στο Bab Edriss...

Σ΄ ευχαριστώ φίλε για την αφιέρωση του ποιήματος του Ζαχαρία Βολίκα. που έκανες μέσω του ιστολογίου σου. Εντάσσομαι αυτοδίκαια στον κύκλο των "ρωμαντικών της Βηρυττού". Μου το αναγνωρίζεις , πιστεύω. Και σε εκείνες τις στάχτες, όπως τις περιγράφει ο εκ των μεγάλων ποιητών της Ρωμιοσύνης Γιώργος Σεφέρης, ίσως περιλάμβανε, προφητικά, τα ερείπια κι εκείνου το σχολείου που στέγασε τα εφηβικά μου όνειρα. Του σχολείου στο κέντρο του Mkalles, δίπλα από τους καταυλισμούς των ανθρώπων που τους είχαν στερήσει και τους στερούν την πατρίδα...
Θυμάμαι τα τεντωμένα αδύνατα χεράκια των μικρών παλαιστίνιων που ζητούσαν κάτι πολύ απλό. Να δοκιμάσουν εκείνα που εμείς είχαμε, εν αφθονία, τότε....Το χαμόγελο εκείνων των παιδιών δε θα το ξεχάσω ποτέ. Και σου επαναλαμβάνω την ύπαρξη ενός έντονου νόστου για τη γη των κέδρων. Λες να ταξιδέψουμε παρέα για εκεί;

Μεταξύ Google και γραφειοκρατίας

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από το σημερινό βήμα.

Εικόνες από το αρχαιολογικό μουσείο στη Χώρα της Ανδρου

Η αυλή του Μουσείου

Οι προτομές του Βασίλη και της Ελίζας Γουλανδρή.

Ο Ερμής της Άνδρου

Καλλιτέχνημα της Ρωμαικής εποχής

Μου αρέσει να αξιοποιώ τη µέρα µου δίνοντας χαρά στους ανθρώπους ανιδιοτελώς

Διαβάστε εδώ για τη δράση του ιερέα Αρσένιου Κωτσόπουλου, εφημέριου στο Ι. Ναό Προφήτη Ηλία Παγκρατίου. Στις μέρες μας θεωρώ πως η δράση αυτή είναι μια ξεχωριστή αθόρυβη αλλά σημαντική πρωτοβουλία.

Ουραγός στην πολιτική παιδεία

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Δείχνει να είναι επίκαιρο λόγω των επικείμενων αυτοδιοικητικών εκλογών.

Η τελευταία παράγραφος της ομιλίας του Χάρολντ Πίντερ στη Σουηδική Ακαδημία

Το 2005, όταν ο νομπελίστας Χάρολντ Πίτερ πήρε το ομώνυμο βραβείο λογοτεχνίας, δεν μπόρεσε να μεταβεί στη Σουηδική Ακαδημία επειδή τον είχε καταβάλει η νόσος από την οποία έπασχε. Έστειλε ένα μεστό νοημάτων και προβληματισμού μήνυμα και κατέληγε σε αυτό με τα παρακάτω...

«Πιστεύω ότι παρά τα τεράστια, υπαρκτά εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση, που μας αφορά όλους εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη, απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα να ορίσουμε την πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική ανάγκη. Εάν μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα, δεν έχουμε καμία ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια».*

Ερωτήσεις κι απαντήσεις

Διαβάστε εδώ ερωτήσεις που τέθηκαν στο βιβλιοπώλη κ. Κώστα Σπανό και τις απαντήσεις που εκείνος έδωσε.

ΗΠΑ: Με ψυχολογικά προβλήματα το 25% των εφήβων

Διαβάστε εδώ το πολύ ενδιαφέρον αυτό δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.

Ετσι θα πάμε μπροστά;

Συντηρώ το μυαλό μου
ακοίμητο, λαγαρό, ανήλεο...
Άλλο αργαστήρι να κάνω
το σκοτάδι φως δεν έχω.

Νίκος Καζαντζάκης

Οφείλω μια εξήγηση, μια διευκρίνηση κι από εδώ. Θεωρώ τον εαυτό μου συνεργάτη , ως υποψήφιος σύμβουλος με την ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, του δημάρχου κ. Ιορδάνη Λουίζου. Και είναι τιμή μου που με περιέβαλε με την εμπιστοσύνη του και με κατέγραψε στον κατάλογο των υποψηφίων του συνδυασμού που ηγείται. Συστρατευομαι μαζί του. Τον υποστηρίζω μ΄ όλες μου τις δυνάμεις. Αυτό σημαίνει πως τον πολιτικό μας αγώνα θα τον κάνουμε και τον κάνουμε ήδη με ευπρέπεια, πολιτισμό , αποφασιστικότητα και πίστη για τη νίκη μας. Θέλουμε να εκφράζουμε τα πιστεύω και το πρόγραμμά μας με σαφήνεια και καθαρότητα. Ξέρουμε πως οι αντιπολιτευόμενες φωνές θα ηχήσουν και έντονα μάλιστα. Χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας αυτό. Μόνο στα ολοκληρωτικά καθεστώτα η αντίθετη άποψη φιμώνεται...΄Ομως δεν μπορω παρά να να διαφωνώ με κάποιες φτηνές εκφράσεις , εκφράσεις αντιπολιτευτικής κριτικής δήθεν, που διαβάζω στο τοπικό τύπο. Φυσικά δε γενικεύω....Δεν θα πάμε μπροστά κύριοι, όταν στο 2010 χρησιμοποιούμε φράσεις, λέξεις και νοοτροπίες άλλων εποχών. Η ζωή εξελίσσεται με κοσμικές ταχύτητες... Τα πισωγυρίσματα σε νοοτροπίες άλλων εποχών η ίδια η ζωή τα απορρίπτει. Αυτό διδάσκει η ιστορία. Ως πολίτης και ως εκπαιδευτικός θα αγωνίζομαι για την αλλαγή νοοτροπίας. Δέχομαι την οποιαδήποτε κριτική και πολιτική έκφραση όταν αυτή εκφράζεται με ευπρέπεια. Επειδή δεν θέλω να κατέβω σε επίπεδα λόγου που δεν συμφωνώ με αυτά, τα προσπερνώ. Ο κόσμος έχει μνήμη, κρίση και συγκρίνει. "Οψόμεθα εις Φιλίππους" , λοιπόν....

Προβληματισμοί...

Ακουσα με προσοχή το λόγο σου φίλε, που απευθυνόταν σε εραστές της λήθης και της αναξιοπρέπειας..... "Εκεί που έφτυναν , τώρα γλύφουν" μου είπες και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω... Να συμφωνήσω απόλυτα και να σου πω πως στη συνείδησή μου έχουν απωλέσει τη δημοσιογραφική τους ιδιότητα. Κρίμα!!!

Η έκθεση ΑΡΟΔΟ στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων

Βάρκες που μεταφέρουν ταξιδιώτες στο πλοίο, στη Χώρα της Άνδρου.
Η φωτό αναφέρεται στη δεκαετία του 1930.

Είχα μέρες να γράψω εδώ. Ο προεκλογικός αγώνας βλέπετε απαιτεί να του δώσεις από τον ελεύθερο χρόνο σου, να θυσιάσεις άλλες ασχολίες γι αυτόν. Χτες όμως το απόγευμα παραμέρισα κι αυτόν... για να κατέβω στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Ακαδημίας, επειδή γίνονταν τα εγκαίνια της έκθεσης ΑΡΟΔΟ εκεί. Η έκθεση αυτή, μια έκθεση φωτογραφίας για τα λιμάνια, τα πορθμεία και τους βαρκάρηδες της ΄Ανδρου από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι το 1965, που είχα αναγγείλει μέσω αυτού του ιστολογίου με έκανε να έχω ένα διαφορετικό βραδάκι χτες. Δεν συζητώ για το πόσο με εντυπωσίασε και μου άρεσε. Κομμάτι της ιστορίας της αντριώτικης ναυτοσύνης αποτελεί , αναμφισβήτητα. Και συγχαίρω όλους τους συντελεστές της. Μα χάρηκα που συνάντησα τόσους πολλούς συμπατριώτες με τους οποίους όλο και κάτι είχα να πω. Χάρηκα για τη συνάντηση με την εκδότρια της εφημερίδας ΑΝΔΡΙΑΚΗ και διαπίστωσα πως η μνήμη της είναι σπουδαία. Μα πιό πολύ χάρηκα για την κουβεντούλα με τους φίλους μετά την έκθεση. Η παρουσία στην παρέα των αγαπητών μου φίλων κ.κ. Μιχάλη Χαλά και Γιάννη Πίππα, μεταξύ των άλλων, με ταξίδεψε στο νησί, μου επανέφερε στο προσκήνιο μνήμες, και βεβαίως χτες βράδυ, όπως τους είπα βρέθηκα να είμαι "αρόδο", εκεί στην οδό ακαδημίας. Φίλε Μιχάλη χαίρομαι γιατί η "αντριώτικη έκφραση" γεννήθηκε χτες βράδυ...και προσδοκώ δράσεις.

Μια επαλήθευση με αρόδο αναμνήσεις σε ασπρόμαυρο φόντο από τον υπεύθυνο της έκθεσης "Αρόδο" Λιμάνια, πορθμεία και βαρκάρηδες της Άνδρου Γιάννη Μαμάη, παρουσιάζουν ο Πολιτισμικός Οργανισμός και ο Φιλοπρόοδος Όμιλος "Το Γαύριο".

Εγκαίνια: Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010, ώρα 19:30

Η λέξη αρόδο στον τίτλο της έκθεσης, σημαίνει την παραμονή ενός πλοίου ανοιχτά ενός λιμανιού ή ενός όρμου. Μια διαδικασία χαραγμένη στην παράδοση των μικρών νησιωτικών τόπων που δεν είχαν τη δυνατότητα ελλιμενισμού μεγαλύτερων σκαφών. Ο τίτλος "Αρόδο" λοιπόν, αποκαλύπτει παράλληλα και μία κατάσταση αναμονής των βαρκάρηδων που μπαινοβγαίνουν στα λιμάνια της Άνδρου. Μέσα από τις φωτογραφίες ξεδιπλώνεται η ζωή των λιμανιών του νησιού και των ανθρώπων τους από τις αρχές του 20ου αιώνα έως το 1965.

Τέσσερα ήταν τα λιμάνια της Άνδρου: στη Χώρα, στο Κόρθι, στο Μπατσί και στο Γαύριο (που είναι και το κύριο λιμάνι του νησιού σήμερα). Αυτό που περιλαμβάνεται ουσιαστικά σε αυτή την έκθεση είναι η ένταση των ρυθμών ζωής στο ξεκίνημα ή το φθάσιμο. Καράβια όλων των ειδών έμειναν αρόδο στα λιμάνια αυτά. Στην αρχή καΐκια με πανιά, μετά μηχανοκίνητα, έπειτα πλοία με κάρβουνα ή ατμόπλοια. Άνθρωποι του λιμανιού, οι βαρκάρηδες, οι οποίοι αποτελούσαν ένα ζωντανό κομμάτι της νησιωτικής ενδοχώρας, κουβαλούσαν επιβάτες και εμπορεύματα από και προς τα πλοία με τα κουπιά και συχνά σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Η παράδοση συνεχίστηκε με αγκυροβολημένα καΐκια και βαπόρια, με λιμενεργάτες και λεμβούχους, με καρνάγια και μόλους έως το 1965, όταν το πρώτο οχηματαγωγό πλοίο σήμανε την αρχή του τέλους τους.

Σκοπός της παρουσίασης είναι, όπως αναφέρει ο επιμελητής Γιάννης Μαμάης, η προβολή μιας "φέτας ζωής" από παρελθόν σχετικά πρόσφατο, παρελθόν που πρόλαβε, χάρη στην επιτάχυνση των ρυθμών γενικότερης ανάπτυξης, να "κλείσει" και να γίνει μακρινό για τους ίδιους τους ανθρώπους που το έζησαν. Άλλωστε, η γλυκόπικρη νοσταλγία για μια περίοδο ζωής εμβληματική τόπων και ανθρώπων της χώρας μας ήταν η πηγή έμπνευσης για την έκθεση αυτή.

Ο Γιάννης Μαμάης αναζήτησε φωτογραφικό υλικό σε όλο το νησί της Άνδρου και σε πολλές περιοχές των Αθηνών, από συλλέκτες, μουσεία, φωτογράφους, οικογενειακά αρχεία. Οι άνθρωποι που τον βοήθησαν στη συλλογή ήταν πολλοί, κάτοικοι του νησιού, βαρκάρηδες, ναυτικοί, μαγαζάτορες, οι οικογένειες κάποιων που δε ζούνε πια. Μεταξύ άλλων πολύ σημαντική ήταν η συμβολή του Λεωνίδα Εμπειρίκου, Σταύρου Πετσόπουλου των εκδόσεων "Άγρα", Παναγιώτη Σπυρόπουλου και Αντώνη Πολέμη για την παραχώρηση των αρχείων τους, καθώς και του Ανδρέα Δούκισσα και της συζύγου του, που παραχώρησαν μέρος από το αρχείο του Σπύρου Μελετζή, ο οποίος είχε φωτογραφήσει την Άνδρο τη δεκαετία του 1950.

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα έως Σάββατο 10:00-20:00, Κυριακή 10:00-14:00

Επικοινωνία:

210 3621601

Τόπος: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, αίθουσα "Ν. Γύζης"

Διεύθυνση: Ακαδημίας 50, στάση Μετρό: Πανεπιστήμιο

H έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων

Θα πάμε;

Mια διδακτική πρόταση

Δείτε εδώ μια διδακτική πρόταση για την ενότητα των ταυτότητων που διδάσκεται στη Γ΄Τάξη του Γυμνασίου.

Η Υπουργός μας στο MEGA-σαββατοκύριακο

Αφού κλείστε την μουσική του blog ( στα δεξιά επάνω ) δείτε κι ακούστε το βίντεο με την Υπουργό μας κ. Α. Διαμαντοπούλου.

09-10-10 Στην εκπομπή "Mega Σαββατοκύριακο" from Anna Diamantopoulou on Vimeo.

Nέο σχολείο-ψηφιακό σχολείο

Αφού κλείστε την μουσική του blog ( πάνω δεξιά ) δείτε κι ακούστε το βίντεο.

Aπό το βιβλίο ΠΟΛΙΤΕΙΑ του Πλάτωνα...

Από το αθάνατο αυτό βιβλίο, λοιπόν,
Διαβάζω, συγκρατώ, προβληματίζομαι και μου αρέσει να το διαβάζομαι επειδή εκτός των άλλων επιβεβαιώνομαι...

Σκοπείσθαι δε, ω ευηθέστατε Σώκρατες

ουτωσί χρη,

ότι δίκαιος ανήρ αδίκου πανταχού έλαττον έχει.

Πρώτον μεν εν τοις προς αλλήλους συμβολαίοις,

όπου ο αν ο τοιούτος τω τοιούτω κοινωνήση,

ουδαμού αν εύροις εν τη διαλύσει της κοινωνίας πλέον

έχοντα τον δίκαιον του αδίκου αλλ΄έλαττον.

΄Επειτα εν τοις προς την πόλιν,

όταν τε τινές εισφοραί ώσιν,

ο μεν δίκαιος από των ίσων πλέον εισφέρει,

ο δ΄ έλαττον,

όταν τε λήψεις,

ο μεν ουδέν,

ο δε πολλά κερδαίνει.


Και η μετάφραση κατά το Ν.Μ. ΣΚΟΥΤΕΡΟΠΟΥΛΟ

Και το πράγμα, αφελέστατε Σωκράτη,πρέπει να το δεις έτσι, ότι δηλαδή ο

δίκαιος άνθρωπος συγκριτικά με τον άδικο βγαίνει παντοτε χαμένος. Πρώτον

στις ιδιωτικές συμφωνίες του ενός με τον άλλο, όποτε συμβεί ένας δίκαιος να

έχει δοσοληψία με έναν άδικο, πουθενα δεν θα δεις, στο τέλος της

δοσοληψίας, να έχει βγει κερδισμένος ο δίκαιος συγκριτικά με τον άδικο

αλλά μόνο ζημιωμένος. Έπειτα πάλι στις σχέσεις τους με το δημόσιο, και όταν

είναι να δώσουν κάποιες εισφορές, ο δίκαιος για ίση περιουσία δίνει

περισσότερα, ενώ ο άδικος λιγότερα, και όταν είναι να πάρουν, ο δίκαιος δεν

έχει κανένα όφελος ενώ απεναντίας ο άδικος έχει μεγάλο.


Μήπως κάνετε συνειρμούς;

Να με θυμάσαι.

Αφού κλείστε την μουσική του blog ( δεξιά και επάνω δείτε το πως) απολαύστε την ερμηνεία του Γιώργου Νταλάρα. Το καλοκαίρι τέλειωσε... Κι εγώ θυμάμαι. Πως να ξεχάσω άραγε; Πως να ξεχάσουμε όλοι άραγε; Εκείνες τις νύχτες που ήταν ντυμένες με τη νησιώτικη πανσέληνο και μοσχοβολούσαν από τις βοκαμβίλιες που συναντούσαμε στο διάβα μας στη Μεσαριά, στα στενά της Χώρας και στη Παλιόπολη; Τούτο το τραγούδι δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να καθιστά τις μνήμες πιό συνεκτικές και πιό ζωντανές...

Οι αργυρούλες...

Τη φωτό τούτης της ζωγραφικής μου την έστειλε ο καλός μου συνάδελφος Αν. Λα. από γειτονικό σχολείο. Είναι της ζωγράφου Ρούλας Μπούα και παραπέμπει στις γυναίκες των ναυτικών της Άνδρου. Διακρίνεται η αποτύπωση του Τουρλίτη και το "Μοσχάνθη"... Καλέ μου φίλε σ΄ευχαριστώ και από εδώ.

Κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγάλο μέγεθος

Βιβλίο καθηγητή για το dreamweaver

Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάστε το βιβλίο καθηγητή για το πρόγραμμα δημιουργίας ιστοσελίδων dreamweaver.

Καταληψίες χωρίς γονείς

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Περπατήστε πάνω στη Σελήνη!

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από ΤΟ ΒΗΜΑ. Το βρήκα πολύ ενδιαφέρον.

Kάντε κλικ εδώ για να κατεβάστε το τετράδιο μαθητή για το πρόγραμμα κατασκευής ιστοσελίδων dreamweaver

Δύο Κρητικοί αναμετριούνται με το σύμπαν

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ για τους ακαδημαϊκούς δασκάλους Φώτη και Μηνά Καφάτο.

Σταθερές αξίες: σκονάκι και βαθµοί

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ που αναφέρεται στα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Μάθημα από το σπίτι, φροντιστήριο οnline

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα από το σημερινό φύλλο της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ. Αναφέρεται σε νέες προοπτικές της εκπαίδευσης.

Κατήχηση και Σχολείο

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα της κ. Άννας Φραγκουδάκη από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ.

Μιε ραδιοφωνική εκπομπή

Aκούστε εδώ τι είπε ο βουλευτής κ. Μίμης Ανδρουλάκης σε εκπομπή του Ρ/Σ Flash.

Ενα μικρό αφιέρωμα στον άνθρωπο των γραμμάτων, της τέχνης, της διπλωματίας και της δημοκρατίας.

Διαβάστε εδώ ένα μικρό αφιέρωμα για τον Αλέξανδρο Ξύδη, εξέχοντα μέλος του Ελληνικού Διπλωματικού Σώματος στις παλιές δύσκολες εποχές...

To εκλογικό μου δίφυλλο σε ψηφιακή μορφή

Για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου όπου κατέρχομαι ως υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στο τοπικό Συμβούλιο του Μαραθώνα και με το συνδυασμό ΕΝΩΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ του σημερινού Δημάρχου Ν. Μάκρης κ. Ιορδάνη Λουίζου, δημιούργησα με τη σημαντική και καθοριστική βοήθεια του αδελφικού μου φίλου Χ.Ζ. το παρακάτω δίφυλλο. Το αναρτώ έδω μέχρι να τη στιγμή που θα το μοιράζω σε έντυπη μορφή και για ενημέρωσή σας, όταν το παραλάβω από το τυπογραφείο.

Πρόσληψη ανάγκης...

Τούτες τις μέρες καθώς με ηρεμία μα και αποφασιστικότητα προετοιμάζομαι για τον αγώνα της 7ης Νοεμβρίου, έχω την προνομία να ακούω... Όλοι θέλουν να μιλήσουν, να εκφράσουν την αγωνία τους, να πουν για τις ελλείψεις που έχουν ως δημότες και πολίτες, να επισημάνουν τι προσδοκούν από αυτούς που θα τους εκπροσωπούν από την καινούργια χρονιά, σε τοπικό επίπεδο. Με λογισμό και μ΄ όνειρο πορεύομαι σε τούτα τα ακούσματα. Εστω κι αν διαφωνώ σε κάποια απ΄ αυτά.
Χτες βρέθηκα σε μια άλλη συγκέντρωση. Εκεί δεν πρόβαλλα όμως την ιδιότητά μου ως υποψηφίου Δημοτικού Συμβούλου. Άκουσα και απάντησα. Μου έκανε εντύπωση η αγωνία των πολιτών για το αύριο και για το σήμερα. Απαιτήσεις όχι παράλογες μα εύλογες. Κατέγραφα τις σκέψεις τους και ο προβληματισμός μου μεγάλωνε. Θέλω , αν εκλεγώ, να βαδίσω με αξιοπρέπεια. Να επιδείξω ένα νέο ήθος. Αυτό που οι συντριπτικά πολλοί επιζητούν και αδυνατούν ίσως να εκφράσουν...
Όπως όμως εξήγησα στον επικεφαλής του συνδυασμού που συμμετέχω, στο σημερινό Δήμαρχο Ν. Μάκρης κ. Ιορδάνη Λουίζο, οι πολίτες είναι ένα βήμα από την πλήρη απαξίωση και περιφρόνηση των "αρχόντων" και της εξουσίας κάθε επιπέδου. Κι όσοι από εμάς έχουμε την επιθυμία να τους εκπροσωπήσουμε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε τις ανάγκες τους. Και οι πολίτες, έχω την γνώμη για να μην πω την πεποίθηση, πως λένε, πως κραυγάζουν ίσως... " Αλλάξτε νοοτροπία, δεν πάει άλλο τούτη η παρακμή". Και εγώ συντάσσομαι με τούτη την ανάγκη τους!!!

Aπό το σεμινάριο στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Νεάπολης Λασηθίου

O admin παρουσιάζοντας την εργασία της ομάδας του.

Ομοίως.

Συνάδελφοι ενώ παρακολουθούν την παρουσίαση.

Το Σαββατιάτικο πρωινό μας στην Ι. Μονή Παναγίας της Κεράς, λίγο πριν μπούμε στο οροπέδιο του Λασηθίου.

Είδαμε και το τέμπλο της Ι.Μονής Παναγίας Βιδιανής στο Οροπέδιο Λασηθίου.

Τα κινητά εκνευρίζουν τον κουτσοµπόλη εγκέφαλο

Διαβάστε εδώ το πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα από ΤΑ ΝΕΑ.