Eπισκέπτεστε το ιστολόγιο του Δημ. Σπυρόπουλου, Καθηγητή Μαθηματικών. Θέλω να σας επισημάνω οτι τα μαθηματικά που είχα την προνομία να σπουδάσω είναι ένα εργαλείο σκέψης και προβληματισμού. Χαίρομαι να το χρησιμοποιώ στη ζωή μου... Kι όπως είπε ο μεγάλος Κ. Παλαμάς "Κι αν πλήθος τ΄άσχημα, κι αν είν΄ τ΄ άδεια αφέντες, φτάνει μια σκέψη, μια ψυχή, φτάνεις εσύ, εγώ φτάνω, να δώσουμε νόημα στων πολλών την ύπαρξη. ΄Ενας φτάνει..."
Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010
Θέματα Ιταλικών Β΄ Γυμνασίου
Σημειώσεις για τη "χελώνα"
Θέματα Ιστορίας Γ΄ Γυμνασίου
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Παιδεία και υποκρισία
Υλικό για τα Μαθηματικά της Β΄ Γυμνασίου
Tότε...
Σ΄εκείνο τ΄ακροθαλάσσι,
τότε,
τις εποχές της άγουρης σκέψης
και των χρωματιστών παρορμήσεων
αποτυπώματα της νιότης μας αφήναμε.
΄Κείνες τις νύχτες των αστεριών της ψυχής μας
πετούσαμε πλαγιάζοντας...
Ο άνεμος μοσχομύριζε
απ΄ταρμυρίκια και τα νυχτολούλουδα.
Ο πολλαπλασιασμός των ονείρων μας γινόταν αδάπανα...
Κι εμείς χαιδεύαμε το φως του κουρασμένου φάρου
που έφτανε στα χέρια μας...
Είχες καταγραφεί στο βιβλίο απουσιών του τότε...
Αλήθεια γιατί δεν ήσουν κι εσύ εκεί;
H δική μας ελπίδα

των παιδιών μας, μετά την καθημερινή πρωινή προσευχή.
Η δική μου ελπίδα είναι η αγωνία των συναδέλφων μου
που την καταθέτουν καθημερινά στη σχολική αίθουσα.
Η δική μου ελπίδα είναι το ευχαριστώ του
ανώνυμου γονιού για τη σιωπηλή δράση μου
που την πραγματοποιώ με τη δύναμη της ψυχής μου.
Η δική μου ελπίδα είναι το χαμόγελο των παιδιών μας
που είναι ανεπιτήδευτο και αφειδώλευτο.
Η δική μου ελπίδα είναι όλες αυτές οι ελπίδες...
Και όχι μόνο...
Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010
Στίχοι του ποιητή Κώστα Μόντη
τελευταίος θάμνος στο γκρεμό,
να τον αρπάζει η λευτεριά
και να κρατιέται...
Aφού κλείστε την μουσική του blog ( πάνω δεξιά) δείτε τα βιντεάκια κι ακούστε...
Ασκήσεις στο 1ο Κεφάλαιο των Μαθηματικών της Α΄ Γυμνασίου
"Μη κλείνετε τα μάτια στη σχολική βία"
Mεταμεσονύκτιο ανάγνωσμα...
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
Για τον φίλο Πρόεδρο του Δημ. Συμβουλίου Μαραθώνα
Αγαπητέ φίλε Αλέκο.
Επειδή σε ξέρω χρόνια μέσω του αδελφού σου, ενός συναδέλφου μου που αποτελεί κόσμημα της εκπαίδευσης, θέλω δημόσια να πω τη γνώμη μου για σένα. Κι αφορμή για αυτή την έκφραση είναι μια ανάρτηση σ΄ ένα ιστολόγιο, που πιστεύω πως σε αδικεί. Θέλω να τονίσω σε όλους όσους-ες διαβάζουν το ιστολόγιό μου πως η γνώμη μου δεν αποτελεί στήριγμα και υποστήριξη προεκλογική. Αποτελεί "φωνή" που διαμαρτύρεται επειδή διάβασε κρίσεις ή και σχόλια ασύμβατες-α με το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του συμπολίτη μου Προέδρου του Δημ. Συμβουλίου Μαραθώνα.
Αν και τα προηγούμενα χρόνια δεν είχα αναμιχθεί ενεργά με παντός είδους αρχαιρεσίες εν τούτοις ήμουν ενεργός πολίτης του τόπου που κατοικώ και εργάζομαι. Διάβαζα, ενημερωνόμουν, έκρινα, ρωτούσα, προβληματιζόμουν για όλα τα τοπικά δρώμενα. Στοίβες σχημάτιζαν οι τοπικές εφημερίδες στο σπίτι μου. Τις διάβαζα όλες , όσες έβρισκα και επεδίωκα να τις βρίσκω...
Ετσι δεν μπορώ παρά να επισημάνω και από εδώ το ήθος και τη σεμνότητά σου. Να επισημάνω την αντικειμενικότητα με την οποία διεύθυνες τις συνεδριάσεις του Δημοτικού μας συμβουλίου μα και την ευγένεια που σε χαρακτήριζε σύμφωνα όχι μόνο με τη δική μου γνώμη αλλά σύμφωνα με τη γνώμη των περισσοτέρων από τους συμπολίτες μας.
Θέλω να σου πω πως χαίρομαι να σε έχω φίλο και να συζητώ μαζί σου, όπως και με τον αδελφό σου. Χαίρομαι να έχω μαθητές όπως τα παιδιά σου και φυσικά μαθητές όπως τα παιδιά σου έχουμε πολλά στο Γυμνάσιο του Μαραθώνα. Και τούτο δεν αποτελεί λόγο υπερβολής και κολακείας αλλά την αλήθεια και μόνο.
Χαίρομαι που διεδικείς και σε τούτη την προσεχή ετυμηγορία του εκλογικού σώματος να το εκπροσωπήσεις. Οντως σε χρειαζόμαστε για πολλά.
Στον επικριτικό για σένα λόγο μπορώ να αντιπαραθέσω έργα και σεμνές συμπεριφορές σου. Σου σφίγγω με δύναμη ψυχής το χέρι και σε καλώ να προχωρήσουμε.
Αντέχει ο τόπος μας στο να μην πάμε μπροστά;
Mουσική της ψυχής μας...
Συνάντηση με τον κ. Στέλιο Πλακίτση χτες
Φυσικά και δε ξεχνώ πως ο κ. Πλακίτσης είχε γνωρίσει τους γονείς μου σε παλιότερες εποχές και μακριά από τον Μαραθώνα. Τον ευχαριστώ για την καλή του γνώμη που πάντα εκφέρει για εκείνους. Εύχομαι να είναι πάντα καλά με όλους τους ανθρώπους της οικογένειάς του.
Για εσάς τους επισκέπτες του ιστολογίου μου
Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010
Κριτική προς απερχομένους άρχοντες...
Nέο βιβλίο για το Μαραθώνα και το Μαραθώνειο δρόμο.

Παραστάσεις θεαμάτων από τις σχολικές μονάδες
Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010
Φωτό από την παραλία στο Μακρύ Γυαλό...
Τα συν και τα πλην στο νέο σύστημα εξετάσεων

Η γυαλιστερή λαμαρίνα...
Και καθώς ο ήλιος είχε ανατείλει πριν λίγα λεπτά, η λαμαρίνα γυάλιζε...
Διέκρινα πλήθος ιριδισμών...
Ομως δε διέκρινα ανθρωπιά...
Όμως δε διέκρινα αξιοπρέπεια.
Όμως δε διέκρινα αλήθεια...
Όμως δε διέκρινα καρδιά...
Όμως δε διέκρινα προσφορά..
.
Όμως δε διέκρινα αγάπη...
Όμως δε διέκρινα χρόνο ν΄ ακούς...
Ήθελες μόνο να μιλάς...
Ακουμπούσες πάνω στο ψυχρό καλογυαλισμένο μέταλλο
έχοντας ψευδαισθήσεις...
Δεν άκουγες τις φωνές τριγύρω...
Ή δεν ήθελες ν΄ ακούς...
Ωτασπίδες έβαλες που σου εξασφάλιζαν την μόνωση...
Κι οι άνθρωποι τριγύρω σου πλήθος...
Όχι, δεν ήθελαν τα λεφτά σου...
Επειδή τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία.
Αυτό το ξέρεις μα σηκώνεις τείχη μπροστά σου.
Σε ενοχλεί να στο υπενθυμίζουν...
Κι οι άνθρωποι τι ήθελαν, ξέρεις;
Αλήθεια ξέρεις;
Ένα χέρι ήθελαν.
Στις δυσκολίες της ζωής αυτό θέλουμε όλοι.
Μα εσύ πως να το δώσεις σε άλλους;
Αφού και στον εαυτό σου, το αρνείσαι.
Κρατιέσαι από τη γυαλιστερή λαμαρίνα.
Αυτό πιστεύεις πως είναι το στήριγμά σου...
Μη ξεχνάς όμως πως μια μέρα θα σκουριάσει...
Αργά ή γρήγορα...
Μη το ξεχνάς.
Ενας χαιρετισμός με λόγια απ΄ τα παλιά χρόνια...
Το σπήλαιο τ΄ Αλαδινού στην Άνδρο
Συνεπαγωγές και ισοδυναμίες
Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010
Οι DARG τραγουδούν για την ελευθερία στη Γάζα
Της Σαντρας Bουλγαρη από την εδημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.
«Για να σπάσουν όλοι οι φραγμοί που μας κρατάνε πίσω και να επικοινωνήσουμε με τον ελεύθερο κόσμο μέσα από τη μουσική μας...». Δεν ήταν και τόσο απλό. Να βγουν από τη Γάζα για λίγες εβδομάδες και να φτάσουν μέχρι το Berkeley των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ύστερα από συναυλίες στη Γενεύη και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, οι τέσσερις Παλαιστίνιοι ράπερ ιδρυτές της μουσικής ομάδας DARG Team (DA-Arabian Revolutionary Guys).
«Σε αντίθεση με άλλους Παλαιστινίους της ηλικίας μας, δεν είναι το όνειρό μας να ζήσουμε στο εξωτερικό», λένε οι ίδιοι σε δηλώσεις τους στην «Κ».
Υστερα από την επίθεση του ισραηλινού στρατού στον στόλο των εθελοντών που κατευθυνόταν τον Μάιο στην Παλαιστίνη, δεν χρειάστηκε πολύ να αναγκαστεί η αιγυπτιακή κυβέρνηση να επιτρέψει την απαγορευμένη έξοδο από τη χώρα τους. Με την ελπίδα πως αυτή θα είναι η αρχή ενός κινήματος που θα επιτρέπει πολιτιστικές ανταλλαγές και μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στους κατοίκους της Γάζας. Βοήθεια και υποστήριξη στους DARG Τeam δόθηκε από διάφορους φορείς κυρίως από την αμερικανική κοινωνική ομάδα Center for Transformative Change, η οποία επισκέφτηκε τον περασμένο Ιανουάριο τη Γάζα και γνώρισε από κοντά το έργο της ομάδας.
Ελευθερία του λόγου
Οι DARG Τeam είναι τέσσερις καταπληκτικοί τύποι που χορεύουν και τραγουδούν αραβικό ραπ στα συντρίμμια βομβαρδισμένων κτιρίων στη Γάζα, κάνουν πρόβες σε καταυλισμούς και δωμάτια σπιτιών. Είναι οι Bassam El Masry, Mohammed Massri, Sami Srour και Mohammed Antar. «Πώς θα λύσουμε τα πολιτικά, κοινωνικά, σωματικά, οικονομικά, περιβαλλοντικά προβλήματά μας με ειρηνικό τρόπο;» αναρωτιούνται οι DARG ψάχνοντας «μια νέα θεωρία για την ελευθερία του λόγου», όπως σχολιάζουν οι ίδιοι, λειτουργώντας κατά κάποιο τρόπο ως εκπρόσωποι της νεολαίας της Γάζας, η οποία αποτελεί την πλειονότητα του ενάμισι εκατομμυρίων κατοίκων της.
Δύσκολο να βρίσκεσαι ανάμεσα στον ισραηλινοαιγυπτιακό αποκλεισμό της περιοχής δίχως κανένα περιθώριο δράσης. Από την άλλη, να αισθάνεσαι την αυστηρή πλευρά της ίδιας σου της θρησκείας του Ισλάμ, σε αυτή την περίπτωση τους ηγέτες της Χαμάς, να κοιτούν με μισό μάτι τις ραπ δραστηριότητές σου. «Πιστεύουμε ότι έχουμε πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στους εαυτούς μας και στην κοινωνία μας να εκφράσουμε αυτά που νιώθουμε», λένε οι DARG, οι οποίοι ίδρυσαν την ομάδα τους το 2004.
Είναι νέοι, δυναμικοί και πολύ αισιόδοξοι για το μέλλον της Γάζας, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή. Σε ένα από τα τραγούδια τους για τον πόλεμο στη Δυτική Οχθη ευχαριστούν όσους πρόσφεραν την υποστήριξή τους. Εκείνοι συναντιόντουσαν και κάπνιζαν ναργιλέ στα τρίωρα διαλείμματα μεταξύ των συγκρούσεων που έδιναν οι ισραηλινές δυνάμεις στους κατοίκους της Γάζας για να μαζέψουν τρόφιμα και άλλες προμήθειες.
Ανατολίτικοι ρυθμοί
Αν και οι DARG συνθέτουν δυτικού στυλ ραπ μουσική, επιμένουν ότι οι στίχοι και οι ρυθμοί είναι ανατολίτικοι. Τραγουδούν για την Παλαιστίνη, την παιδική ηλικία, τη φιλία και τις πολιτικές διαφορές στην παλαιστινιακή κοινωνία. Πριν η Χαμάς αποκτήσει την κυριαρχία στη Γάζα, τον Ιούνιο του 2007, μπορούσαν να οργανώνουν πάρτι χωρίς να χρειάζεται έγκριση. Τώρα τους επιτρέπεται να δίνουν συναυλίες μόνο με συγκατάθεση της κυβέρνησης. Λένε πως μέχρι και 700 άνθρωποι έχουν μαζευτεί στις μουσικές συγκεντρώσεις τους, άντρες και γυναίκες μαζί, αν και κάθονται σε διαφορετικές θέσεις.
«Επειδή παρουσιάζουμε μια άλλου είδους μουσική, πρέπει να εξηγούμε στον κόσμο ότι δεν είμαστε Αμερικανοί», λένε. «Πολλοί αντιπαθούν οτιδήποτε δυτικό. Ακόμη και την έγκριση των οικογενειών μας χρειάστηκε να πάρουμε γι’ αυτό που κάνουμε». Οι DARG στην καθημερινότητά τους είναι φοιτητές και εθελοντές στην Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο.
Το όνειρό τους έχει επιτέλους γίνει πραγματικότητα: «Θέλουμε να πούμε την ιστορία της Γάζας όπως τη βλέπουν όσοι ζουν εκεί. Δεν είναι όλοι οι κάτοικοί της πολεμιστές ή μέλη πολιτικών ομάδων. Υπάρχουν πολλά παραπάνω στη Γάζα από τον πόλεμο». Στο παρελθόν, σε έναν από τους DARG δόθηκε η ευκαιρία να μεταναστεύσει στη Νορβηγία. Εκείνος αρνήθηκε γιατί, όπως ισχυρίζεται, υπάρχει κάτι στη Γάζα που τον κρατάει εκεί. «Αγαπάμε τη χώρα μας, αλλιώς δεν θα τραγουδούσαμε γι’ αυτήν. Ο κόσμος φαντάζεται ένα έθνος τρομοκρατών όπου οι γυναίκες καταπιέζονται και οι άντρες πετούν βόμβες. Ομως, εάν μάθουν ότι οι παλαιστινιακές οικογένειες κολυμπούν τα απογεύματα της Παρασκευής, διαβάζουν βιβλία, τραγουδούν ραπ για φυλακισμένους φίλους τους τη νύχτα, τότε ίσως θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την υποστήριξη της Αμερικής στην ισραηλινή επίθεση ενάντια σε έναν τόσο ευάλωτο πληθυσμό».
Και βραβείο
Τον Μάιο που μας πέρασε οι DARG Τeam βραβεύτηκαν για το βιντεοκλίπ τους «Long Live Palestine», μια συγκλονιστική δουλειά που τους δείχνει να περπατούν στη Γάζα, να τραγουδούν στο στούντιο με παράλληλη προβολή τραγικών σκηνών στους δρόμους της πόλης. Για χθες το βράδυ είχε προγραμματιστεί η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση μπροστά σε αμερικανικό κοινό, στο πάρκο Martin Luther King Civic Center Park του Μπέρκλεϊ στο πλαίσιο του φεστιβάλ Sit for Change.
Tο όνομα του συγκροτήματος βγαίνει από τα αρχικά των λέξεων Da Arab Revolutionary Guys.
Για να δείτε και να ακούστε τα βιντεο κλείστε προηγουμένως την μουσική του blog ( πάνω δεξιά ).








